Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Asesor WSA Mateusz Rogala (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi L. T. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na bezczynność Marszałka Województwa M. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Marszałka Województwa M. do rozpatrzenia wniosku L. T. Sp. z o.o. z siedzibą w W. z dnia [...] czerwca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. oddala skargę w pozostałym zakresie.

W piśmie z dnia [...] czerwca 2025 r. L. sp. z o.o. z siedzibą w W. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na bezczynność Marszałka Województwa [...] w rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] czerwca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Skarżąca spółka wniosła o stwierdzenie, że organ pozostaje w bezczynności w zakresie rozpoznania ww. wniosku; zobowiązanie organu do wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie wniosku albo do udostępnienia żądanej informacji publicznej, w terminie 14 dni od doręczenia akt organowi; stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; wymierzenie organowi grzywny oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że przedmiotem jej wniosku z dnia [...] czerwca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej były obszerne i szczegółowe dane dotyczące funkcjonowania Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020 (RPO [...] 2014-2020), ze szczególnym uwzględnieniem projektu o sygnaturze [...], a także wszelkich innych projektów, w których zastosowano korekty finansowe w wysokości 100% lub zbliżone.

W ocenie skarżącej, jej wniosek był precyzyjny i obszerny i skrupulatnie kategoryzował żądane informacje w sześciu głównych obszarach, obejmujących m.in. kompletną dokumentację proceduralną i decyzyjną procesów weryfikacji, oceny i zatwierdzania końcowych wniosków o płatność; pełne logi użytkowników systemu [...], logi zdarzeń, historię modyfikacji danych oraz pełne treści komunikatów walidacyjnych generowanych przez [...]; pełną dokumentację dotyczącą zastosowania korekty finansowej w wysokości 100% (lub zbliżonej) wraz z wyczerpującym uzasadnieniem faktycznym i prawnym; pełną dokumentację opisującą szkolenia, certyfikacje, ewaluacje kompetencji personelu i zewnętrznych ekspertów; statystyki dotyczące średniego i maksymalnego czasu rozpatrywania końcowych wniosków o płatność oraz pełną dokumentację dotyczącą wewnętrznego systemu kontroli zarządczej; a także pełny wykaz projektów, w których ZW [...] występował jako beneficjent środków, kopie dokumentów archiwalnych dotyczących procedur przechowywania i zarządzania dokumentacją projektową oraz zestawienie skarg, odwołań i orzeczeń sądowych.

Tymczasem w odpowiedzi na wniosek w piśmie z dnia [...] czerwca 2025 r. organ poinformował wnioskującą spółkę, że wniosek jest "nieprecyzyjny", gdyż żąda "zbioru dokumentów", a nie "konkretnej informacji", w związku z czym "żądany zakres informacji nie stanowi informacji publicznej". Dodatkowo, organ wskazał, że spółka, jako strona wcześniejszego postępowania administracyjnego dotyczącego zwrotu środków w ramach tego samego projektu, ma prawo wglądu w akta sprawy na podstawie art. 73 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572, powoływanej dalej jako k.p.a.).

Skarżąca podniosła, że do dnia wniesienia skargi organ nie podjął wymaganych działań, w szczególności nie wydał formalnej decyzji administracyjnej ani nie udostępnił żądanych informacji.

Zdaniem skarżącej, jej wniosek nie jest ogólny, lecz szczegółowo określa rodzaje dokumentów, danych, logów i procedur związanych z zarządzaniem środkami publicznymi w ramach RPO [...] 2014-2020, w tym konkretnego projektu. Informacje te, dotyczące funkcjonowania administracji publicznej, sposobu wydatkowania funduszy europejskich, procesów kontroli i weryfikacji, bezsprzecznie stanowią informację publiczną w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902, powoływanej dalej jako u.d.i.p.).

Odnosząc się do argumentacji organu dotyczącej zastosowania w tej sprawie art. 73 § 1 k.p.a., skarżąca podkreśliła, że jej wniosek o informację publiczną jest znacznie szerszy niż akta jednej konkretnej sprawy administracyjnej. Obejmuje on dane systemowe, ogólne zarządzanie programem oraz informacje dotyczące innych projektów, w których zastosowano 100% korekty finansowe. Zatem, alternatywny dostęp oferowany przez organ jest niewystarczający do zaspokojenia zakresu wniosku o informację publiczną i nie zwalnia organu z jego obowiązków wynikających z u.d.i.p.

Skarżąca uznała w konsekwencji, że działania organu wskazują na świadome i nieuzasadnione prawnie zaniechanie wykonania obowiązków wynikających z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, co stanowi rażące naruszenie prawa i uzasadnia wymierzenie grzywny.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości.

Organ podkreślił, że tytuł wniosku z dnia [...] czerwca 2025 r. wskazywał, iż informacja publiczna dotyczy konkretnego projektu [...], tj. konkretnej sprawy, której skarżąca spółka jest stroną w zakończonym już postępowaniu administracyjnym.

Dodatkowo organ wyjaśnił, że ponowny wniosek skarżącej w tej sprawie, złożony w piśmie z dnia [...] czerwca 2025 r., został przekazany do [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych, jako do instytucji właściwej, o czym skarżąca była poinformowana.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga na bezczynność zasługuje na uwzględnienie.

Jak wynika z treści art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. Nie budzi zatem wątpliwości, że Marszałek Województwa [...] jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej wymienionym w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Okoliczność ta nie była przedmiotem sporu w tej sprawie.

Przechodząc z kolei do oceny, czy wnioskowane przez skarżącą spółkę we wniosku z dnia [...] czerwca 2025 r. informacje stanowią informację publiczną, należy wyjaśnić, że pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. W myśl tych przepisów, informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 tej ustawy. W art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a), d) i e) u.d.i.p. wskazano, że udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych, o sposobach przyjmowania i załatwiania spraw, oraz o stanie przyjmowanych spraw, kolejności ich załatwiania lub rozstrzygania, a także treść innych wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej - art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. c) u.d.i.p. oraz majątku publicznym, w tym o majątku Skarbu Państwa i państwowych osób prawnych (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. a u.d.i.p.).

Wniosek skarżącej z dnia 1 czerwca 2025 r. dotyczył dokumentacji w sprawach wniosków o płatność w ramach RPO [...] 2014–2020. Skarżąca wskazała, że wniosek dotyczy w szczególności projektu o sygnaturze [...], a także wszelkich innych projektów, w których zastosowano korekty finansowe w wysokości 100% lub zbliżone. Jednak powyższe, w ocenie Sądu nie świadczy, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej został ograniczony jedynie do projektu o wskazanym numerze czy nawet do projektów, w których zastosowano korekty finansowe 100% lub zbliżone. Skarżąca wyraźnie bowiem określiła, że domaga się udostępnienia wszystkich posiadanych przez organ informacji dotyczących wniosków o płatność w ramach RPO [...] 2014–2020. Podała, że "szczególny nacisk kładziony jest na projekt o sygnaturze [...], a także wszelkich innych projektów, w których zastosowano korekty finansowe w wysokości 100% lub zbliżone". Powyższe, zdaniem Sądu, nie oznacza jednak, że skarżąca ograniczyła zakres przedmiotowy swojego wniosku jedynie do podanych projektów.

W szczególności skarżąca domagała się:

- "Kompletnej dokumentacji proceduralnej i decyzyjnej";

- pełnych logów użytkowników systemu [...];

- danych metrycznych, kopii zrzutów ekranowych, procedur testowania i walidacji danych, informacji o błędach, incydentach, awariach, restartach systemu, zagrożeniach bezpieczeństwa informatycznego oraz raportów z testów penetracyjnych i audytów IT związanych z funkcjonowaniem tych systemów;

- pełnej dokumentacji dotyczącej zastosowania korekty finansowej w wysokości 100% (lub zbliżonej);

- pełnej dokumentacji opisującej szkolenia, certyfikacje, ewaluacje kompetencji, oceny okresowe oraz ścieżki rozwoju zawodowego osób zaangażowanych w ocenę wniosków o płatność;

