drukuj    zapisz    Powrót do listy

6249 Inne o symbolu podstawowym 624, Powszechny obowiązek obrony, Wojskowa Komisja Lekarska, *Oddalono skargę, IV SA/Wr 208/08 - Wyrok WSA we Wrocławiu z 2008-08-13, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

IV SA/Wr 208/08 - Wyrok WSA we Wrocławiu

Data orzeczenia
2008-08-13 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-05-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Jolanta Sikorska /przewodniczący/
Małgorzata Masternak-Kubiak /sprawozdawca/
Wanda Wiatkowska-Ilków
Symbol z opisem
6249 Inne o symbolu podstawowym 624
Hasła tematyczne
Powszechny obowiązek obrony
Skarżony organ
Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 21 poz 205 art. 29 ust. 1
Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 8 lutego 2002 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej.
Dz.U. 2004 nr 151 poz 1595 par. 22 ust. 1 i 2, par. 23 ust. 1, 2 i 3
Rozporządzenie wydane na podstawie art. 30a ust. 4 i 5 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2002 r. Nr 21, poz. 205, z późn. zm.)
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Masternak - Kubiak (spr.) Sędzia WSA Wanda Wiatkowska- Ilków Protokolant Aleksandra Siwińska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi B. N. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o zdolności do czynnej służby wojskowej oddala skargę

Uzasadnienie

Orzeczeniem z dnia [...] r. Nr [...], podjętym na podstawie art. 29 ust. 1 w zw. z art. 26 ust. 1 i art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 241, poz. 2416) oraz § 3 ust. 7, § 4 ust. 8, § 9 pkt 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie utworzenia wojskowych komisji lekarskich oraz określania ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. Nr 151, poz. 1594) oraz § 22 ust 1 i 2, § 23 ust 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 15, poz. 1595), Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. utrzymała w mocy orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w P. z dnia [...] r. nr [...], uznające B. N. za zdolnego do czynnej służby wojskowej i przyznające kategorię zdolności "A".

W odwołaniu od orzeczenia Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej, B. N. nie zgodził się z ustaloną przez Komisję kategorią zdolności do czynnej służby wojskowej, motywując to faktem, że jego obecny stan zdrowia nie pozwala na odbycie zasadniczej służby wojskowej.

Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. po rozpatrzeniu odwołania i analizie dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej nie stwierdziła nieprawidłowości mogących stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i utrzymała je w mocy.

Komisja Rejonowa stwierdziła, iż w świetle przeprowadzonych badań lekarskich specjalistycznych, w tym wykonanych przez TWKL w P. w dniu [...] r.: badania specjalistycznego ortopedycznego oraz neurologicznego, nie wynika by aktualny stopień nasilenia zaburzeń ze strony narządu ruchu upośledzał w istotny sposób sprawność ustroju, co uzasadniałoby uznanie orzekanego za niezdolnego do czynnej służby wojskowej.

Zdaniem Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej, TWKL w P., prawidłowo uznała, że wypuklina L4/L5/S1 z zespołem bólowo lędźwiowo - krzyżowym nieznacznie upośledza sprawność ruchową co mieści się w zakresie pojęciowym § 34 pkt 1, § 34 pkt 9 z zał. Nr 2 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151, poz. 1595), co kwalifikuje odwołującego się do kategorii "A" zdolności do czynnej służby wojskowej.

Przedstawiona przez skarżącego dokumentacja medyczna w postaci kserokopii historii choroby z Gabinetu Lekarskiego, Historii Zdrowia i Choroby Specjalistycznego Gabinetu Ortopedycznego oraz wyniki badań MR kręgosłupa z dnia 16 sierpnia 2007 r. nie zawiera danych mogących powodować uzasadnione wątpliwości, co do oceny stanu i funkcji kręgosłupa dokonanej przez badającego dla potrzeb orzeczniczych Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w P..

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, B. N. wniósł o ponowne rozpatrzenie jego sprawy ze względu na pogorszenie się stanu zdrowia.

