Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 29 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. D. na bezczynność Prokuratora w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę.

Pismem z [...] lipca 2025 r. W. D. (skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Prokuratora w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, zarzucając naruszenie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 902 - dalej "u.d.i.p.").

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że [...] maja 2025 r. złożył wniosek o udostepnienie informacji publicznej "w zakresie dokumentu urzędowego zawierającego kopię Prokuratora Prokuratury postanowienia z dnia [...].04.2025 r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o sygnaturze akt [...]". W skardze wniesiono m.in. o stwierdzenie, że zarządzenie Prokuratora z [...] czerwca 2025 r. (w skardze omyłkowo "2024 r.") sygn. [...] jest bezzasadne.

W odpowiedzi na skargę Prokurator wskazał, że skarga jest niezasadna. Wyjaśnił, że nadzorował postępowanie zainicjowane zawiadomieniem skarżącego o przestępstwie przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków przez Prokuratora [...] w B., który w dniu [...] grudnia 2024 r. wydał postanowienie o umorzeniu dochodzenia w sprawie z zawiadomienia skarżącego o przestępstwie poświadczenia nieprawdy. Prokurator wskazał, że postanowieniem z dnia [...] maja 2025 r. odmówił wszczęcia śledztwa wobec stwierdzenia, że opisany w zawiadomieniu skarżącego czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego. Skarżący wniósł o wydanie kopii ww. postanowienia w piśmie z [...] maja 2025 r., który to wniosek został załatwiony zarządzeniem odmownym z [...] czerwca 2025 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 – dalej "p.p.s.a."). sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z § 2 pkt 8 tego artykułu, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak, w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę praw strony przez doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Stosownie do art. 4 ust. 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej, podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2 tego przepisu, obowiązane są do udostępnienia informacji publicznej wówczas, gdy są w jej posiadaniu. W przeciwnym przypadku obowiązek taki nie występuje, a dla uchylenia się od zarzutu bezczynności w tym przedmiocie wystarczające jest poinformowanie wnioskodawcy na piśmie o nieposiadaniu żądanej informacji. Natomiast, jeśli organ posiada określoną informację publiczną powinien rozpoznać wniosek na zasadach uregulowanych w ustawie. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Przy czym ww. ustawa nie przewiduje żadnej szczególnej formy udzielenia informacji publicznej i jej udostępnienie jest czynnością materialno-techniczną. W art. 16 ust. 1 u.d.i.p. przewidziana została forma decyzji dla odmowy udostępnienia informacji publicznej oraz dla umorzenia postępowania w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p.

Bezczynność podmiotu zobowiązanego do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy organ będąc w posiadaniu żądanej informacji publicznej, nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udzielenia tej informacji (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.) lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast w formie zwykłego pisma informuje się wnioskodawcę o tym, że podmiot nie jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznych, dana informacja nie jest informacją publiczną, organ lub podmiot zobowiązany taką informacją nie dysponuje, ze wskazaniem przyczyn takiego stanu rzeczy, czy też, że zachodzi sytuacja wskazana w art. 1 ust. 2 u.d.i.p., a więc, że informacja publiczna podlega udostępnieniu na podstawie innych ustaw, które ten tryb odmiennie regulują.

W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem Sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwróciła się strona skarżąca, był obowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz że żądana przez tę stronę informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność.

Przedstawione Sądowi akta sprawy nie pozostawiają wątpliwości, że w sprawie z wniosku skarżącego nie mógł znaleźć zastosowania tryb udostępnienia informacji publicznej przewidziany w u.d.i.p., a w konsekwencji Prokurator nie był zobowiązany do jego załatwienia wedle przywołanych regulacji ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jak wynika z wniosku skarżącego z [...] maja 2025 r. domagał się on udostępnienia kopii postanowienia Prokuratora z [...] maja 2025 r. o odmowie wszczęcia śledztwa. Wskazać w tym miejscu należy, że we wniosku wskazano – poza ww. postanowieniem – również rzekome postanowienie z [...] kwietnia 2025 r., co uznać należy za omyłkę, albowiem akta sprawy takiego postanowienia nie zawierają, a podmiotowo i przedmiotowo przedmiotowi zaskarżenia odpowiada właśnie postanowienie z [...] maja 2025 r.

Przedmiotem skargi na bezczynność Prokuratora [...] skarżący uczynił zatem brak udostępnienia informacji związanej z postępowaniem karnym przygotowawczym o wskazanej sygnaturze, zainicjowanej jego zawiadomieniem o przestępstwie, którego miał dopuścić się Prokurator [...] w B.. Wszelkie aspekty toczącego się postępowania karnego w fazie postępowania przygotowawczego prowadzonego przez prokuratora regulują ustawy z dnia [...] czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 46 – dalej "k.p.k.") oraz ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 390 – dalej "u.p.p."). W art. 156 § 1 - § 6 k.p.k. uregulowano tryb dostępu do akt sprawy (ich przeglądania, czynienia odpisów i kserokopii). Przepisy te określają tryb udostępnienia akt zarówno stronom postępowania przygotowawczego, ich obrońcom, pełnomocnikom i przedstawicielom ustawowym, jak i "innym osobom". Zgodnie z art. 159 k.p.k. na odmowę udostępnienia akt w postępowaniu przygotowawczym przysługuje stronom zażalenie; na zarządzenie prokuratora zażalenie przysługuje do sądu.

Ponadto, kwestie rozpoznawania skarg i wniosków w postępowaniu prowadzonym przez prokuratora uregulowano w Dziale VI u.p.p.

Działalność organów prowadzących postępowanie karne w takim zakresie w jakim polega ona na prowadzeniu tego postępowania nie należy do administracji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepisy Kodeksu postępowania karnego nie zawierają również unormowań szczególnych poddających działalność organów prowadzących postępowanie karne kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. Nie należy zatem do właściwości sądu administracyjnego rozstrzygnięcie, czy w sprawie organ dopuścił się bezczynności w zakresie udostępnienia skarżącemu żądanej informacji. Brak bowiem przepisu prawa, który przewidywałby dopuszczalność wniesienia w tym zakresie skargi do tego sądu. Skoro materia będąca przedmiotem skargi nie jest objęta zakresem właściwości sądu administracyjnego, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Jeżeli informacja, w stosunku do której dany podmiot wystąpił z żądaniem jej udostępnienia, dotyczy jego sprawy indywidualnej, prowadzonej przez organ w określonej odrębnej procedurze, to we właściwej dla tej sprawy procedurze podlega ona kontroli, ocenie i weryfikacji (vide: wyrok NSA z dnia 12 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 610/11, dostępny na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie kwestia udostępnienia akt postępowania karnego przygotowawczego kompleksowo regulowana jest przepisami k.p.k. i to na ich podstawie skarżący winien dochodzić swojego prawa udostępnienia mu rozstrzygnięć podjętych w tym postępowaniu, również w drodze skorzystania z przysługujących na podstawie k.p.k. środków zaskarżenia. Jak wskazano, tryb kwestionowania prawidłowości prowadzenia spraw przez prokuratorów przewidują ponadto przepisy art. 185-189 u.p.p.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak sentencji postanowienia.