- dokumentów potwierdzających zdolność do stosowania zasad konkurencyjności, kwalifikowalności wydatków i polityk horyzontalnych;

- szczegółowego wykazu podmiotów zewnętrznych (kancelarii prawnych, firm doradczych, biegłych rewidentów, ekspertów branżowych), którym ZW [...] zlecał opracowanie analiz, opinii, audytów, ocen lub usług doradczych w latach 2014–2025, wraz z zakresem zadań, treścią umów, protokołami odbioru, wartościami finansowymi kontraktów oraz oceną jakości świadczonych usług; statystyki dotyczącej średniego i maksymalnego czasu rozpatrywania końcowych wniosków o płatność w latach 2014–2025;

- pełnej dokumentacji dotyczącej wewnętrznego systemu kontroli zarządczej w ZW [...] ;

- pełnego wykazu projektów, w których ZW [...] występował jako beneficjent środków w ramach RPO [...] 2014–2020;

- kopii wszelkich dokumentów archiwalnych dotyczących procedur przechowywania i zarządzania dokumentacją projektową;

- zestawienia skarg, odwołań, wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy, a także orzeczeń sądowych.

W ocenie Sądu, wniosek skarżącej, jakkolwiek bardzo obszerny, bowiem obejmujący szeroki katalog dokumentów i informacji z okresu 11 lat związanych z Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...], dotyczył co do zasady realizacji przez organ władzy publicznej zadań o charakterze publicznym – tj. przyznawania pomocy publicznej w ramach realizacji Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...], dokumentów wytworzonych w ramach wykonywania tychże zadań, a także gospodarowania przez organ mieniem publicznym. Informacja ta, jako dotycząca sposobu wykonywania czynności przez podmioty publiczne, majątku publicznego oraz danych publicznych jest objęta zakresem opisanym w art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a), d) i e), pkt 4 lit. c) oraz pkt 5 lit. a) u.d.i.p., a więc stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 tej ustawy.

Nie można przy tym zgodzić się ze stanowiskiem organu, że wniosek skarżącej z dnia [...] czerwca 2025 r. został sformułowany w sposób nieprecyzyjny. Istotnie, w orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że warunkiem zrealizowania przez podmiot zobowiązany żądania udostępnienia informacji publicznej, jest sformułowanie wniosku w taki sposób, aby umożliwić precyzyjne odczytanie przedmiotu wniosku. W ocenie Sądu, treść wniosku skarżącej z dnia [...] czerwca 2025 r. pozwala w sposób dostatecznie precyzyjny ustalić, jaki jest przedmiot żądania wnioskodawcy. Wyżej przywołane przez Sąd fragmenty wniosku określają, jakiego rodzaju dokumentów i informacji domaga się skarżąca, a także zakresu czasowego i przedmiotowego tego żądania. Jak już wskazano wniosek z dnia [...] czerwca 2025 r. dotyczył wszystkich wniosków o płatność w ramach RPO [...] 2014–2020.

Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 31 stycznia 2018 r. sygn. akt I OSK 1227/16 (wszystkie powoływane orzeczenia są dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych), w sytuacji gdy organ wskazuje na potrzebę dokładniejszego sprecyzowania żądania, mającego na celu umożliwienie udzielenia informacji publicznej, a osoba domagająca się informacji odmawia sprecyzowania żądania, to wówczas nie można organowi zasadnie zarzucić bezczynności. Jednak pogląd ten ma zastosowanie pod warunkiem, że wezwanie do sprecyzowania wniosku jest zasadne. W rozpoznawanej sprawie organ wprawdzie odpowiedział wnioskującej spółce w piśmie z dnia [...] czerwca 2025 r., że wniosek z dnia [...] czerwca 2025 r. jest nieprecyzyjny, jednak Sąd nie podzielił w tym zakresie stanowiska organu. Niewątpliwie sposób sformułowania wniosku świadczy o niezwykle obszernym zakresie żądanej informacji, takie stwierdzenie nie jest jednak tożsame z konstatacją organu, że żądanie skarżącej ma charakter "nieprecyzyjny". We wniosku zostały wszak wskazane bardzo konkretne dane i dokumenty, których udostępnienia domaga się skarżąca.

