Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie asesor WSA Małgorzata Roleder (spr.),, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi K. L. na bezczynność Wójta Gminy J. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy 1. zobowiązuje Wójta Gminy J. do wydania orzeczenia w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego K. L. o ustalenie warunków zabudowy w terminie 2 miesiący od dnia doręczenia akt organowi, 2. zasądza od Wójta Gminy J. na rzecz skarżącego K. L. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

W dniu [...] maja 2008 r. K. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. skargę na bezczynność Wójta Gminy J. zarzucając, iż organ ten nie wydał decyzji w sprawie warunków zabudowy działki o nr geodezyjnym [...] położonej w miejscowości U., gm. J.

Skarżący podał, iż postępowanie w sprawie wszczęto na wniosek strony w dniu [...] października 2003 r. Wydana wówczas decyzja organu I instancji z dnia [...] lutego 2004 r. została uznana za nieważną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] września 2005 r. nr [...]. Skargę zaś do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. na powyższe rozstrzygnięcie oddalono wyrokiem Sądu z dnia [...] lipca 2006 r. sygn. akt. [...]

W dniu [...] listopada 2006 r. organ I instancji zawiadomił stronę o przedstawieniu do uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy organom określonym

w art. 53 ust. 4 i 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz

o możliwości zapoznania się przez stronę z projektem decyzji w trybie art. 10 kpa. Wobec przedłużającego się postępowania dotyczącego uzgodnienia projektu decyzji w zakresie ochrony przyrody, postanowieniem z dnia [...] lutego 2007 r. organ I instancji zawiesił postępowanie w sprawie do czasu rozpatrzenia przez Ministra Środowiska zażalenia skarżącego i uczestnika postępowania na postanowienie Wojewody P. z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...]. Postanowieniem z dnia [...] października 2007 r. nr [...] Minister Środowiska uchylił postanowienie Wojewody P. i dokonał uzgodnienia "realizacji inwestycji". Wójt Gminy J. postanowieniem z dnia [...] listopada 2007 r. odmówił jednak podjęcia zawieszonego postępowania z uwagi na nierozpoznanie przez organ II instancji zażalenia uczestnika postępowania. Powyższe orzeczenie na skutek zażalenia skarżącego uchylono postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] grudnia 2007 r.

W następstwie podjętego postępowania w dniu [...] lutego 2008 r. organ I instancji zawiadomił stronę, iż akta sprawy zostały zwrócone przez Kolegium w dniu [...] 7 lutego 2008 r. W kolejnym zaś piśmie z dnia [...] marca 2008 r. poinformowano, że wobec uwzględnienia skargi uczestnika postępowania na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] października 2007 r. wyrokiem z dnia [...] marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. uchylił postanowienie Ministra Środowiska oraz postanowienie Wojewody P. z dnia [...] grudnia 2006 r. w sprawie uzgodnienia inwestycji. W tym stanie rzeczy stwierdzono, iż sprawa wydania decyzji

o warunkach zabudowy zostanie załatwiona niezwłocznie po uzyskaniu informacji

o prawomocności postanowienia Ministra Środowiska, bądź po ponownym wydaniu postanowienia o uzgodnieniu inwestycji przez Wojewodę P..

W dniu [...] kwietnia 2008 r. skarżący złożył zażalenie w trybie art. 37 § 1 kpa

do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wójta Gminy J.. Kolegium nie podzieliło zarzutów zażalenia

i postanowieniem z dnia [...] maja 2008 r. uznało je za nieuzasadnione.

