Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Bartłomiej Pastucha po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. F. na bezczynność Zarządu Dróg i Transportu Miejskiego w L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu K. F. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi, którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.

Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), każde pismo strony (a więc i skarga) powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Obowiązek taki dotyczy również pism wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Wynika to

z art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., który przewiduje, że pismo i załączniki wnoszone w formie dokumentu elektronicznego powinny zostać podpisane przez stronę (...) kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W świetle natomiast art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Z akt sprawy wynika, że K. F. (dalej jako "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - poprzez ePUAP, za pośrednictwem Zarządu Dróg i Transportu Miejskiego w L. - skargę na bezczynność tego organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej, w formie dokumentu elektronicznego załączonego do pisma przewodniego z dnia 15 października 2025 r. (pisma ogólnego ePUAP - k. 4). Pismo przewodnie zostało podpisane przez skarżącego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, natomiast dokument stanowiący skargę, załączony do tego pisma (k. 5-6), nie został opatrzony podpisem. Dodać należy, że wnosząc skargę skarżący uiścił wpis sądowy w wysokości 100 zł (k. 15).

Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2021 r., sygn. akt I FPS 2/21 (opubl. ONSAiWSA 2022/1/2), zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.

Uwzględniając stanowisko przyjęte w powyższej uchwale, uznać w niniejszej sprawie należało, że skarżący nie podpisał skargi załączonej do pisma ogólnego z dnia 15 października 2025 r. W związku z tym Sąd pismem z dnia 12 listopada 2025 r. wezwał skarżącego do usunięcia braku formalnego w tym zakresie, poprzez podpisanie skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie skierowano do skarżącego za pomocą środków komunikacji elektronicznej, tj. na elektroniczny adres do doręczeń skarżącego na platformie ePUAP. Zastosowanie takiego trybu korespondencji było uzasadnione w świetle art. 74a § 1 pkt 1 p.p.s.a., albowiem skarżący – jak już wyżej wskazano – wniósł skargę w formie dokumentu elektronicznego, przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu, którego bezczynności została zaskarżona. Pierwsze poświadczenie UPD zostało utworzone w dniu 12 listopada 2025 r., a w dniu 20 listopada 2025 r. utworzono powtórne UPD (k. 51). Art. 74a § 8 p.p.s.a. wyraźnie zaś wskazuje, że doręczenie uważa się za dokonane po upływie 14 dni, które liczone są od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia. Z powyższych względów należy przyjąć, że skutek doręczenia skarżącemu wezwania zaistniał w dniu 27 listopada 2025 r. Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku formalnego skargi upływał zatem z dniem 4 grudnia 2025 r. Termin ten upłynął jednak bezskutecznie, albowiem skarżący do tej pory nie wykonał nałożonego obowiązku.

W tym stanie rzeczy skargę należy odrzucić, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

W związku z odrzuceniem skargi należy jednocześnie zwrócić skarżącemu uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł, stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia