Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędzia WSA Krzysztof Rogalski (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agata Przybyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2026 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Zarządu Wielospecjalistycznego Szpitala [...] sp. z o.o. w [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Zarządu Wielospecjalistycznego Szpitala [...] sp. z o.o. w [...] na rzecz J. K. kwotę 200 (dwieście) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2025 r. J. K. zwrócił się do Prezesa Zarządu Szpitala [...] Spółki z o.o. w [...] o udostępnienie na podstawie art. 61 ust 1 Konstytucji RP i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902, ze z., dalej u.d.i.p.), w związku z pismem Szpitala z dnia [...] grudnia 2025 r. nr [...], o udostępnienie następującej informacji:

1. Jaka jest dokładna kwota miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego brutto oraz suma wszystkich dodatków (stażowych, funkcyjnych, premii) przyznanych Panu M.J. na stanowisku kierownika ds. realizacji projektów.

2. Treści regulaminu/procedury "headhuntingu" lub pozyskiwania specjalistów, o której mowa w punkcie 4 w/w odpowiedzi, na podstawie której dokonano wyboru kandydata bez ogłoszenia otwartego naboru.

3. Kto personalnie w ramach Szpitala podejmował decyzję o wyborze Pana M.J. w drodze "nieformalnych rozmów".

4. Czy Pan M. J. w ramach swoich obowiązków (koordynata projektów modernizacji infrastruktury) ma prawo do podpisywania protokołów odbioru prac lub innych dokumentów skutkujących wypłatą środków finansowych przez Szpital na rzecz wykonawców zewnętrznych.

W odpowiedzi na powyższy wniosek Szpital udzielił odpowiedzi pismem z dnia [...] grudnia 2025 r. W zakresie pkt 1 wnioskodawcę poinformowano, iż informacje dotyczące wysokości wynagrodzenia brutto i netto osoby niepełniącej funkcji publicznej stanowią element jej indywidualnych warunków zatrudnienia i podlegają ochronie prywatności na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Nadto decyzją z dnia [...] grudnia 2025 r. nr [...] Zarząd Szpitala [...] Spółki z o.o. w [...] na podstawie art. 16 ust. 1 w zw. z art. 17 ust. 1 oraz art. 3 ust. 1 pkt. 1 u.d.i.p. oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 572, dalej k.p.a.) odmówił udostępnienia informacji publicznej w części dotyczącej sfery prywatnej osoby fizycznej, której wniosek dotyczy.

Uzasadniając decyzję organ wyjaśnił, iż Pan M. J. jest zatrudniony na stanowisku kierownika ds. realizacji projektów, przy czym: nie posiada kompetencji do podejmowania decyzji finansowych, nie jest uprawniony do zatwierdzania wydatków, nie dysponuje środkami publicznymi, nie zawiera umów w imieniu Szpitala, nie posiada kompetencji decyzyjnych w zakresie inwestycji Szpitala. Zakres jego obowiązków ma charakter wykonawczy i koordynacyjny, a nie decyzyjny. Tym samym nie realizuje on w ramach struktury Szpitala funkcji publicznej w rozumieniu art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych funkcję publiczną pełnią osoby, które w ramach instytucji publicznej uczestniczą w procesach decyzyjnych, posiadają choćby wąski zakres kompetencji decyzyjnych lub dysponują mieniem publicznym. Informacje dotyczące wynagrodzenia pracowników niepełniących funkcji publicznych podlegają ochronie prywatności i nie mogą zostać udostępnione w trybie dostępu do informacji publicznej bez zgody zainteresowanego. Udostępnienie informacji o wysokości wynagrodzenia osoby fizycznej niepełniącej funkcji publicznej naruszałoby prawo do ochrony prywatności oraz dóbr osobistych, zatem – wobec braku przestanek uznania go za osobę pełniącą funkcję publiczną – Szpital jest zobowiązany do odmowy udostępnienia żądanej informacji.

Na powyższą decyzję J. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., zarzucając naruszenie:

1) art. 5 ust. 2 u.d.i.p. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że informacja o wynagrodzeniu pracownika będącego jednocześnie radnym Województwa [...] podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej, podczas gdy osoba ta pełni funkcję publiczną, a żądana informacja ma bezpośredni związek z pełnieniem tej funkcji;

2) art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP poprzez nieuzasadnione ograniczenie obywatelskiego prawa do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz podmiotów wykonujących zadania publiczne w zakresie gospodarowania mieniem publicznym;

3) art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego i błędne przyjęcie, że status radnego nie wpływa na jawność wynagrodzenia w spółce należącej w 100% do samorządu województwa.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, zobowiązanie organu do udostępnienia informacji publicznej wskazanej we wniosku w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku, a także o zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi wywiódł, iż stanowisko organu jest całkowicie błędne na gruncie utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych. Osoba, której dotyczy wniosek, sprawuje mandat radnego Województwa [...]. W związku z tym pojęcie osoby pełniącej funkcję publiczną obejmuje każdą osobę, która ma wpływ na kształtowanie spraw publicznych lub na gospodarowanie mieniem publicznym. Radny, biorąc udział w sesjach sejmiku, głosując nad budżetem i nadzorując zarząd województwa (który jest właścicielem Szpitala), w sposób oczywisty pełni taką funkcję. Organ wydal decyzję odmowną, jednak uczynił to z naruszeniem prawa materialnego. Skoro osoba, której dotyczy wniosek, pełni funkcję publiczną (radny Województwa), to zgodnie z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. ograniczenie prawa do informacji ze względu na prywatność osoby fizycznej nie ma zastosowania. Tym samym wydanie decyzji odmownej na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. było bezpodstawne, a organ winien był udostępnić informację w trybie czynności materialno-technicznej. Szpital jest podmiotem, w którym 100% udziałów posiada Województwo [...]. Wynagrodzenia wypłacane w tym podmiocie stanowią wydatkowanie środków publicznych. Sytuacja, w której radny województwa znajduje zatrudnienie w spółce zależnej od tegoż województwa, budzi uzasadnione zainteresowanie społeczne pod kątem transparentności i celowości wydatków. W takim przypadku prywatność pracownika musi ustąpić przed konstytucyjną zasadą jawności życia publicznego.

W odpowiedzi na skargę Zarząd Szpitala [...] Spółka z o.o. w [...] wniósł o jej oddalenie wskazując – w odniesieniu do zawartej w skardze argumentacji wywodzącej jawność wynagrodzenia z faktu pełnienia przez tę osobę funkcji radnego województwa – iż pełnienie funkcji publicznej w jednym obszarze aktywności zawodowej nie powoduje automatycznej utraty ochrony prywatności w innym stosunku prawnym. Szpital jest podmiotem, w którym 100% udziałów posiada Województwo [...]. Okoliczność ta przesądza o objęciu Szpitala zakresem podmiotowym u.d.i.p. (art. 4 ust. 1 pkt 5) jako podmiotu gospodarującego mieniem publicznym. Jednakże z faktu objęcia spółki reżimem u.d.i.p. nie wynika automatycznie, że każda informacja dotycząca każdego pracownika spółki ma charakter informacji publicznej podlegającej pełnej jawności. Ustawa ta obejmuje podmioty gospodarujące mieniem publicznym, ale jednocześnie wprowadza ograniczenia (art. 5 ust. 2), a także wymaga, by informacja dotyczyła "spraw publicznych" (art. 1 ust. 1). Szpital funkcjonuje jako spółka z ograniczoną odpowiedzialnością prawa handlowego, działająca na podstawie Kodeksu spółek handlowych. Oznacza to, że nie jest organem administracji publicznej, nie wydaje decyzji administracyjnych w zakresie zatrudnienia, nie wykonuje władczych kompetencji wobec obywateli, nie posiada imperium, lecz działa w sferze dominium (zarządzanie mieniem, organizacja pracy, zatrudnianie pracowników). Objęcie spółki komunalnej reżimem u.d.i.p. nie oznacza utożsamienia jej pracowników z funkcjonariuszami publicznymi ani z osobami pełniącymi funkcje publiczne.

Jawność w spółkach komunalnych ma charakter funkcjonalny, a nie absolutny. Obejmuje w szczególności: strukturę organizacyjną, zasady wynagradzania, sposób wydatkowania środków publicznych, wynagrodzenia członków organów spółki, wynagrodzenia osób posiadających kompetencje decyzyjne lub dysponujących mieniem publicznym, natomiast nie obejmuje co do zasady: indywidualnych warunków zatrudnienia pracowników wykonawczych, szczegółowych danych płacowych osób nieposiadających kompetencji decyzyjnych, informacji należących do sfery prywatnej pracownika. Przyjęcie odmiennej interpretacji prowadziłoby do sytuacji, w której każdy pracownik spółki komunalnej, niezależnie od zakresu kompetencji, traciłby ochronę prywatności wyłącznie z powodu struktury właścicielskiej pracodawcy. Taka wykładnia byłaby sprzeczna zarówno z art. 5 ust. 2 u.d.i.p., zasadą proporcjonalności, jak i z konstytucyjną ochroną prawa do prywatności (art. 47 Konstytucji RP).

Skarżący zdaje się przyjmować, że skoro Szpital jest w 100% własnością Województwa, to każdy pracownik automatycznie uczestniczy w gospodarowaniu mieniem publicznym w sposób uzasadniający pełną jawność jego wynagrodzenia. Stanowisko to nie znajduje oparcia ani w ustawie, ani w orzecznictwie. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą funkcję publiczną pełni osoba, która w ramach instytucji publicznej posiada kompetencje decyzyjne, uczestniczy w procesach władczych lub dysponuje mieniem publicznym, a samo wykonywanie czynności technicznych, organizacyjnych czy koordynacyjnych nie przesądza o pełnieniu funkcji publicznej. W niniejszej sprawie (co jednoznacznie wskazano w decyzji) osoba, której dotyczy wniosek, nie podejmuje decyzji finansowych, nie zatwierdza wydatków, nie dysponuje środkami publicznymi i nie reprezentuje spółki na zewnątrz w zakresie inwestycji. Fakt, że środki finansowe spółki mają charakter publiczny nie oznacza, że każdy element relacji pracowniczej podlega nieograniczonej jawności. Jawność gospodarowania środkami publicznymi realizuje się poprzez kontrolę budżetu spółki, jawność sprawozdań finansowych, jawność zasad wynagradzania, kontrolę organów nadzorczych oraz odpowiedzialność zarządu. Nie oznacza natomiast obowiązku ujawniania każdemu zainteresowanemu szczegółowych danych płacowych każdego pracownika wykonawczego. Skarżący łączy jawność wynagrodzenia z faktem pełnienia przez pracownika mandatu radnego województwa. Jednakże mandat radnego wykonywany jest w odrębnym stosunku publicznoprawnym, wynagrodzenie objęte wnioskiem dotyczy wyłącznie stosunku pracy w spółce prawa handlowego, a także brak jest funkcjonalnego związku między wysokością wynagrodzenia w Szpitalu a wykonywaniem mandatu radnego. Pełnienie funkcji publicznej w jednym obszarze aktywności nie powoduje utraty ochrony prywatności w każdym innym stosunku prawnym. Wynagrodzenie pracownika nieposiadającego kompetencji decyzyjnych stanowi element jego indywidualnych warunków zatrudnienia i podlega ochronie. W orzecznictwie uznaje się, że wynagrodzenia pracowników niepełniących funkcji publicznych nie podlegają udostępnieniu bez ich zgody. Prawo do informacji publicznej realizowane jest poprzez u.d.i.p., która przewiduje ustawowe ograniczenia. Zastosowanie art. 5 ust. 2 tej ustawy stanowi realizację ustawowego mechanizmu równoważenia prawa do informacji z prawem do prywatności i z całą pewnością nie stanowi naruszenia art. 61 Konstytucji RP.