W przedstawionym stanie faktycznym sprawy skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 12 § 1 kpa zgodnie, z którym organy administracji obowiązane

są działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia, a także art. 17 ust. 1 Europejskiego Kodeksu Dobrej Administracji oraz art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka

i Podstawowych Wolnościach. Skarżący podkreślił, iż w świetle art. 35 § 3 kpa niewątpliwie do załatwienia sprawy nie wlicza się terminu do zajęcia stanowiska przez inny organ określony w art. 106 § 3 kpa, to jednak termin ten został określony na dwa tygodnie. Niedotrzymanie tego terminu rodzi, zatem skutki określone przepisami

art. 36 – 38 kpa. Strona składała skargę do WSA w W. na niezałatwienie przez Ministra Środowiska zażalenia w terminie. Skargę tę jednak cofnięto wobec jego rozpatrzenia w dniu 10 października 2007 r. Organ I instancji pomimo otrzymania ostatecznego postanowienia Ministra Środowiska nie podjął jednak żadnych czynności. W tych uwarunkowaniach nie można usprawiedliwić bezczynności organu szczególnie w okresie od [...] października 2007 r. do [...] marca 2008 r.

Końcowo skarżący podniósł, iż nie podziela poglądu organu I instancji wyrażanego w omawianej sprawie, iż uzupełnienie przez stronę wniosku o ustalenie warunków zabudowy w dniu [...] października 2006 r. spowodowało konieczność dokonania ponownych uzgodnień z organami określonymi w art. 53 ust. 4 ustawy

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zauważyć bowiem należy,

iż uzupełnienie wniosku nastąpiło w trybie art. 64 § 2 kpa.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy J. nie podzielił zarzutów skargi

i wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, iż skarżący wnioskiem z dnia

[...] października 2003 r. wystąpił do organu o ustalenie warunków zabudowy na działce nr [...] w miejscowości U. gm. J.. Przedmiotowa działka położona jest w obrębie S. Parku Krajobrazowego. Wójt Gminy J. decyzją z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] ustalił warunki zabudowy na w/w działce. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] stwierdziło nieważność decyzji Wójta Gminy J.. Wyrokiem z dnia [...] lipca 2006 r., sygn. akt II [...] WSA

w B. oddalił skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego

w B..

W dniu [...] października 2006 r. K. L. złożył dodatkowe materiały do swojego wniosku z dnia [...] października 2003 r., rozszerzając swoje żądanie.

We wniosku pierwotnym inwestor wnioskował o wydanie decyzji o warunkach zabudowy obejmującej zabudowę zagrodową składającą się z budynku mieszkalnego i budynku gospodarczego przeznaczonego na magazynowanie płodów rolnych. Modyfikując wniosek inwestor wystąpił o wydanie decyzji obejmującej budynek przeznaczony na działalność agroturystyczną oraz dodał do planowanej inwestycji takie obiekty jak: altana, plac zabaw dla dzieci, staw ogrodowy, dwie studnie wiercone, ogrodzenie i bramy, miejsca parkingowe na 12 miejsc postojowych, dwa zbiorniki szczelne na ścieki z przydomową oczyszczalnia, linie nawadniające tereny trawiaste oraz oświetlenie terenu. W tych okolicznościach po sporządzeniu projektu decyzji o warunkach zabudowy Wójt Gminy J. stosownie do art. 53 ust. 4

w związku z art. 60 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wystąpił pismem z dnia [...] listopada 2006 r. do odpowiednich organów o uzgodnienie planowanej inwestycji w trybie art. 106 kpa. Właściwe organy, w tym Wojewoda P. dokonały uzgodnienia planowanej inwestycji. Jednakże na postanowienie Wojewody P. z dnia [...] grudnia 2006 r. złożone zostało zażalenie

do Ministra Środowiska. W związku z powyższym postanowieniem z dnia [...] lutego 2007 r. zawieszono postępowanie w sprawie wydania decyzji do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia przez Ministra Środowiska. Postanowieniem z dnia [...] października 2007 r. Minister Środowiska uchylił zaskarżone postanowienie Wojewody P. i uzgodnił planowaną inwestycję. Zawieszone postępowanie podjęte zostało w wyniku orzeczenia SKO w S. z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] wydanego na skutek złożonego zażalenia na postanowienie Wójta Gminy J. z dnia

[...] listopada 2007 r. odmawiającego podjęcia zawieszonego postępowania.

Prowadząc postępowanie w sprawie wydania decyzji w dniu [...] marca 2008 r. przeprowadzono oględziny działki, której postępowanie dotyczy. W dniu [...] marca 2008 r. WSA w Warszawie wyrokiem o sygn. akt [...] stwierdził nieważność postanowienia Ministra Środowiska oraz uchylił postanowienie Wojewody P., wstrzymując jednocześnie wykonanie postanowienia Ministra Środowiska do czasu uprawomocnienia się wyroku. Pismem z dnia [...] marca 2008 r. strona powiadomiona została o przyczynach nie wydania decyzji. W dniu [...] kwietnia 2006 r. wywiedziono zażalenie do SKO w S. na niezałatwienie w terminie sprawy w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy. Postanowieniem

z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] Kolegium uznało zażalenie

za nieuzasadnione. W dniu [...] maja 2008 r. złożona została skarga do WSA

w B. na bezczynność organu.

Odpowiadając na zarzuty, Wójt Gminy J. podniósł, iż bezczynność organu przejawia się niewykonaniem w terminie przewidzianym przez prawo określonej czynności, wydania decyzji. Stosownie do art. 35 kpa sprawa powinna być załatwiona bez zbędnej zwłoki. Natomiast załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Jednak w praktyce występują sprawy, które nawet

w terminie dwóch miesięcy nie mogą być zakończone ze względu na ich zawiłość

a tym samym konieczność prowadzenia postępowania wyjaśniającego, dowodowego. Takie sytuacje przewidział także ustawodawca stanowiąc w art. 35 § 5 kpa, że do terminów załatwienia sprawy nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych

od organów. A zatem nie każda sprawa musi zakończyć się w kalendarzowym terminie dwóch miesięcy. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Postępowanie w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy charakteryzuje się koniecznością uzgadniania planowanej inwestycji z podmiotami wskazanymi w art. 53 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Bez stosownych uzgodnień decyzja o warunkach zabudowy nie może być skutecznie wydana. W tej sprawie zaistniała konieczność uzgodnienia inwestycji między innymi z Wojewodą P. w zakresie ochrony przyrody na terenie S. Parku Krajobrazowego. Po stwierdzeniu nieważności decyzji Ministra Środowiska, jak też uchyleniu postanowienia Wojewody P. przez WSA w W. na dzień dzisiejszy ponowna opinia nie została wydana. W związku z powyższym nie jest możliwe wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Fakt przedłużającego się postępowania przed organem współdziałającym nie powoduje bezczynności organu, przed którym toczy się postępowanie właściwe. Wynika to z przepisu art. 35 § 5 kpa. Wyznaczenie organowi współdziałającemu dwutygodniowego terminu (art. 106 § 3 kpa) do załatwienia sprawy nie powoduj w razie jego uchybienia uznania, opinii za pozytywną. Strona może jedynie dochodzić swoich praw w trybie art. 37 kpa. W związku z powyższym Wójt Gminy J. nie pozostaje w bezczynności.

Fakt zaistnienia sporu, co do spełnienia przesłanek podjęcia zawieszonego postępowania i konieczność rozstrzygnięcia tego sporu przez SKO w S. nie powoduje bezczynności organu. Podjęcie przez organ czynności niewłaściwych (odmowa podjęcia postępowania) nie jest bowiem równoznaczne z bezczynnością. Niezwłocznie po zwrocie akt przez Kolegium dalsze czynności w sprawie zostały podjęte. Stąd nie zasługuje na uwzględnienie pogląd, iż szczególnie w okresie od

[...] października 2007 r. do [...] marca 2008 r. organ pozostawał w bezczynności.

Nie sposób zgodzić się także z twierdzeniami strony skarżącej, że do wydania decyzji w niniejszej sprawie wystarczające jest uzgodnienie dokonane przez P. Wojewódzkim Konserwatorem Przyrody w dniu [...] stycznia 2003 r. Nr [...]. W trakcie postępowania inwestor zmienił zakres swojego wniosku. W wyniku dokonanego uzupełnienia nastąpiła zmiana sposobu użytkowania budynku mieszkalnego, jak też wprowadzono nowe obiekty budowlane. Sytuację taką normuje art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nakładający obowiązek wydania decyzji o warunkach zabudowy, bez względu na fakt, że obiekty już istnieją jak i fakt uzupełnienia wniosku na wezwanie organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w zważył, co następuje.

Skarga okazała się zasadna, a jej żądanie wymagało uwzględnienia.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) wojewódzki sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności

z prawem. Kontrola ta z mocy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. N 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej: p.p.s.a., obejmuje również bezczynność organów. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (art. 149 p.p.s.a.).

W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ administracji publicznej nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo zaistnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (vide: T. Woś, H. Krysiak - Molczyk i M. Romańska, Komentarz do ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wydawnictwo Prawnicze "Lexis-Nexis", Warszawa 2005, str. 86). Z punktu widzenia dopuszczalności skargi na bezczynność organu administracji obojętne jest, czy organ nie wydał decyzji z powodu opieszałości w załatwieniu sprawy, czy wobec uznania, że występują przesłanki negatywne dla jej załatwienia (vide: wyrok NSA z dnia

5 listopada 1987 r., sygn. SAB 23/87, ONSA 1988, Nr 1, poz. 13). Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienia, inne akt) nie zostały podjęte lub czynność nie została określona, a w szczególności czy bezczynność organu została spowodowana zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu. Skarga na bezczynność może być wniesiona dopiero po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy (vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 marca 2006 r., sygn. akt II SAB/Wa 158/05, Lex 223321).

Terminy zaś załatwiania spraw w postępowaniu jurysdykcyjnym określają przepisy art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku nr 98 poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej kpa. Przekroczenie tych terminów jurysdykcyjnych (ewentualnie terminów szczególnych lub przedłużonych w związku z postanowieniami art. 36 kpa) oznacza stan bezczynności zaskarżalnej do sądu administracyjnego.

Podkreślić również należy, że przesłanką dopuszczalności postępowania sądowoadministracyjnego w odniesieniu do skarg na bezczynność, polegającą na nie wydaniu w terminie decyzji oraz postanowień, od których służy zażalenie jest wniesienie przez skarżącego zażalenia do organu administracji publicznej w trybie

art. 37 kpa.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż opisana wyżej sytuacja niewątpliwie zaistniała w konkretnym przypadku.

W stanie faktycznym sprawy skarżący wyczerpał opisany wyżej tryb zażaleniowy, bowiem w dniu [...] kwietnia 2008 r. złożył do organu wyższego stopnia, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. zażalenie

na bezczynność, wskazując, iż organ I instancji nie podjął żadnych działań w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Następnie po otrzymaniu postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławcze w S. z dnia [...] maja 2008 r. skarżący wniósł skargę do tutejszego Sądu na bezczynność organu I instancji.

Nie ulega też wątpliwości, iż Wójt Gminy J. nie załatwił sprawy ustalenia warunków zabudowy w ustawowym terminie określonym w art. 35 § 3 kpa.

Z dokumentów załączonych do akt administracyjnych niezaprzeczalnie wynika,

iż postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy na działce nr 174/2

w miejscowości U.,gm. J. wszczęte zostało na wniosek K. L. z dnia [...] października 2003 r. Jednakże zdaniem Sądu sprawa zawisła obecnie przed organem I instancji, rozpoczęła się dopiero z momentem zakończenia postępowania sądowego przed WSA w B. wyrokiem z dnia [...] lipca 2006 r. sygn. akt II [...] oddalającym skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. stwierdzającą nieważność decyzji Wójta Gminy J. z dnia [...] lutego 2004 r. ustalającej warunki zabudowy. Po zwrocie akt przedmiotowej sprawy organ w dniu [...] września 2006 r. podjął zawieszone wówczas postępowanie o ustalenie warunków. Analiza akt administracyjnych wskazuje, iż od tego czasu organ podejmował szereg czynności w sprawie, jednakże do chwili obecnej nie zakończył postępowania wydaniem decyzji.

