Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. J. na bezczynność Opolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę.

D. J. (dalej określana jako skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność Opolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków (zwanego dalej organem), w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, objętej wnioskiem doręczonym organowi 30 stycznia 2026 r.

Z uwagi na to, że skarga zawierała braki formalne, zarządzeniem z 24 marca 2026 r. wezwano skarżącą do usunięcia - w terminie 7 dni - braku formalnego skargi przez jej podpisanie (skarga została wniesiona w formie elektronicznej), kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (zgodnie z art. 46 § 2a w zw. z § 2b ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, z późn. zm.) – dalej zwanej p.p.s.a., tj. nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi w systemie teleinformatycznym wykorzystywanym przez sąd do obsługi doręczeń, tj. przez skrzynkę podawczą sądu zamieszczoną na elektronicznej platformie usług administracji publicznej (ePUAP). Sąd poinformował skarżącą, że wniesiona przez nią skarga została sporządzona w systemie elektronicznym e-doręczenia i podpisana podpisem niepoddającym się weryfikacji w sądowym systemie informatycznym. W wezwaniu tym wskazano także skutki nieusunięcia braku formalnego skargi w postaci odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Jednocześnie zarządzeniem z tej samej daty, wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535). W wezwaniu zawarto pouczenie o trybie i terminie uiszczenia wpisu (7 dni od dnia doręczenia wezwania), a ponadto wskazano skutki niedopełnienia tego obowiązku w postaci odrzucenia skargi.

Powyższe wezwania przesłano jedną przesyłką pocztową i doręczono skarżącej 10 kwietnia 2026 r., co dokumentuje zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sprawy (karta 28 akt sądowych).

Pismem z 15 kwietnia 2026 r. nadanym w formie elektronicznej, skarżąca nadesłała prawidłowo podpisany egzemplarz skargi.

Do dnia wydania niniejszego postanowienia, w sprawie nie został jednak uiszczony wpis od skargi, co zostało potwierdzone przez pracownika sekretariatu, który okoliczność tę ustalił w Oddziale Finansowo - Budżetowym Sądu (karta 40 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. Jedną z tych przesłanek jest nieuzupełnienie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W tej kwestii wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zatem - w myśl art. 46 § 2a w zw. z § 2b p.p.s.a., skarga wnoszona w formie dokumentu elektronicznego powinna zostać podpisana przez stronę kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.

W przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W świetle tej regulacji, niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje wezwaniem przez sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawę odrzucenia skargi stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie.

Ponadto, zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Opłaty sądowe obejmują wpis oraz opłatę kancelaryjną. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi odnotować trzeba, że zawierała ona brak fiskalny w postaci nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi, a także brak formalny polegający na niepodpisaniu skargi. Z tych względów skarżąca została wezwana, na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. do uiszczenia wpisu od skargi pod rygorem jej odrzucenia. Ponadto w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi przez podpisanie skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (zgodnie z art. 46 § 2a w zw. z § 2b p.p.s.a.), w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Jak wynika z akt sprawy, odpis zarządzenia o wezwaniu skarżącej do uiszczenia wpisu należnego od skargi w kwocie 100 zł oraz wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi przez podpisanie skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym - zostało prawidłowo doręczone skarżącej za pośrednictwem operatora publicznego do jej rąk 10 kwietnia 2026 r. Wyznaczony przez Sąd 7-dniowy termin do dokonania żądanych czynności rozpoczął zatem bieg 11 kwietnia 2026 r. i upłynął 17 kwietnia 2026 r. (piątek).

Skarżąca w wyznaczonym terminie usunęła brak formalny skargi i nadesłała prawidłowo podpisaną skargę. Skarżąca jednak, pomimo prawidłowego pouczenia o konsekwencjach prawnych nieuiszczenia należnej opłaty sądowej nie uiściła jej. Okoliczność ta uniemożliwia natomiast nadanie skardze dalszego biegu, czyniąc koniecznym jej odrzucenie.

Mając na względzie powyższe, Sąd orzekł o odrzuceniu skargi jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.