Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 maja 2026 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia A na decyzję Miejskiego Zakładu Komunikacji sp. z o.o. z dnia 9 marca 2026 r. nr WO.052.2.2026 w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Miejskiego Zakładu Komunikacji sp. z o.o. na rzecz Stowarzyszenia A kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Stowarzyszenia A (dalej: "stowarzyszenie", "skarżący"), reprezentowane przez adwokata, zaskarżyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie decyzję Miejskiego Zakładu Komunikacji sp. z o.o. (dalej: "organ") z dnia 9 marca 2026 r., nr WO.052.2.2026, o odmowie udostępnienia informacji publicznej w zakresie: "uchwał Rady Nadzorczej Spółki określającej cele zarządcze dla Zarządu na rok 2024, 2025 i 2026".

W skardze stowarzyszenie zarzuciło rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64 § 2 k.p.a. polegające na wydaniu decyzji bez usunięcia przez skarżącego braków formalnych podania poprzez jego wniesienie w jednej z form przewidzianych w art. 63 § 1 k.p.a. i spełnienie wymogów dla podania w postępowaniu administracyjnym, co skutkowało w efekcie działaniem przez organ z urzędu, co

w przypadku postępowania wszczynanego na wniosek oznacza wydanie decyzji

z rażącym naruszeniem prawa. Mając powyższe na uwadze, skarżący wniósł o:

1) stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia;

2) zapewnienie elektronicznego dostępu do akt sprawy;

3) skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym;

4) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm prawem przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Wskazał, że działając na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. uwzględnił skargę w całości

w trybie autokontroli i uchylił zaskarżoną decyzję w całości decyzją z dnia 22 kwietnia 2026 r., którą załączył do akt administracyjnych.

W dniu 12 maja 2026 r., w wykonaniu wezwania Sądu, organ przesłał potwierdzenie doręczenia skarżącemu decyzji z 22 kwietnia 2026 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2026 poz. 143; dalej jako: "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe.

Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia w sytuacji,

gdy po wniesieniu skargi w toku postępowania sądowoadministracyjnego przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Będzie to miało miejsce między innymi wówczas,

gdy zaskarżone rozstrzygnięcie zostanie pozbawione bytu prawnego wskutek skorzystania przez organ, który je wydał, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 18 września 2025 r. sygn. akt III OZ 427/25, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sadów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej w skrócie: "CBOSA"). Unormowanie to stanowi, że organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę

w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych akt autokontrolny wydany

w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a zastępuje akt pierwotnie zaskarżony do sądu i podlega odrębnemu zaskarżeniu. Przyjmuje się, że sąd administracyjny umarzając postępowanie sądowe z uwagi na zastosowanie przez organ autokontroli, bada jedynie czy skarga została uwzględniona przez organ, a zaskarżony akt administracyjny wyeliminowany z obrotu prawnego. Umarzając postępowanie, sąd nie kontroluje aktu autokontrolnego, gdyż naruszyłby zasadę skargowości. Na akt wydany w trybie autokontroli przysługuje bowiem skarga bezpośrednio do sądu administracyjnego, bez uprzedniego wnoszenia środka zaskarżenia lub wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa (por. uchwała NSA z dnia 20 marca 1999 r., sygn. akt OPS 16/99, ONSA 2000, Nr 3, poz. 94 oraz A. Kabat, Komentarz do art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III., też wyrok WSA w Olsztynie z 30 maja 2023 r., sygn. akt II SA/Ol 283/23, CBOSA). W związku z powyższym dopiero przy rozpoznaniu skargi na decyzję wydaną w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a sąd administracyjny bada czy organ prawidłowo zastosował art. 54 § 3 p.p.s.a., w tym czy mógł i uwzględnił skargę w całości. Jeżeli kontrola wykaże, że nie zostały spełnione warunki z tego przepisu i uzasadnione jest uchylenie aktu wydanego w trybie autokontroli, wówczas wraca do obrotu prawnego uprzedni akt organu uchylony lub zmieniony w trybie autokontroli. W takiej sytuacji, stosownie do art. 135 p.p.s.a., sąd administracyjny jest obowiązany dokonać oceny zgodności z prawem również aktu poddanego autokontroli (por. postanowienie WSA w Olsztynie z 23 października 2025 r., sygn. akt II SA/Ol 489/25 i powołane w nim orzecznictwo, publ. w CBOSA).

W niniejszej sprawie istotnym więc jest, że organ skorzystał z uprawnień danych przez art. 54 § 3 p.p.s.a. i uchylił w całości zaskarżoną decyzję. Decyzja autokontrolna doręczona została skarżącemu 7 maja 2026 r. Wobec tego dalsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, ponieważ zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego. Przedmiot zaskarżenia aktualnie nie istnieje.

Na dzień orzekania Sąd nie miał informacji czy decyzja autokontrolna została zaskarżona. Nie ma to jednak wpływu na ocenę bezprzedmiotowości niniejszego postępowania, co wyjaśniono powyżej.

Z tych względów postępowanie sądowe podlegało umorzeniu, na podstawie cytowanego art.161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

O kosztach postępowania, obejmujących uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 zł, wynagrodzenie adwokata w kwocie 480 zł i opłatę skarbową od pełnomocnictwa

w kwocie 17 zł, orzeczono zgodnie z art. 201 § 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2023 r. poz. 1964).