Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący asesor WSA Joanna Świerzko-Bukowska po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. w W. na bezczynność P. w D. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie [...] złotych.

P. z siedzibą w [...] (dalej: "Stowarzyszenie"), zastępowane przez radcę prawnego B. B., wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na bezczynność Prezesa Koła Łowieckiego "D. " w D. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z 18 lipca 2025 r.

Postanowieniem z 23 października 2025 r., sygn. akt II SAB/Go 123/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim stwierdził swą niewłaściwość w sprawie i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie, jako sądowi miejscowo właściwemu.

W dniu 29 stycznia 2026 r. wpłynęła na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie kwota 100 zł uiszczona tytułem ww. skargi (k. 81 akt sądowych).

Zarządzeniem z dnia 16 marca 2026 r., sygn. akt I SAB/Sz 10/26, pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie:

- aktualnego pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącej przed WSA w Szczecinie lub WSA w Szczecinie i NSA w sprawie będącej przedmiotem skargi z uwagi na to, że skarżącym jest stowarzyszenie zwykłe,

- pełnej treści regulaminu Stowarzyszenia aktualnego na dzień wniesienia skargi,

- aktualnej listy członków skarżącego Stowarzyszenia.

Powyższe wezwanie wysłano do pełnomocnika strony skarżącej za pośrednictwem poczty elektronicznej (e-PUAP) w dniu 30 marca 2026 r. (data utworzenia pierwszego Urzędowego Poświadczenia Doręczenia – UPD, k. 115 akt sądowych), a wobec nieodebrania pisma, po upływie 7 dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, tj. w dniu 7 kwietnia 2026 r., przesłano powtórne zawiadomienie. Dokument został uznany za doręczony w dniu 14 kwietnia 2026 r.

W dniu 17 kwietnia 2026 r. pełnomocnik strony skarżącej przesłał na sądową skrzynkę elektroniczną:

- pełnomocnictwo, datowane na dzień 16 kwietnia 2026 r., do reprezentowania strony skarżącej przed cyt. "osobami fizycznymi oraz prawnymi, organami administracji, sądami powszechnymi oraz administracyjnymi wszystkich instancji we wszystkich sprawach związanych z działalnością P. . Pełnomocnictwo obejmuje upoważnienie do podejmowania w imieniu P. czynności prawnych i faktycznych przekraczających zakres zwykłego zarządu, w tym wnoszenia skarg do sądów administracyjnych wszystkich instancji ",

- zaświadczenie Prezydenta Miasta W. z dnia 26 lipca 2023 r. o wpisaniu P. do ewidencji stowarzyszeń pod nr [...],

- zgłoszenie Prezydentowi Miasta W. listy członków Stowarzyszenia w dniu 24 listopada 2025 r.,

- regulamin Stowarzyszenia.

W dniu 21 kwietnia 2026 r. pełnomocnik strony skarżącej przesłał na sądową skrzynkę elektroniczną Sądu podpisaną przez siebie uchwałę Zgromadzenia Członków P. z dnia 16 kwietnia 2026 r. upoważniającą radcę prawnego B. B. do wniesienia skargi na bezczynność Koła Łowieckiego "D. " w D. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje.

Na wstępie zaznaczenia wymaga, że z dniem 5 listopada 2025 r. weszła w życie ustawa z dnia 12 września 2025 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2025 r. poz. 1427), która w art. 2 stanowi, że do postępowań prowadzonych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe, z tym że do zażaleń uwzględnionych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepis art. 232 § 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Postępowanie wywołane skargą zostało wszczęte przed dniem wejścia w życie ww. ustawy zmieniającej, a tym samym oceny dopuszczalności skargi oraz formalnej poprawności jej wniesienia należy dokonać w oparciu o przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej "p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym do 5 listopada 2025 r.

W niniejszej sprawie skargę na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej złożyło Stowarzyszenie zastępowane przez zawodowego pełnomocnika. Stowarzyszenie podało, że 18 lipca 2025 r. wystąpiło do organu o udzielenie informacji publicznej. Bezspornie Stowarzyszeniu przysługiwało prawo dostępu do informacji publicznej na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902). Stowarzyszenie posiada zatem zdolność sądową w rozumieniu art. 25 § 3 p.p.s.a. (w brzmieniu na dzień wniesienia skargi) oraz zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesowa) na podstawie art. 26 § 1 p.p.s.a.

Stosownie do art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.).

Strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników (art. 34 p.p.s.a.). Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie (art. 37 § 1 p.p.s.a.).

Skarżące Stowarzyszenie jest stowarzyszeniem zwykłym, nieposiadającym osobowości prawnej, działającym na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2020 r. poz. 2261 ze zm.) - dalej: "u.p.s.". Osoby w liczbie co najmniej trzech, zamierzające założyć stowarzyszenie zwykłe, uchwalają regulamin działalności, określający w szczególności nazwę stowarzyszenia zwykłego, cel lub cele, teren i środki działania, siedzibę, przedstawiciela reprezentującego stowarzyszenie zwykłe albo zarząd, zasady dokonywania zmian regulaminu działalności, sposób nabycia i utraty członkostwa, a także sposób rozwiązania stowarzyszenia zwykłego (art. 40 ust. 2 u.p.s.). Stowarzyszenie zwykłe, które zamierza posiadać zarząd, określa w regulaminie działalności tryb jego wyboru oraz uzupełniania składu, kompetencje, warunki ważności jego uchwał oraz sposób reprezentowania stowarzyszenia zwykłego, w szczególności zaciągania zobowiązań majątkowych (art. 40 ust. 3 u.p.s.). Stowarzyszenie zwykłe powstaje i może rozpocząć działalność z chwilą wpisu do ewidencji (art. 40a ust. 1 u.p.s.). Stowarzyszenie zwykłe reprezentuje przedstawiciel reprezentujący stowarzyszenie zwykłe albo zarząd (art. 41a ust. 1 u.p.s.). Przy czym w myśl art. 41a ust. 2 u.p.s. podejmowanie przez przedstawiciela reprezentującego stowarzyszenie zwykłe albo zarząd czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu wymaga uprzedniej zgody wszystkich członków stowarzyszenia zwykłego oraz udzielenia przez nich pełnomocnictwa do dokonania tych czynności. Należy zwrócić uwagę, że ustawodawca w art. 41a ust. 3 pkt 1-5 u.p.s. jedynie przykładowo wymienił czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu, a świadczy o tym użycie w przepisie sformułowania "w szczególności". Zgodnie z poglądem wyrażonym w orzecznictwie sądów administracyjnych za czynność przekraczającą zakres zwykłego zarządu należy uznać wniesienie skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 22 sierpnia 2024 r., sygn. akt II OZ 390/24).

Z przedłożonego przez stronę skarżącą zaświadczenia wynika, że Stowarzyszenie zostało wpisane do ewidencji stowarzyszeń zwykłych przez Prezydenta W. pod numerem [...] w dniu [...] maja 2019 r., na podstawie art. 40a ust. 2 pkt 1 u.p.s.

W ocenie Sądu, złożenie skargi do sądu administracyjnego jest czynnością przekraczającą zakres zwykłego zarządu, zatem konieczne stało się zbadanie, czy pełnomocnik występujący w imieniu Stowarzyszenia jest właściwie umocowany. Sąd wskazuje, że przedstawiciel wskazany w regulaminie może reprezentować stowarzyszenie zwykłe, jeżeli pozostali członkowie stowarzyszenia upoważnią go do tego w należytej formie prawnej (zob. wyrok NSA z 12 lutego 2018 r., sygn. akt II OSK 1157/17). Ponadto, skoro wniesienie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego zalicza się do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu, to wola wszystkich członków Stowarzyszenia w zakresie wniesienia w imieniu Stowarzyszenia skargi, winna być wyrażona co do konkretnej sprawy, a nie ogólnie abstrakcyjnie. Konkretna sprawa dotycząca konkretnej decyzji może wiązać się z różnymi skutkami nie tylko faktycznymi, ale i prawnymi. Niektóre sprawy mogą powodować daleko idące skutki prawne (por. wyrok NSA z 16 grudnia 2020 r., sygn. akt II OSK 1650/18).

Sąd stwierdził, że nadesłane przez pełnomocnika strony skarżącej w dniu 17 kwietnia 2026 r. pełnomocnictwo udzielone r. pr. B. B. przez członków Stowarzyszenia, wymienionych na aktualnej liście członków nie stanowi prawidłowego umocowania pełnomocnika do reprezentowania Stowarzyszenia, ani nie wskazuje na umocowanie do działania w imieniu Stowarzyszenia do niniejszej sprawy. Nadesłane pełnomocnictwo, z uwagi na jego treść można by potraktować jako pełnomocnictwo ogólne, co w świetle przytoczonych wyżej rozważań jest niewystarczające do skutecznego wniesienia skargi do sądu. Także uchwała Zgromadzenia Członków P. z dnia 16 kwietnia 2026 r. upoważniająca radcę prawnego B. B. do wniesienia skargi na bezczynność Koła Łowieckiego "D. " w D. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie stanowi prawidłowego umocowania do reprezentacji Stowarzyszenia, bowiem została podpisana wyłącznie przez B. B., a nie wszystkich członków Stowarzyszenia.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należy przyjąć, że Stowarzyszenie nie uzupełniło braku formalnego skargi, co uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.