W piśmie z dnia [...] marca 2008 r. organ zawiadomił skarżącego o uzyskaniu informacji od uczestnika postępowania o wyroku WSA w W. z dnia [...] marca 2008 r. uchylającym postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] października

2007 r. oraz poprzedzające jego wydanie postanowienie Wojewody P. z dnia [...] grudnia 2006 r. w przedmiocie uzgodnienia realizacji inwestycji w zakresie ochrony przyrody, wskazując, iż "zakończenie sprawy uzależnione jest od terminu udzielenia odpowiedzi od Ministra Środowiska oraz rozstrzygnięcia podjętego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. w sprawie skargi na postanowienia Ministra Środowiska". Dalej organ wskazał, iż "sprawa niniejsza zostanie niezwłocznie załatwiona po uzyskaniu informacji o prawomocności postanowienia Ministra Środowiska, bądź po ponownym wydaniu postanowienia o uzgodnieniu inwestycji przez Wojewodę P., o ile faktycznie okaże się, że oba postanowienia zostały uchylone przez WSA w W.".

Tymczasem zgodnie z treścią art. 35 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwić sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 kpa). Terminy te należy traktować jako maksymalne (tak: wyrok WSA w Warszawie z dnia 21 września 2006 roku, VII SAB/Wa 40/06, LEX nr 255859). W myśl zaś z art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczynę zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Podane powyżej terminy załatwienia sprawy oznaczają okres, w którym dana sprawa powinna być rozstrzygnięta w formie decyzji.

Sąd nie neguje, iż w realiach niniejszej sprawy Wójt Gminy J. zobowiązany jest do uzgodnienia planowanej inwestycji między innymi z Wojewodą P. w zakresie ochrony przyrody, jak również faktu, iż bez tego uzgodnienia decyzja o warunkach zabudowy nie może być skutecznie wydana. Jednakże przedłużanie terminu załatwienia przedmiotowej sprawy z powodu, iż inny organ nie podejmuje decyzji w ramach współdziałania, a także uzależniania jej rozstrzygnięcia od uzyskania informacji o prawomocności orzeczeń podejmowanych w rozpatrywanej sprawie nie może stanowić przyczyny usprawiedliwiającej, a w konsekwencji zwalniającej organ z zarzutu bezczynności. Przesłanką zasadniczą jest bowiem fakt nie załatwienia sprawy w ustawowych terminach. Oczywiście zgodzić się należy z organem, iż w praktyce mogą wystąpić sprawy, które nawet w terminie dwóch miesięcy nie mogą być zakończone ze względu na ich zawiłość a tym samym konieczność prowadzenia postępowania wyjaśniającego, dowodowego. Takie sytuacje - jak słusznie zauważył organ – przewidział sam ustawodawca stanowiąc w art. 35 § 5 kpa, że do terminów załatwienia sprawy nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organów. Zgodnie jednak z utrwaloną już linią orzecznictwa sądowoadministracyjnego – "za uzasadnioną przeszkodę w załatwieniu sprawy w terminie ustawowym nie może być uznana zwłoka innego organu w nadesłaniu organowi orzekającemu odpowiedzi na wysłane przezeń pismo (czy też oczekiwanie na nadesłanie akt administracyjnych przez inny organ orzekający), nie może ona bowiem być zakwalifikowana jako przyczyna niezależna od organu w rozumieniu art. 35 § 5 kpa (tak: wyrok NSA z dnia 25 lutego 1999 r., IV SAB 43/98 Lex 48732 oraz wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 czerwca 2005 r., I SAB/Wa 18/05 Lex 179054). Podobnie w wyroku z dnia 30 listopada 1995 r., IV SAB 53/95 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż "bezczynność lub zwłoka jednego z ogniw struktury organów administracji rządowej, przyczyniającej się do niezałatwienia sprawy w terminie ustalonym w przepisach prawa, nie może być zakwalifikowana jako przyczyna niezależna od organu w rozumieniu art. 35 § 5 kpa".

