Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Waldemar Śledzik, Sędziowie sędzia WSA Sławomir Kozik, sędzia WSA Honorata Łopianowska (sprawozdawca), Protokolant referent stażysta Katarzyna Nartanowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2017 r. sprawy ze skargi R. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oddala skargę

R. Spółdzielnia Mieszkaniowa P.[dalej: "Spółdzielnia" lub "Skarżąca"] pismem z 23 marca 2015 r. poinformowała Prezydencja [...] W., że w związku ze zmianami w ustawie z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach [Dz.U. z 2013 r., poz. 1399, z późn. zm.] od 1 lutego 2015 r. będzie składać deklaracje o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wraz z załącznikami uwzględniającymi jeden sposób zbiórki odpadów komunalnych z nieruchomości. Do przedmiotowego pisma Spółdzielnia załączyła korektę deklaracji D-M, D-N oraz D-ZW za luty 2015 r., w której uwzględniła selektywny sposób zbiórki odpadów komunalnych ze wszystkich nieruchomości znajdujących się w zasobach Spółdzielni, zmniejszając wysokość zobowiązana z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Na skutek złożenia przedmiotowej korekty w ocenie Spółdzielni powstała nadpłata w wysokości 5 110,00 zł skorygowana następnie pismem Spółdzielni z 23 kwietnia 2015 r. do wysokości 4 703,00 zł.

Decyzją z [...] września 2015 r., znak: [...]Prezydent [...]. W. odmówił stwierdzenia nadpłaty z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, Spółdzielnia wniosła w ustawowym terminie odwołanie, w którym wskazała, że zbiórka odpadów w lutym 2015 r. wbrew twierdzeniom organu I instancji odbywała się wyłącznie w sposób selektywny.

Decyzją z listopada 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ podniósł, że z brzmienia art. 6q ust. 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach obowiązującego od 1 lutego 2015 r. nie wynika, aby dotyczył on jedynie odbierania odpadów zebranych w sposób nieselektywny. Wniosek taki w ocenie organu nie wynika też z art. 6m ust. 2 przywołanej ustawy. Zdaniem organu skoro usługa odbioru odpadów była w lutym 2015 r. świadczona, to zgodnie z art. 6q ust. 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, nie stwierdza się nadpłaty w tej opłacie za ten miesiąc niezależnie od tego, czy odebrano odpady komunalne zabrane w sposób selektywny czy nieselektywny, jeśli zmienioną deklarację złożono po terminie, o którym mowa w art. 6m ust. 2 tej ustawy.

Na wskazane powyżej orzeczenie pismem z 31 grudnia 2015 r. Spółdzielnia złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. skargę, w której wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie:

1) art. 7 i art. 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego [Dz.U. z 2013 r., poz. 267, z późn. zm.] przez brak wszechstronnego wyjaśnienia wszystkich okoliczności mających znaczenie dla sprawy;

2) art. 6q ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach przez jego niewłaściwe zastosowanie.

Uzasadniając powyższe zarzuty, Skarżąca podniosła, że w wyniku złożenia przez nią korekty deklaracji D-M, D-N oraz D-ZW za luty 2015 r. uwzględniającej selektywny sposób zbiórki odpadów komunalnych ze wszystkich nieruchomości w zasobach Spółdzielni powstała różnica między wpłaconą przez nas kwotą a kwotą należną po dokonaniu korekty wynosząca 4 703,00 zł, która w ocenie Skarżącej powinna zostać zwrócona Spółdzielni. Skarżąca zaznaczyła, że zbiórka odpadów komunalnych ze wszystkich nieruchomości w zasobach Spółdzielni w lutym 2015 r. odbywała się w sposób selektywny i dotrzymane były minimalne poziomy czystości asortymentowej frakcji segregowanej. Skarżąca zarzuciła, że ten aspekt sprawy nie został w sposób wyczerpujący zbadany przez organ odwoławczy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zważył, co następuje:

[1] Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych [Dz. U. z 2016 r. poz. 1066], kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. z 2016, poz. 718, z późn. zm.], sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania [art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi] lub stwierdzenia nieważności, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w art. 247 ustawy Ordynacja podatkowa [art. 145 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi]. Należy nadto wskazać, iż w myśl art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, jakkolwiek nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem sporu w sprawie jest zasadność decyzji odmawiającej stwierdzenia nadpłaty z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości 4 703,00 zł.

[2] Nie znalazły potwierdzenia zarzuty stawiane przez Skarżącą odnoszące się do naruszenia art. 7 i 77 kpa, poprzez brak wszechstronnego wyjaśnienia wszystkich okoliczności mających znaczenia dla sprawy, jak i art. 6q ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach poprzez jego niewłaściwe zastosowanie.

Postępowanie prowadzone przez organy podatkowe, w tym przede wszystkim przez organ pierwszej instancji, którym jest Prezydent [...]. W., spełniało wymagania stawiane w przepisach. Organ rozpatrzył wniosek Skarżącej, przeanalizował okoliczności sprawy i wydał decyzję, spełniającą wymagania stawiane treścią art. 210 § 1 Ordynacji podatkowej.

Organ uzasadnił także, dlaczego Skarżącej odmówił stwierdzenia nadpłaty z tytułu opłat za odbiór odpadów komunalnych, prawidłowo powołując się na art. 6q ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

[3] Sąd uznał stanowisko organów właściwych w sprawie opłat z tytułu odbioru i zagospodarowania odpadów za prawidłowe.

