drukuj    zapisz    Powrót do listy

6550, Inne, Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, Oddalono skargę, V SA/Wa 40/08 - Wyrok WSA w Warszawie z 2008-05-20, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

V SA/Wa 40/08 - Wyrok WSA w Warszawie

Data orzeczenia
2008-05-20 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-01-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Irena Jakubiec-Kudiura
Izabella Janson /przewodniczący sprawozdawca/
Piotr Kraczowski
Symbol z opisem
6550
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II GSK 920/08 - Postanowienie NSA z 2008-12-04
Skarżony organ
Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 151 p.p.s.a.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Asesor WSA - Piotr Kraczowski, Protokolant - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2008 r. sprawy ze skargi W.B. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych oraz o przyznaniu oddzielnej płatności z tytułu cukru oddala skargę.

Uzasadnienie

Wnioskiem z dnia 12 maja 2006 r. W.B. zwrócił się do Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z siedzibą w W. o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2006.

Następnie, wnioskiem złożonym 19 czerwca 2006 r. zainteresowany wystąpił o przyznanie oddzielnej płatności z tytułu cukru na rok 2006 r. We wniosku strona zadeklarowała do płatności [...] ton buraków cukrowych przeznaczonych do wyprodukowania cukru kwotowego, objętych umowami dostawy. Do wniosku załączono umowę kontraktacji buraków cukrowych nr [...] w kampanii cukrowniczej 2006/2007 zawartą w dniu [...] kwietnia 2006 r. z Producentem Cukru - Cukrownią G. S.A. z siedzibą w Z. w ilości [...] ton oraz umowę dodatkowej kontraktacji buraków cukrowych nr [...] w kampanii cukrowniczej 2006/2007 zawartą w dniu [...] maja 2006 r. z tym samym producentem.

W wyniku rozpatrzenia wniosku Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...] przyznał skarżącemu płatności bezpośrednie do gruntów rolnych oraz oddzielną płatność z tytułu cukru na rok 2006. Kwota płatności z tytułu cukru została naliczona dla [...] ton zadeklarowanych przez stronę we wniosku buraków cukrowych, tj. dla ilości surowca zakontraktowanego w umowie kontraktacji nr [...] oraz w umowie dodatkowej kontraktacji nr [...].

Pismem z dnia 11 czerwca 2007 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W., na podstawie art. 157 § 2 k.p.a. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w W. z siedzibą w W. z dnia [...] stycznia 2007 r. o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych oraz o przyznaniu oddzielnej płatności z tytułu cukru na 2006 rok.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r., nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W., stwierdził nieważność decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] stycznia 2007 r., przyznającej W.B. płatności bezpośrednie do gruntów rolnych oraz oddzielną płatność z tytułu cukru na 2006 rok. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wyjaśnił, iż objęcie oddzielną płatnością z tytułu cukru [...] ton buraków cukrowych, zakontraktowanych w warunkowej umowie dodatkowej kontraktacji w kampanii cukrowniczej 2006/2007 stanowiło naruszenie art. 143ba ust. 1 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, w związku z art. 6a ust. 1 pkt 1 oraz art. 6a ust. 2 ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru a także art. 17a ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników.

Pismem z dnia 17 lipca 2007 r. skarżący odwołał się od powyższej decyzji, wskazując jednocześnie, iż spełnił warunki upoważniające go do otrzymania dopłat.

Decyzją z [...] października 2007 r., nr [...] Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. w części dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR nr [...] z dnia [...] stycznia 2007 r. w zakresie płatności bezpośrednich i w tej części umorzył postępowanie organu I instancji. Jednocześnie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w części dotyczącej stwierdzenia nieważności ww. decyzji z [...] stycznia 2007 r. w zakresie oddzielnej płatności z tytułu cukru.

Wskazując na treść art. 143ba ust. 1 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (Dz. Urz. UE L 270 z 21.10.2003), jak również na treść art. 19 rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (Dz. Urz. UE L 178 z 30.06.2001) i art. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (Dz. Urz. UE L 58 z 28.02.2006), wyjaśniono że oddzielną płatność z tytułu cukru, przyznaje się do ilości buraków cukrowych kwotowych zawartych w umowie dostawy, spełniającej wymagania określone w ww. przepisach.

