Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Osipuk Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Protokolant specjalista Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 maja 2026 r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję S. S. A. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.

Decyzją z 3 marca 2026 r. Prezes Zarządu Szpitala w O. S.A. (dalej jako Prezes Zarządu lub organ), na podstawie art. 16 ust. 1 i art. 17 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902 ze zm., dalej jako: u.d.i.p.), odmówił P. K. (dalej jako: wnioskodawca lub skarżący) udostępnienia informacji publicznej o sprawach sądowych, które toczyły się przed sądami powszechnymi lub administracyjnymi w latach 2023 - 2026 z udziałem Szpitala w O. S.A. w zakresie: - jaki podmiot był stroną przeciwną, czego dotyczyła sprawa?, - na jakim etapie jest sprawa?, - jaki zapadł wyrok proszę o przedłożenie kserokopii wyroku wraz z uzasadnieniem, - jeżeli orzeczono zapłatę jakichkolwiek zobowiązań pieniężnych, to czy zostały uregulowane i kiedy oraz w jakiej wysokości?, - jeśli wniesione zostały środki odwoławcze to przez kogo?

W uzasadnieniu decyzji podano, że wnioskiem z 17 lutego 2026 r. wnioskodawca wystąpił do Prezesa Zarządu o udostępnienie informacji publicznej o sprawach sądowych, które toczyły się przed sądami powszechnymi lub administracyjnymi w latach 2023 — 2026 z udziałem Szpitala w O. S.A., przy czym w dniu 3 marca 2026 r. wnioskodawcy udostępniono wykaz spraw sądowych z podaniem sygnatur i sądów oraz informację w jakiej roli procesowej występował Szpital. Podniesiono, że w złożonym wniosku wnioskodawca podał, że ich uzyskanie ma szczególne znaczenie dla interesu publicznego, gdyż umożliwi mu dokonanie rzeczywistej analizy przyczyn zadłużenia, pozwoli zidentyfikować potencjalnie niekorzystne umowy i błędy w zarządzaniu, pozwoli ocenić skuteczność działań naprawczych zaplanowanych w programie naprawczym, stworzy podstawę do racjonalizacji działań naprawczych oraz pozwoli wnioskodawcy jako radnemu podejmować decyzje dotyczące wydatkowania środków publicznych w sposób świadomy, odpowiedzialny i zgodny z interesem mieszkańców. Wyjaśniono, że wnioskowana informacja w zakresie, a jakiej odmówiono jej udzielenia stanowi informacją przetworzoną, bowiem jej udzielenie wymaga przeanalizowania 188 akt spraw sądowych, zebrania informacji z tych akt, jak również wykonania kserokopii dokumentów. Dodatkowo podano, że wśród wnioskowanych informacji z akt spraw sądowych są sprawy dotyczące błędów w sztuce medycznej, które wymagają anonimizacji. Z kolei udzielenie informacji w zakresie zapłaty zasądzonych zobowiązań pieniężnych wymaga ustalenia w aktach sprawy, jakie dokumenty księgowe (faktury) były przedmiotem sprawy, a następnie ustalenia w systemie księgowym, kiedy te poszczególne dokumenty księgowe (faktury) zostały uregulowane, a w przypadku spraw, których przedmiotem nie była zapłata dokumentów księgowych (faktur) - odnalezienia potwierdzenia zapłaty w historii rachunku. Jest to zatem bardzo duża ilość dokumentów i danych. Odnosząc się do szczególnej istotności dla interesu publicznego podano, że wnioskodawca nie ma możliwości rzeczywistego wykorzystania informacji w taki sposób, aby miała ona wpływ na określone działania lub sytuację. Nawet pełniąc funkcję radnego Powiatu O. nie ma on rzeczywistego wpływu na tworzenie programu naprawczego Spółki, jak i na realizację programu naprawczego. Ponadto wskazano, że dokumentami, z których wynika sytuacja finansowa Szpitala są sprawozdania finansowe, do których wnioskodawca ma dostęp. Przy czym w ramach pełnionej funkcji radnego wnioskodawca może wystąpić o informacje w trybie art. 21 ust. 2a ustawy o samorządzie powiatowym, zgodnie z którym w wykonywaniu mandatu radnego radny ma prawo, jeżeli nie narusza to dóbr osobistych innych osób, do uzyskiwania informacji i materiałów, wstępu do pomieszczeń, w których znajdują się te informacje i materiały, oraz wglądu w działalność starostwa powiatowego, a także spółek z udziałem powiatu, spółek handlowych z udziałem powiatowych osób prawnych, powiatowych osób prawnych, powiatowej jednostki organizacyjnej oraz zakładów i przedsiębiorstw samorządowych, z zachowaniem przepisów o tajemnicy prawnie chronionej. Natomiast oceniając kwestię szczególnej istotności dla interesu publicznego przez pryzmat pełnionej przez wnioskodawcę funkcji radnego podano, że wnioskodawca tej przesłanki nie wykazał, gdyż nie ma on możliwości rzeczywistego wykorzystania żądanych informacji w taki sposób, aby miała ona wpływ na określone działania lub sytuację. Organ powołał się także na nadużycie prawa do informacji publicznej wskazując, że wnioskodawca od 24 marca 2025 r. wystąpił do Szpitala z 53 wnioskami o udostępnienie informacji publicznej. Podano, że wnioski te powodują zakłócenie funkcjonowania Szpitala i w ocenie organu mają na celu udręczenie Szpitala oraz jego pracowników.