Pismami procesowymi z [...] lutego, [...] marca oraz z [...] kwietnia 2026 r. skarżący podtrzymał skargę, natomiast pismami procesowymi z [...] kwietnia 2026 r. oraz nadanym przesyłką poleconą dnia 8 maja 2026 r. (błędnie datowanym na 7 lipca 2026 r.) pełnomocnik organu podtrzymał stanowisko przedstawione w odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej oddalenie. Na rozprawie pełnomocnik substytucyjny organu również wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w zakresie swej właściwości sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem tej kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, aktualnych w dacie wydania zaskarżonego aktu. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Ustawa o dostępie do informacji publicznej, stanowiąca rozwinięcie prawa określonego w art. 61 Konstytucji RP, reguluje zakres podmiotowy i przedmiotowy jej stosowania, procedurę oraz tryb udostępniania informacji publicznej. Stosownie do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Jego doprecyzowaniem jest art. 6 ust. 1 u.d.i.p., który wymienia rodzaje spraw, jakich mogą dotyczyć informacje o charakterze publicznym. Przepis ten zawiera jednak tylko przykładowy katalog spraw, dlatego na podstawie powyższych przepisów przyjmuje się, że informacją publiczną jest każda informacja wytworzona przez władze publiczne, osoby pełniące funkcje publiczne oraz inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym, jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów, które realizują zadania publiczne bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swoich kompetencji. Charakter taki ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnosząca się do tych podmiotów, o ile odnosi się do faktów i danych (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 grudnia 2013 r., I OPS 8/13, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Udostępnieniu podlega informacja publiczna, m.in. o majątku publicznym, w tym o majątku jednostek samorządu terytorialnego oraz samorządów zawodowych i gospodarczych oraz majątku osób prawnych samorządu terytorialnego (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c) oraz o ciężarach publicznych (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. h). Informacją publiczną jest m.in. informacja o wydatkowaniu środków publicznych. Procedura dostępu do tego rodzaju danych odbywa się na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej (por. wyrok NSA z 5 grudnia 2019 r., I OSK 1783/18). Wydatkowanie środków publicznych, m.in. na wynagrodzenia pracowników podmiotów publicznych, jest zatem sprawą publiczną, przy czym ochrona prywatności pracowników w zakresie wypłacanego im wynagrodzenia powinna być realizowana nie na etapie kwalifikacji prawnej żądanych informacji, lecz przez ewentualne ograniczenie dostępu do tych informacji publicznych na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p.

Z kolei podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji w świetle u.d.i.p. są m.in. władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., w tym podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego (art. 4 ust. 1 pkt 4). Szpital [...]. Spółka z o.o. w [...] jest osobą prawną, której 100% udziałów należy do jednostki samorządu terytorialnego, tzn. Województwa [...], co w sprawie jest okolicznością bezsporną. Tym samym Zarząd Szpitala [...]. Spółki z o.o. w [...] co do zasady jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.

Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie m.in. art. 5 ust. 2 oraz art. 16 ust. 1 u.d.i.p. W myśl art. 5 ust. 2 tej ustawy prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Z kolei z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. wynika, iż odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje w drodze decyzji, do której z mocy art. 16 ust. 2 stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym, że: 1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni; 2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji.

Przepis art. 5 ust. 2 u.d.i.p. zawiera normę mającą na celu ochronę prywatności osób zatrudnionych w podmiotach wykonujących zadania publiczne, lecz niepełniących funkcji publicznych i niemających związku z pełnieniem tych funkcji – o ile w danym przypadku zachodzą przesłanki do zastosowania takiej ochrony.

M. J., którego wysokości wynagrodzenia na stanowisku kierownika ds. realizacji projektów w Szpitalu [...] Spółce z o.o. w [...] dotyczył pkt 1 wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] grudnia 2025 r., jest radnym Sejmiku Województwa [...], co jest okolicznością znaną Sądowi z urzędu, opublikowaną na stronie internetowej Województwa [...], a także bezsporną w niniejszej sprawie.

