Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. S. o wymierzenie grzywny Ministrowi Infrastruktury za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy p o s t a n a w i a: 1. wymierzyć Ministrowi Infrastruktury grzywnę w wysokości 300 zł (słownie: trzysta złotych); 2. zasądzić od Ministra Infrastruktury na rzecz wnioskodawcy – P. S. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

We wniosku z 5 września 2025 r. P. S. (dalej: "wnioskodawca") zażądał wymierzenia Ministrowi Infrastruktury (dalej: "Minister", "organ") grzywny za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jego skargi z 25 lipca 2025 r. na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] lipca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej wraz z odpowiedzią na ww. skargę i aktami administracyjnymi. Ponadto wnioskodawca domagał się zasądzenia na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania wedle norm przepisanych.

W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca podał, że organ nie przekazał ww. skargi na bezczynność tutejszemu Sądowi.

W odpowiedzi z [...] października 2025 r. na wniosek o wymierzenie grzywny Minister wniósł o nienakładanie grzywny, przyznając jednocześnie, iż nie przekazał skargi w ustawowym terminie, przewidzianym w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902; dalej: "u.d.i.p."). Organ wyjaśnił, że doszło do przeoczenia spowodowanego dużą ilością korespondencji kierowanej do ministerstwa oraz szczupłymi zasobami kadrowymi Sekretariatu Krajowej Rady [...], czyli komórki organizacyjnej Ministerstwa Infrastruktury właściwej merytorycznie do załatwienia wniosku informacyjnego wnioskodawcy z [...] lipca 2025 r. Po doręczeniu odpisu wniosku o wymierzenie grzywny, Minister niezwłocznie przygotował odpowiedź na skargę i przekazał (drogą elektroniczną) tutejszemu Sądowi wraz z aktami i skargą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 54 § 2 zdanie pierwsze w związku z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.

Natomiast zgodnie z art. 21 pkt 1 u.d.i.p., do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy p.p.s.a., z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Powyższy przepis stanowi lex specialis względem art. 54 § 2 p.p.s.a.

W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z kolei przepis art. 154 § 6 p.p.s.a. przewiduje grzywnę do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

W komunikacie z 11 lutego 2025 r. (M.P. z 2025 r., poz. 125), wydanym w oparciu o art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, Prezes Głównego Urzędu Statystycznego ogłosił, że przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2024 r. wyniosło 8181,72 zł.

Według art. 64 § 3 p.p.s.a., do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. zawiera normę zmierzającą do dyscyplinowania organów administracji publicznej w zakresie terminowego wykonywania obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., obok funkcji dyscyplinującej, jest też funkcja represyjna służąca ochronie konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Ponadto omawiana grzywna pełni funkcję prewencyjną, ponieważ ma zapobiegać naruszeniom prawa polegającym na przewlekaniu postępowania sądowoadministracyjnego. Zasada szybkości postępowania jest bowiem jedną z podstawowych zasad postępowania sądowoadministracyjnego (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego; dalej: "NSA" z 11 maja 2012 r., sygn. akt I OZ 328/12 i uchwała NSA z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 – orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w bazie internetowej na stronie NSA: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Nawet stwierdzenie zaistnienia przesłanek określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. nie obliguje sądu administracyjnego do wymierzenia grzywny, lecz kreuje uprawnienie w tym przedmiocie – "sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny". Orzeczenie sądu ma więc charakter uznaniowy. Rozważając zasadność grzywny i miarkując jej wysokość, sąd administracyjny może brać pod uwagę takie okoliczności jak: charakter sprawy; pozycję i sytuację organu administracji; przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązku przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy; czy przed rozpatrzeniem wniosku organ wypełnił ten obowiązek i czy przekazanie kompletnych akt sprawy opóźniło jej rozpoznanie; wagę uchybienia w świetle standardów państwa prawnego; czas, jaki upłynął od wniesienia skargi; potrzebę kształtowania autorytetu wymiaru sprawiedliwości w optyce organów; czy wnioskujący o wymierzenie grzywny będzie mógł mieć obiektywne poczucie, że wymierzona grzywna i związana z nią dolegliwość dla organu jest proporcjonalna do negatywnych konsekwencji, jakie wnioskującemu o wymierzenie grzywny przyniosło niedopełnienie przez organ przedmiotowego obowiązku, innymi słowy, czy grzywna spełni wymogi sprawiedliwości naprawczej (vide postanowienie NSA z 24 marca 2022 r., sygn. akt III OZ 167/22 i powołane tam orzeczenia NSA z 17 stycznia 2014 r., sygn. akt I OZ 1259/13 i z 22 maja 2014 r., sygn. akt I OZ 382/14).

W ocenie tutejszego Sądu, wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi wnioskodawcy wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę co do zasady zasługuje na uwzględnienie.

Sprawa ze skargi wnioskodawcy na bezczynność Ministra w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] lipca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pod sygn. akt II SAB/Wa 868/25. Z akt sądowych tej sprawy wynika, że powyższa skarga została nadana do organu za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu [...] lipca 2025 r. (piątek) i doręczona organowi w tym samym dniu, a zatem 15-dniowy termin do jej przekazania wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi upływał [...] sierpnia 2025 r. (w pierwszym dniu roboczym licząc od 9 sierpnia 2025 r., który przypadał w sobotę). Natomiast Minister wypełnił przedmiotowy obowiązek 1 października 2025 r., co wskazuje na opóźnienie organu w wymiarze 50 dni.

Podkreślić trzeba, że fakt przekazania skargi do Sądu nie czyni orzekania w przedmiocie wymierzenia grzywny bezprzedmiotowym, postępowanie nie podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (vide ww. uchwała NSA z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, a także D. Onyśk, Problemy z dyscyplinującym wymierzaniem grzywny organowi przez sądy administracyjne, Przegląd Prawa Publicznego z 2009 r. nr 10, s. 73-78). Przekazanie skargi nie zmienia zaistniałego uchybienia terminowi ustanowionemu w art. 21 pkt 1 u.d.i.p.

Biorąc pod uwagę okoliczność, iż organ przekazał do Sądu skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, wymierzenie grzywny w tej sytuacji ma przede wszystkim charakter restrykcyjny oraz prewencyjny; nie jest bowiem pożądane, aby zaniedbania, jakich dopuścił się organ, występowały w przyszłości.

Wymierzając grzywnę w wysokości 300 zł, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił: szczególny przedmiot sprawy (dostęp do informacji publicznej) i związany z nim skrócony termin do wykonania ciążącego na organie obowiązku przekazania skargi z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy; skalę opóźnienia (50 dni); przekazanie przedmiotowej skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny i po 5 dniach od doręczenia Ministrowi odpisu wniosku o wymierzenie grzywny; przyczyny opóźnienia ("przeoczenie"- jak to ujął organ - przy licznej korespondencji wpływającej do organu i brakach kadrowych), jak również fakt, że dotychczas Minister jedynie incydentalnie nie wywiązywał się z obowiązków określonych w art. 55 § 1 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 55 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.

Rozstrzygnięcie o zwrocie kosztów postępowania zawarto w punkcie drugim sentencji postanowienia na mocy art. 200 i art. 205 § 1 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.