Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Zofia Skrzynecka, Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Pierechod, Sędzia NSA Włodzimierz Kędzierski (spr.), Protokolant Katarzyna Niewiadomska, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2010r. sprawy ze skargi R. P. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie opłaty za przechowywanie towaru p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie w sprawie

Postanowieniem z dnia "[...]"r. znak "[...]"Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego ustalające R. P. kwotę opłaty w wysokości 199 zł za przechowywanie od 10.03.2009r. do 28.04.2009r w magazynie depozytowym Urzędu Celnego papierosów należących do R. P.

Dyrektor Izby Celnej w uzasadnieniu postanowienia wywiódł, że R. P. przekraczając 10.03.2009 r. granicę Wspólnoty nie przedstawił organowi celnemu posiadanych papierosów.

W myśl art. 57 Wspólnotowego Kodeksu Celnego w przypadku stwierdzenia, że towary na obszar Wspólnoty wprowadzone zostały z naruszeniem przepisów prawa, organy celne podejmują wszelkie niezbędne działania, łącznie ze sprzedażą towarów, w celu uregulowania ich sytuacji prawnej.

Jeżeli w myśl przepisów Wspólnotowego Kodeksu Celnego organ celny jest zobowiązany do podjęcia działań w celu uregulowania sytuacji prawnej towaru to zgodnie z przepisem art. 30 ust. 1 ustawy Prawo celne może dokonać zajęcia towaru.

W myśl art. 35 ustawy Prawo celne towary zajęte w celu uregulowania ich sytuacji prawnej przechowuje się czasowo w depozycie urzędu.

W przypadku R. P. dokonano zajęcia papierosów i złożono je do depozytu.

W myśl przepisu art. 93 ust.1 pkt 1 ustawy Prawo celne za przechowanie towarów w depozycie organ celny pobiera opłaty, stanowiące dochód budżetu państwa.

Wysokość opłaty za przechowanie ustalana jest na podstawie art. 93a ustawy Prawo celne i rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.04.2004 r. w sprawie stawek opłat pobieranych przez organy celne (Dz. U. Nr 87, poz. 832).

Okres przechowywania towarów uzależniony jest od rozstrzygnięć wydanych przez właściwe organy (§10 ust.2 w/w rozporządzenia).

Opłata za przechowanie zajętych papierosów obliczona została zgodnie z §2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie opłat pobieranych przez organy celne za przechowanie towarów niewspólnotowych w depozycie.

R. P. na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Celnej złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie.

W skardze wskazał na postanowienie Sądu Rejonowego w B., którym orzeczono przepadek towaru oraz na ukaranie go mandatem karnym.

Zgodnie zaś z przepisem art. 15§2 kodeksu karnego skarbowego w toku orzekania przepadku przedmiotów wygasa obowiązek uiszczania należności publicznoprawnych.

Odwołał się także do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 15.04.2008 r., sygn. P.26/06 w kwestii legalności stosowania w jednej sprawie kary oraz przepadku rzeczy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Sprawa niniejsza dotyczy opłaty za przechowanie w depozycie towaru, o którego przepadku orzekł Sąd Rejonowy w B.

W Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie zawisła sprawa dotycząca identycznego przedmiotu postępowania (sygn. akt "[...]").

W powołanej sprawie Sąd na podstawie art. 193 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej oraz art. 3 ustawy z dnia 01.08.1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.) postanowieniem z dnia 14.04.2010 r. przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne, o treści "czy art. 93 ust. 2 ustawy z dnia 19.03.2004 r. Prawo Celne (Dz. U. Nr 68, poz.622 ze zm.) i §2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.04.2004 r. w sprawie opłat pobieranych przez organy celne (Dz. U. Nr 87, poz. 832) są zgodne z art. 92 ust.1 i art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej.

Z uwagi na identyczność podstaw prawnych stanowiących podstawę rozstrzygnięć w sprawie , w której wystąpiono z pytaniem prawnym oraz w sprawie I "[...]", Sąd uznał, że rozstrzygnięcie ostatnio wymienionej sprawy zależeć będzie od stanowiska wyrażonego przez Trybunał Konstytucyjny w związku z przedstawionym pytaniem prawnym.

Zgodnie z przepisem art. 125§1 pkt. 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Zdaniem Sądu, rozstrzygnięcie sprawy I SA/Ol "[...]"zależy od stanowiska Trybunału Konstytucyjnego wyrażonego w związku z przedstawionym pytaniem prawnym w sprawie I "[...]".

Mając powyższe na względzie, Sąd orzekł o zawieszeniu w sprawie postępowania sądowego.