W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. wniosła o jej oddalenie, jako niezasadnej. W ocenie Komisji zaskarżone orzeczenie zostało wydane w oparciu o załączoną dokumentację medyczną oraz ocenę badających dla potrzeb orzeczniczych TWKL w P. lekarzy specjalistów. Zdaniem organu przedstawiona przez skarżącego dokumentacja medyczna nie świadczy by od czasu zakończenia czynności orzeczniczych nastąpiło pogorszenie stanu zdrowia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Do kompetencji sądu administracyjnego należy kontrola orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej będącego decyzją administracyjną organu wojskowego pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z postanowieniami art. 184 Konstytucji RP i art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z dnia 20 września 2002 r. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowane jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem zgodności z obowiązującym w dacie ich wydania prawem materialnym i przepisami procesowymi. Uchylenie decyzji administracyjnej względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku stwierdzenia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy.

W świetle powyższego, kontrola orzeczeń wojskowych komisji lekarskich orzekających o zdolności do służby wojskowej, dokonywana przez sąd administracyjny, sprowadza się do oceny prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie stanu zdrowia kandydata, a w szczególności, do sprawdzenia czy badanie stanu zdrowia było wszechstronne, oparte na wyczerpującym wywiadzie chorobowym i pełnych badaniach przedmiotowych oraz, czy dokonana następnie kwalifikacja zdolności kandydata do określonej służby wojskowej była zgodna z przepisami w sprawie zasad określenia zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania komisji lekarskich w tych sprawach.

Wojskowe komisje lekarskie, jako organy administracji publicznej, podejmują decyzje administracyjne w indywidualnych sprawach, w zakresie spraw rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych (nazywanych w przepisach orzeczeniami), poddane są mocy obowiązującej przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z jego art. 1 § 1 pkt 1 (po 1 stycznia 1999 r. - art. 1 pkt 1). Przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, jako lex specialis, regulują pewne kwestie odmiennie od rozwiązań przyjętych w k.p.a. W sprawach jednak nie uregulowanych w rozporządzeniu przepisy Kodeksu znajdują zastosowanie w pełnym zakresie.

Podkreślić należy, iż istotą orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej nie jest stwierdzenie stanu zdrowia tak jak w typowym badaniu lekarskim, ale stwierdzenie przydatności do służby wojskowej i określenie rodzaju tej przydatności na podstawie wykazu chorób i ułomności (przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do czynnej służby wojskowej), stanowiącego załącznik do cytowanego wyżej rozporządzenia.

Rozstrzyganie o zdolności do czynnej służby wojskowej odbywa się w postępowaniu administracyjnym z gwarancjami dwuinstancyjnego toku orzecznictwa o charakterze sformalizowanym i z zagwarantowaniem czynnego udziału kandydata w tym postępowaniu. Nie ulega wątpliwości, że w sprawach ustalenia zdolności do służby wojskowej zasadnicze znaczenie ma kwestia zebrania odpowiednich danych co do wiedzy medycznej. Wprawdzie istotą orzecznictwa wojskowych komisji lekarskich nie jest stwierdzenie stanu zdrowia kandydata, ale pełna wiedza medyczna pozwala na rozstrzygnięcie o zdolności do służby wojskowej oraz o zakwalifikowaniu do kategorii tej służby.

Oceniając pod względem zgodności z prawem materialnym i procesowym zaskarżone rozstrzygnięcie, Sąd uznał, że odpowiada ono prawu. Wojskowe komisje lekarskie obu instancji prawidłowo przeprowadziły postępowanie administracyjne, uwzględniły dowody przedłożone przez skarżącego w postaci karty informacyjnej z leczenia szpitalnego, i prawidłowo uznały, że te dowody nie zawierają danych mogących powodować uzasadnione wątpliwości, co do oceny rodzaju i stopnia nasilenia schorzeń dokonanej przez badających dla potrzeb orzeczniczych lekarzy specjalistów - w tym specjalisty ortopedii i traumatologii oraz neurologa.

W ocenie Sądu wojskowe komisje lekarskie obu instancji prawidłowo uznały, że wypuklina L4/L5/S1 z zespołem bólowym lędźwiowo-krzyżowym nieznacznie upośledzającym sprawność ruchową, mieści się w zakresie pojęciowym § 34 pkt 1 o pkt 9 z zał. Nr 2 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, kwalifikują skarżącego do kategorii "A" zdolności do czynnej służby wojskowej.

W tym stanie rzeczy Sąd stanął na stanowisku, iż wniesiona skarga nie zawiera uzasadnionych zarzutów i przy braku naruszeń prawa, które należałoby uwzględnić z urzędu, podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).



Powered by SoftProdukt