II SA/Wa 221/08 - Postanowienie

Data orzeczenia	2008-04-16	
Data wpływu	2008-02-13	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Iwona Maciejuk /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych	
Hasła tematyczne	Prawo pomocy	
Sygn. powiązane	I OZ 440/08	
Skarżony organ	Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych	
Treść wyniku	Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata	
Powołane przepisy	Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270;  art. 246 par 1 pkt 1;  Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.	
Sentencja
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi R. D. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia - odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym -	
Uzasadnienie
R. D. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi na decyzję

w przedmiocie przetwarzania danych osobowych.

Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej również ppsa, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego. Stosownie natomiast do art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Skarżący w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy podał, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z żoną. W rubryce nr 10 formularza, gdzie należało wpisać dochody wnioskodawcy i osób pozostających

we wspólnym gospodarstwie domowym skarżący wskazał, że uzyskuje rentę

w wysokości 766 zł brutto oraz oświadczył, że żona otrzymuje emeryturę.

W rubryce, w której formularz wymaga wskazania wysokości miesięcznej brutto emerytury żony, wnioskodawca wpisał, że żona uczestniczy w kosztach utrzymania gospodarstwa do wysokości jego renty, tj. 766 zł, co łącznie w gospodarstwie domowym daje kwotę 1.532 zł brutto. Jako majątek strona wykazała mieszkanie o powierzchni 35,5 m2 . W rubryce nr 5 (uzasadnienie) skarżący podał, że pełne uzasadnienie wniosku znajduje się w piśmie z dnia 29 lutego 2008 r. i oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach. W wymienionym piśmie skarżący podał, że nie jest w stanie uiścić kwoty 200 zł bez uszczerbku dla kosztów utrzymania i leczenia. Podał, że otrzymuje rentę w wysokości 660 zł, opłaty mieszkaniowe wynoszą 220 zł, koszty leczenia 100 zł, koszty związane z wyżywieniem 200 zł, "koszty związane z zakupem odzieży, innych środków higieny, art. przemysłowe i inne" – 160 zł.

Z uwagi na to, że informacje zawarte w urzędowym formularzu wniosku

o przyznanie prawa pomocy nie zawierały wszystkich danych niezbędnych do dokonania pełnej oceny rzeczywistych możliwości płatniczych wnioskodawcy, pismem

z dnia 1 kwietnia 2008 r., na podstawie art. 258 § 2 pkt 5 w zw. z art. 255 ppsa oraz

§ 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245), wnioskodawca wezwany został do nadesłania w terminie

7 dni:

1. dowodu potwierdzającego wysokość uzyskiwanej przez skarżącego renty (np. kopii odcinka wypłaty renty z ostatniego miesiąca),

2. dowodu wskazującego wysokość uzyskiwanej przez żonę emerytury (np. kopii odcinka wypłaty emerytury z ostatniego miesiąca),

3. kopii dokumentów (rachunków) wskazujących wysokość stałych miesięcznych opłat związanych z eksploatacją mieszkania (czynsz), opłat za gaz i energię oraz dokumentów wskazujących wysokość innych stałych miesięcznych wydatków

w gospodarstwie domowym (np. zakup leków).

W odpowiedzi na wezwanie skarżący nadesłał kopię decyzji o waloryzacji renty, w której wskazano, że wysokość renty od dnia 1 marca 2008 r. wynosi 832, 86 zł brutto (do wypłaty 712 zł), kopię potwierdzenia zapłaty kwoty 342,23 zł za używanie lokalu mieszkalnego oraz kopię faktury za energię elektryczną na kwotę 126,10 zł. Wnioskodawca nie przedłożył kopii dokumentu wskazującego wysokość emerytury uzyskiwanej przez żonę. Podał, że nie gromadzi rachunków za zakup leków. Oświadczył, że żona nie wyraziła zgody na "uczestnictwo w przedmiotowej sprawie

w żadnej postaci" i w ocenie skarżącego jest to słuszne, bowiem sprawa nie dotyczy żony. Skarżący podał, że Sądowi musi wystarczyć oświadczenie, iż żona partycypuje

w kosztach utrzymania gospodarstwa domowego do wysokości dochodów wnioskodawcy.

Instytucja prawa pomocy stanowi realizację konstytucyjnej zasady prawa do sądu. Prawo to powinno być przyznawane wówczas, gdy strona jest w bardzo trudnej sytuacji materialnej, a odmowa przyznania prawa pomocy uniemożliwiałaby dostęp do sądu. Ocena, czy spełniona została przesłanka warunkująca przyznanie prawa pomocy, następuje na podstawie informacji i dokumentów przedstawionych przez stronę. Sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzania z urzędu postępowania w celu uzyskania odpowiednich dokumentów poświadczających rzeczywistą sytuację finansową możliwości płatnicze osoby wnioskującej o przyznanie prawa pomocy. To na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wnioskodawca powinien być zatem zainteresowany udokumentowaniem swojej sytuacji materialnej, która uniemożliwia mu poniesienie opłat sądowych oraz kosztów zastępstwa prawnego. W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W ocenie wnioskodawcy przedstawione w formularzu informacje są wystarczające dla Sądu. Skarżący za zbędne uznał przedłożenie dokumentu wskazującego wysokość uzyskiwanej przez żonę emerytury, bowiem ponosi ona w gospodarstwie domowym koszty jedynie do wysokości renty wnioskodawcy. Przy rozpatrywaniu wniosku

o przyznanie prawa pomocy uwzględnieniu podlegają jednakże zarówno dochody jak

i stałe miesięczne wydatki wszystkich osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym. Nadto, oboje małżonkowie obowiązani są, każdy według swych możliwości zarobkowych i majątkowych, przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny. Wnioskodawca nie złożył w formularzu oświadczenia o wysokości dochodu uzyskiwanego przez żonę i nie przedłożył, na wezwanie, dokumentu wskazującego na wysokość emerytury żony. Samo oświadczenie, że żona uczestniczy w kosztach prowadzenia gospodarstwa domowego tylko do określonej wysokości nie pozwala na dokonanie oceny, jaki dochód przypada na jedną osobę we wspólnym gospodarstwie domowym, niezależnie od ponoszonych wydatków. Powyższe nie daje też możliwości dokonania pełnej oceny rzeczywistych możliwości płatniczych wnioskodawcy.

W związku z tym, że skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.