Wnioskodawca, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę na powyższą decyzję domagając się jej uchylenia w całości i zasądzenia kosztów postępowania według norm prawem przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:

- art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez błędne uznanie, że żądana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną, podczas gdy informacje objęte wnioskiem stanowią informację publiczną prostą znajdującą się w posiadaniu organu;

- art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez błędne przyjęcie, że wnioskodawca nie wykazał szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu informacji;

- art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy oraz dokonanie dowolnej oceny charakteru żądanej informacji;

- art. 107 § 3 k.p.a. poprzez sporządzenie uzasadnienia decyzji w sposób niewyczerpujący i niepozwalający na dokonanie kontroli sądowej;

- art. 16 ust. 1 u.d.i.p. poprzez bezpodstawną odmowę udostępnienia informacji publicznej.

W uzasadnieniu skargi podano, że sprawy sądowe prowadzone przez podmiot realizujący zadania publiczne i gospodarujący środkami publicznymi stanowią element jego działalności publicznej i mogą wiązać się z powstawaniem zobowiązań finansowych finansowanych ze środków publicznych, a zatem mają charakter informacji publicznej. Zakwestionowano twierdzenie organu, że żądana informacja ma charakter przetworzony. Podano, że organ sporządził zestawienie obejmujące około 188 spraw sądowych z podaniem sygnatur oraz sądów prowadzących postępowania, a zatem informacje o etapie postępowania, zapadłych orzeczeniach, ewentualnych zobowiązaniach finansowych stanowią informacje znajdujące się w posiadaniu organu i nie wymagają tworzenia nowych danych ani przeprowadzania analiz wykraczających poza zwykłe czynności techniczne. Ponadto wskazano, że nawet gdyby przyjąć, że żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej, to zachodzi szczególnie istotny interes publiczny w jej udostępnieniu. Podniesiono, że skarżący pełni funkcję radnego Rady Powiatu w O. - jedynego akcjonariusza Szpitala. Rada podejmuje decyzje dotyczące dokapitalizowania spółki oraz przekazywania środków publicznych na jej funkcjonowanie. Zatem informacje o sporach sądowych prowadzonych przez Szpital, w szczególności o zobowiązaniach finansowych wynikających z wyroków, mają bezpośrednie znaczenie dla oceny sytuacji finansowej Spółki oraz racjonalności gospodarowania środkami publicznymi. Wyjaśniono, że Szpital znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, a podejmowanie przez Radę decyzji dotyczących przekazywania środków publicznych wymaga pełnej wiedzy o zobowiązaniach spółki. Zatem uzyskanie wnioskowanych danych pozwoli na podejmowanie przez radnych świadomych decyzji dotyczących wydatkowania środków publicznych. Podniesiono, że organ nie udostępnił danych będących przedmiotem wniosku także grupie 5 radnych Rady Powiatu, którzy w tym przedmiocie złożyli wniosek na podstawie art. 21 ust. 2 a o samorządzie powiatowym. Odnosząc się do kwestii nadużycia prawa do informacji publicznej skarżący powołał się na jeden z wyroków WSA w Olsztynie. Podkreślił, że w 20 wyrokach WSA stwierdzał naruszenie prawa przez organ, a zatem w jego ocenie powoływanie się na nadużycie prawa do informacji publicznej stanowi istne kuriozum.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wraz z argumentacją przedstawioną w zaskarżonym rozstrzygnięciu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej jako: p.p.s.a.) sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie jego wydania. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd ma obowiązek uwzględnienia skargi i wyeliminowania z obrotu prawnego aktu administracyjnego, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej decyzji według wskazanych wyżej kryteriów wykazała, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje to, że adresat wniosku tj. Szpital, będący spółką akcyjną, której jedynym akcjonariuszem jest Powiat O., jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Jest to bowiem podmiot leczniczy w rozumieniu ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. z 2025 r. poz. 450 ze zm.), który udziela świadczeń zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych ubezpieczonym oraz innym osobom uprawnionym do tych świadczeń na podstawie przepisów nieodpłatnie, za częściową odpłatnością lub całkowitą odpłatnością. Szpital dysponuje majątkiem publicznym i wykonuje zadania publiczne i w związku z tym jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Również żądana informacja stanowi informację publiczną. Stosownie bowiem do art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. udostępnieniu podlegają między innymi informacje dotyczące działalności podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie wykonywania zadań publicznych i dysponowania majątkiem publicznym (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f, pkt 3 i pkt. 5 lit. c i h u.d.i.p.).