W świetle powyższych faktów, nie ulega wątpliwości, że Wójt Gminy J. nie wydał żadnego merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie będącej przedmiotem niniejszego postępowania, które rozstrzygałoby sprawę, co do jej istoty. Bezczynności organu w tym zakresie nie uzasadnia również argumentacja zaprezentowana

w odpowiedzi na skargę, iż zwłoka w załatwieniu sprawy wynika z przyczyn niezależnych od organu – oczekiwanie na rozstrzygnięcie w przedmiocie uzgodnień planowanej inwestycji w zakresie ochrony przyrody. Należy bowiem podkreślić,

iż okoliczności zwalniające organ administracji z zarzutu bezczynności muszą mieć charakter prawny, proceduralny, a nie faktyczny (taką przesłanką, jest zawieszenie postępowania, nie zaś wdanie się w korespondencję wyjaśniającą wątpliwości, bez podejmowania czynności proceduralnych). Tego rodzaju pogląd harmonizuje

z powszechnie aprobowaną zasadą, iż realizacja kompetencji organu administracji jest prawnym obowiązkiem (por. wyrok NSA z dnia 21 grudnia 1999 r., SAB 147/99, Lex 500019). W doktrynie wskazuje się, iż od obowiązku tego nie zwalniają tzw. trudności obiektywne: brak odpowiedzi na pismo innego organu, brak etatów, brak środków pieniężnych, itp. Zaznaczyć przy tym należy, iż nieprawidłowe jest także przekonanie organu wyrażone w odpowiedzi, iż jakoby tylko okoliczności "zawinione" były okolicznościami, za które organ administracji ponosi odpowiedzialność. Jak już wyżej wskazano - zawinienie organu lub jego brak nie przesądzają o dopuszczalności skargi. Regułą w prawie publicznym jest bowiem odpowiedzialność nie wymagająca elementów subiektywnych, w tym winy ze strony organów jako takich, czy funkcjonariuszy działających w ich imieniu. Dotyczy to także odpowiedzialności za bezczynność administracji (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 22 grudnia 1998 r.

III SAB 77/98, LEX 36590).

Na marginesie wskazać jedynie należy, iż przeszkody w postaci oczekiwania organu na rozstrzygnięcie Wojewody P. w przedmiocie uzgodnień realizacji inwestycji w zakresie ochrony przyrody, mogły ewentualnie stanowić podstawę do zawieszenia postępowania, jednakże jak wynika z akt sprawy organ obecnie nie rozważał takiej możliwości i w efekcie nie korzystał ze wskazanej instytucji. Sąd podziela natomiast stanowisko organu, iż w niniejszej sprawie mamy do czynienia z modyfikacją pierwotnego wniosku dokonaną w formie uzupełnienia w dniu [...] października 2006 r., co skutkowało potrzebą sporządzenia projektu decyzji o warunkach zabudowy odpowiadającym nowym żądaniom wnioskodawcy i ponownego przedstawienia go do zaopiniowania odpowiednim organom.

Jako, że bezczynność organu nie została usunięta do momentu wyrokowania, Sąd zmuszony był zobowiązać organ do załatwienia w terminie dwóch miesięcy

od daty zwrotu akt, rozstrzygnięcia o wniosku skarżącego w sprawie ustalenia warunków zabudowy (art. 149 i 286 § p.p.s.a.). Konsekwencją zaś uwzględnienia skargi na bezczynność było orzeczenie przez sąd o obowiązku zwrotu przez organ na rzecz skarżącego kosztów postępowaniu sądowego art. 200 w związku z art. 210 § 1

i 205 p.p.s.a.