Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Sędziowie: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak, Asesor sądowy WSA Maja Pietrasik (sprawozdawca), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 7 maja 2026 r. sprawy ze skargi K. z siedzibą w G. na bezczynność Wójta Gminy Szemud w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Wójta Gminy Szemud do rozpoznania wniosku skarżącego K. z siedzibą w G. z dnia 11 stycznia 2026 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że Wójt Gminy Szemud dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałej części; 4. zasądza od Wójta Gminy Szemud na rzecz skarżącego K. z siedzibą w G. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

W dniu 11 stycznia 2025 r. K. z siedzibą w G., na podstawie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji oraz art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r. poz. 902 ze zm.) – dalej jako "u.d.i.p.", wystąpił do Wójta Gminy Szemud o udostępnienie informacji publicznej w zakresie:

1/ Czy przed złożeniem zawiadomienia do prokuratury na nauczycielkę angielskiego, Wójt wystąpił o informacje o przebiegu zdarzenia od dyrektorki i nauczycielki? Jeżeli tak, to prosimy o informacje:

- kiedy (prosimy i podanie dnia wystąpienia o wyjaśnienia i dnia otrzymania informacji),

- jakie otrzymał Pan informacje,

- kopie otrzymanych pism.

2/ Czy przed złożeniem zawiadomienia do prokuratury na nauczycielkę angielskiego, Wójt wystąpił lub otrzymał informacje o przebiegu zdarzenia od innych osób? Jeżeli tak, to prosimy informacje:

- od kogo (proszę o podanie funkcji społecznej, publicznej, np. uczeń, rodzic, posłanka, itp),

- w jakiej formie,

- prosimy o przesłanie kopii otrzymanych pism.

3/ Kopię zawiadomienia do prokuratury w sprawie nauczycielki angielskiego.

4/ Jeżeli "Gmina konsekwentnie stoi na stanowisku poszanowania wszelkich przekonań religijnych" to w jaki sposób jest ta deklaracja realizowana w odniesieniu do innych religii, których symbol nie został w szkole umieszczony?

Wójt Gminy Szemud poinformował wnioskodawcę w odpowiedzi z dnia 28 stycznia 2025 r., że brak wskazania w złożonym wniosku konkretnego zdarzenia którego wniosek dotyczy oraz konkretnego dokumentu (zawiadomienia) powoduje, że wniosek ten nie stanowi wniosku o informację publiczną. We wniosku wnioskodawca wspomina jedynie o "zawiadomieniu do prokuratury na nauczycielkę angielskiego", "dyrektorce" i "nauczycielce" bez wskazania konkretnej szkoły, konkretnego zdarzenia czy też konkretnego dokumentu. W związku z tym złożony wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest nieprecyzyjny, w sposób, który powoduje brak możliwości jego rozpoznania w trybie przepisów u.d.i.p.

K. w dniu 2 lutego 2026 r. (data nadania) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Wójta Gminy Szemud, zarzucając organowi naruszenie art. 13 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p. poprzez nieudostępnienie informacji publicznej pomimo upływu ustawowego terminu.

Strona skarżąca wniosła o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności i orzeczenie, że miała ona miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto wniesiono o nakazanie organowi rozpoznania wniosku, wymierzenie organowi grzywny i przyznanie od organu na rzecz strony skarżącej sumy pieniężnej w wysokości 500 zł oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu strona skarżąca stwierdziła, że odpowiedź organu z dnia 28 stycznia 2026 r. nie oznaczała prawidłowego rozpatrzenia złożonego wniosku.

Odnosząc się do stanowiska organu podkreślono, że we wniosku użyto charakterystycznego opisu: "zawiadomienie do prokuratury na nauczycielkę angielskiego", co w realiach Gminy Szemud odnosi się do konkretnej, głośnej medialnie sprawy ze Szkoły Podstawowej w [...], szeroko opisywanej w mediach jako incydent związany z przedmiotem w kształcie symbolu religijnego jednego z wyznań oraz reakcją Wójta Gminy Szemud polegającą na skierowaniu zawiadomienia do prokuratury. Wniosek zawierał dosłowny cytat z publicznych oświadczeń Wójta Gminy Szemud: "Gmina konsekwentnie słoi na stanowisku poszanowania wszelkich przekonań religijnych (...)". Jest to cytat publicznie przytaczany w relacjach medialnych dotyczących właśnie sprawy [...]. Skoro organ sam w przestrzeni publicznej formułuje takie oświadczenie w kontekście danego zdarzenia, a następnie otrzymuje wniosek w trybie u.d.i.p. cytujący je i pytający o dokument zawiadomienia do prokuratury "na nauczycielkę angielskiego", to twierdzenie o braku możliwości identyfikacji sprawy jest niezasadne i pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią wniosku oraz znanymi organowi z urzędu okolicznościami.