Sytuację prawną radnego sejmiku województwa, jego obowiązki i uprawnienia, normuje ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 720, dalej u.s.w.). Według rozwiązań przyjętych przez ustawodawcę, radny na podstawie przyznanego mu mandatu uczestniczy w realizacji zadań publicznych powierzonych sejmikowi jako organowi województwa (art. 15, art. 16, art. 18 i nast. u.s.w.). Zatem w obowiązującym porządku prawnym radny bierze udział w podejmowaniu władczych działań bezpośrednio wpływających na sytuację prawną wspólnoty mieszkańców, lokalnej społeczności województwa. W związku z tym radny sejmiku województwa niewątpliwie pełni funkcję publiczną.

W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, iż kwestia zatrudnienia radnego w jednostce samorządu terytorialnego stanowi informację publiczną. Pozwala to po pierwsze określić, czy organ zatrudniając daną osobę, nawet na umowę zlecenia czy umowę o dzieło, działa racjonalnie kierując się rzeczywistymi potrzebami jednostki, czy też jego decyzja była podyktowana motywami innego rodzaju. Po drugie, pozwala określić, czy zatrudnienie danej osoby było podyktowane jej faktycznymi kwalifikacjami oraz jak jej kwalifikacje prezentowały się na tle innych osób o podobnym wykształceniu i doświadczeniu zawodowym, a więc odpowiadały na pytanie dotyczące zasad naboru kandydatów. Po trzecie, kwestia wynagrodzenia za wykonaną pracę pozwala ocenić, na ile płaca była adekwatna do wykonanych zadań, czy też podmiot "przepłacił", a więc gospodarował majątkiem publicznym w sposób nieracjonalny. Ocena w tym zakresie jest zatem zgodna z ratio legis ustawy o dostępie do informacji publicznej (por. m.in. wyrok NSA z 4 lipca 2025 r., III OSK 2015/22).

Choć radny pełni funkcję publiczną, to oczywiście irracjonalne byłoby twierdzenie, że obowiązek udostępnienia informacji dotyczy całej sfery życia radnego, w tym jego spraw rodzinnych, prywatnych, zdrowotnych, niepowiązanych w jakikolwiek sposób z pełnieniem funkcji publicznej. Nie można jednak pomijać, że ocena charakteru związku działalności radnego z pełnieniem przez niego funkcji radnego zależy od tego, gdzie i dla kogo (dla jakiego podmiotu) wykonuje on (świadczy) określone czynności. Jeśli radny wykonuje zadania dla podmiotów powiązanych z jednostką samorządu terytorialnego (w tym przypadku województwem), której interesy reprezentuje jako radny, to w takich przypadkach zasadniczo zawsze powiązanie to ma charakter publiczny, nawet jeśli radny nie zajmuje w danym podmiocie stanowiska o władczych, decyzyjnych kompetencjach. O publicznym charakterze takiego powiązania nie przesądza bowiem charakter zadań i czynności mu powierzonych w tym podmiocie, ale już tylko to, że jako osoba pełniąca funkcję publiczną, wyposażona we władcze kompetencje w ramach mandatu radnego na danym terenie (danej wspólnoty samorządowej), może potencjalnie, hipotetycznie w podmiocie powiązanym tych uprawnień nadużyć. O tym zaś, czy rzeczywiście takie ewentualne nadużycie występuje, może świadczyć m.in. wysokość wynagrodzenia, treść oraz przedmiot poszczególnych umów.

Oznacza to, że w sytuacji występującej w niniejszej sprawie nie było podstaw do odmowy udostępnienia spornej informacji ze względu na ochronę prywatności. Nie w każdym przypadku w odniesieniu do radnego wykluczona jest ochrona jego prywatności, ochrona taka może mieć bowiem miejsce w odniesieniu do umów radnego zawieranych z pomiotami, które nie mają istotnych (organizacyjnych, finansowych, gospodarczych etc.) powiązań z reprezentowaną przez niego wspólnotą samorządową. Jednakże sprawą publiczną jest zatrudnienie osoby pełniącej funkcję publiczną (radnego) przez podmiot organizacyjnie zależny od jednostki samorządu terytorialnego, w której radny ten sprawuje mandat, zaś informacja o zatrudnieniu radnego w takim podmiocie na określonym stanowisku podlega udostępnieniu jako informacja publiczna. Wynika to z jednej strony ze statusu tego podmiotu, jego powiązań organizacyjnych, finansowych z jednostką samorządu terytorialnego, a z drugiej również z przyczyn odnoszących się do osoby, której dotyczy wniosek. Zdaniem Sądu informacja o wysokości wynagrodzenia, nawet za czynności o ewentualnym charakterze usługowym, pomocniczym, wykonywane dla podmiotu powiązanego organizacyjnie, zadaniowo, finansowo z jednostką samorządu terytorialnego, w której organie stanowiącym radny sprawuje mandat, ma charakter publiczny. Nie jest to bowiem wyłącznie informacja o dochodach radnego, ponieważ informacja ta może ewentualnie wskazywać, czy radny wykorzystuje we własnym interesie (nadużywa) przyznane mu mandatem władcze uprawnienia. Oznacza to, że taka informacja ma związek z pełnieniem funkcji radnego (por. wyroki WSA w Lublinie z 21 kwietnia 2022 r., II SA/Lu 125/22).

Podobny pogląd wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w wyroku z 30 czerwca 2020 r., II SA/Go 178/20 wskazując, iż zatrudnienie za wynagrodzeniem radnego w spółce wykonującej zadania publiczne na rzecz jednostki samorządu terytorialnego, w której uzyskał on mandat, należy ocenić jako pozostające w związku z pełnieniem funkcji radnego. W tej sytuacji informacja o wynagrodzeniu tego radnego stanowi podlegającą ujawnieniu informacje publiczną niezależnie od tego, że dotyka także prywatności radnego. Jakkolwiek wartość związana z transparentnością życia publicznego nie może prowadzić do całkowitego przekreślenia i zanegowania ochrony związanej z życiem prywatnych osób wykonujących funkcje publiczne, to osoby wykonujące funkcje publiczne z momentem ich podjęcia muszą zaakceptować szerszy zakres ingerencji w sferze ich prywatności, niż w wypadku innych osób (por. wyrok TK z dnia 20 marca 2006 r. sygn. K 17/05; Marek Safian Prawo do prywatności i ochrona danych osobowych w społeczeństwie informatycznym, Państwo i Prawo" 2002/6). Sprawowanie mandatu przedstawicielskiego jest dobrowolną służbą publiczną, z którą mogą się wiązać dodatkowe obciążenia i obowiązki. Wykonywanie funkcji publicznych w wielu przypadkach pozbawia lub ogranicza prawa osób je pełniących w zakresie przynależności do partii politycznych lub organizacji związkowych, bądź też w sferze zatrudnienia. Obejmując funkcję publiczną jednostka niejako "godzi się" na utratę pewnych praw (uprawnień) zyskując w zamian inne, związane z tą funkcją (por. wyroki trybunału Konstytucyjnego z 31 marca 1998 r., K 24/1997; z 13 lipca 2004 r., K 20/03 oraz z 23 czerwca 1999 r., K 30/98).

W konsekwencji organ błędnie zastosował art. 5 ust. 2 oraz art. 16 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p., odmawiając skarżącemu udostępnienia spornej informacji, co skutkowało uchyleniem zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.

Rozpoznając ponownie wniosek skarżącego z dnia [...] grudnia 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie objętym zaskarżoną decyzją, organ obowiązany będzie uwzględnić powyższą ocenę prawną (art. 153 p.p.s.a.).

Zawarte w pkt II sentencji rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania znajduje oparcie w treści art. 200 oraz art. 205 § 1 p.p.s.a., a także § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 535). Zasądzona kwota stanowi równowartość uiszczonego wpisu od skargi (200 zł).