Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Iwona Maciejuk Sędzia WSA – Ewa Grochowska – Jung Sędzia WSA – Ewa Pisula – Dąbrowska (sprawozdawca) Protokolant – starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi S. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze w W. z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej – oddala skargę –

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] lutego 2015r., na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., uchyliło w całości decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] , którą to decyzją odmówiono S.L. udostępnienia informacji publicznej w zakresie objętym wnioskiem z dnia 17 lipca 2014 r., tj. udostępnienia "kopii pisma Pani D.S. z dnia 4 czerwca 2014 r."

Uchylając zaskarżoną decyzję, organ II instancji stwierdził, że jeżeli żądany dokument, w ocenie organu I instancji, nie stanowi informacji publicznej, nieprawidłowym było wydawanie w tym przedmiocie decyzji administracyjnej. Uchylając zaskarżoną decyzję, organ II instancji w wytycznych wskazał, że należy ponownie ocenić, czy żądane we wniosku informacyjnym dokumenty stanowią informację publiczną. Wskazał, że w przypadku uznania, iż żądane informacje nie stanowią informacji publicznej, brak jest podstaw do zastosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej i wydawania decyzji w oparciu o przepisy tej ustawy.

S.L., wnosząc w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania oraz rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, podniósł naruszenie art. 6, art. 7, art. 11, art. 15, art. 107 oraz art. 138 k.p.a.

Skarżący zarzucił, że organ nie zbadał, czy żądane przez niego informacje,

w postaci kopii "pisma Pani D.S. z dnia 4 czerwca 2014 r." stanowią informację publiczną, czy też nie. Twierdził, że z uzasadnienia organu II instancji nie wynika, czy organ zakwalifikował żądaną przez skarżącego informację jako informację publiczną.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że uchylenie decyzji organu I instancji było konieczne ze względu na fakt, iż organ nie przedstawił

i nie zgromadził materiału dowodowego, wystarczającego do oceny materialnoprawnej spornego zagadnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim wskazać należy, iż organ II instancji – Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] – uwzględnił odwołanie S.L., wniesione od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2014 r., którą to decyzją odmówiono skarżącemu udostępnienia żądanych informacji. Oznacza to w praktyce, że odwołanie skarżącego odniosło skutek, albowiem organ II instancji uchylił niekorzystną dla strony decyzję o odmowie udostępnienia żądanych przez skarżącego informacji publicznych. Uzasadniając decyzję uchylającą, organ II instancji prawidłowo wskazał w wytycznych, skierowanych do organu I instancji, iż rozpoznając sprawę ponownie, koniecznym jest dokonanie kwalifikacji, czy żądana informacja stanowi informację publiczną.

W ocenie Sądu, trafnie organ II instancji uznał, że ocena tej podstawowej kwestii jest dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy pierwszoplanowa, albowiem dopiero zakwalifikowanie żądanych informacji jako informacji publicznej, w rozumieniu art. 1 i art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm.), pozwoli na stwierdzenie, że w przedmiotowej sprawie ustawa o dostępie do informacji publicznej ma w ogóle zastosowanie. Trafnie też zatem organ II instancji stwierdził, iż w sytuacji przesądzenia, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, ustawa o dostępie do informacji publicznej nie będzie miała zastosowania i brak będzie podstaw do wydania decyzji w oparciu o przepisy tejże ustawy.

Mając powyższe na uwadze, podzielając w pełni ocenę prawną wyrażoną

w uzasadnieniu decyzji organu II instancji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), oddalił skargę w całości.