Przedmiotem sporu jest natomiast, to czy wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczy informacji przetworzonej, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. oraz to, czy skarżący wykazał, aby uzyskanie żądanych danych miało szczególne znaczenie dla interesu publicznego.

W ocenie Sądu prawidłowa jest ocena organu, że żądana informacja stanowi informację przetworzoną. Skarżący domaga się informacji o sprawach sądowych, które toczyły się przed sądami powszechnymi lub administracyjnymi w latach 2023 - 2026 z udziałem Szpitala w zakresie przedmiotu sprawy, strony przeciwnej, stanu sprawy, zapadłych wyroków wraz z ich kserokopią zawierającą także uzasadnienie, informacji o orzeczeniach nakładających obowiązek zapłaty zobowiązań pieniężnych, ich wysokości i uregulowaniu, a także o wniesionych środkach odwoławczych i podmiotach je wnoszących. Jest to zatem żądanie wytworzenia rodzajowo nowej informacji, wymagającej zgromadzenia znacznej liczby danych i dokumentów z akt spraw sądowych i opracowania nowego dokumentu, nieistniejącego dotychczas. Jak bowiem wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji udzielenie wnioskowanej informacji wymaga przeanalizowania 188 akt spraw sądowych, zebrania z nich informacji, wykonania kserokopii dokumentów z akt, ich anonimizacji, przeanalizowania systemu księgowego w zakresie zapłaty zasądzonych zobowiązań pieniężnych, w tym ustalenia, jakie dokumenty księgowe (faktury) były przedmiotem sprawy, a następnie kiedy te poszczególne dokumenty księgowe (faktury) zostały uregulowane, a w przypadku spraw, których przedmiotem nie była zapłata dokumentów księgowych (faktur) - odnalezienia potwierdzenia zapłaty w historii rachunku. Zatem czynności, które są niezbędne do udzielenia odpowiedzi na wniosek, bez wątpienia wymagałyby znacznego nakładu pracy pracowników Szpitala, kosztem realizacji zadań publicznych dotyczących działalności leczniczej, a także mogłoby zakłócić normalny tok działania organu.

Należy przy tym zauważyć, że w orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, zgodnie z którym z uwagi na pracochłonność realizacji wniosku, również suma informacji prostych może być traktowana jako informacja przetworzona (por. wyroki NSA: z 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1645/14; z 5 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 863/14, z 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 792/11, dostępne w CBOSA). Również w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 marca 2018 r. (sygn. akt I OSK 1526/16, dostępny w CBOSA) wskazano, że także suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, szerokiego zakresu wniosku powodującego konieczność przekształcenia (zanonimizowania) wielu dokumentów, co może zakłócić normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudnić wykonywanie przypisanych mu zadań, może być uznane za przetworzenie informacji prostych w rozumieniu art. 3 ust 1 pkt 1 u.d.i.p. (podobnie w wyroku NSA z 21 czerwca 2022 r., sygn. akt III OSK 5136/21 oraz w wyroku z 14 listopada 2024 r., sygn. akt III OSK 5506/21, dostępny w CBOSA).