Jednocześnie wyjaśniono, że umowa przewidująca dostawę buraków cukrowych "kwotowych" pod warunkiem przyznania odbiorcy buraków dodatkowej kwoty cukru, nie czyni zadość warunkowi określonemu w art. 17a ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. U. UE L 141 z 30.04.2004 r.). z umowy tej nie wynikają bowiem informacje niezbędne do ustalenia kwalifikowalności do otrzymania pomocy. Na podstawie danych sformułowanych z zastrzeżeniem spełnienia warunku (tj. zdarzenia przyszłego niepewnego) nie jest możliwe określenie istnienia zakresu uprawnień do otrzymania pomocy. Nawet późniejsze ziszczenie warunku, w tym wypadku przyznanie cukrowni dodatkowej kwoty cukru, nie zmienia pierwotnej kwalifikacji dodatkowej umowy kontraktacji. Uwzględnienie faktu przyznania cukrowni dodatkowej kwoty cukru wymagałoby bowiem dołączenia dodatkowych dokumentów potwierdzających ten fakt, to zaś w świetle art. 17a ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 jest niedopuszczalne.

W związku z powyższym Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa stwierdził, iż objęcie oddzielną płatnością z tytułu cukru [...] ton buraków cukrowych zakontraktowanych w warunkowej umowie dodatkowej kontraktacji w kampanii cukrowniczej 2006/2007, które na dzień złożenia wniosku o przyznanie oddzielnej płatności z tytułu cukru nie były cukrem kwotowym, w rozumieniu art. 2 pkt 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r., stanowi rażące naruszenie art. 143ba ust. 1 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, w związku z art. 6a ust. 1 pkt 1 oraz art. 6a ust. 2 ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru, a także art. 17a ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] października 2007 r., nr [...] skarżący wniósł o:

1. uchylenie (ewentualnie stwierdzenie nieważności - art. 156 k.p.a, albo stwierdzenie wydania z naruszeniem prawa - art. 158 § 2 k.p.a.) decyzji nr [...] Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2007 r. w części utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] czerwca 2007 r., nr [...] w zakresie oddzielnej płatności z tytułu cukru na rok 2006 przyznanej skarżącemu decyzją Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...]

2. uchylenie (ewentualnie stwierdzenie nieważności - art. 156 k.p.a, albo stwierdzenie wydania z naruszeniem prawa - art. 158 § 2 k.p.a.) decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] czerwca 2007 r., nr [...], w części dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...] w zakresie oddzielnej płatności z tytułu cukru na rok 2006.

Skarżonej decyzji zarzucił:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, w tym:

* art. 143ba ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników;

* art.17a ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników;

* art. 6a ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru, poprzez przyjęcie, że mimo dokonania przez skarżącego wszelkich czynności prawem przepisanych, nie może ostać się w obrocie prawnym decyzja, na podstawie której skarżącemu przyznana została odpowiednia kwota tytułem oddzielnej płatności z tytułu cukru na rok 2006,

b) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, w tym:

* art. 7 k.p.a w zw. z art. 77 k.p.a, oraz art. 8 - 10 k.p.a.;

* art. 15 k.p.a., poprzez naruszenie dwuinstancyjności postępowania administracyjnego

- art. 107 § 1 k.p.a., poprzez nie zamieszczenie w podstawie prawnej kwestionowanych decyzji oprócz przepisów postępowania również przepisów prawa materialnego.

Skarżący podkreślił, iż Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa winien w całości wyeliminować z obrotu prawnego decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. i tym samym pozostawić w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR [...] z dnia [...] stycznia 2007 r.

Następnie wyjaśnił, iż w jego ocenie spełnione zostały wszelkie przesłanki warunkujące przyznanie wnioskowanej płatności. Powyższe potwierdza okoliczność, iż zainteresowany zawarł z producentem cukru - Cukrownią G. dwie umowy kontraktacji buraków cukrowych, a następnie umowy te przedłożył wraz z wnioskiem.

