Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, , Adrianna Siniarska, Protokolant referent stażysta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2019 r. sprawy ze skargi G. G. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia (...) marca 2019 r. nr: (...) w przedmiocie przetwarzania danych osobowych oddala skargę

W dniu (...) lipca 2018 r. do Urzędu Ochrony Danych Osobowych wpłynęła skarga G. G. (zwanego dalej: "skarżącym") na nieprawidłowości w procesie przetwarzania jego danych osobowych przez Komendanta Miejskiego Policji w K. (zwanego dalej: "Komendantem"), polegające na udostępnieniu jego danych osobowych w postaci numeru telefonu i adresu zamieszkania osobie nieuprawnionej, tj. J. K. - Zastępcy Prezesa Spółdzielni "(...)" w K.. Skarżący wskazał również, że Komendant nie wypełnił ciążących na nim, jako na administratorze danych, obowiązków informacyjnych określonych w art. 12 i art. 13 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych (...), dalej jako RODO.

W związku z powyższym Skarżący wniósł o:

- wyjaśnienie podstaw prawnych udostępnienia danych osobowych osobie trzeciej;

- nakazanie Komendantowi wypełnienia obowiązku ciążącego na administratorze danych osobowych i poinformowanie skarżącego oraz organ nadzorczy o bezprawnym udostępnieniu danych osobowych skarżącego zgodnie z art. 33 ust. 1 RODO;

- nakazanie Komendantowi usunięcia danych osobowych skarżącego zgodnie z art. 58 ust. 2 pkt f) RODO z powodu ich bezprawnego udostępniania;

- zastosowanie pieniężnej kary administracyjnej wobec Komendanta, zgodnie z art. 58 ust. 2 pkt i) RODO;

-poinformowanie J. K., że przechowuje dane osobowe skarżącego niezgodnie z prawem i wezwanie go do zaprzestania przechowywania danych osobowych skarżącego.

W uzasadnieniu skargi skarżący wyjaśnił, iż swoje dane osobowe udostępnił podczas przesłuchiwania go w charakterze świadka w postępowaniu, prowadzonym przez organy Policji. Pouczono go, że jego dane osobowe nie będą ujawnione w aktach sprawy, a jedynie zamieszczone w załączniku adresowym, dostępnym dla organu prowadzącego postępowanie. Jednakże, jak twierdzi Skarżący, jego dane osobowe zostały udostępnione przez administratora danych osobie nieuprawnionej – J. K., z którym pozostaje w konflikcie, a ponadto nie jest on stroną prowadzonego przez organy Policji postępowania. W związku z powyższym skarżący uznał, iż administrator danych bezprawnie udostępnił jego dane osobowe, gdyż uczynił to bez jego zgody, co stanowiło naruszenie jego prawa do ochrony życia prywatnego, rodzinnego, czci i dobrego imienia.

W piśmie z (...) lipca 2018 r. zatytułowanym "uzupełnienie skargi z (...) lipca 2018 r. na bezprawne udostępnienie danych osobowych i nieprawidłowości w przetwarzaniu danych osobowych" (podobnie w piśmie z dnia (...) września 2018 r.) Skarżący podniósł, iż nadal nie posiada wiedzy, kto w rzeczywistości jest administratorem jego danych osobowych. Skarżący podkreślił, że dwukrotnie informował IODO Komendy Miejskiej Policji w K. o nieprawidłowościach, po czym, na stronie internetowej III Komisariatu Policji pojawiła się informacja, że administratorem danych osobowych jest Komendant Miejski Policji w K., a następnie, w dniu (...) lipca 2018 r. zauważył, że na stronie tego Komisariatu, w zakładce "załatw sprawę", w pliku PDF dotyczącym przetwarzania i ochrony danych osobowych znajduje się wpis, że administratorem danych jest Komendant Wojewódzki Policji w K.. Na potwierdzenie powyższego Skarżący załączył wydruki ze strony internetowej Komisariatu Policji III w K..

Pismem z dnia (...) sierpnia 2018 r. Zastępca Dyrektora Zespołu ds. Sektora Organów Ścigania i Sądów UODO wezwała Komendanta (...) Komisariatu Policji w K. do złożenia wyjaśnień w przedmiocie: czy, a jeżeli tak, to na jakiej podstawie prawnej i w jakim celu Komendant udostępnił dane osobowe skarżącego na rzecz J. K. w sposób opisany w skardze.

W piśmie z dnia (...) sierpnia 2018 r. ((...)), Komendant wyjaśnił, iż dane G. G. zostały udostępnione na wniosek Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej "(...)", reprezentowanego przez Prezesa Zarządu, kierownika Spółdzielni M. U. i Zastępcę Prezesa Zarządu, J. K. na podstawie art. 156a ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (t. j. Dz. U. z 2017 r, poz. 1904 ze zm., dalej jako k.p.k.).

Jednocześnie poinformował, że funkcjonariusze Wydziału Kryminalnego (...) Komisariatu Policji w K., pod nadzorem Prokuratury Rejonowej (...) w K., wykonywali czynności w ramach powierzonego śledztwa w sprawie nieumyślnego spowodowania śmierci Z. S. (matki skarżącego) w nieustalonym dniu w roku 2018. Z uwagi na długi czas pozostawania zwłok w mieszkaniu (kilka miesięcy), należało przeprowadzić dezynfekcję tego lokalu. W związku z tym Spółdzielnia Mieszkaniowa (...), zwróciła się do (...) Komisariatu Policji w K. o umożliwienie kontaktu ze spadkobiercą, synem denatki – G. G., w celu przeprowadzenia dezynfekcji lokalu. Jak wskazał Komendant w ww. piśmie, po rozmowie telefonicznej z referentem postępowania Skarżący zobowiązał się skontaktować ze Spółdzielnią, jednak oświadczył równocześnie, iż czynność dezynfekcji powinna zostać wykonana przez Spółdzielnię.

Jak wynika z treści pisma Komendanta z (...) sierpnia 2018 r., skarżący nie wykonał jednak powyższego zobowiązania. W dniu (...) lipca 2018 r. Zastępca Komendanta Komisariatu Policji (...) w K. odpowiadając na pismo z 3 li(...) 2018 r. Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej (...), podpisane przez dwóch członków zarządu: Prezesa Zarządu M. U. i Zastępcę Prezesa Zarządu J. K., na podstawie art. 156a k.p.k. i za zgodą Prokuratora Prokuratury Rejonowej (...), przekazał Spółdzielni adres skarżącego, celem realizacji jej ustawowych zadań związanych z przeprowadzeniem dezynfekcji lokalu mieszkalnego, który stanowił zagrożenie sanitarno-epidemiologiczne. W ww. piśmie Komendant wskazał również, że pismem z (...) lipca 2018 r. skarżący został poinformowany o podstawach faktycznych i prawnych przekazania jego danych osobowych na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej (pismo w aktach sprawy).

Odrębnym pismem z (...) sierpnia 2018 r. skarżący został poinformowany o przeprowadzeniu czynności sprawdzających, które nie potwierdziły naruszenia przepisów RODO. Do ww. pism zostały załączone klauzule informacyjne, dotyczące przetwarzania danych osobowych wraz z danymi administratora danych - Komendanta Miejskiego Policji w K.. Komendant odniósł się również do błędnych informacji na temat klauzul informacyjnych, dotyczących przetwarzania danych osobowych wskazując, że użycie zakładki "załatw sprawę" na stronach internetowych Komendy Miejskiej Policji w K. oraz Komisariatu Policji (...) w K., powoduje przekierowanie do formularzy Komendy Wojewódzkiej Policji w K..

W piśmie z (...) października 2018 r., stanowiącym odpowiedź na zarzuty skarżącego, zawarte w przywołanym powyżej piśmie z (...) września 2018 r., Komendant ponownie przytoczył podstawę prawną udostępnienia danych osobowych skarżącego, tj. art. 156a k.p.k. Wskazał, iż przywołany przepis zezwala na udostępnienie danych lub oryginałów dokumentów znajdujących się w załączniku adresowym, przy czym nie zawęża danych do miejsca zamieszkania, czy imienia i nazwiska. W niniejszej sprawie, numer telefonu skarżącego przechowywany był w załączniku adresowym do akt sprawy, a sam skarżący, jak twierdzi Komendant, wyraził zgodę na kontakt telefoniczny z przedstawicielami Spółdzielni w tej sprawie. Ponadto wyjaśnił, że Spółdzielnia dążąc do przeprowadzenia dezynfekcji lokalu mieszkalnego, miała na celu ochronę zdrowia mieszkańców budynku przed negatywnymi konsekwencjami postępującego rozkładu ciała w lokalu mieszkalnym skarżącego. Wskazał także, że złożono zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa z art. 165 § 1 k.k., tj. sprowadzenie niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia wielu osób, poprzez spowodowanie zagrożenia epidemiologicznego w związku z postawą skarżącego, który sam nie przeprowadził dezynfekcji lokalu, ani nie podjął próby współdziałania w tym zakresie ze Spółdzielnią, mimo istnienia w tym zakresie obowiązku prawnego.

Decyzją z dnia (...) marca 2019 r., wydaną na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., dalej jako k.p.a.) w zw. z art. 7 ust. 1 oraz z art. 57 ust. 1 pkt f i art. 6 ust. 1 lit. c i lit. e Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz.U.UE.L.2016.119.1 ze zm.) Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych odmówił uwzględnienia wniosku w przedmiotowej sprawie.

W decyzji Prezes powołał się na brzmienie art. 156a k.p.k. stanowiącego, że dane lub oryginały dokumentów znajdujące się w załączniku adresowym udostępnia się wyłącznie organom państwowym oraz organom samorządu terytorialnego na ich wniosek, jeżeli jest to niezbędne dla wykonywania ustawowych zadań tych organów. Można je udostępnić także na wniosek innych instytucji lub osób, jeżeli przemawia za tym ich ważny interes. Przepis określa sposób udostępniania zawartości załącznika adresowego określonym podmiotom, jeśli wystąpią one z wnioskiem do organu prowadzącego postępowanie lub prokuratora, w zależności od tego, jaki jest status procesowy organu lub osoby wnoszącej o udostępnienie tych danych.

W niniejszej sprawie zgoda na udostępnienie danych osobowych skarżącego została wyrażona przez prokuratora, nadzorującego postępowanie przygotowawcze. W piśmie z (...) lipca 2018 r. zarząd Spółdzielni Mieszkaniowej wskazał jako interes w pozyskaniu danych osobowych skarżącego zagrożenie sanitarno-epidemiologiczne sąsiednich lokali mieszkalnych, w związku z rozkładem zwłok ludzkich w lokalu należącym do skarżącego.

Prezes UODO wskazał, iż zgodnie z art. 22 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. z 2018 r. poz. 151 ze zm.), ustawodawca nałożył zarówno na właściciela jak i na zarządzającego nieruchomością, w tym przypadku Spółdzielnię, obowiązek utrzymania należytego stanu sanitarno – epidemiologicznego nieruchomości. Oznacza to, iż Spółdzielnia ma obowiązek ustalenia, czy stan sanitarny budynku, w tym lokalu mieszkalnego, nie wskazuje na istnienie zagrożenia dla życia lub zdrowia pozostałych mieszkańców, a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, powinna podjąć odpowiednie czynności w celu jego wyeliminowania.

W związku z tym, iż lokal stanowi odrębną własność skarżącego, Spółdzielnia podjęła próbę uzyskania jego danych adresowych skarżącego, celem zobowiązania go do wykonania dezynfekcji lokalu. Jednocześnie zgodnie z art. 13 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2018 r. poz. 716 ze zm.), właściciel ponosi wydatki związane z utrzymaniem jego lokalu, jest obowiązany utrzymywać swój lokal w należytym stanie, przestrzegać porządku domowego, uczestniczyć w kosztach zarządu związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej, korzystać z niej w sposób nie utrudniający korzystania przez innych współwłaścicieli oraz współdziałać z nimi w ochronie wspólnego dobra. Ponadto ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2018 r. poz. 845) w art. 61 ust. 3 pkt 2, zezwala Spółdzielni na zastępcze wykonanie prac obciążających właściciela lokalu, po uprzednim udostępnieniu przez niego lokalu. Tożsame obowiązki utrzymania lokalu w należytym stanie techniczno-sanitarnym oraz udostępnienia lokalu w celu zastępczego wykonania prac, określa Statut Spółdzielni Mieszkaniowej "(...)" w K. z (...) listopada 2007 r. z późniejszymi zmianami w § 26 ust. 10 i ust. 13 pkt b.

Organ podkreślił, że w niniejszej sprawie skarżący nie zadbał o należyty stan sanitarny swojego lokalu mieszkalnego, gdyż nie dokonał koniecznej dezynfekcji w celu usunięcia szkodliwych substancji i śladów biologicznych po zwłokach swojej matki. Nie podjął również próby współdziałania w tym zakresie ze Spółdzielnią, która była uprawniona do dokonania tej czynności w ramach wykonania zastępczego, o którym stanowi art. 61 ust. 3 pkt 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. Tym samym nie wypełnił on nałożonych na niego, jako właściciela lokalu, obowiązków prawnych wynikających z wyżej przywołanych aktów prawnych.

Odnosząc się do kwestii udostępnienia danych zmarłej matki skarżącego organ wskazał, że ogólne rozporządzenie o ochronie danych nie ma zastosowania do danych osobowych osób zmarłych (motyw 27 rozporządzenia).

W odniesieniu do zarzutu Skarżącego w zakresie błędnych informacji na temat klauzul informacyjnych, dotyczących przetwarzania danych osobowych zamieszczonych na stronach internetowych Komendy Miejskiej Policji w K. wskazał, że w tejże zakładce została zawarta także klauzula dotycząca przetwarzania i ochrony danych osobowych w Komendzie Wojewódzkiej Policji w K., ale w odniesieniu do spraw należących do właściwości tej jednostki. Komendant w pismach z (...) lipca 2018 r. oraz (...) sierpnia 2018 r. poinformował Skarżącego o podstawach faktycznych i prawnych przekazania jego danych osobowych na rzecz Spółdzielni oraz załączył klauzule informacyjne dotyczące przetwarzania danych osobowych wraz z danymi administratora danych - Komendanta Miejskiego Policji w K. i inspektora ochrony danych osobowych, wobec czego wypełnił obowiązek informacyjny.

G. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję.

Skarżący zarzucił Organowi naruszenie przepisów postępowania art. 7, 8, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a.; których uchybienia miały istotny wpływ na wynik sprawy poprzez niezgodne z prawdą ustalenie stanu faktycznego, a to w szczególności:

1.a) błędne przyjęcie, że Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w oparciu art. 6 ust 3 pkt 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych była uprawnienia do dokonania dezynfekcji mieszkania Skarżącego w ramach wykonania zastępczego;

b) błędne przyjęcie, że Skarżący nie zadbał o należyty stan sanitarny swojego mieszkania, gdyż nie dokonał koniecznej dezynfekcji mieszkania;

c) błędne przyjęcie, że Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) miała prawo zobowiązać Skarżącego do wykonania dezynfekcji mieszkania po zmarłej matce;

d) błędne przyjęcie, że Skarżący swoja postawą sprowadził niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia wielu osób poprzez spowodowanie zagrożenia epidemiologicznego;

f) błędne przyjęcie, że Skarżący w rozmowie telefonicznej z funkcjonariuszem Policji zobowiązał się skontaktować ze Spółdzielnią oraz że oświadczył, iż czynność dezynfekcyjna powinna zostać wykonana przez Spółdzielnię;

g) błędne przyjęcie, że Skarżący wyraził zgodę na przekazanie swojego numeru telefonu przedstawicielom spółdzielni;

h) błędne przyjęcie, że Skarżący miał obowiązek przeprowadzić dezynfekcję mieszkania po śmierci matki, która zmarła z przyczyn naturalnych, w sytuacji gdy w aktualnym ustawodawstwie brak jest przepisów prawnych wskazujących na obowiązek przeprowadzenia dezynfekcji miejsca znalezienia zwłok, jeżeli zgon nie był spowodowany chorobą zakaźną;

2. poprzez błędną wykładnię przepisów prawa przywołanych w uzasadnieniu decyzji, a to:

a) art. 61 ust 3 pkt 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, gdyż przepis ten nie daje prawa spółdzielni do zastępczego wykonania dezynfekcji mieszkania. Wszystkie inne działania, jakie spółdzielnia chciałaby wykonać w lokalu niestanowiącym jej własność, powinny mieć źródło w umowie między nią a właścicielem mieszkania;

b) art. 22 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi. Z treści wskazanego przepisu wynika, że obowiązek utrzymania nieruchomości w należytym stanie obciąża wszystkie wskazane w tym

przepisie podmioty. Nie oznacza to jednak, dowolność w wyborze podmiotu, który jest zobowiązany do utrzymania nieruchomości w należytym stanie;

c) art. 156a k.p.k.

Ponadto Skarżący zarzucił nieuczciwe i stronnicze prowadzenie postępowania, a to w szczególności:

a) pominięcie faktu, że Skarżący przez 2 miesiące nie wiedział, kto jest administratorem jego danych osobowych oraz jakie prawa mu przysługują;

b) pominięcie faktu, że Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych umożliwił Komendantowi Miejskiemu Policji w K. wypowiedzenia się i ustosunkowania się do wszystkich pism Skarżącego składanych w toku postępowania wyjaśniającego, informując go o ich treści. Natomiast pozbawił takiej możliwości Skarżącego;

c) wprowadzenie w błąd Skarżącego przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych poprzez mijające się z prawdą interpretacje przepisów prawa, tj. art. 61 ust 3 pkt 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, art. 22 ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi oraz art. 156a kodeksu postępowania karnego;

d) pominięcie faktu, że w aktualnym ustawodawstwie brak jest przepisów prawnych wskazujących na obowiązek przeprowadzenia dezynfekcji miejsca znalezienia zwłok, jeżeli zgon nie był spowodowany chorobą zakaźną;

e) pominięcie faktu, że Komendant Komisariatu Policji (...) w K. oraz członkowie zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej (...) celowo wprowadzili w błąd asesora Prokuratury Rejonowej (...) kłamiąc, że istniało zagrożenie sanitarno - epidemiologiczne w mieszkaniu Skarżącego oraz obowiązek realizacji przez Spółdzielnię jej ustawowych zadań związanych z przeprowadzeniem dezynfekcji lokalu mieszkalnego Skarżącego;

f) pominięcie faktu, że w dniu (...) czerwca 2018 r. pracownicy organów ścigania zneutralizowali szkodliwe substancje i ślady biologiczne po zwłokach w mieszkaniu Skarżącego;

g) błędne przyjęcie, że Skarżący nie chcąc przeprowadzić dezynfekcji mieszkania, sprowadził niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia wielu osób poprzez spowodowanie zagrożenia epidemiologicznego;

h) błędne przyjęcie, że Skarżący miał prawny obowiązek współdziałania ze Spółdzielnią w przeprowadzeniu dezynfekcji lokalu mieszkalnego, będącego jego własnością, w sytuacji gdy w aktualnym ustawodawstwie nie istnieje żaden przepis prawa, który nakładałby na Skarżącego takowy obowiązek;

i) pominięcie faktu, że Spółdzielnia nie mogła powołać się na ważny interes w pozyskaniu danych Skarżącego, zagrożeniem sanitarno-epidemiologicznym sąsiednich lokali mieszkalnych, ponieważ lokale te stanowią odrębną własność i Spółdzielnia nie miała prawa w imieniu ich właścicieli bez umocowania prawnego, którego nie posiadała występować o dane Skarżącego;

j) pominięcie faktu, że administrator danych swoim działaniem pozbawił Skarżącego zagwarantowanego w art. 15 rozporządzenia o ochronie danych osobowych prawa do żądania od administratora sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania danych osobowych Skarżącego.

4. poprzez nieustosunkowanie się do twierdzeń uważanych przez Skarżącego za istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, a to w szczególności:

a) pominięcie faktu, że mieszkanie przy ul. N. (...) w K. jest własnością Skarżącego, stanowi odrębną własność. Skarżący nie jest członkiem spółdzielni, a w zasobach adresowych spółdzielni był adres do korespondencji ze Skarżącym;

b) pominięcie faktu, że Komendant Komisariatu Policji (...) w K. wiedział, że mieszkanie Skarżącego stanowi odrębną własność i Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) nie ma żadnego prawa lub obowiązku przeprowadzenia dezynfekcji mieszkania;

c) pominięcie faktu, że Komendant i Spółdzielnia wprowadzili w błąd asesora prokuratury rejonowej nadzorującego postępowanie karne, w kwestii praw i obowiązków spółdzielni Mieszkaniowej (...) co do dezynfekcji mieszkania;

d) pominięcie faktu, że Skarżący dwukrotnie informował (najpierw telefonicznie, a następnie pisemnie) Inspektora Ochrony Danych Komendy Miejskiej Policji w K. o nieprawidłowościach w przetwarzaniu jego danych osobowych, które to zgłoszenia zostały zbagatelizowane przez Inspektora Ochrony Danych;

e) pominięcie faktu, że Skarżący o udostępnieniu jego danych osobowych przez Komendanta Komisariatu Policji (...) w K., dowiedział się bezpośrednio od osoby, której dane udostępniono. Administrator danych, poinformował Skarżącego o udostępnieniu jego danych osobowych osobie trzeciej po 40 dniach od ich ujawnienia. Dopiero po wszczęciu postępowania wyjaśniającego przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych;

f) pominięcie faktu, że Skarżący w dniu (...) czerwca 2018 r. nie został poinformowany, kto jest administratorem jego danych osobowych (art. 12 ust. 1 RODO) oraz jakie w związku z tym przysługują mu prawa (art. 13 RODO). Obowiązek informacyjny jest ściśle związany z jednym z uprawnień składających się na prawo do ochrony danych osobowych – uprawnieniem osoby, której dane dotyczą do "bycia poinformowanym" o tym, kto jest jego administratorem danych oraz jakie w związku z tym przysługują mu prawa;

g) pominięcie faktu, że Komendant Komisariatu Policji (...) w K. posiadał wiedzę, że Skarżący jest skonfliktowany z członkami zarządu spółdzielni, którzy fałszywie oskarżają go o wyimaginowane przestępstwa. Po otrzymaniu jego danych osobowych, osoby te zaczęła nękać Skarżącego telefonami i podkreślać, że wiedzą gdzie obecnie mieszka.

5. poprzez niezebranie i nierozważenie całego materiału dowodowego, a w konsekwencji nie wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, a to:

- nie wyjaśnienie, w którym dniu, i któremu funkcjonariuszowi Policji w oparciu o twierdzenie Komendanta, jakoby Skarżący wyraził zgodę na ujawnienie numeru telefonu przedstawicielom spółdzielni;

- nie wyjaśnienie, dlaczego członkowie zarządu Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) wykorzystali pozyskane dane osobowe Skarżącego do innych celów niż deklarowane, tj. do gróźb wobec Skarżącego i żądania od niego zapłaty zaległych opłat czynszowych za mieszkanie;

- nie wyjaśnienie, dlaczego Skarżący nie został poinformowany w dniu (...) czerwca 2018 r. zgodnie z art. 12 ust. 1 i 13 RODO o tym, kto jest administratorem jego danych osobowych oraz jakie w związku z tym przysługują mu prawa. Podczas gromadzenia danych osobowych od Skarżącego, tj. w dniu (...) czerwca 2018 r. administrator miał obowiązek podać Skarżącemu swoją tożsamość i dane kontaktowe, dane kontaktowe inspektora ochrony danych, cel przetwarzania danych osobowych oraz podstawę prawną przetwarzania, a ten obowiązek nie został wypełniony, co dla Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych nie ma żadnego znaczenia;

- nie wyjaśnienie, dlaczego Skarżący o podstawach przekazania jego danych osobowych na rzecz spółdzielni Mieszkaniowej (...) został poinformowany przez Komendanta dopiero po upływie 40 dni od ujawnienia jego danych osobowych członkom zarządu spółdzielni.

Mając na względzie powyższe zarzuty Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych i o zasądzenie na rzecz Skarżącego od organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Prezes UODO podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga była nieuzasadniona i jako taka podlegała oddaleniu.

Na wstępie wymaga podkreślenia, że ustawa o ochronie danych osobowych jest interpretowana przez skarżącego w sposób sprzeczny z intencją ustawodawcy. Nie można uznać, że ustawa bezwzględnie chroni dane osobowe skarżącego w sytuacji, gdy przez brak współdziałania w zakresie dezynfekcji lokalu, w którym przez kilka miesięcy znajdowały się i rozkładały zwłoki jego matki, naraził on bezpieczeństwo innych lokatorów bloku, w którym jest on również właścicielem mieszkania. Na taką wykładnię przepisów nie może być zgody Sądu.

Skarżący w skardze podkreślił obowiązki organu dotyczące ochrony jego danych osobowych i swoje prawa z tym związane, a całkowicie pominął obowiązki, spoczywające na nim jako na właścicielu mieszkania. Obowiązkom skarżącego w zakresie doprowadzenia do należytego zdezynfekowania lokalu, odpowiadają prawa współlokatorów bloku do bezpiecznego zamieszkiwania i prawa Spółdzielni do pozyskania danych osobowych skarżącego, jako osoby uprawnionej i zobowiązanej do dezynfekcji lokalu.

Powołane jako podstawa prawna zaskarżonej decyzji Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych (Dz.U.UE.L.2016.119.1 ze zm., powoływane w tekście jako RODO), stwarza prawne podstawy stosowania ochrony państwowej w sytuacjach nielegalnego przetwarzania danych osobowych obywateli zarówno przez podmioty prawa publicznego, jak i podmioty prawa prywatnego. W celu jego realizacji, organ ochrony danych osobowych został wyposażony w kompetencje władcze, umożliwiające sankcjonowanie stwierdzanych nieprawidłowości w procesie przetwarzania danych osobowych. Zadaniem organu ochrony danych osobowych, oceniającego stan sprawy jest ustalenie, czy kwestionowane przetwarzanie danych osobowych znajduje oparcie choćby w jednej z przesłanek legalizujących przetwarzanie danych osobowych, wskazanej w art. 6 ust. 1 ww. rozporządzenia o ochronie danych osobowych. W zależności od występujących w sprawie ustaleń organ wydaje nakaz lub zakaz, albo odmawia uwzględnienia wniosku, ewentualnie umarza postępowanie. Wydanie nakazu usunięcia uchybień w procesie przetwarzania danych osobowych następuje wówczas, gdy organ ochrony danych osobowych stwierdza naruszenie norm prawnych w zakresie przetwarzania danych osobowych.

Zgodnie z treścią art. 1 ust. 2 RODO, chroni ono podstawowe prawa i wolności osób fizycznych, w szczególności ich prawo do ochrony danych osobowych, a przetwarzanie tych danych, w znaczeniu, o którym mowa w art. 4 pkt 2 RODO, musi odbywać się zgodnie z prawem, rzetelnie i w sposób przejrzysty, w prawnie uzasadnionych celach i ograniczone do tego co niezbędne do tych celów, a także z zapewnieniem odpowiedniego bezpieczeństwa tych danych.

W toku postępowania dane osobowe Skarżącego zostały pozyskane w związku z prowadzonymi przez funkcjonariuszy policji czynnościami w ramach śledztwa w sprawie nieumyślnego spowodowania śmierci jego matki. Skarżący w tym postępowaniu występował w charakterze świadka. Jego dane osobowe w postaci imienia, nazwiska, adresu zamieszkania oraz numeru telefonu zostały umieszczone w załączniku adresowym akt sprawy. Spółdzielnia, dążąc do przeprowadzenia dezynfekcji lokalu mieszkalnego w celu ochrony zdrowia mieszkańców budynku przed negatywnymi konsekwencjami postępującego rozkładu ciała matki skarżącego, zwróciła się do Komendanta o nawiązanie kontaktu ze skarżącym. Z uwagi na brak współdziałania skarżącego ze Spółdzielnią, Prokurator Prokuratury Rejonowej (...) na wniosek Zarządu Spółdzielni oraz na podstawie art. 156a k.p.k. wyraził zgodę na udostępnienie adresu skarżącego celem umożliwienia realizacji zadań Spółdzielni związanych z utrzymywaniem nieruchomości w należytym stanie higieniczno - sanitarnym.

Zgodnie z treścią art. 156a k.p.k., dane lub oryginały dokumentów znajdujące się w załączniku adresowym udostępnia się wyłącznie organom państwowym oraz organom samorządu terytorialnego na ich wniosek, jeżeli jest to niezbędne dla wykonywania ustawowych zadań tych organów. Można je udostępnić także na wniosek innych instytucji lub osób, jeżeli przemawia za tym ich ważny interes.

"Ważny interes" został wskazany piśmie z 3 lipca 2018 r. przez zarząd Spółdzielni Mieszkaniowej jako "zagrożenie sanitarno-epidemiologiczne sąsiednich lokali mieszkalnych w związku z rozkładem zwłok ludzkich w lokalu należącym do Skarżącego".

Zdaniem Sądu jest oczywiste, bez dodatkowego wyjaśniania, dla każdego przeciętnie inteligentnego człowieka, że podany interes spełnia przesłanki "ważnego interesu" z art. 156a k.p.k.

Zgodnie z art. 22 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. z 2018 r. poz. 151 ze zm.) ustawodawca nałożył zarówno na właściciela jak i na zarządzającego nieruchomością, w tym przypadku Spółdzielnię, obowiązek utrzymania należytego stanu sanitarno – epidemiologicznego nieruchomości. Spółdzielnia ma obowiązek ustalenia, czy stan sanitarny budynku, w tym lokalu mieszkalnego, nie wskazuje na istnienie zagrożenia dla życia lub zdrowia pozostałych mieszkańców, a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości podjąć odpowiednie czynności w celu jego wyeliminowania. Zdaniem Sądu w świetle cytowanego przepisu nie ma znaczenia, że zgon matki skarżącego nie był spowodowany chorobą zakaźną. W związku z tym, iż lokal stanowi odrębną własność, skarżący był obowiązany współdziałać ze Spółdzielnią, która była zobowiązana do podjęcia czynności prowadzących do dezynfekcji lokalu.

Zgodnie z art. 13 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2018 r. poz. 716 ze zm.), właściciel ponosi wydatki związane z utrzymaniem jego lokalu, jest obowiązany utrzymywać swój lokal w należytym stanie, przestrzegać porządku domowego, uczestniczyć w kosztach zarządu, związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej, korzystać z niej w sposób nie utrudniający korzystania przez innych współwłaścicieli oraz współdziałać z nimi w ochronie wspólnego dobra. Nadto ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2018 r. poz. 845) w art. 61 ust. 3 pkt 2 zezwala Spółdzielni na zastępcze wykonanie prac obciążających właściciela lokalu, po uprzednim udostępnieniu przez niego lokalu. Tożsame obowiązki utrzymania lokalu w należytym stanie techniczno-sanitarnym oraz udostępnienia lokalu w celu zastępczego wykonania prac określa Statut Spółdzielni Mieszkaniowej "(...)" w K. z (...) listopada 2007 r. z późniejszymi zmianami w § 26 ust. 10 i ust. 13 pkt b.

W niniejszej sprawie Skarżący niewątpliwie nie zadbał o należyty stan sanitarny swojego lokalu mieszkalnego, gdyż nie dokonał koniecznej dezynfekcji w celu usunięcia szkodliwych substancji i śladów biologicznych po zwłokach swojej matki, które rozkładały się w lokalu przez kilka miesięcy. Nie podjął również próby współdziałania w tym zakresie ze Spółdzielnią, która była uprawniona do dokonania tej czynności w ramach wykonania zastępczego, o którym stanowi art. 61 ust. 3 pkt 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. Tym samym nie wypełnił on nałożonych na niego, jako właściciela lokalu, obowiązków prawnych, wynikających z wyżej przywołanych aktów prawnych.

Podsumowując powyższe rozważania należy wskazać, iż dane osobowe skarżącego zostały udostępnione w oparciu i w zgodzie z treścią art. 156a k.p.k., przez prokuratora nadzorującego postępowanie przygotowawcze, z uwagi na wystąpienie "ważnego interesu", polegającego na zagrożeniu sanitarno-epidemiologicznym sąsiednich lokali mieszkalnych, w związku z rozkładem zwłok matki skarżącego w lokalu należącym do niego.

Rację miał organ, że danych zmarłej matki Skarżącego nie są chronione rozporządzeniem o ochronie danych (motyw 27 rozporządzenia).

W odniesieniu do zarzutu Skarżącego w zakresie błędnych informacji na temat

klauzul informacyjnych, zamieszczonych na stronach internetowych, dotyczących przetwarzania danych osobowych, należy wskazać, nie mogą one mieć znaczenia przesądzającego o zasadności skargi. Komendant w pismach z 30 lipca 2018 r. oraz 7 sierpnia 2018 r. poinformował Skarżącego o podstawach faktycznych i prawnych przekazania jego danych osobowych na rzecz Spółdzielni oraz załączył klauzule informacyjne, dotyczące przetwarzania danych osobowych wraz z danymi administratora danych - Komendanta Miejskiego Policji w K. i inspektora ochrony danych osobowych, wobec czego wypełnił obowiązek informacyjny.

Całkowicie bezzasadne są pozostałe zarzuty skargi, zmierzające w istocie do przerzucenia odpowiedzialności skarżącego za uchylanie się od obowiązków dezynfekcji mieszkania, na inne organy. Tymczasem przedmiotem sprawy było udostępnienie danych osobowych skarżącego na podstawie art.156a k.p.k., do czego bezsprzecznie miał on prawo. Mając to uwadze Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa; Komendant nie naruszył zasad przetwarzania danych osobowych skarżącego, albowiem zostały spełnione przesłanki legalności tegoż przetwarzania w oparciu o przywołane powyżej przepisy. Dlatego skargę należało uznać za całkowicie bezzasadną.

W tym stanie faktycznym i prawnym Sąd orzekł jak w sentencji wyroku, na podstawie art.151 p.p.s.a.