W związku z tym Sąd podziela stanowisko organu, że wniosek dotyczył informacji przetworzonej, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Nawet bowiem, gdyby przyjąć – jak chce tego skarżący - że żądana informacja nie wymaga wytworzenia, to ze względu na ilość informacji prostych, jakie należy pozyskać i przeanalizować celem udzielenia odpowiedzi na pytanie skarżącego, należy ją zakwalifikować jako informację przetworzoną. W związku z tym dla jej udzielenia niezbędne jest wykazanie szczególnej istotności dla interesu publicznego, które to okoliczności powołał sam skarżący w swoim wniosku z 17 lutego 2026 r., dopuszczając tym samym możliwość uznania żądanej informacji za informację przetworzoną.

Należy zauważyć, że stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w przypadku żądania informacji przetworzonej to wnioskodawca powinien wykazać, że istnieje przesłanka szczególnej istotności dla interesu publicznego. W związku z tym winien wskazać cel żądanej informacji i sposób jej wykorzystania, zaś organ winien ocenić, czy podany cel wykorzystania informacji przetworzonej ma szczególnie istotne znaczenie dla interesu publicznego.

Kryterium szczególnej istotności dla interesu publicznego jest nieostre i musi być rozpatrywane przez pryzmat każdej konkretnej sprawy. Nie ulega jednak wątpliwości, że pojęcie interesu publicznego obejmuje interes ogółu (określonej wspólnoty), a nie jedynie interesy indywidualne. Jak wskazano w wyroku NSA z 6 lutego 2015 r. (sygn. akt I OSK 583/14, dostępny w CBOSA) każde działanie w interesie ogółu jako określonej wspólnoty publicznoprawnej jest działaniem w interesie publicznym, a wobec tego działanie "szczególnie istotne" musi charakteryzować się dodatkową kwalifikacją z punktu widzenia interesu ogółu. Wyjątkowość tej kwalifikacji przejawia się w tym, iż dla udostępnienia informacji publicznej przetworzonej nie tylko nie jest wystarczające stwierdzenie, że udostępnienie to uzasadnione jest interesem publicznym bądź jest ono dla tego interesu istotne, lecz konieczne jest stwierdzenie, iż udostępnienie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (vide wyrok NSA z 12 czerwca 2014 r., sygn. akt I OSK 2721/13, dostępny w CBOSA). Z kolei w wyroku NSA z 27 stycznia 2011 r. (sygn. akt I OSK 1870/10, dostępny w CBOSA) podano, że z brzmienia art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wynika, że nie wystarczy, aby uzyskanie informacji przetworzonej było istotne dla interesu publicznego, lecz ma być ono szczególnie istotne, co stanowi dodatkowy kwalifikator oceny, czy wnioskodawca ma prawo do jej uzyskania. W orzeczeniach NSA podnosi się także, że działanie danego wnioskodawcy nie tylko w interesie indywidualnym, lecz w interesie "ponadindywidualnym" nie jest samoistnie wystarczające dla przyjęcia "szczególnej istotności dla interesu publicznego" takiego działania. Z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wynika, że kategoria "szczególnej istotności" dla interesu publicznego kształtuje prawo indywidualnego podmiotu stojącego na zewnątrz wobec podmiotu zobowiązanego do udzielania informacji publicznej. Należy w konsekwencji przyjąć, że kwalifikowana forma interesu publicznego – "szczególnie istotnego" - oznacza, że uzyskanie przez wnioskodawcę informacji przetworzonej przyczyni się do bardzo ważnych dla Państwa, czy społeczeństwa, działań i jest bardzo istotna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców (zob. wyroki NSA: z 17 października 2006 r., sygn. akt I OSK 1347/05 oraz z 27 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 1870/10, dostępny w CBOSA). Jak wyjaśnił zaś Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 18 lipca 2018 r. (sygn. akt I OSK 2129/16, dostępny w CBOSA) dla dokonania prawidłowej oceny, czy udzielenie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego ma znaczenie nie tylko intencja wnioskodawcy i wskazany przez niego cel, lecz także istota i charakter żądanej informacji. W art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. chodzi m. in. o to czy uzyskanie danej informacji przetworzonej może mieć realne znaczenie dla funkcjonowania określonych struktur publicznych w konkretnej dziedzinie życia społecznego i wpływać na usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego danej społeczności. Dla uzyskania informacji publicznej przetworzonej istotne jest nie tylko to, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców ale, że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania państwa, np. usprawniałoby działanie jego organów (por. wyrok NSA z 27 stycznia 2011 r. sygn. akt I OSK 1870/10, wyrok WSA w Warszawie z 22 lutego 2006 r., II SA/Wa 1721/05, dostępne w CBOSA).