Dalej wnioskodawca podniósł, iż stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR [...] z dnia [...] stycznia 2007 r. w zakresie oddzielnej płatności z tytułu cukru na rok 2006, mogło nastąpić jedynie w przypadku wydania jej bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Tymczasem ww. decyzji - w ocenie skarżącego - takiego zarzutu postawić nie można.

Zainteresowany wskazał na naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania z uwagi na fakt, iż w przedmiotowej sprawie, decyzje zostały wydane przez "podmioty zajmujące różne szczeble w hierarchii tej samej instytucji". Skarżący zaznaczył także, iż stwierdzając nieważność decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR organ, wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi, nie wskazał jaki przepis został naruszony w sposób rażący. Podnosząc, iż przyznana płatność została skonsumowana przez różnego rodzaju inwestycje w gospodarstwie, skarżący zauważył, iż ani Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ani Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. nie zbadał, czy decyzja przyznająca skarżącemu oddzielną płatności z tytułu cukru na rok 2006 nie wywarła nieodwracalnych skutków prawnych w rozumieniu art. 158 § 2 k.p.a. W skardze zarzucono również, iż Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. wbrew dyspozycji zawartej w art. 157 § 2 k.p.a. nie wskazał, czy stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR, nastąpiło na wniosek skarżącego, czy też z urzędu.

Podsumowując wnioskodawca zarzucił, iż organ nie wskazał dowodów, na których oparł swoje rozstrzygnięcie, a przede wszystkim zaniechał precyzyjnego ustalenia, czy producent cukru - Cukrownia G. S.A. dopiero planowała złożyć wniosek o przydział dodatkowej kwoty cukru, czy też wniosek taki już złożyła, czy może legitymowała się stosowną decyzją w tym zakresie.

W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko zajęte w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 p.p.s.a. sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd doszedł do przekonania, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawą przyznawania płatności cukrowej za 2006 r. jest art. 6a ustawy z 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz. U. z 2004 r. nr 6, poz. 40 ze zm.). Zgodnie z ust. 1 ww. przepisu płatność cukrowa przysługuje producentowi rolnemu, który spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej w danym roku i który zawarł:

1) na rok gospodarczy 2006/2007 z producentem cukru umowę dostawy buraków cukrowych zgodnie z art. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (Dz. Urz. UE L 58 z 28.02.2006, str. 1), albo

2) na rok gospodarczy 2005/2006 umowę dostawy buraków cukrowych z producentem cukru, który zrzekł się w roku gospodarczym 2006/2007 kwoty zgodnie z art. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 320/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. ustanawiającego tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1290/2005 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (Dz. Urz. UE L 58 z 28.02.2006, str. 42).

W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania skarżący – W.B. - zawarł w dniu [...] kwietnia 2006 r. umowę kontraktacji buraków cukrowych na dostawy w kampanii cukrowniczej 2006/2007. Następnie [...] maja 2006 r. zainteresowany zawarł umowę dodatkowej kontraktacji buraków cukrowych na dostawy w kampanii cukrowniczej 2006/2007.

Mając zatem na uwadze, że umowy dotyczą dostaw na rok gospodarczy 2006/2007, podkreślić należy, iż stosownie do art. 6a ust. 1 pkt 1 upb umowy te powinny spełniać wymogi przewidziane w art. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 z 20.02.2006 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru.

Następnie wskazać należy, iż z treści art. 6a ust. 2 upb wynika, że płatność cukrową przyznaje się do buraków cukrowych objętych umową dostawy i przeznaczonych do wyprodukowania cukru kwotowego. Cukrem kwotowym jest zaś - zgodnie z art. 2 pkt 5 ww. rozporządzenia (WE) 318/2006 - cukier przypisany do danego roku gospodarczego w ramach kwoty danego przedsiębiorstwa (producenta cukru - w przedmiotowej sprawie Cukrownia G.). Zarówno kwoty produkcyjne jak i dodatkowe kwoty produkcyjne poszczególnym producentom cukru przyznaje Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi w drodze decyzji administracyjnej (art. 31 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych [Dz. U. z 2007 r., nr 231, poz. 1702]).

Na podstawie art. 17a ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z 21.04.2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. U. UE L 141 z 30 kwietnia 2004 r.), rolnik ubiegający się o płatność cukrową (jako płatność wynikającą z art. 143ba rozporządzenia (WE) 1782/2003) ma obowiązek przedłożyć wraz z wnioskiem o przyznanie pomocy wszystkie informacje niezbędne do ustalenia kwalifikowalności do otrzymania pomocy wraz z kopią umowy dostawy buraków cukrowych zawartej zgodnie z art. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006. Umowa dostawy powinna określać przede wszystkim ilość buraków cukrowych przeznaczonych do wyprodukowania cukru kwotowego (art. 6a ust. 2 upb). Również wniosek o przyznanie płatności cukrowej powinien zawierać m.in. informację o ilości buraków cukrowych objętych umową dostawy, a przeznaczonych do wyprodukowania cukru kwotowego (art. 7 ust. 2 pkt 4 ustawy z 25.04.2006 r. o zmianie ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych - dalej jako nowela upb).

Skarżący do wniosku o przyznanie płatności cukrowej dołączył kopię umowy kontraktacji buraków cukrowych nr [...] na dostawy w kampanii cukrowniczej 2006/2007, zawartej z Cukrownią G. S.A. oraz kopię umowy dodatkowej kontraktacji buraków cukrowych nr [...] na rok gospodarczy 2006/2007, zawartej z tym samym producentem cukru. Na mocy umowy nr [...] skarżący zobowiązał się bezwarunkowo do dostawy [...] ton buraków cukrowych, a na mocy umowy nr [...] zobowiązał się do dostawy [...] ton buraków cukrowych, pod warunkiem, że Cukrownia G. otrzyma od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi dodatkową kwotę produkcyjną cukru. Jednocześnie strony zastrzegły, że w razie nieuzyskania przez Cukrownię dodatkowej kwoty cukru, buraki będące przedmiotem umowy, traktowane będą jako pozakwotowe (por. § 1 ust. 3-6 umowy). Należy zatem zgodzić się z zawartym w odpowiedzi na skargę twierdzeniem Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, że warunkowo zakontraktowane w umowie nr [...] buraki cukrowe w ilości [...] ton były burakami "warunkowo" kwotowymi.

Wyjaśnić również należy, iż art. 17a ust. 1 rozporządzenia (WE) 796/2004 nakłada na wnioskodawców obowiązek przedłożenia wraz z wnioskiem wszystkich informacji pozwalających ustalić spełnienie warunków do uzyskania pomocy. Informacją taką jest m. in. określenie ilość buraków cukrowych objętych umową dostawy i przeznaczonych do wyprodukowania cukru kwotowego.

Z kolei ust. 2 zdanie drugie art. 17a przewiduje, że wnioski o pomoc za rok 2006 składa się nie później niż do 30 czerwca 2006 r.

W związku z powyższym, do dnia 30.06.2006 r. skarżący winien przedłożyć we właściwym biurze powiatowym ARiMR wszystkie dokumenty, z których wynikały jego uprawnienia do uzyskania płatności cukrowej za 2006 rok. Podstawowym dokumentem powinna być umowa dostawy buraków cukrowych, określająca ilość buraków przeznaczonych do wyprodukowania cukru kwotowego.

W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, iż umowę taką skarżący przedstawił. Jednakże oprócz umowy kontraktacji buraków cukrowych nr [...], wnioskodawca przedłożył również kopię warunkowej umowy dostawy nr [...].

W oparciu o wnikliwą analizę znajdującej się w aktach administracyjnych warunkowej umowy dostawy nr [...], Sąd stanął na stanowisku, iż nie spełniała ona wymogu wynikającego z art. 17a ust. 1 rozporządzenia (WE) 796/2004 oraz z art. 7 ust. 2 pkt 4 noweli upb: nie określała bowiem w sposób nie budzący wątpliwości ilości buraków cukrowych przeznaczonych do wyprodukowania cukru kwotowego. W umowie wskazano bowiem, iż dodatkowa kontraktacja dokonana została pod warunkiem, że Producent Cukru – Cukrownia G. otrzyma od właściwych organów dodatkową kwotę cukru. W przypadku zaś gdy Producent cukru nie otrzyma dodatkowej kwoty cukru, zakontraktowana ilość buraków będzie traktowana jako buraki pozakwotowe.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że do 30.06.2006 r., (ostateczny termin składania wniosków) nie było wiadome, czy buraki cukrowe objęte umową warunkowej dostawy zyskają status buraków kwotowych, a jeśli tak, to w jakiej ilości.

Rację ma zatem organ stwierdzając, że na podstawie informacji podanych z zastrzeżeniem warunku, tj. zdarzenia przyszłego i niepewnego, nie można ustalić istnienia zakresu uprawnień do otrzymania płatności cukrowej.

Odnosząc się do zarzutu, iż organ nie ustalił, czy Cukrownia G. dopiero planowała złożyć wniosek o przydział dodatkowej kwoty cukru, czy też wniosek taki już złożyła i czy została wydana w tym zakresie stosowna decyzja, stwierdzić należy, iż jest on bezzasadny. W tym miejscu podkreślić należy, iż jak to już wyżej zaznaczono ostateczną datą składania dokumentów potwierdzających kwalifikowalność do płatności cukrowej był dzień 30 czerwca 2006 r. W związku z powyższym wszelkie przesłanki warunkujące uzyskanie płatności cukrowej winny być spełnione do 30 czerwca 2006 r.

Spełnienie odpowiednich warunków i złożenie dokumentów potwierdzających kwalifikowalność do płatności cukrowej po tym dniu, w świetle art. 17a ust. 1 rozporządzenia (WE) 796/2004 oraz art. 17 ust. 3 noweli upb – jest niedopuszczalne.

Zatem dokonanej przez organ kwalifikacji warunkowej umowy dostawy - jako nieuprawniającej do przyznania płatności cukrowej - nie sposób zmienić nawet wówczas, jeżeli przed wydaniem decyzji w sprawie przyznania pomocy, Producent cukru otrzyma w drodze decyzji administracyjnej dodatkową kwotę cukru, a więc ziści się warunek w postaci zaliczenia buraków objętych umową dostawy do kategorii buraków cukrowych. W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie nie miało znaczenia, czy Cukrownia G. dopiero planowała złożyć wniosek o przydział dodatkowej kwoty cukru, czy też wniosek taki już złożyła i czy została wydana w tym zakresie stosowna decyzja.

Jednocześnie wyjaśnić należy, iż dokonywanie jakichkolwiek zmian we wniosku po ostatecznym terminie składania wniosków nie jest możliwe. Rozporządzenie (WE) 796/2004, mające zastosowanie do kilku rodzajów płatności, co do zasady przewiduje dopuszczalność dokonywania zmian we wnioskach i pewne warunki, jakie zmiany te muszą spełniać, w tym terminy końcowe dokonywania zmian (vide art. 15). Zakres zastosowania rozporządzenia (WE) 796/2004 do płatności cukrowej jest jednak ograniczony do tych przepisów tego rozporządzenia, które wprost odwołują się do płatności cukrowej (art. 17a) oraz do przepisów wskazanych w art. 142a rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z 29.10.2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr1782/2003 w odniesieniu do systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych gruntów do produkcji surowców. Art. 142a rozporządzenia (WE) 1973/2004 stanowi, że do płatności cukrowej (tj. płatności wynikającej z art. 143ba rozporządzenia (WE) 1782/2003) stosuje się tylko kilkanaście wybranych artykułów rozporządzenia (WE) 796/2004, wśród których nie ma jednak art. 15. W ten sposób prawodawca wspólnotowy wyłączył możliwość dokonywania poprawek (zmian) we wnioskach po końcowym terminie ich składania (w 2006 roku - po 30.06.2006 r.). W związku z powyższym organ, który otrzymałby dowolną zmianę wniosku o przyznanie płatności cukrowej nie mógłby jej uwzględnić.