Strona skarżąca dodatkowo wskazała, że trudno mówić o braku możliwości zidentyfikowania sprawy przez organ, skoro w tym samym czasie procedował on równolegle drugie pismo, jakie otrzymał od K. w trybie art. 241 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2025 r., poz. 1691 ze zm.) – dalej jako "k.p.a.", dotyczące tożsamego kontekstu faktycznego. Zaznaczono, że pismem z dnia 16 stycznia 2026 r. zatytułowanym "Przekazanie według właściwości" organ potwierdził, że otrzymał w dniu wniosek strony z dnia 9 stycznia 2026 r. złożony przez stronę w trybie ort 241 k.p.a., dotyczący umieszczenia symbolu religijnego skarżącego w Szkole Podstawowej z [...] w [...].

W tych okolicznościach powoływanie się na rzekomą nieprecyzyjność wniosku należy ocenić jako działanie w złej wierze, o charakterze instrumentalnym i pretekstowym, zmierzające do obejścia obowiązków z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. (terminowego udostępnienia informacji) oraz - w razie odmowy - z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. (wydania decyzji), co przemawia za kwalifikacją bezczynności jako rażącego naruszenia prawa.

Strona skarżąca stanęła przy tym na stanowisku, że w przypadków wniosków nieprecyzyjnych, organ ma obowiązek podjąć czynności w celu usunięcia swoich wątpliwości co do treści zapytania i wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w tym zakresie. Wskazując powyższe strona zaznaczyła przy tym, że w tej sprawie nie było jednak w ogóle takiej potrzeby, ponieważ wniosek nie był nieprecyzyjny i złożony w związku z określonym, bieżącym kontekstem medialnym, dotyczącym gminy. Nadto punkt 4 wniosku ma charakter samodzielny i nie wymagał nawet wskazania konkretnego zdarzenia, ani konkretnego zawiadomienia – dotyczy bowiem praktyki i działań związanych z realizacją deklarowanej polityki gminy w doniesieniu do symboli religijnych w szkołach prowadzonych przez gminę.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Szemud wniósł o jej oddalenie, wskazując, że żądanie oczywiście niejasne, niezrozumiałe nie stanowi wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a brak wyraźnej podstawy prawnej do uzupełniania wniosku powoduje, że podmiot powinien ograniczyć się do poinformowania, że wniosek nie jest wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej.

W sytuacji gdy wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest niejasny, uznać należy, że nie dotyczy on informacji publicznej. Stąd wskazanie w piśmie organu z dnia 28 stycznia 2026 r. wytykało brak merytorycznej precyzji wniosku oraz sugerowało sposób w jaki należy skonkretyzować wniosek, aby mógł on zostać merytorycznie zrealizowany.

W świetle powyższego organ stanął na stanowisku, że wykonał wszelkie dopuszczalne działania w sprawie.

Organ powtórzył, że w jego ocenie, wniosek skarżącego nie zawierał wystarczająco precyzyjnego określenia zakresu żądanych informacji. W treści wniosku brak było bowiem wskazania konkretnego zdarzenia, którego wniosek dotyczy wniosek, czy konkretnego dokumentu, jaki chciałaby uzyskać strona. Podkreślono, że na terenie Gminy Szemud znajduje się 8 szkół. We wniosku zaś zawarto ogólne tylko określenia nie wskazując m.in. konkretnej szkoły. Organ dodatkowo wskazał, że strona skarżąca we wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie odnosiła się do złożonego równolegle wniosku o umieszczenie symbolu religijnego K. w Szkole Podstawowej [...] w [...] ani też, zdaniem organu, nie nawiązała do żadnego konkretnego wydarzenia czy oświadczenia Wójta Gminy Szemud.

Z tych względów wskazano, że skoro organ nie uznał złożonego wniosku za wniosek o udostępnienie informacji publicznej, to nie był zobowiązany do przestrzegania terminów określonych w ustawie, a w efekcie zarzuty skargi wniesionej w przedmiocie bezczynności są bezzasadne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany wskazanymi przez stronę skarżącą zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Istotną dla możliwości stwierdzenia zaistnienia bezczynności kwestią jest ustalenie istnienia podstawy prawnej do podjęcia przez określony podmiot działania w zakresie zgłoszonego żądania. W rozpoznawanej sprawie - z uwagi na jej przedmiot określony żądaniem strony skarżącej o udostępnienie informacji publicznej - kwestie te regulują przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Ustawa ta przewiduje też że do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy p.p.s.a.

Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej o bezczynności możemy mówić wtedy, gdy wniosek o udzielenie informacji dotyczy informacji publicznej, a jego adresatem jest podmiot zobowiązany do jej udzielenia, który pozostaje w zwłoce w załatwieniu sprawy.

Stosownie do art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2.

Zgodnie z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.

Co istotne, podmiot, do którego został skierowany wniosek o udzielenie informacji, może dokonać następujących działań:

1) udzielić informacji publicznej;

2) udzielić w formie pisma (zawiadomienia) odpowiedzi, że wniosek nie znajduje podstawy w przepisach prawa, gdyż żądanie nie dotyczy informacji publicznej albo organ nie jest w posiadaniu danej informacji lub obowiązuje inny tryb jej udostępniania;

3) odmówić udostępnienia informacji publicznej lub umorzyć postępowanie administracyjne w drodze decyzji administracyjnej.

K. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Wójta Gminy Szemud w zakresie udostępnieniu mu informacji publicznej wnioskowanej w piśmie z dnia 11 stycznia 2026 r., nadesłanym do organu przez eDoręczenia. Jak wynika z akt sprawy, na dokumencie wniosku widnieje data jego doręczenia w dniu 11 stycznia 2026 r. Ponieważ wskazana data przypadała w niedzielę, należy przyjąć, że w tym wypadku datą, od której powinien być liczony termin 14 dni na rozpoznanie wniosku, jest dzień 12 stycznia 2026 r., kiedy organ miał rzeczywistą możliwość zapoznania się z wnioskiem. Tym samym termin na rozpoznanie wniosku upłynął w dniu 26 stycznia 2026 r.

Nie jest sporne w rozpoznawanej sprawie, że podmiot do którego zostało skierowane żądanie udostępnienia informacji – Wójt Gminy Szemud – jest organem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej w myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

Kwestią sporną jest natomiast charakter wnioskowanej informacji. Odpowiadając na wniosek K. w piśmie datowanym na dzień 28 stycznia 2026 r., organ stanął na stanowisku, że żądane informacje – dotyczące zawiadomienia do Prokuratury złożonego przez Wójta Gminy Szemud na nauczycielkę angielskiego, nie stanowią informacji publicznej, ponieważ, zdaniem organu, wnioskodawca nie zwrócił się w ten sposób ani o konkretny dokument, ani nie wskazał we wniosku konkretnego zdarzenia. Na etapie odpowiedzi na skargę organ uściślił swoje stanowisko w ten sposób, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, bowiem informacja publiczna nie obejmuje żądań niejasnych lub niezrozumiałych. Na tym etapie ponownie wskazano, że w ocenie organu nie doszło ze strony wnioskodawcy do precyzyjnego określenia zakresu żądanych informacji, gdyż w treści wniosku brak było wskazania konkretnego zdarzenia, którego wniosek miałby dotyczyć, czy konkretnego dokumentu, jaki chciałaby uzyskać strona. Organ zrobił też w swojej ocenie wszystko, aby rozpoznać wniosek i ustalić jego treść. W tym zakresie podkreślono, że organ w piśmie z dnia 28 stycznia 2026 r. wskazał, że użyte we wniosku pojęcia są zbyt ogólne, bo mówią tylko o jakimś zawiadomieniu do Prokuratury i jakiejś nauczycielce, w tym nie wskazują konkretnej szkoły. Na etapie odpowiedzi na skargę zaznaczono jecznocześnie też, że wniosek nie tylko nie nawiązywał do żadnego konkretnego zdarzenia, ale również nie nawiązywał do żadnego oświadczenia Wójta Gminy Szemud.

Przechodząc do oceny charakteru wnioskowanej informacji, mając na uwadze stanowisko organu zawarte w odpowiedzi na skargę, odnotować należy, że rzeczywiście to wnioskodawca określa, czego dotyczy jego żądanie, a adresat wniosku nie został upoważniony do modyfikowania lub zmiany żądania. Wskazanie wnioskowanych informacji musi być zatem na tyle precyzyjne i jasne, by przedmiot i zakres wniosku nie budził wątpliwości. Natomiast jeżeli wniosek nie spełnia tego standardu i nie zostanie sprecyzowany przez wnioskodawcę w sposób pozwalający odczytać jego wolę, tylko wtedy nie może być traktowany jako wniosek o informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 u.d.i.p.