W ocenie Sądu skarżący nie wykazał, aby żądane przez niego informacje były szczególnie istotne dla interesu publicznego. Należy zauważyć, że w swoim wniosku skarżący wskazał, że uzyskane informacje umożliwią mu dokonanie rzeczywistej analizy przyczyn zadłużenia Szpitala, zidentyfikowanie potencjalnie niekorzystnych umów i błędów w zarządzaniu, ocenę skuteczności działań naprawczych i ich racjonalizację oraz pozwolą mu jako radnemu podejmować decyzje dotyczące wydatkowania środków publicznych w sposób świadomy. Wyjaśnił przy tym, że w ostatnim czasie Zarząd Powiatu występował wielokrotnie do Rady Powiatu o przekazanie do Spółki środków publicznych. Należy zatem podnieść, że żądane informacje nie dają podstawy do poznania powodów, a tym bardziej formułowania działań naprawczych służących do rozwiązania trudnej sytuacji finansowej Szpitala zwłaszcza, że skarżący nie wykazał, aby miał bezpośredni i rzeczywisty wpływ na tworzenie, czy realizację programu naprawczego Szpitala, który działa w formie spółki akcyjnej. Odnośnie zaś podnoszonej przez skarżącego kwestii wydatkowania środków publicznych należy wskazać, że domaga się on głównie danych dotyczących poszczególnych spraw sądowych, w tym między innymi informacji o stronach, przedmiocie sprawy, wniesionych środkach odwoławczych, itp. Dane te nie mają jednak żadnego znaczenia w punktu widzenia sytuacji finansowej Szpitala. Na marginesie należy wskazać, że skoro wniosek dotyczy także postępowań przed sądem administracyjnym, to także spraw inicjowanych przez samego skarżącego. Wprawdzie skarżący twierdzi m.in. że uzyskana informacja powoli mu zidentyfikować potencjalnie niekorzystne umowy, ale kwestia zawieranych umów przez Szpital jako spółkę akcyjną pozostaje poza kompetencją rady powiatu. Natomiast wniosek skarżącego jedynie w niewielkim zakresie dotyczy informacji mogących mieć wpływ na gospodarowanie środkami finansowymi, w tym środkami przekazywanymi przez powiat, a mianowicie w zakresie zasądzonych zobowiązań pieniężnych i ich wypłaty. Trudno jednak przyjąć za racjonalny argument, że uzyskanie tych danych umożliwi skarżącemu dokonanie rzeczywistej analizy przyczyn zadłużenia Szpitala. Uzyskanie bowiem cząstkowych informacji nie jest wystarczające do poznania przyczyn trudnej sytuacji Szpitala, aby móc wysuwać racjonalne oceny i wnioski w tym zakresie. Ponadto z przedstawionego przez organ zestawienia wniosków, z którymi skarżący występował do organu od 24 marca 2025 r. wynika, że kwestia zobowiązań finansowych Szpitala w znacznie szerszym zakresie była już przedmiotem kilku wcześniejszych wniosków skarżącego skierowanych do Szpitala w trybie u.d.i.p. W związku z tym zgodzić należy się z organem, że żądane dane nie mogą posłużyć realnie celowi powoływanemu przez skarżącego, co uzasadnia przyjęcie braku istotności dla interesu publicznego. Takiego wniosku nie sposób przy tym wywodzić z samego faktu posiadania przez skarżącego statusu radnego rady powiatu, gdyż nie upoważnia go to do szczególnego traktowania w zakresie dostępu do informacji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 1 u.d.i.p. każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej. Jeżeli zaś skarżący chce powoływać się na uprawnienia radnego, to winien skorzystać z trybu dostępu do informacji na podstawie z art. 21 ust. 2a ustawy o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1684). Przy czym nawet okoliczność, że – jak twierdzi skarżący – Szpital nie udostępnił żądanych danych, o które wystąpił w trybie ustawy o samorządzie powiatowym, nie może mieć znaczenia dla oceny prawidłowości rozstrzygnięcia podjętego na podstawie przepisów u.d.i.p. W sytuacji bowiem złożenia wniosku przez radnego w trybie u.d.i.p. jest on traktowany jak każdy podmiot indywidualny, który w sytuacji żądania udostepnienia informacji przetworzonej musi wykazać istotność żądanych danych dla interesu publicznego.