Należy w związku z powyższym zauważyć, że zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Z woli ustawodawcy prawo strony do uzyskania informacji publicznej przetworzonej podlega ograniczeniom, bowiem do uzyskania takiej informacji niezbędne jest wykazanie, że jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W przypadku zatem, gdy organ dojdzie do przekonania, że udostępnienie informacji publicznej wnioskodawcy wymaga jej przetworzenia, zaś w sprawie nie występuje przesłanka szczególnej istotności żądanej informacji dla interesu publicznego, może odmówić udostępnienia żądanej informacji, jednak musi to uczynić w formie decyzji administracyjnej wydanej na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. W rozpoznawanej sprawie niespornie tego rodzaju decyzja nie została wydana.

Z kolei, przypadku gdy organ nie dysponuje żądaną informacją, jest zobowiązany poinformować o powyższym wnioskodawcę w formie pisma, w terminie przewidzianym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. W rozpoznawanej sprawie na żadnym etapie postępowania organ nie twierdził w sposób jednoznaczny, że nie dysponuje żądaną informacją. Przekazanie zatem przez organ pisma skarżącej z dnia 24 czerwca 2025 r. (stanowiącego ponaglenie do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2025 r.) do [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych nie stanowi prawidłowej realizacji obowiązków wynikających z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Jak wynika z treści powoływanego przez organ art. 1 ust. 2 u.d.i.p., przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Organ powołał się w niniejszej sprawie na taki odrębny tryb dostępu do żądanych informacji wynikający z art. 73 § 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem, strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. Prawo to przysługuje również po zakończeniu postępowania.

Powyższy przepis, co w sposób jednoznaczny wynika z jego treści, dotyczy udostępnienia akt postępowania administracyjnego. Tymczasem wniosek skarżącej spółki dotyczył informacji, które dotyczyły – mówiąc najogólniej – realizacji przez organ zadań publicznych związanych z realizacją Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...], nie zaś wglądu w dokumenty znajdujące się w aktach postępowania administracyjnego. Jeśli nawet część tych informacji jest zawarta w aktach tego postępowania, to nie oznacza, że wniosek z dnia [...] czerwca 2025 r. może być uznany za wniosek o dostęp do akt postępowania administracyjnego, który może być rozpoznany w trybie art. 73 § 1 k.p.a. W żadnej części wniosku skarżąca spółka nie domagała się bowiem tego rodzaju dostępu do akt.

Z tych przyczyn Sąd uznał, że organ nieprawidłowo uznał, że informacje żądane we wniosku z dnia [...] czerwca 2025 r. nie podlegają udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Z wszystkich wyżej podanych przyczyn należało stwierdzić, że wniosek skarżącej spółki winien zostać przez organ rozpatrzony w trybie uregulowanym w ustawie o dostępie do informacji publicznej.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2). W przypadkach przewidzianych w ustawie organ może również poinformować wnioskodawcę o przeszkodach technicznych w udzieleniu informacji w żądanej formie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.), powiadomić o wysokości opłaty związanej ze sposobem udostępnienia lub koniecznością przekształcenia informacji w formę wskazaną we wniosku (art. 15 ust. 1 i 2 u.d.i.p.), ewentualnie, że danej informacji nie posiada, bądź że istnieje odrębny tryb dostępu do tej informacji (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.).

Z kolei w myśl art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji.

Jak wynika z akt sprawy, wniosek o udostępnienie informacji publicznej wpłynął do organu drogą elektroniczną w dniu [...] czerwca 2025 r. Organ był zatem zobowiązany do rozpoznania tego wniosku do dnia 15 czerwca 2025 r., czego jednak, w ocenie Sądu, nie uczynił. Organ udzielił wprawdzie odpowiedzi w piśmie z dnia 9 czerwca 2025 r., wskazując po pierwsze, że żądanie dostępu do informacji publicznej zostało sformułowane w sposób ogólnikowy i nieprecyzyjny, co oznacza, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, a po drugie, że jako strona postępowania administracyjnego wnioskodawca jest uprawniony do zapoznania się z aktami sprawy na podstawie art. 73 § 1 k.p.a. Tak sformułowana informacja nie może zostać uznana za decyzję administracyjną odmawiającą udostępnienia żądanej informacji publicznej na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Ponadto z przyczyn wyżej wskazanych, należało uznać, że stanowisko organu co do nieprecyzyjności wniosku oraz zastosowania w tej sprawie odrębnego trybu dostępu do informacji publicznej było błędne, bowiem w tym zakresie nie obowiązywał odrębny tryb udostępnienia informacji, zaś przedmiot żądania skarżącej został określony dostatecznie precyzyjnie. Do dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie, organ nie udostępnił zatem żądanych informacji ani nie wydał decyzji o odmowie ich udostępnienia.