Sąd podziela stanowisko, że rzeczywiście niesprecyzowane wnioski o informacje, zawierające sformułowania chaotyczne, nielogiczne, wadliwe językowo itp. - obiektywnie niepozwalające ustalić treści żądania wnioskodawcy - nie stanowią wniosków o informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 u.d.i.p., a w rezultacie nie podlegają rozpatrzeniu w jej trybie.

Taka sytuacja, to jest wniosku niejasnego, wbrew ocenie organu, nie zaistniała jednak w przedmiotowej sprawie.

Złożony wniosek był na tyle precyzyjny, że wskazywał jakiego konkretnego dokumentu domaga się strona – to jest przede wszystkim złożonego przez Wójta Gminy Szemud zawiadomienia do Prokuratury na nauczycielkę angielskiego. Złożenie przez organ zawiadomienia do Prokuratury jest więc też tym zdarzeniem, do którego nawiązuje wniosek i pozostałe elementy żądania. Pomimo, że we wniosku nie wskazano nazwy szkoły, czy nazwiska nauczycielki, a na terenie Gminy Szemud jest 8 szkół, organ nie wykazał racjonalnie na czym polegały jego wątpliwości, co do identyfikacji żądania, w tym aby złożył wiele różnych zawiadomień do Prokuratury na różne nauczycielki uczące w placówkach, w których Wójt Gminy Szemud jest organem prowadzącym szkołę i trudno byłoby mu ustalić jakiego zdarzenia dotyczy zapytanie. Wątpliwości te trudno uznać za obiektywnie uzasadnione treścią wniosku i kontekstem jego złożenia. Nawet natomiast, jeśli w subiektywnym odczuciu organu, takie wątpliwości wystąpiły, są one w każdym stopniu nieaktualne, w sytuacji gdy w złożonej skardze, strona wskazała dodatkowo pełną nazwę szkoły.

Nie może ujść uwadze, że wniosek strony z dnia 11 stycznia 2026 r. został złożony w określonym kontekście funkcjonowania organu w przestrzeni publicznej.

W Biuletynie Informacji Publicznej Wójt Gminy Szemud w dniu 7 stycznia 2026 r. opublikował bowiem "Oświadczenie Wójta Gminy Szemud nt. wydarzeń w Szkole Podstawowej w [...] w dniu [...] 2025 r.". W oświadczeniu tym Wójt Gminy Szemud wskazał, że: "W związku z informacjami pojawiającymi się w przestrzeni publicznej, dotyczącymi rzekomego wyrzucenia krzyże przez nauczycielkę w jednej z sal lekcyjnych Szkoły Podstawowej w [...], informuję, że w tej sprawie złożyłem stosowne zawiadomienie do Prokuratury". W oświadczeniu tym Wójt wskazał ponadto, że "Gmina konsekwentnie stoi na stanowisku poszanowania wszelkich przekonań religijnych". Na wskazany fragment oświadczenia Wójta Gminy Szemud z dnia 7 stycznia 2026 r. powołał się też, poprzez cytat, w złożonym kilka dni później piśmie (11 stycznia 2026 r.) wnioskodawca.

Jedynie dodatkowo zatem można wskazać, że nawet jeśli organ uznawał, że dla rozpoznania wniosku, powinien otrzymać uzupełnienie wniosku, w którym wskazano by wprost nazwę Szkoły Podstawowej w [...], dostrzec trzeba, że skarga na bezczynność organu, z którą mógł się zapoznać, została złożona przez stronę już w dniu 2 lutego 2026 r. i wpłynęła do Wójta Gminy Szemud w dniu 9 lutego 2026 r., a wiec niedługo po wystosowaniu przez organ do strony pisma z dnia 28 stycznia 2026 r., w którym powołano się na brak precyzji wniosku. Nie można uznać w tej sytuacji, aby także dalszy brak rozpoznania wniosku, był prawidłowy. Przeciwnie, stanowi o trwaniu stanu bezczynności po stronie organu. W piśmie stanowiącym skargę, strona potwierdziła, że chodzi jej o zdarzenie złożenia zawiadomienia do Prokuratury przez Wójta Gminy Szemud na nauczycielkę i wskazała, że wniosek pozostawał w tym zakresie od początku wystarczająco precyzyjny i złożony w określonym kontekście, tak publicznych wystąpień Wójta Gminy Szemud, jak i innych kierowanych przez stronę do Wójta Gminy Szemud wniosków. Sąd podziela stanowisko, że z uwagi na te okoliczności, już w chwili złożenia wniosku oczywistym było, że chodzi o dokument zawiadomienia do Prokuratury skierowany przez Wójta Gminy Szemud w związku z wydarzeniami jakie miały miejsce w Szkole Podstawowej w [...]. Zdarzenia te były też szeroko komentowane w tym czasie w przestrzeni medialnej.

