Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.),, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi E. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę

Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta po rozpatrzeniu wniosku złożonego dnia 19 listopada 2013 r., odmówił E.S. przyznania dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu decyzji, powołując się na treść art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156, poz. 1817 ze zm.), organ stwierdził, że wnioskodawczyni nie spełnia przesłanek warunkujących przyznanie dodatku mieszkaniowego, bowiem nie posiada tytułu prawnego do zajmowanego lokalu przy ul. [...]. Ustalenie to organ oparł na informacji uzyskanej od Zarząd Budynków Mieszkalnych Zakład Gospodarki Mieszkaniowej, wedle której, umowa najmu ww. lokalu została wypowiedziana ze skutkiem prawnym na dzień 30 września 2011 r.

Od powyższej decyzji E.S. wniosła odwołanie podnosząc, że brak jest dokumentu, na mocy którego wypowiedziano jej umowę najmu,

a który winien dostarczyć Zarząd Budynków Mieszkalnych Zakład Gospodarki Mieszkaniowej.

W wyniku rozpoznania sprawy na skutek złożonego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267) i art. 2 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W motywach podjętego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wyjaśnił, że z informacji podanych przez Zarząd Budynków Mieszkalnych w piśmie z dnia

26 listopada 2013 r. wynika, iż stronie nie przysługuje tytuł prawny do zajmowanego lokalu, bowiem umowa najmu lokalu mieszkalnego nr [...] położonego w [...], została wypowiedziana ze skutkiem prawnym na dzień

30 września 2011 r. To zaś skłoniło Samorządowe Kolegium Odwoławcze do uznania, że rozstrzygnięcie organu I instancji jest prawidłowe.

E.S. zaskarżyła opisaną wyżej decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Naruszenie to polegało na obrazie przepisów prawa, poprzez odmowę przyznania dodatku mieszkaniowego i nie zebranie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, a tym samym brak ustaleń wszystkich okoliczności faktycznych, na których powinno być oparte rozstrzygnięcie. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Zdaniem E.S., ustalenie odnoszące się do braku posiadania przez nią tytułu prawnego do lokalu jest sprzeczne ze stanem rzeczywistym. Podkreśliła brak oryginału dokumentu potwierdzającego wypowiedzenie umowy najmu przez Zakład Gospodarki Mieszkaniowej.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.

Na rozprawie w dniu 12 czerwca 2014 r. skarżąca przedłożyła do akt kserokopię wyroku zaocznego oraz pisma z 11 sierpnia 2011 r.

Na rozprawie w dniu 12 czerwca 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), postanowił przeprowadzić z urzędu dowód z wyroku zaocznego Sądu Rejonowego

z 17 stycznia 2013 r. oraz z wyroku Sądu Rejonowego

z 10 czerwca 2014 r. sygn. akt [...] i pisma z 11 sierpnia 2011 r. na okoliczność utraty przez skarżącą tytułu prawnego do zajmowania przedmiotowego lokalu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Zasady przyznawania dodatku mieszkaniowego zostały określone w przepisach ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 966). W myśl art. 2 ust. 1 tej ustawy, dodatek mieszkaniowy, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 3 i 4, przysługuje:

1) najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych;

2) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego;

3) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych;

4) innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem;

5) osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny.

We wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego skarżąca wskazała jako miejsce zamieszkania lokal o pow. [...] m2, położony w [...]. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się ponadto, powoływane przez organy orzekające w sprawie, pismo Dyrektora Zarządu Budynków Mieszkalnych z dnia 26 listopada 2013 r., w którym podano, że E.S., z uwagi na występujące zaległości w opłatach za czynsz i świadczenia, została wypowiedziana umowa o najem lokalu mieszkalnego nr [...] – ze skutkiem prawnym na dzień 30 września 2011 r.

