Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Piotr Godlewski Sędziowie WSA Joanna Zdrzałka /spr./ WSA Elżbieta Mazur - Selwa po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 20 września 2017 r. sprawy ze skargi M. L. na postanowienie Wojewody z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania -skargę oddala-

II SA/Rz 800/17

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2017 r. nr [...], Starosta Powiatu [...] uchylił decyzję własną z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...], o utracie przez ML statusu osoby bezrobotnej z dniem 1 listopada 2015 r. i jednocześnie orzekł o utracie przez ww. statusu osoby bezrobotnej z dniem 9 września 2013 r. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru dołączonego do nadesłanych akt administracyjnych, rozstrzygnięcie to zostało doręczone ML w dniu 4.04.2017 r.

W dniu 19 kwietnia 2017 r. ML nadała w placówce operatora pocztowego wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1481 z późn. zm.), skierowane do Wojewody [...] za pośrednictwem Starosty Powiatu [...], odwołanie od opisanej na wstępie decyzji z dnia [...] marca 2017 r.

Postanowieniem z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] Wojewoda [...] stwierdził, że odwołanie ML zostało wniesione z uchybieniem terminu. Organ odwoławczy wskazał, że w opisywanej sprawie 14-dniowy termin przewidziany na wniesienie odwołania upłynął z dniem 18 kwietnia 2017 r., zaś odwołująca w treści odwołania nie zawarła wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia.

W piśmie z dnia 25 maja 2017 r. ML zwróciła się do Wojewody [...] z prośbą o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Uzasadniając zgłoszone żądanie podniosła, że uchybienie terminowi do złożenia odwołania nastąpiło bez jej winy, gdyż jest opiekunem swojej babki - SB, która jako osoba 97-letnia i cierpiąca na przewlekłe choroby wymagała stałej i nieprzerwanej opieki. Odwołująca podała, że w pierwszym terminie, gdy mogła "opuścić dom na 2-3 godziny", niezwłocznie nadała odwołanie w placówce pocztowej.

Postanowieniem z dnia [...] maja 2017 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 59 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1257) - dalej: "k.p.a." Wojewoda [...] odmówił przywrócenia wnioskodawczyni terminu do wniesienia odwołania.

Zdaniem organu odwoławczego, skarżąca nie wywiązała się z ciążących na niej z mocy art. 58 § 2 k.p.a. obowiązków formalnych warunkujących merytoryczne rozpoznanie zgłoszonego wniosku, gdyż nie wniosła prośby o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu i wraz z wniesieniem prośby nie dopełniła czynności, dla której określony był termin. Odwołanie wniesiono w dniu 19 kwietnia 2017 r., a zatem w tym dniu ustała przyczyna uchybienia terminu. Tym samym, 7-dniowy termin przewidziany na złożenie wniosku o przywrócenie terminu upłynął z dniem 26 kwietnia 2017 r.

ML złożyła skargę na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, wnosząc o jego uchylenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Zdaniem skarżącej, organ wydał zaskarżone rozstrzygnięcie na podstawie wadliwie ustalonego stanu faktycznego sprawy, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego przyjęcia, że skarżąca nie uprawdopodobniła, iż niedotrzymanie terminu do złożenia odwołania nastąpiło bez jej winy. Powtarzając argumentację sformułowaną we wniosku o przywrócenie terminu podniosła, że o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania dowiedziała się dopiero z dniem doręczenia jej postanowienia Wojewody [...] stwierdzającego tę okoliczność. Skarżąca podała, że w momencie nadania przesyłki pocztowej była przekonana, że odwołanie zostało wniesione w terminie. Niezależnie od powyższego podniosła, że placówka operatora pocztowego w C. jest czynna do godziny 1530, zaś osoba, która zastąpiła ją w opiece na babką, podjęła się tej czynności dopiero po godzinie 1600.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas zajęte stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016, poz. 1066). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.) - zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a.", stanowiący, że Sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy zaskarżony akt narusza prawo w sposób określony w ostatnio cytowanej ustawie. W przypadku zaskarżenia decyzji lub postanowienia Sąd zobowiązany jest zgodnie z art. 145 P.p.s.a. do ich uchylenia - jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy - lub do stwierdzenia nieważności takiej decyzji (postanowienia), jeśli zachodzą przesłanki przewidziane w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach.

