Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis, Sędziowie Asesor WSA Aneta Brzezińska (sprawozdawca), Sędzia WSA Katarzyna Radom, , po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 11 marca 2026 r. sprawy ze skargi R. W. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy Pieńsk w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 24 marca 2025 r. oddala skargę w całości.

W dniu 24 marca 2025 r. R. W. (dalej: skarżący) złożył wniosek do Burmistrza Miasta i Gminy Pieńsk o udzielenie informacji na następujące pytania:

1) dlaczego w trakcie realizacji sanitacji Miasta i Gminy P. – cz. II – zaniechano realizacji części z zadania dotyczącego wykonania robót instalacyjnych w zakresie rzeczowym obejmującym wykonanie przyłączenia posesji skarżącego do realizowanej kanalizacji sanitarnej;

2) czy zawarto aneks z firmą wykonawcy w zakresie robót odstąpionych w tym zakresie;

3) proszę o podanie wartości tych robót odstąpionych;

4) proszę o informację wraz z kopią dokumentów rzeczowo – finansowych jak inwestor rozliczył wartość wykonania robót odstąpionych.

W odpowiedzi na wniosek Burmistrz Miasta i Gminy Pieńsk – w piśmie z 4 kwietnia 2025 r. – wskazał, iż:

1) brak wykonania przyłącza kanalizacyjnego na posesji nr [...] w S. było podyktowane ostatecznie brakiem zgody skarżącego na jego wykonanie wg. przedstawionego rozwiązania przez projektanta;

2) nie zwarto aneksu,

3) wartość tych robót została określona i przedstawiona skarżącemu w piśmie nr [...] z 12 kwietnia 2019 r.;

4) w ramach umownej kwoty ryczałtowej wykonawca zrealizował inne przyłącza kanalizacyjne nieobjęte podstawowym kontraktem na terenie sołectw D., D1., B. i S.

W piśmie z 30 kwietnia 2025 r. skierowanym do Burmistrza Miasta i Gminy Pieńsk skarżący wskazał, że zmuszony jest sprostować "Państwa odpowiedź", gdyż przedmiotem jego zapytania była rezygnacja i brak wykonania kilkusetmetrowego odcinka sieci kanalizacji sanitarnej wraz z przepompownią w ramach zadania "Sanitacja Miasta P. etap II" do jego posesji. Skarżący podniósł, że z tego co wynika z zakresu robót objętych w wyżej wymienionym zadaniu Wykonawca i Inwestor nie przewidział "cytowanych przez Państwa tzw. przyłączy", a jest to istotne m.in. dla wiarygodności odpowiedzi. Skarżący podniósł, że na tzw. przyłącza gmina miejska P. zleciła osobne postępowanie przetargowe i nie jest ono przedmiotem zapytania.

Dalej, skarżący wniósł o okazanie kopii dokumentów korespondencji pomiędzy nim, a Inwestorem (1), w sytuacji gdy nie zawarto w tym temacie rezygnacji z wyżej wymienionego odcinka kanalizacji sanitarnej wraz z przepompownią aneksu skarżący wniósł o kserokopie dokumentów: wpisu do dziennika budowy, zlecenia, notatek między Inwestorem, a Wykonawcą (2); ponowne określenie sumy tzw. robót zaniechanych w temacie zapytania z kserokopią kosztorysu inwestorskiego wraz z danymi czynników cenotwórczych (3); a po przypomnieniu, że treść zapytania dotyczyła i dotyczy zaniechania wykonania odcinka kanalizacji sanitarnej wraz z przepompownią, a nie przyłączy skarżący wniósł o okazanie dokumentów poświadczających, że środki "uzyskane z tzw. oszczędności" rezygnacji z wykonania odcinka sieci kanalizacji sanitarnej, będącej tematem jego wystąpienia rozliczone zostały zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa ze wskazaniem wraz z dokumentacją, formą i celowością ich zagospodarowania (4).

Po uzyskaniu odpowiedzi od Burmistrza z 15 maja 2025 r., zgodnie z którą wskazano skarżącemu, iż korespondencja o którą wniósł jest w jego posiadaniu, a Gmina Pieńsk odstąpiła od umowy o roboty budowlane z winy wykonawcy zadania pn. Sanitacja Miasta i Gminy P. – etap II i sprawa jest prowadzona w Sądzie Okręgowym w Legnicy, skarżący wystąpił ze skargę do tutejszego Sądu. W skardze tej skarżący podkreślił (w szczególności), że dotyczy ona bezczynności Burmistrza Miasta i Gminy Pieńsk w kwestii złożonego w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej wniosku z 24 marca 2025 r. zawierającego w swojej treści cztery zapytania formułowane w czterech punktach. Zdaniem skarżącego odpowiedź, którą uzyskał od organu (pismo [...]), tylko w punkcie 2 zapytania była zgodna z treścią jego wniosku. Na pozostałe zapytania w punkcie 1,3 oraz 4 Burmistrz udzielił odpowiedzi, co do których skarżący – jak wskazał – odniósł się w piśmie z 30 kwietnia 2025 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, gdyż w jego ocenie odpowiedź z 4 kwietnia 2025 r. została udzielona skarżącemu z zachowaniem terminu i trybu określonego w ustawie o dostępie do informacji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym, w składzie trzech sędziów, stosownie do art. 119 pkt 4 oraz art. 120 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz.143; dalej: p.p.s.a.), jako że jej przedmiotem jest bezczynność organu.

Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach niepodejmowania przez nie nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). W tym przypadku przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działania w danej formie i w określonym przez prawo terminie.

Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu bądź nie podjął stosownej czynności (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109).

Na gruncie u.d.i.p. bezczynność podmiotu obowiązanego do rozpoznania wniosku informacyjnego ma miejsce wówczas, gdy organ – będąc w posiadaniu żądanej informacji – nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udzielenia informacji publicznej (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.), nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), ewentualnie nie informuje wnioskodawcy, że w danej sprawie przysługuje inny tryb dostępu do wnioskowanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.) bądź też, że wnioskowana informacja nie posiada waloru informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Jeżeli podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej nie podjął wymaganej przepisami u.d.i.p. czynności, to dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia powód, z uwagi na który to nie nastąpiło.

W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej, obowiązkiem sądu administracyjnego jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero ustalenie, iż podmiot, do którego zwrócił się skarżący, jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz że żądana przez skarżącego informacja ma walor informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p., obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Nie budzi zatem wątpliwości, że Burmistrz Miasta i Gminy Pieńsk jest podmiotem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej.

W myśl art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie. Przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. precyzuje pojęcie informacji publicznej, przedstawiając przykładowy katalog danych mających walor informacji publicznej. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się szerokie rozumienie pojęcia informacji publicznej, co podyktowane jest transparentnością życia publicznego i zwiększaniem świadomości prawnej społeczeństwa. Definiuje się ją jako każdą wiadomość wytworzoną przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które realizują zadania publiczne bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swoich kompetencji.

Jak stanowi art. 166 ust. 1 Konstytucji, zadania publiczne służące zaspokajaniu potrzeb wspólnoty samorządowej są wykonywane przez jednostkę samorządu terytorialnego jako zadania własne. Odpowiednikiem normy konstytucyjnej jest art. 7 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze. zm.) u.s.g., które stanowi, że zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy, a są to zadania w szczególności w sferze wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (art. 7 ust. 3 u.s.g.). Dlatego też, zadane przez skarżącego pytania we wniosku z 24 marca 2025 r. są pytaniami o informację publiczną, gdyż pozostają w bezpośrednim związku z realizowanymi przez Gminę zadaniami publicznymi i wydatkowanymi na te zadania środkami publicznymi.

Okolicznością niesporną pozostaje zatem kwalifikacja żądanych przez skarżącego we wniosku z 24 marca 2025 r. informacji jako informacji publicznych. Organ zresztą też nie kwestionował publicznego charakteru żądanych przez skarżącego informacji. Niesporne jest również to, że organ gminy udzielił skarżącemu odpowiedzi na pytania w terminie wynikającym z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Skarżący skierował bowiem do organu wniosek 24 marca 2025 r., na który otrzymał odpowiedź w piśmie z 4 kwietnia 2025 r., a zatem jeszcze przed upływem 14 dni. Dodatkowo z treści tego pisma wynika, że organ udzielił skarżącemu odpowiedzi na wszystkie cztery pytania zawarte w jego wniosku podając odpowiednio informację: dotyczącą powodu niewykonania przyłącza kanalizacyjnego tj. brak zgody skarżącego na jego wykonanie wg. przedstawionego rozwiązania przez projektanta (1); o braku aneksu do umowy (2); o realizacji przez wykonawcę w ramach umownej kwoty ryczałtowej innych przyłączy kanalizacyjnych nieobjętych podstawowym kontraktem na terenie sołectw D., D1., B. i S. (4). A w kwestii wartości robót organ odesłał skarżącego do pisma z 12 kwietnia 2019 r. (nr [...] ) w którym informacje te zostały już – jak podniósł organ – skarżącemu udzielone (3).

Co istotne w sprawie organ udzielając skarżącemu ww. odpowiedzi – jak wynika z jej treści – wyraźnie odniósł się do przedmiotu żądań zawartych przez skarżącego w piśmie z 24 marca 2025 r., w tym w szczególności odnośnie pytania 1 dotyczącego podania przyczyny zaniechania realizacji części zdania dotyczącego wykonania robót instalacyjnych w zakresie rzeczowym obejmującym wykonania "przyłączenia" posesji skarżącego do realizowanej kanalizacji sanitarnej. Pomimo powyższego skarżący wniósł skargę na bezczynność organu, gdyż jego zdaniem uzyskał odpowiedź, która jedynie w zakresie pytania 2 (dotyczącego informacji czy zwarto aneks z firmą wykonawcy w zakresie robót odstąpionych) była zgodna z treścią jego wniosku. Przyczyną takiego stanu rzeczy – jak wskazał skarżący w piśmie z 30 kwietnia 2025 r. (stanowiącym w istocie kolejny wniosek o udzielenie informacji, który nie stanowi przedmiotu rozpoznawanej sprawy) – był fakt, że przedmiotem jego wniosku z 24 marca 2025 r. "była rezygnacja i brak kilkusetmetrowego odcinka sieci kanalizacji sanitarnej wraz z przepompownią", a nie brak wykonania "przyłącza kanalizacyjnego". Tymczasem organ udzielając odpowiedzi na ten wniosek odniósł się do "przyłącza kanalizacyjnego". Z powyższym twierdzeniem skarżącego nie sposób się jednak zgodzić. Przedmiot żądań skarżącego wyraźnie bowiem wynika z treści jego wniosku z 24 marca 2025 r. i bez wątpienia dotyczy "zaniechania wykonania przyłączenia" realizowanej kanalizacji sanitarnej (tak jak to sam wskazał skarżący). I na taki też wniosek odpowiedział organ w piśmie z 4 kwietnia 2025 r., w terminie i trybie określonym w u.d.i.p. Tym samym – wbrew skarżącemu – nie można zarzucić organowi bezczynności. Bezczynności organu nie dowodzi również późniejsze "sprostowanie" (zmiana) przez skarżącego pierwotnego przedmiotu wniosku z braku "przyłącza kanalizacyjnego" na brak "kilkusetmetrowego odcinka sieci kanalizacji sanitarnej wraz z przepompownią", która nastąpiła w piśmie z 30 kwietnia 2025 r. (w nowym wniosku), a zatem już po udzieleniu przez organ odpowiedzi na wniosek z 24 marca 2025 r.

Podkreślenia nadto wymaga, że postępowanie w sprawie udzielenia informacji publicznej ma charakter wnioskowy, który charakteryzuje się koniecznością podjęcia inicjatywy przez podmiot zainteresowany uzyskaniem informacji. Rzeczą skarżącego jako podmiotu inicjującego to postępowanie było zatem takie sformułowanie wniosku aby był on czytelny (jasny, precyzyjny) w zakresie przedmiotu żądań w nim zawartych, gdyż tylko wówczas może on być traktowany jako wniosek o informację publiczną. Celem ustawy o dostępie do informacji publicznej jest bowiem zapewnienie dostępu do informacji w sprawach publicznych, nie zaś zobowiązanie organów do rozpatrywania w trybie tej ustawy każdego pisma, w tym takiego pisma, które jedynie formalnie i subiektywnie w ocenie wnioskodawcy stanowi wniosek o informację publiczną. Tym samym, niesprecyzowane wnioski o informacje, obiektywnie niepozwalające ustalić rzeczywistej treści żądania wnioskodawcy, nie stanowią wniosków o informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 u.d.i.p., a w rezultacie nie podlegają rozpatrzeniu w jej trybie.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na mocy art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.