Podkreślić należy, że wynikające z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP obywatelskie prawo do uzyskiwania informacji o działalności podmiotów realizujących zadania publiczne i dysponujących majątkiem publicznym nie ma charakteru bezwzględnego. Stosownie do art. 61 ust. 3 Konstytucji RP, ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa. W myśl art. 61 ust. 4 Konstytucji RP, tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy. Tak samo art. 19 ust. 3 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych dopuszcza możliwość wprowadzenia ograniczeń prawa do informacji, które powinny być wyraźnie przewidziane przez ustawę i które są niezbędne w celu: a) poszanowania praw i dobrego imienia innych; b) ochrony bezpieczeństwa państwowego lub porządku publicznego albo zdrowia lub moralności publicznej. Podobnie stanowi art. 10 ust. 2 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. Skoro więc ustawodawca zastrzegł, że dostęp do informacji przetworzonej wymaga wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, to nie można upatrywać istnienia takiego interesu ogólnie w prawie dostępu do informacji publicznej, wyartykułowanym w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Przepisy omawianej ustawy konkretyzują właśnie realizację zagwarantowanego w art. 61 Konstytucji RP prawa do otrzymywania informacji publicznej.

Skoro przedmiotem wniosku skarżącego jest informacja przetworzona w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., a skarżący nie wykazał szczególnie istotnego interesu publicznego, to prawidłowo organ odmówił udzielenia żądanej informacji w drodze decyzji administracyjnej.

Natomiast odnosząc się do wskazanej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji kwestii nadużycia prawa do informacji publicznej należy wyjaśnić, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że celem wprowadzenia prawa do informacji publicznej była realizacja idei jawności życia publicznego, jego demokratyzacja, dążenie do wzrostu zaufania społecznego do władzy publicznej, a w rezultacie poprawa funkcjonowania administracji publicznej. Udostępnienie informacji publicznej wiąże się zawsze z zaangażowaniem personelu urzędniczego i określonych środków technicznych. Związane z tym obowiązki administracji nie są wobec tego obojętne dla efektywności wykonywania innych zadań publicznych. Zakres obowiązku informacyjnego państwa powinien być ukształtowany w taki sposób, aby zapewnić równowagę między korzyściami wynikającymi z zapewnienia dostępu do informacji a szeroko rozumianymi kosztami, jakie muszą ponieść w celu jego realizacji podmioty zobowiązane. Nadużywanie prawa do informacji może bowiem ograniczać dostęp do niej innym podmiotom i zakłócać funkcjonowanie urzędu (podmiotu zobowiązanego). Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy intencje składającego wniosek nie mieszczą się w założeniach aksjologicznych, które legły u podstaw omawianej regulacji prawnej, w tym jeśli wniosek ma na celu udręczenie podmiotu rozpatrującego (por. wyrok NSA z 30 sierpnia 2012 r., I OSK 799/12; wyrok z 7 września 2019 r., I OSK 2687/17; wyrok NSA z 11 lipca 2022 r., III OSK 2851/21; wyrok NSA z 26 stycznia 2023 r., III OSK 7265/21, dostępne w CBOSA). Wprawdzie złożenie 53 wniosków w okresie roku nie musi być jeszcze nadmiernym obciążaniem dla podmiotu zobowiązanego, ale należy mieć na względzie okoliczność, że Szpital nie jest organem administracji publicznej, lecz podmiotem leczniczym, którego głównym zadaniem jest udzielanie pomocy medycznej. Zatem składanie wniosków o dostęp do informacji publicznej w krótkich odstępach czasu i często dotyczących informacji będących już przedmiotem wcześniejszych wniosków może prowadzić do zakłócenia bieżącego funkcjonowania Szpitala, a tym samym do stwierdzenia nadużycia prawa do informacji publicznej przez skarżącego. Przy czym skarżącemu należy wyjaśnić, że fakt uwzględnienia jego skarg w wielu sprawach nie oznacza, że nie może dojść do nadużycia prawa do informacji publicznej. Kwestia ta może być bowiem przedmiotem oceny Sądu dopiero w przypadku skargi na decyzję organu odmawiającą udzielenia informacji publicznej z tego powodu. Należy jednak zauważyć, że oprócz przytoczenia ilości wniosków i ich treści organ nie uzasadnił swojego stanowiska, gdyż za takie nie można uznać przytoczenia uzasadnienia z innego orzeczenia Sądu, co nie pozwala Sądowi na ocenę jego prawidłowości. Okoliczność ta nie ma jednak znaczenia w niniejszej sprawie, gdyż odmowa udostępnienia informacji publicznej jest uzasadniona z wyżej podanych względów.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 p.p.s.a., sąd oddalił skargę jako niezasadną.