Z tych przyczyn Sąd uznał, że organ pozostaje w bezczynności w rozpatrzeniu wniosku skarżącej spółki. W związku z powyższym Sąd w pkt 1 sentencji zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2025 r. w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz aktami sprawy.

Zgodnie z art. 149 § 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.), uwzględniając skargę na bezczynność, sąd stwierdza jednocześnie, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, o rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. wyrok NSA z dnia 23 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1181/13). W ocenie Sądu, taka sytuacja nie wystąpiła w rozpoznawanej sprawie.

Jak wynika z akt administracyjnych, organ po wpłynięciu wniosku o udostępnienie informacji publicznej udzielił w terminie 8 dni odpowiedzi na ten wniosek, informując, że wniosek jest nieprecyzyjny, zaś żądane informacje podlegają udostępnieniu w odrębnym trybie. Powyższe świadczy o tym, że bezczynność organu nie była skutkiem zlekceważenia prawa skarżącej do uzyskania żądanej informacji publicznej, lecz wynikała z mylnej oceny treści wniosku, zakresu żądanej informacji oraz trybu jej udostępnienia. W związku z powyższym Sąd przyjął, że bezczynności organu w tej sprawie nie można przypisać rażącego charakteru w wyżej przedstawionym rozumieniu.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał w pkt 2 sentencji wyroku, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie nie wystąpiły okoliczności przemawiające za wymierzeniem organowi wnioskowanej grzywny. Zgodnie z art. 149 § 2 p.p.s.a., Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. lub przyznać od organu na rzecz strony skarżącej sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Stosowanie środków określonych w art. 149 § 2 p.p.s.a. wobec organu jest uprawnieniem dyskrecjonalnym sądu, zatem możliwością, z której sąd może skorzystać, jeżeli realia sprawy są niemożliwe do akceptacji z punktu widzenia ochrony praw strony. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, te dodatkowe środki mogą być stosowane szczególnie wówczas, gdy istnieje uzasadniona obawa, że bez nałożenia tej sankcji organ sprawy nadal nie załatwi (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 września 2021 r., sygn. akt I SAB/Wa 131/21). W ocenie Sądu, taka sytuacja nie wystąpiła w rozpoznawanej sprawie, w szczególności biorąc pod uwagę, że bezczynność organu była skutkiem nieprawidłowej interpretacji treści wniosku, nie zaś lekceważenia uprawnień skarżącej do uzyskania informacji publicznej. Sąd uznał zatem, że brak jest konieczności stosowania dodatkowych środków mających na celu motywowanie organu do załatwienia sprawy.

Z powyższych przyczyn Sąd w pkt 3 sentencji oddalił skargę w części dotyczącej wniosku o wymierzenie organowi grzywny.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 oraz § 1a p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 i 2 sentencji. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 3 sentencji Sąd wydał na podstawie art. 151 p.p.s.a. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 w związku z art. 120 p.p.s.a.

Odnosząc się do wniosku skarżącej o zasądzenie kosztów postępowania, należy stwierdzić, że zgodnie z art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W myśl zaś art. 205 § 1 p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku lub dochodu utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. W niniejszym postępowaniu postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 sierpnia 2025 r. sygn. akt II SPP/Wa 155/25 przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu, w związku z czym należało stwierdzić, że skarżąca nie poniosła niezbędnych kosztów postępowania w wyżej przedstawionym rozumieniu.