Mając na uwadze powyższe, Sąd stanął na stanowisku, iż przyznanie płatności cukrowej w stosunku do buraków objętych warunkową umową dodatkowej kontraktacji, co do których nie można mieć pewności, czy ostatecznie utrzymają przymiot buraków kwotowych byłoby sprzeczne z obowiązującymi przepisami prawa.

Za bezzasadne Sąd uznał również zarzuty skarżącego wskazujące, iż nie może on ponosić ujemnych skutków stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, z uwagi na fakt, iż dopełnił wszelkich obowiązków nałożonych na niego przepisami prawa. Jak wynika z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy zainteresowany we wniosku o przyznanie płatności cukrowej oświadczył, że znane są mu zasady przyznawania płatności z tytułu cukru, a dołączona kopia umowy spełnia warunki określone w art. 6 rozporządzenia Rady nr 318/2006 z dnia 20.02.2006 r. Art. 6 ust. 3 ww. rozporządzenia stanowi, że w umowach dostawy wprowadza się rozróżnienie w zależności od tego, czy cukier, będzie cukrem kwotowym, czy pozakwotowym - podczas, gdy dostarczona do biura powiatowego kopia umowy nr [...] uzależnia status cukru od spełnienia bądź też nie spełnienia określonego warunku. Podkreślić zatem należy, iż złożona przez skarżącego wraz z wnioskiem ww. umowa dodatkowej kontraktacji, wbrew dyspozycji cytowanego wyżej przepisu nie określa charakteru cukru (kwotowy lub niekwotowy), nie spełnia zatem warunku określonego w art. 6 rozporządzenia Rady nr 318/2006 z dnia 20.02.2006 r.

Sąd nie mógł również zgodzić się z podniesionym w skardze zarzutem braku wskazania w zaskarżonej decyzji przepisu, który został naruszony w sposób rażący, co uzasadniało stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR [...] z dnia [...] stycznia 2007 r.

W tym miejscu wskazać należy, iż z treści zaskarżonej decyzji Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa bezsprzecznie wynika, że objęcie oddzielną płatnością z tytułu cukru [...] ton buraków cukrowych, zakontraktowanych w warunkowej umowie dodatkowej kontraktacji, które na dzień złożenia wniosku o przyznanie oddzielnej płatności z tytułu cukru nie były cukrem kwotowym w rozumieniu art. 2 pkt 5 rozporządzenia Rady nr 318/2006 z dnia 20.02.2006 r. - stanowi rażące naruszenie art. 143ba ust. 1 rozporządzenia Rady nr 782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 1), w związku z art. 6a ust. 2 ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru, a także art. 17a ust. 1 rozporządzenia Komisji nr 796/2004 z dnia 21.04.2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. U. L 141 z 30.4.2004, str. 18) (patrz karta nr 45 akt administracyjnych).

Skarżący podnosi również, iż nie powinien ponosić negatywnych skutków stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR [...] z dnia [...] stycznia 2007 r., przede wszystkim z uwagi na fakt zainwestowania otrzymanych płatności. W związku z powyższym – w ocenie skarżącego – decyzja ta wywołała nieodwracalne skutki i stwierdzenie jej nieważności stanowi naruszenie prawa.

Odnosząc się do powyższego stwierdzenia Sąd wskazuje, iż w rozpoznawanej sprawie nie można mówić o istnieniu negatywnej przesłanki z art. 156 § 2 in fine k.p.a. w postaci nieodwracalnego skutku. Z wywołaniem przez decyzję nieodwracalnych skutków mamy bowiem do czynienia wtedy, gdy wykonanie decyzji spowodowało powstanie takiego stanu faktycznego lub prawnego, że nie jest już możliwy powrót do stanu pierwotnego, to znaczy sprzed wykonania decyzji (wyrok SN z dnia 6 kwietnia 1995 r. III ARN 8/95 Lex 300613). "Nieodwracalność skutków prawnych oznacza w szczególności sytuację, w której poprzedni stan prawny nie może zostać przywrócony, gdyż przestał istnieć przedmiot, którego prawo dotyczyło, lub też podmiot, któremu prawo przysługiwało, utracił zdolność do zachowania tego prawa albo wygasła instytucja stanowiąca źródło prawa" (wyrok NSA z 23 listopada 1987 r. I SA 1406/86 [ONSA 1987/2 poz. 81]). Wskazane powyżej sytuacje, w rozpoznawanej sprawie nie miały miejsca. Podnieść należy, iż okoliczność wypłaty środków przyznanych w decyzji z dnia [...] stycznia 2007 r. nie jest tożsama z sytuacją gdy decyzja wywiera nieodwracalne skutki prawne. Fakt zagospodarowania otrzymanej płatności pozostaje bez wpływu na konieczność jej zwrotu w przypadku gdy organ w drodze aktu administracyjnego uzna, iż niezależnie pobrana pomoc powinna być zwrócona.