Z akt sprawy nie wynika jednocześnie aby skarżącej przyznano prawo do lokalu zamiennego lub socjalnego – na dzień wydania decyzji był wydany przez Sąd Rejonowy wyrok zaoczny sygn. akt [...] nakazując opróżnienie

i opuszczenie zajmowanego lokalu położonego przy ul. [...]. Dopiero wyrokiem z dnia 10 czerwca 2014 r. Sąd Rejonowy uchylił wyrok zaoczny, w pkt II orzekł, że pozwana E.S. zobowiązana jest do opróżnienia i opuszczenia zajmowanego lokalu mieszkalnego położonego przy ul. [...] i wydania go w stanie wolnym powódce Gminie Miasta [...] - Zarządowi Budynków Mieszkalnych, oraz w pkt III ustalił, iż E.S. przysługuje prawo do lokalu socjalnego i wstrzymał wykonanie wyroku w punkcie II do czasu zaoferowania prze Gminę Miasta oferty umowy najmu lokalu socjalnego.

W takim stanie faktycznym organy obu instancji miały podstawy aby uznać, że skarżąca składając wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie spełniała jednego z warunków do jego uzyskania, tj. nie posiada tytułu prawnego do zajmowanego lokalu. Co prawda skarżąca podjęła próbę zakwestionowania informacji udzielonych przez Dyrektora Zarządu Budynków Mieszkalnych podnosząc w odwołaniu, że brak jest dokumentu, na mocy którego wypowiedziano jej umowę najmu a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w trakcie postępowania kwestii tej należycie nie wyjaśniło, jednak na rozprawie w dniu 12 czerwca 2014 r. skarżąca przedłożyła do akt kserokopię pisma z dnia 11 sierpnia 2011 r., [...]Dyrektora Zarządu Budynków Mieszkalnych, z którego wynika wypowiedzenie E.S.umowy najmu lokalu mieszkalnego przy ul. [...]. Na piśmie tym znajduje się potwierdzenie przez E.S. jego odbioru. Świadczy to, że wypowiedzenie umowy najmu lokalu zajmowanego przez skarżącą dotarło do jej wiadomości już w 2011 r. To zaś oznacza, że organy miały podstawy aby przyjąć, że skarżąca składając wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego 19 listopada 2013 r. nie posiadała prawa do ww. lokalu.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że organy administracji nie są uprawnione

do oceny prawidłowości dokonanego wypowiedzenia umowy najmu lokalu mieszkalnego, lecz opierają się na dokumentach zgromadzonych w trakcie postępowania administracyjnego. Zebrany materiał dowodowy uzasadniał stwierdzenie, że skarżąca utraciła tytuł prawny do lokalu, bowiem zainteresowana nie przedłożyła dowodów lub nie wskazała okoliczności, które w sposób skuteczny mogłyby ustalenie w tym zakresie podważać. Nie jest również rolą sądu administracyjnego, lecz sądu powszechnego, w ramach przepisów prawa cywilnego, przesądzenie zasadności lub skuteczności wypowiedzenia umowy najmu z określoną datą. Z tego względu orzekając w niniejszej sprawie Sąd, mając na względzie pismo z dnia [...] o wypowiedzeniu umowy najmu, uznał poczynione przez organ ustalenia faktyczne za niewadliwe. W takim stanie rzeczy Kolegium prawidłowo zinterpretowało i zastosowało obowiązujące przepisy prawa, które uniemożliwiały pozytywne rozpoznanie wniosku skarżącej o przyznanie dodatku mieszkaniowego.

Na dzień wydania zaskarżonej decyzji 22 stycznia 2014 r. był wydany przez Sąd Rejonowy wyrok zaoczny z 17 stycznia 2013 r. (sygn. akt [...]) nakazujący opróżnienie i opuszczenie przedmiotowego lokalu bez wskazania lokalu socjalnego. Dopiero wyrokiem z dnia 10 czerwca 2014 r. Sąd Rejonowy wyrok zaoczny uchylił i zobowiązał skarżącą do opróżnienia i opuszczenia lokalu położonego przy ul. [...] i wydania go w stanie wolnym powódce Gminie Miasta - Zarządowi Budynków Mieszkalnych, ustalając jednocześnie, że przysługuje jej prawo do lokalu socjalnego. Ta okoliczność jednak nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, orzekł o jej oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).