Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 7 maja 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Daniel (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Piotr Ławrynowicz Sędzia WSA Sebastian Michalski po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 maja 2026 roku sprawy ze skargi J. B. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę

W dniu 22 stycznia 2026 r. J. B. złożył do Urzędu Miejskiego w [...] wniosek w trybie dostępu do informacji publicznej, żądając merytorycznego odniesienia się przez organ do przepisów uchwały nr [...] Wojewódzkiej Rady Narodowej w [...] z dnia 29 stycznia 1986 r., ustanawiającej [...] Obszar Chronionego Krajobrazu. Wnioskodawca zwrócił się o zajęcie stanowiska w zakresie prawidłowej interpretacji i zastosowania zapisów planu miejscowego w kontekście zakazów budowy w tym obszarze określonych obiektów budowlanych.

Odpowiadając na wniosek organ – Burmistrz Miasta – udzielił odpowiedzi pismem z dnia 02 lutego 2026 r., w którym poinformował stronę, że jej wniosek zmierza w istocie do uzyskania stanowiska obejmującego wykładnię przepisów prawa oraz ocenę prawidłowości ich stosowania. Organ zaznaczył, że żądanie sformułowane w piśmie, jako zmierzające do uzyskania oceny prawnej, nie mieści się w przedmiotowym zakresie dostępu do informacji publicznej, ponieważ przepisy ustawy nie nakładają na organ obowiązku dokonywania interpretacji w tym trybie.

Kolejnym pismem z dnia 05 lutego 2026 r. skierowanym do wnioskodawcy Organ podkreślił, że nie doszło w sprawie do odmowy udostępnienia informacji publicznej. Organ wyjaśnił, że zawarte we wniosku pytania nie dotyczą informacji publicznej, lecz zmierzają do uzyskania interpretacji i stanowiska organu. Pouczył również skarżącego, że obowiązek wydania decyzji administracyjnej ma zastosowanie wyłącznie w sytuacji odmowy udostępnienia informacji publicznej, a nie w przypadku stwierdzenia, że żądanie nie dotyczy takiej informacji.

W dniu 20 lutego 2026 r. wnioskodawca wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na bezczynność Urzędu Miejskiego w [...], wnosząc m.in. o zobowiązanie organu do udzielenia odpowiedzi lub wydania decyzji administracyjnej. Skarżący zarzucił organowi nieudostępnienie informacji w terminie 14 dni oraz bezprawną odmowę jej udzielenia w formie zwykłego pisma zamiast decyzji administracyjnej.

W odpowiedzi na skargę z dnia 5 marca 2026 r. Burmistrz Miasta wniósł o jej oddalenie w całości, argumentując, że podjął realne i terminowe czynności procesowe. Organ podkreślił, że żądanie skarżącego stanowiło prośbę o opinię prawną, a nie o informacje o faktach, wobec czego prawidłowo powiadomił wnioskodawcę o tym fakcie pismem zwykłym w przewidzianym prawie terminie.

Pismem z dnia 6 maja 2026 r. skarżący podtrzymał zarzuty skargi oraz wniósł o przyznanie mu kwoty 8.000;- zł tytułem zasądzenia kwoty pieniężnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do uprawnienia wynikającego z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.; dalej jako: "P.p.s.a."). W myśl przywołanego przepisu sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Zgodnie z art. 120 P.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w związku z art. 3 § 1 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jak wynika zaś z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 902, dalej jako: "u.d.i.p.") informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, przy czym stosownie do treści art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. zobowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym, co miało miejsce w niniejszej sprawie, Burmistrz.

Stosownie do treści art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Samo udostępnienie informacji w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), natomiast zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania następują w drodze decyzji. Decyzję wydaje się, gdy informacja jest informacją publiczna, ale jej udostępnienie jest ograniczone (np. przez prawo do prywatności lub tajemnicę ustawową). Natomiast w sytuacji, gdy żądanie nie dotyczy informacji publicznej, organ nie wydaje decyzji o odmowie, lecz powiadamia wnioskodawcę pismem zwykłym, że żądanie nie może być zrealizowane w trybie u.d.i.p..

Analiza wniosku z dnia 22 stycznia 2026 r. wykazała, że żądanie nie mieściło się w zakresie przedmiotowym ustawy o dostępie do informacji publicznej z następujących powodów.

Po pierwsze, skarżący domagał się "rzeczowego i merytorycznego odniesienia się" do przepisów uchwały nr [...] Wojewódzkiej Rady Narodowej w [...] z dnia 29 stycznia 1986 r., ustanawiającej [...] Obszar Chronionego Krajobrazu oraz ich interpretacji w kontekście zakazów budowy. Ustawa o dostępie do informacji publicznej służy pozyskiwaniu danych o faktach, a nie uzyskiwaniu opinii czy ocen od organu. Wniosek wprost zawierał żądanie "prawidłowej interpretacji i zastosowania" zapisów planu miejscowego. Przepisy u.d.i.p. nie nakładają na organy obowiązku sporządzania ocen prawnych, dokonywania wykładni przepisów ani zajmowania stanowisk w kwestiach spornych na potrzeby wnioskodawcy.

W związku z powyższym, ponieważ żądanie dotyczyło materii niebędącej informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., organ prawidłowo uznał, że nie jest zobowiązany do wydania decyzji administracyjnej na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Właściwą formą reakcji było udzielenie odpowiedzi w formie pisma informacyjnego.

Kluczowe dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest jednak ustalenie charakteru żądania skarżącego. Sąd w pełni podziela stanowisko organu, że wnioskowana informacja nie stanowiła informacji publicznej, a organ miał rację tak ją kwalifikując. Informację publiczną stanowią informacje o faktach, dokumentach oraz danych pozostających w dyspozycji organu. Żądanie dokonania wykładni przepisów prawa, oceny ich stosowania oraz zajęcia merytorycznego stanowiska w indywidualnej sprawie nie stanowi informacji publicznej. Organ nie jest zobowiązany do tworzenia nowych dokumentów polegających na sporządzaniu ocen prawnych czy prowadzeniu polemiki prawnej w trybie udostępniania informacji.

W tej sytuacji organ nie musiał wydawać decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej wydaje się wyłącznie w sytuacji, gdy żądana informacja stanowi informację publiczną, lecz istnieją ustawowe przesłanki ograniczające jej udostępnienie. Ponieważ żądanie skarżącego w ogóle nie dotyczyło informacji publicznej, organ nie miał podstaw prawnych do wydania decyzji.

Obowiązkiem organu w takich okolicznościach było jedynie powiadomienie strony (wnioskodawcy) zwykłym pismem o tym, że wnioskowana informacja nie ma charakteru informacji publicznej. Czynność ta powinna zostać dokonana w ustawowym terminie 14 dni, co w przedmiotowej sprawie miało miejsce. Sąd podkreśla, że organ wywiązał się ze swojego obowiązku, udzielając stronie odpowiedzi w datach: 02 lutego 2026 r. oraz 05 lutego 2026 r.

Obie odpowiedzi wystosowane przez Urząd Miejski w [...] mieściły się w 14-dniowym terminie liczonym od daty wpływu wniosku (22 stycznia 2026 r.).

Mając powyższe na uwadze, nie można skutecznie zarzucić organowi bezczynności, gdyż podjął on adekwatne i terminowe działania przewidziane prawem, zasadnie uznając, że wnioskowana informacja nie stanowiła informacji publicznej. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.