Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia F. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 16 grudnia 2025 r. sygn. akt III SAB/Gd 314/25 o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi F. S. na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w Gdańsku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie.

Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zarządzeniem z 16 grudnia 2025 r. sygn. akt III SAB/Gd 314/25 wydanym w sprawie ze skargi F. S. na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w Gdańsku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, po rozpoznaniu wniosku skarżącego o stwierdzenie prawomocności wyroku z 25 września 2025 r. wskazał: "Proszę wydać zgodnie z wnioskiem – przesłać drogą pocztową – po pobraniu opłaty kancelaryjnej".

W wykonaniu ww. zarządzenia, wezwaniem z 17 grudnia 2025 r., na podstawie art. 234 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935) dalej zwanej "p.p.s.a." starszy sekretarz sądowy wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku ze stwierdzeniem prawomocności, stosownie do § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. poz. 1090).

Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył skarżący, podnosząc iż błędnie określono kwotę opłaty, która powinna wynosić 10 zł. Skarżący podkreślił, iż wnosił wyłącznie o stwierdzenie prawomocności wyroku, a nie o wydanie odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem prawomocności.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlega uwzględnieniu, aczkolwiek z przyczyn innych niż wskazane w jego treści.

Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. "Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania". Podmiotem wzywającym do uiszczenia opłaty jest przewodniczący wydziału, który powinien oznaczyć wysokość żądanej opłaty. Jednocześnie w orzecznictwie trafnie wskazuje się, że zawarte w zarządzeniu wezwanie musi być wyraźne, jasne i jednoznacznie sformułowane. Treść zarządzenia powinna być tak doprecyzowana, aby strona nie miała najmniejszych wątpliwości co do zakresu wezwania (postanowienie NSA z 13 listopada 2013 r., I FSK 1623/13). Oznacza to, iż zarządzenie przewodniczącego powinno zawierać oznaczenie wysokości należnej opłaty.

Tymczasem w niniejszej sprawie zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 16 grudnia 2025 r. sygn. akt III SAB/Gd 314/25 zawiera wyłącznie następującą treść: "Proszę wydać zgodnie z wnioskiem – przesłać drogą pocztową – po pobraniu opłaty kancelaryjnej". Wysokość opłaty kancelaryjnej została wskazana wyłącznie w wezwaniu z 17 grudnia 2025 r., podpisanym przez starszego sekretarza sądowego. Oznacza to, iż Przewodniczący Wydziału nie ustalił wysokości należnej opłaty, zatem zaskarżone zarządzenie zostało wydane z naruszeniem art. 220 § 1 p.p.s.a. Samo wezwanie podpisane przez sekretarza sądowego ma charakter wykonawczy i nie może ono zastępować treści zarządzenia, w tym określać wysokości należnej opłaty kancelaryjnej od wniosku.

W takiej sytuacji odniesienie się do zarzutów zażalenia byłoby przedwczesne, gdyż ocena prawidłowości zarządzenia w przedmiocie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w pierwszej kolejności wymaga określenia wysokości tej opłaty w treści zarządzenia.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone zarządzenie.