W rozpoznawanej sprawie Sąd tego rodzaju wad i uchybień nie stwierdził, co przesądziło o oddaleniu skargi.

Niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 P.p.s.a., który przewiduje taki tryb, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Przedmiotem skargi jest postanowienie o odmowie przywrócenia terminu.

Zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a., w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (art. 58 § 2 k.p.a.).

Podstawową przesłanką warunkującą przywrócenie terminu jest uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu. O braku winy można mówić, gdy niedopełnienie obowiązku było spowodowane przeszkodą nie do przezwyciężenia to znaczy taką, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (B. Adamiak, K. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, C.H. Beck, Warszawa 2012, s. 282). Do przeszkód, o których mowa powyżej można zaliczyć przerwę w komunikacji, powódź, pożar a także nagłą chorobę, która wymaga leżenia w łóżku a strona nie ma możliwości wyręczenia się inną osobą (por. wyrok NSA z dnia 15 lipca 2009 r., II OSK 1162/08). Chodzi zatem o okoliczności nagłe, którym strona nie może przewidzieć i przeciwstawić im się ze względu na ich niespodziewany charakter.

Skarżąca we wniosku o przywrócenie terminu podała, że ze względu na opiekę nad 97 - letnią babcią nie mogła wyjść z domu, by wysłać odwołanie, tym bardziej, że urzędy pocztowe są znacznie oddalone od jej miejsca zamieszkania.

Odmawiając przywrócenia terminu do wniesienia odwołania organ wskazał, że warunkiem przywrócenia terminu oprócz uprawdopodobnienia braku winy jest dochowanie 7-dniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu oraz dopełnienie wraz z wnioskiem tej czynności, dla której był ustanowiony termin, czyli w przypadku skarżącej odwołania od decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] marca 2017 r. Należy podzielić pogląd organu, że skarżąca tych warunków nie spełniła.

Skoro odwołanie zostało złożone w dniu 19.04.2017 r., słusznie stwierdza organ, że w tym dniu ustała przyczyna uchybienia terminu. 7-dniowy termin z art. 58 § 2 k.p.a. rozpoczął zatem swój bieg od tej daty, co oznacza, że ostatnim dniem do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu był 26 kwietnia 2017 r. Nie ulega wątpliwości, że skarżąca do tej daty nie wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu, składając go 25 maja 2017 r. Okoliczność, że dopiero wówczas z treści postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] maja 2017 r. dowiedziała się, że jej odwołanie jest spóźnione, nie ma znaczenia prawnego, w sytuacji gdy uchybienie terminu jest faktem obiektywnym.

Należy przypomnieć, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy, i powinna być stosowana i interpretowana ściśle, a wymóg zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu w 7-dniowym terminie jest warunkiem formalnym jego rozpoznania, który organ ma obowiązek badać w pierwszej kolejności, przed dokonaniem jego oceny merytorycznej, a więc przed rozpoznaniem, czy uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 13.02.2017 r., III SA/Kr 1637/16, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 6.07.2017 r., III SA/Gd 390/17, wyrok NSA z dnia 26.07.2017 r., I OSK 1992/15).

Podnoszona okoliczność, że stan zdrowia babci pogorszył się w okresie pomiędzy 11 a 19 maja 2017 r. nie ma także znaczenia, w sytuacji, gdy jak słusznie zauważa organ, przepis art. 58 § 3 k.p.a. uznaje za niedopuszczalne przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu.

W tej sytuacji, skoro nie zostały spełnione warunki z art. 58 § 2 k.p.a., zaskarżone postanowienie odmawiające przywrócenia terminu należy ocenić jako zasadne i zgodne z prawem.

Tego rodzaju ocena Sądu skutkuje zaś oddaleniem skargi, na podstawie art. 151 P.p.s.a.