Na wstępie, na uwagę zasługuje sposób mechanizm ponoszenia opłat za odbiór i zagospodarowanie odpadów opisany w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Powołana ustawa wprowadza zasadę, że to do właściciela nieruchomości należy inicjatywa w zakresie poinformowania organu gminy, którego zadaniem własnym obowiązkowym [art. 3 ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach] jest zagospodarowanie i odbiór odpadów komunalnych o obowiązku oraz zmianach wpływających na wysokość opłaty. Zgodnie bowiem z art. 6m ust. 1 tej ustawy, właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych.

Ustawa w dalszych przepisach przewiduje, że zmiana okoliczności, w szczególności decyzja zainteresowanego o tym, że jego odpady będą segregowane [selektywna zbiórka odpadów] skutkuje zmianą wysokości opłaty, ale wymaga to zakomunikowania podmiotowi obowiązanemu do organizowania zbiórki odbioru odpadów. Decyzja o zmianie sposobu oddawania odpadów, a w konsekwencji – o zmienionej wysokości opłaty z tego tytułu, wymaga złożenia odpowiedniej deklaracji. W myśl art. 6m ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, w przypadku zmiany danych będących podstawą ustalenia wysokości należnej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi lub określonej w deklaracji ilości odpadów komunalnych powstających na danej nieruchomości właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć nową deklarację w terminie 14 dni od dnia nastąpienia zmiany. Opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w zmienionej wysokości uiszcza się za miesiąc, w którym nastąpiła zmiana.

To z inicjatywy właściciela nieruchomości następuje zmiana wysokości opłaty, jeśli jest ona następstwem zmiany okoliczności. Do właściciela nieruchomości należy zatem zakomunikowanie organowi o zmianie danych stanowiących podstawę naliczenia opłaty, przy czym następuje to poprzez złożenie deklaracji zawierającej zmienione dane. Przepis akcentuje, że opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w zmienionej wysokości uiszcza się za miesiąc, w którym nastąpiła zmiana. Ustawodawca dodatkowo wprowadził przepis jednoznacznie rozstrzygający, od jakiego okresu zobowiązany ponosi opłatę w zmienionej – w związku ze złożeniem nowej deklaracji wysokości. W myśl art. 6q ust. 3 powołanej ustawy, w przypadku złożenia korekty deklaracji lub nowej deklaracji zmniejszającej wysokość zobowiązania z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi nie stwierdza się nadpłaty w tej opłacie za miesiące, w których usługa odbierania odpadów komunalnych była świadczona.

Ustawodawca zatem dwukrotnie wyeksponował, że w związku ze zmianą danych, zmiana wysokości opłaty nie może sięgać wstecz, do okresu, gdy zobowiązany do ponoszenia opłaty nie powiadomił organu o zmianie okoliczności wpływających na wysokość tej opłaty, to jest nie złożył odpowiedniej deklaracji:

‒ w art. 6m ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach podkreślono, że opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w zmienionej wysokości uiszcza się za miesiąc, w którym nastąpiła zmiana, co oznacza, że rozpoczęcie ponoszenia opłat w zmienionej wysokości nie może nastąpić wcześniej, niż nastąpiło złożenie nowej deklaracji informującej o zmianie;

‒ w art. 6q ust. 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach wprowadzono zasadę, że w związku ze złożeniem nowej deklaracji albo korekty deklaracji nie jest dopuszczalne stwierdzenie nadpłaty, za miesiące, w których świadczono usługę odbierania odpadów komunalnych.

Powyższe wyraża przyjętą w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach zasadę, że dokonana z inicjatywy zainteresowanego podmiotu zmiana, wpływająca na wysokość ponoszonej opłaty jest skuteczna na przyszłość, nie wcześniej niż w miesiącu. kiedy złożono deklarację komunikującą taką zmianę. Istotą deklaracji jest, że stanowi ona oświadczenie kierowane do adresata i dopiero od jego wyartykułowania biegną skutki wynikające z informacji w niej zawartej.

Tymczasem w rozpoznawanej sprawie Skarżąca złożyła deklarację o zmienionej wysokości opłaty za zagospodarowanie odpadów za miesiąc luty 2015 r. w dacie 23 marca 2015 r. Pismem z 23 marca 2015 r. Skarżąca poinformowała organ zobowiązany do odbioru i zagospodarowania odpadów, że od 1 lutego 2015 r. będzie składać deklaracje o wysokości opłaty za zagospodarowanie odpadów uwzględniającymi jeden sposób zbiórki odpadów komunalnych ze wszystkich nieruchomości pozostających w zasobach Spółdzielni. Do pisma Skarżąca załączyła korektę deklaracji za miesiąc luty 2015 r. Do tej sytuacji wprost odnosi się art. 6q ust. 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Przepis ten – w razie korekty deklaracji lub nowej deklaracji zmniejszającej wysokość zobowiązania z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi – przesądza, że nie stwierdza się nadpłaty w opłacie za miesiące, w których usługa odbierania odpadów komunalnych była już świadczona. Natomiast art. 6m ust. 2 powołanej ustawy wiąże skutek w postaci zmniejszonej opłaty ze zmianą danych stanowiących podstawę naliczania opłaty dokonaną w deklaracji w danym miesiącu.

Jeśli więc korekta deklaracji nastąpiła później [23 marca 2015 r.], aniżeli okres, której miała ona dotyczyć [luty 2015 r.], nie było możliwe stwierdzenie nadpłaty za okres, który upłynął i w którym Skarżąca nie zadeklarowała zmienionej sytuacji.

W świetle powyższego nie znalazł potwierdzenia zarzut naruszenia art. 6q ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.