Nie można zatem zgodzić się ze stanowiskiem wyrażonym w odpowiedzi na skargę, że wniosek był nieprecyzyjny w stopniu uniemożliwiającym odczytanie żądania strony, czyli że nie stanowił w rezultacie wniosku o udzielenie informacji publicznej, co sprawia, że organ byłby zwolniony z obowiązku jego rozpoznania w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Jak wyjaśniono już wyżej, brak wskazania we wniosku nazwy szkoły z terenu gminy, gdzie zatrudniona jest nauczycielka, w stosunku do której Wójt Gminy Szemud złożył zawiadomienie do Prokuratury, nie czyni tego wniosku nieczytelnym. Tym bardziej, że wniosek został skierowany do podmiotu publicznego, który bezpośrednio wcześniej opublikował w BIP oświadczenie w sprawie swojego działania dotyczącego złożenia zawiadomienia do Prokuratury w związku z określonym działaniem nauczycielki jednej z podległych mu szkół.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zobowiązał Wójta Gminy Szemud do rozpoznania wniosku w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Z okoliczności sprawy wynika, że organ przed wystosowaniem do strony pisma z dnia 28 stycznia 2026 r., ani też później nie rozważał jeszcze szczegółowo, czy wszystkie kierowane do niego zapytania przez K. dotyczyły informacji publicznej. Rozpatrzenie wniosku, którego treść pozwala na identyfikację zawartych w nim żądań, powinno zatem nastąpić w pierwszej kolejności od rozważania przez organ, czy informacje, o które zwrócił się we wniosku K. stanowią informację publiczną. Wniosek w tym zakresie, błędnie zakwalifikowany jako niejasny, nie został bowiem w ogóle jak dotąd oceniony przez organ.

Oceny, czy w sprawie doszło do rażącego naruszenia prawa należy dokonywać, mając na uwadze zindywidualizowane okoliczności sprawy. Jednocześnie należy mieć na względzie, że orzeczenie rażącego naruszenia prawa jest zastrzeżone dla najbardziej ciężkich i jaskrawych przypadków. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest zatem wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, czyli także terminów załatwienia sprawy. Kierując się przedstawionymi wyżej kryteriami i regulacjami prawnymi Sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o czym orzeczono na podstawie art. 149 § 1 a p.p.s.a., jak w punkcie 2 wyroku. Zachowanie się organu wynikało z niewłaściwej interpretacji obowiązków wynikających z u.d.i.p. Zbyt rygorystycznie przyjęto w tym wypadku konieczność powołania we wniosku nazwy szkoły, w związku ze zdarzeniami w której organ wystosował do Prokuratury zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez nauczycielkę. Zdarzenie to w oparciu o treść wniosku i kontekst jego złożenia było jednak w pełni możliwe do identyfikacji, a w konsekwencji należało merytorycznie przeanalizować wniosek. W tej sprawie brak rozpoznania wniosku wynikał przede wszystkim z błędnej interpretacji znaczenia pojęcia "niejasności wniosku" na gruncie koncepcji wypracowanej w orzecznictwie, która odnosi się do rzeczywiście niezrozumiałych wniosków. W tej sytuacji, zdaniem Sądu, brak jest podstaw do przyjęcia, że w następstwie wydania niniejszego wyroku nie dojdzie do rozpoznania wniosku przez organ.

Z tych też względów Sąd uznał za niezasadne żądanie, co do wymierzenia organowi grzywny i przyznania stronie skarżącej sumy pieniężnej i w tym zakresie na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę w tej części, o czym orzeczono w punkcie 3 wyroku. Możliwość skorzystania ze wskazanych środków stanowi uprawnienie Sądu, który nie jest w tym zakresie związany wnioskiem strony. Jak wskazano wyżej, Sąd stwierdził, że bezczynność nie miała w tej sprawie charakteru rażącego oraz nie znalazł podstaw do przyjęcia, aby postawa organu wskazywała, że nie wykona wyroku, to jest że nie rozpozna wniosku strony wraz z merytorycznym rozważaniem, czy stanowi on zapytanie o informację publiczną.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. jak w punkcie 4 wyroku. Na zasądzoną kwotę 597 zł, składa się uiszczony od skargi wpis (100 zł), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika w osobie radcy prawnego (480 zł).