Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędziowie: WSA Małgorzata Boniecka – Płaczkowska WSA Mirosław Gdesz (spr.) Protokolant specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi Z. O. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie i wypłatę odszkodowania za nieruchomość oddala skargę.

W dniu 9 stycznia 2013 r. Z. O. (dalej powoływany jako skarżący) wniósł skargę na bezczynność Prezydent W. w rozpoznawaniu wniosku o ustaleniu odszkodowania z tytułu przejęcia przez m. W. działek nr [...], nr [...], nr [...] pod poszerzenie ul. [...] oraz nr [...] i [...] pod poszerzenie ul. [...]. Skarżący wniósł o zobowiązanie Prezydent W. do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi, zobowiązanie Prezydent W. do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Skarżący wskazał, że 21 sierpnia 2012 r. złożył do Biura Gospodarki Nieruchomościami Delegatura [...], podanie zawierające wniosek rozpoczęcia rokowań z tytułu odszkodowania na podstawie art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.). We wniosku tym zwrócił się o ustalenie odszkodowania według trybu i zasad obowiązujących przy wywłaszczaniu nieruchomości, gdyby porozumienie nie zostało osiągnięte. Z dniem 13 września 2012 r. organ wszczął postępowanie administracyjne we wnioskowanej sprawie.

W dniu 22 października 2012 r. skarżący złożył do Wojewody [...] zażalenie na niezałatwienie w terminie sprawy przez Prezydenta W. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] uznał to zażalenie za nieuzasadnione.

Uzasadniając swoje stanowisko skarżący wskazał, że nie zgadza się z argumentacją Urzędu zawartą w piśmie z dnia 11 października 2012 r. przedłużającego termin wydania decyzji do 30 czerwca 2013 r., tłumacząc to 6000 spraw do rozpatrzenia. W jego ocenie, również utrwalone orzecznictwo NSA przeczy zasadności takiego postępowaniu Urzędu. Obowiązek załatwiania spraw bez zbędnej zwłoki (art. 35 § 1 Kpa) pozostaje także w bezpośrednim związku z dyrektywami zawartymi w art. 7 i 8 Kpa, zobowiązującymi organy administracji publicznej do stania na straży praworządności i uwzględniania słusznego interesu obywateli, a także pogłębiania prowadzonym postępowaniem zaufania obywateli do organów państwa. Nie zgodził się skarżący również z argumentacją organu zawartą w piśmie z dnia 16 listopada 2012 r., iż postępowanie związane z dysponowaniem środkami publicznymi powinno być szczególnie wnikliwe.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W piśmie tym przedstawiono dotychczasowy przebieg postępowania. Organ wskazał, że przy piśmie z dnia 2 października 2012 r. skarżący dołączył do akt przedmiotowej sprawy odpis zupełny z księgi wieczystej KW Nr [...]. Następnie pismem z dnia 11 października 2012 r. strona postępowania została poinformowana o terminie rozpatrzenia sprawy tj. do dnia 30 czerwca 2013 r. W przedmiotowej sprawie konieczne jest bowiem sporządzenie przez rzeczoznawcę majątkowego operatu szacunkowego określającego wartość w/w nieruchomości. Zlecenie wykonania operatu przekazano w dniu 15 stycznia 2013 r. Po sporządzeniu w/w operatu szacunkowego zostanie natomiast przeprowadzona rozprawa administracyjna, w myśl art. 89 Kpa.

Na rozprawie sądowej w dniu 3 kwietnia 2013 r. pełnomocnik organu wyjaśnił, że operat szacunkowy został już sporządzony, a w dniu 18 marca 2013 r. odbyła się rozprawa administracyjna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna i brak jest podstaw do jej uwzględnienia.

Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej Ppsa), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W orzecznictwie podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa, jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 Kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji, przy czym od tych terminów należy odliczyć terminy przewidziane przepisami do dokonania danych czynności, okresy zawieszenia postępowania oraz opóźnienia wynikłe z winy strony lub niezależne od organu.

Stosownie do treści art. 149 § 1 Ppsa, Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Oceniając w tym kontekście przedmiotową skargę Sąd uznał, że nie była ona zasadna, gdyż w opisanym wyżej stanie faktycznym Prezydentowi W. nie można było zarzucić bezczynności. Oczywiście samo skierowanie przez organ do skarżącego w dniu 11 października 2012 r. informacji o niemożliwości załatwienia sprawy w terminie z uwagi na dużą ilość oczekujących spraw nie może automatycznie usprawiedliwiać organu, który po wysłaniu takiego zawiadomienia nie podejmuje żadnych czynności procesowych. Jednakże w przedmiotowej sprawie nie można mówić o bezprawnej pasywności organu, tak w dacie wniesienia skargi, jak i w dacie orzekania. Skarżący był bowiem na bieżąco informowany o podejmowanych czynnościach (pismo z dnia 16 listopada 2012 r.).

Zauważyć również należy, że w przedmiotowej sprawie warunkiem koniecznym dla wydania prawidłowej decyzji jest zlecenie rzeczoznawcy majątkowemu opinii o wartości nieruchomości i zapoznanie z nią strony. W niniejszej sprawie, po sporządzeniu opinii przez biegłego, została dodatkowo przeprowadzona rozprawa administracyjna. Następnie organ niezwłocznie poinformował stronę o niemożliwości załatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa. Przy tym nie było to działanie pozorne, bowiem podjęte zostały przez organ wyżej opisane działania. Trudno w tak przedstawiającym się stanie faktycznym zarzucić Prezydentowi W., że jest bezczynny.

W tym stanie rzeczy, rozpoznając skargę na bezczynność organu według stanu sprawy z daty orzekania, Sąd stwierdził, że złożona skarga jest bezzasadna i podlega oddaleniu.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 Ppsa, orzekł jak w sentencji.