Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Popek po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. C. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi K. C. na bezczynność Wójta Gminy Jeżowe w sprawie udostępnienia informacji publicznej - postanawia - 1. odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, 2. zwrócić skarżącemu K.C. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem opłaty kancelaryjnej.

K. C. (skarżący) wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z30 marca 2026 r.

We wniosku skarżący wskazał, że omyłkowo nie dopełnił formalności sporządzenia i nadania samego wniosku, skupiając się na realizacji obowiązku zapały opłaty kancelaryjnej. Zdaniem skarżącego była to jednorazowa, nieumyślna pomyłka, niemająca cech lekkomyślności ani niedbalstwa, stanowiąca niezawinione przeoczenie osoby działającej bez profesjonalnego pełnomocnika. Skarżący zaznaczył, że uiścił opłatę kancelaryjną w terminie, co stanowi dowód woli uzyskania uzasadnienia, a samo niedopełnienie formalności złożenia wniosku nastąpiło na skutek przeoczenia niemożliwego do przewidzenia i usunięcia.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu do wskazania skonkretyzowanej daty ustania przyczyny uchybienia terminu, skarżący wyjaśnił, że przyczyna uchybienia terminu polegająca na nieumyślnym przeoczeniu nadania wniosku o uzasadnienie ustała 29 kwietnia 2026 r., kiedy to skarżący podczas okresowego sprawdzania statusu prowadzonych spraw zorientował się, że wniosek o uzasadnienie nie został złożony. Tego samego dnia niezwłocznie o powzięciu tej informacji skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.).

W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.).

Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

Mając na uwadze powyższe okoliczności, stwierdzić należy, że wniosek

o przywrócenie terminu został złożony w terminie przewidzianym dla dokonania tej czynności (przyczyna uchybienia terminu ustała 29 kwietnia 2026 r., zaś wniosek

o przywrócenie terminu złożono tego samego dnia), co umożliwia jego merytoryczną ocenę.

Przechodząc do oceny przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, należy podkreślić że przesłankę braku winy w uchybieniu terminu należy oceniać z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło na skutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Chodzi więc o okoliczności od strony całkowicie niezależne i nieprzewidywalne.

W ocenie Sądu podniesione przez skarżącego okoliczności nie mogą świadczyć o uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Skarżący podnosi jedynie, że przeoczył termin do złożenia wniosku, a swoje działanie postrzega jako nieumyślne i niezawinione.

W ocenie Sądu zaniedbanie skarżącego w tym zakresie powoduje, że ponosi on winę za uchybienie terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Z przytoczonych we wniosku okoliczności wynika, że nie zachował on należytej staranności w tym zakresie. To zaś uniemożliwia przywrócenie terminu na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., bowiem brak winy w uchybieniu terminowi w okolicznościach sprawy nie został wykazany.

W konsekwencji uznając, że skarżący nie uprawdopodobnił, iż nie ponosi winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.

Natomiast o zwrocie opłaty kancelaryjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.