Sąd nie zgodził się również z twierdzeniem skarżącego, iż organ naruszył art. 10 § 1 k.p.a. Zainteresowany poinformowany został o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego o przyznaniu płatności bezpośrednich i płatności cukrowej. Z akt administracyjnych sprawy wynika także, iż wnioskodawca został pouczony o możliwości zapoznania się ze zgromadzoną dokumentacją w sprawie oraz co do możliwości wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów (k. 32 akt adm.).

Sąd stanął na stanowisku, iż na uwzględnienie nie zasługuje także argument wskazujący na naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Zasada ta wyraża regułę, iż wszystkie decyzje nieostateczne mogą być na wniosek osoby uprawnionej zaskarżone do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad organem, który wydał zaskarżoną decyzję. Sprawa podlega zatem dwukrotnemu rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu przez dwa różne organy. Jednocześnie wyjaśnić należy, iż decyzją z [...] października 2007 r., nr [...] Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. w części dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR nr [...] z dnia [...] stycznia 2007 r. w zakresie płatności bezpośrednich i w tej części umorzył postępowanie organu I instancji. Jednocześnie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w części dotyczącej stwierdzenia nieważności ww. decyzji z [...] stycznia 2007 r. w zakresie oddzielnej płatności z tytułu cukru.

W tym miejscu wyjaśnić należy, iż właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach wymienionych w art. 156 k.p.a. jest organ wyższego stopnia, a gdy decyzja wydana została przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze - ten organ (art. 157 § 1 k.p.a.). Zgodnie z treścią art. 6a w zw. z art. 3 ust. 1 upb organem właściwym w sprawie przyznania płatności cukrowej jest, na podstawie art. 6a ust. 3, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR. Organem wyższego stopnia w stosunku do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR jest Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR (art. 3 ust. 2 w zw. z art. 6a ust. 7 upb). W związku z powyższym Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR był organem właściwym do stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] stycznia 2007 r. wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR.

Następnie należy zauważyć, iż organem wyższego stopnia, w stosunku do Dyrektora Oddziału Regionalnego jest Prezes ARiMR (art. 5a ust. 4 ustawy z 29.12.1999 r. o utworzeniu ARiMR). Od decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR przysługuje odwołanie do Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. W niniejszej sprawie wniesione przez skarżącego odwołanie prawidłowo zatem rozpatrzone zostało przez ww. organ. W związku z powyższym decyzja dotycząca stwierdzenia nieważności rozstrzygnięcia z dnia [...] stycznia 2007 r. rozpoznana została zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania przez dwa różne organy.

Sąd nie zgodził się również z pozostałymi zarzutami skargi odnoszącymi się do naruszenia art. 7, 8, 77 i 107 k.p.a. Podkreślić bowiem należy, iż organ w sposób prawidłowy poczynił ustalenia dokonane w całokształcie materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.), zgromadzonego i zbadanego w sposób wyczerpujący (art. 77 § 1 k.p.a.), z poszanowaniem podstawowych zasad postępowania administracyjnego (art. 7, art. 11 k.p.a.). Analiza okoliczności faktycznych znalazła odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, które - zdaniem Sądu - spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a., a w szczególności zawiera odniesienie do ustalonego w sprawie stanu faktycznego oraz dokonaną przez organ wykładnię mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa krajowego jak i wspólnotowego.

Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznając, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.



Powered by SoftProdukt