Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski, , , po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. W.-M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 maja 2014 r. sygn. akt I SA/Kr 753/13 w sprawie ze skargi T. W.-M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 8 lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniem z dnia 20 maja 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 753/13, odrzucił wniosek T. W.-M. (dalej powoływanej jako "skarżąca", "strona") o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi strony na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych.

W uzasadnieniu orzeczenia Sąd pierwszej instancji podał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, wyrokiem z dnia 23 maja 2013 r. oddalił skargę strony na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 8 lutego 2010 r. Pismem z dnia 20 listopada 2013 r. pełnomocnik skarżącej, adwokat A. D., wniosła o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku i jego doręczenie wraz z odpisem orzeczenia. W tym samym dniu wniosła również o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od tego wyroku, przedkładając jednocześnie skargę kasacyjną.

Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. WSA w Krakowie oddalił wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, jako spóźniony. Zażalenie na to postanowienie nie zostało uwzględnione przez Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt II FZ 250/14).

Sąd pierwszej instancji wskazał, że jednym z warunków przywrócenia terminu jest jego uchybienie. Aby natomiast rozpoczął bieg termin do wniesienia skargi kasacyjnej konieczne jest doręczenie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Sąd zauważył, że skoro skarżącej (jej pełnomocnikowi) nie doręczono odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, z uwagi na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia po terminie, to termin do wniesienia skargi kasacyjnej nie rozpoczął biegu. Tym samym nie mogło nastąpić jego uchybienie. Dlatego też Sąd odrzucił na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jako niedopuszczalny.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca, działając przez swojego pełnomocnika, zarzuciła naruszenie:

- art. 88 p.p.s.a. – poprzez jego niewłaściwe zastosowanie;

- art. 177 § 1 p.p.s.a. – poprzez jego niewłaściwą interpretację.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest niezasadne, dlatego podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Natomiast w myśl art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, z brzmienia powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że skarga kasacyjna nie może być skutecznie wniesiona bez uprzedniego wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Skarga taka, jako przedwczesna, jest niedopuszczalna. Oznacza to, że osoba, która nie wystąpiła o uzasadnienie orzeczenia, nie może skutecznie wnieść skargi kasacyjnej.

Termin do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczyna bieg w dacie doręczenia legitymowanemu podmiotowi odpisu wyroku z uzasadnieniem. W sytuacji gdy brak podstaw do sporządzenia i doręczenia uzasadnienia wyroku, termin do wniesienia skargi kasacyjnej nie rozpocznie się, a tym samym złożona skargę należy uznać za niedopuszczalną.

Naczelny Sąd Administracyjny zgadza się i w całości podziela argumentację Sądu pierwszej instancji, że skoro termin do wniesienia skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie w ogóle się nie rozpoczął, to tym samym nie mogło dojść do jego uchybienia, a skoro nie doszło do uchybienia terminu, to tym samym nie możliwym jest żądanie jego przywrócenia. W takim stanie faktycznym sprawy, Sąd pierwszej instancji nie mógł postąpić inaczej niż odrzucić, jako niedopuszczalny, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia jakim jest skarga kasacyjna.

Mając powyższe na uwadze, wobec niestwierdzenia aby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie naruszył prawo zaskarżonym postanowieniem, należało zażalenie oddalić, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.