Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na bezczynność Radnego Rady Miejskiej w Strzegomiu P.G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 12 stycznia 2026 r. postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 5 lutego 2026 r. M. G. (dalej: strona, skarżący) wniósł do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Radnego Rady Miejskiej w Strzegomiu P. G. (dalej: radny) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 12 stycznia 2026 r.

Z akt sprawy wynika, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej oparto na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy o dostępnie do informacji publicznej i skierowano go bezpośrednio do radnego.

W skardze strona wniosła o stwierdzenie bezczynności z rażącym naruszeniem prawa w związku z niezałatwieniem wniosku przez radnego, zobowiązanie radnego do załatwienia wniosku w terminie 14 dni oraz wymierzenie mu grzywny, a także zasądzenie kosztów postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Szczegółowy katalog spraw objętych kontrolą działalności administracji przez sądy administracyjne reguluje art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Właściwość sądów administracyjnych w sprawach z wniosków o udzielenie informacji publicznej wynika z przepisu art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 902; dalej: u.d.i.p.) i obejmuje także skargi na bezczynność podmiotu obowiązanego do udostępnienia informacji publicznej.

Przedmiotem rozpatrywanej sprawy jest bezczynność radnego w sprawie zainicjowanej wnioskiem skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z dnia 12 stycznia 2026 r. W związku z tym należy w pierwszej kolejności przeanalizować pojęcie organu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej.

Podmioty obowiązane do udostępniania informacji publicznej zostały wymienione w art. 4 u.d.i.p. i należą do nich m.in. organy władzy publicznej.

Do organów władzy publicznej zaliczają się organy samorządu terytorialnego.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1153; dalej: u.s.g.) mieszkańcy gminy tworzą z mocy prawa wspólnotę samorządową.

Na podstawie art. 11a ust. 1 u.s.g. organami gminy są:

1) rada gminy (jeżeli siedziba rady gminy znajduje się w mieście położonym na terytorium tej gminy, rada nosi nazwę rady miejskiej - art. 15 ust. 2 u.s.g.);

2) wójt (burmistrz, prezydent miasta).

Stosownie do art. 15 ust. 1 u.s.g. rada gminy (rada miejska) jest organem stanowiącym i kontrolnym gminy. Rada gminy (rada miejska) kontroluje działalność wójta (burmistrza, prezydenta miasta), gminnych jednostek organizacyjnych oraz jednostek pomocniczych gminy (art. 18a u.s.g.)

Organem wykonawczym gminy jest wójt, burmistrz, prezydent. Burmistrz jest organem wykonawczym w gminie, w której siedziba władz znajduje się w mieście położonym na terytorium tej gminy. W miastach powyżej 100.000 mieszkańców organem wykonawczym jest prezydent miasta (art. 26 u.s.g.). Wójt (burmistrz, prezydent miasta) kieruje bieżącymi sprawami gminy oraz reprezentuje ją na zewnątrz (art. 31 u.s.g.).

Mając powyższe na uwadze uznać należy, że wniosek strony z dnia 12 stycznia 2026 r. skierowany bezpośrednio (imiennie) do radnego traktować trzeba jako pismo do osoby fizycznej, nie zaś do organu władzy publicznej w rozumieniu art. 4 u.d.i.p. Skoro zatem wniosek skarżącego został adresowany bezpośrednio do osoby fizycznej, która nie jest organem władzy publicznej, nie ma podstaw prawnych do oczekiwania od takiej osoby zachowania się według przepisów u.d.i.p., gdyż nie mają one do niej zastosowania.

W konsekwencji skarga na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej byłaby skuteczna - w świetle regulacji u.d.i.p. - jeśli bezczynność ta dotyczyłaby zaniechania działania organu władzy publicznej, którymi to organami w niniejszej sprawie są jedynie: Rada Miejska w Strzegomiu i Burmistrz Miasta Strzegom. Radny nie jest burmistrzem i samodzielnie nie stanowi rady miejskiej, nie tworzy więc samodzielnie organu władzy publicznej w rozumieniu art. 4 u.d.i.p., a jedynie wchodzi w skład organu kolegialnego jednostki samorządu terytorialnego, jakim jest rada miejska.

Z tych też powodów wniosek strony z dnia 12 stycznia 2026 r., pomimo że w jego treści jako podstawę prawną wskazano art. 2 ust. 1 u.d.i.p., nie może być uznany za wniosek złożony w trybie u.d.i.p., ponieważ został on skierowany do osoby, która nie jest organem władzy publicznej.

Reasumując Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną.