Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. U. o wymierzenie Prezydentowi Miasta [...] grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z [...] maja 2025 r. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] lutego 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: 1) wymierzyć Prezydentowi Miasta [...] grzywnę w wysokości 100 zł (słownie: sto złotych); 2) zasądzić od Prezydenta Miasta [...] na rzecz wnioskodawcy – M. U., kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.

M U. (dalej jako: wnioskodawca), wnioskiem z dnia 1 czerwca

2025 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

o wymierzenie Prezydentowi Miasta [...] (dalej jako: organ) grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia 8 maja 2025 r. (wraz z aktami sprawy) na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] lutego 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pismem z 20 czerwca 2025 r. organ udzielił odpowiedź na wniosek o wymierzenie grzywny wskazując, że przekazanie skargi M. U. z 8 maja 2025 r. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] lutego 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej wraz z merytorycznym stanowiskiem nastąpiło z naruszeniem terminu określonego

w art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej jako: u.d.i.p.). Ponadto organ wyjaśnił, że uchybienie terminu było wynikiem pomyłki w obliczeniu terminu z uwagi na błędne zastosowanie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej jako: p.p.s.a). Jednocześnie organ wskazał, że powstałe naruszenie było zdarzeniem incydentalnym i nie miało charakteru rażącego złamania prawa.

Jak wynika z akt sprawy, skarga M. U. z 8 maja 2025 r. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] lutego 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej wpłynęła do organu za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 8 maja 2025 r., natomiast skarga wraz odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi, została przez organ przekazana do Sądu w dniu 6 czerwca 2025 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.

Zgodnie z Rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia z dnia 27 maja 2019 r. w sprawie szczegółowego sposobu oraz szczegółowych warunków przekazywania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego (Dz. U. poz. 1003) skargę oraz odpowiedź na skargę organ przekazuje w formie lub postaci, w jakiej zostały sporządzone (§ 3 ust. 1), skargę lub odpowiedź na skargę sporządzoną w formie dokumentu elektronicznego organ przekazuje do elektronicznej skrzynki podawczej sądu (§ 3 ust. 2).

W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Z kolei przepis art. 154 § 6 p.p.s.a. przewiduje grzywnę do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Według komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 11 lutego 2025 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2024 r., przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2024 r. wyniosło 8181,72 zł (Monitor Polski z 2025 r., poz. 125).

Przepis art. 64 § 3 p.p.s.a. stanowi, że do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Mając na uwadze, że przedmiotem niniejszej sprawy jest nieprzekazanie skargi z zakresu dostępu do informacji publicznej, należało wziąć pod uwagę treść art. 21 pkt 1 u.d.i.p. będącego przepisem szczególnym w odniesieniu do p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, przekazanie sądowi akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.

Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., ma charakter

dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a., jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku

w terminie przewidzianym w ww. przepisie (patrz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt II OSK 1024/06).

W uchwale z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, NSA wskazał, że oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy bowiem także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, tak przez ukarany organ, jak i przez inne organy.

Rozpoznając wniosek o wymierzenie grzywny, sąd bierze pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a.; czas, jaki upłynął od wniesienia skargi oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny, organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (patrz T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 381).

Z akt sprawy wynika, że skarga M. U. z 8 maja 2025 r. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] lutego 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej wpłynęła do organu za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 8 maja 2025 r., natomiast skarga wraz odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi, została przez organ przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 6 czerwca 2025 r., a więc po upływie ustawowego terminu.

W tych okolicznościach konieczne stało się wymierzenie organowi grzywny

za nieprzekazanie skargi w terminie. Sąd uznał, że grzywna w kwocie 100 zł będzie adekwatna do stwierdzonego naruszenia prawa przez organ. Orzekając o jej wysokości Sąd wziął pod uwagę okres opóźnienia w przekazaniu skargi oraz wskazane przez organ okoliczności powodujące opóźnienie w przekazaniu oryginału skargi.

Jednocześnie Sąd zauważa, że z całości akt nie wynika, aby działanie organu polegające na nieprzekazaniu skargi w terminie było celowe. Wymierzona kwota

100 zł zawiera się w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., gdyż wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim wynosi 8181,72 zł (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 11 lutego 2025 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia

w gospodarce narodowej w 2024 r., M.P z 2025 r., poz. 125) i zdaniem Sądu spełni zadanie dyscyplinująco-restrykcyjne.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach postępowania, na które składa się wpis w kwocie 100 zł orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a., art. 205 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.