Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska Sędziowie Sędzia WSA Wiesław Drabik, Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Prezesa Aeroklubu Szczecińskiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że Prezes Aeroklubu Szczecińskiego dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku J. S. z dnia 9 września 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej, II. stwierdza, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, III. zobowiązuje Prezesa Aeroklubu Szczecińskiego do rozpoznania wniosku opisanego w pkt I w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. IV. zasądza od Prezesa Aeroklubu Szczecińskiego na rzecz skarżącego J. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pismem z 9 września 2025 r., J. S., dalej jako "wnioskodawca", "skarżący", zwrócił się do Prezesa Aeroklubu [...], dalej jako "organ", "Prezes [...]", z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej:

1. Ile operacji lotniczych zostało wykonanych w 2024 roku na lotnisku [...] oraz ile przychodu zainkasował Aeroklub [...] z tytułu opłat za wykonane operacje (lądowania, postoje na płycie lotniska). Proszę też o przesłanie cennika operacji lotniczych na lotnisku [...].

2. Ile podmiotów wynajmuje od Aeroklubu [...] lokale lub powierzchnie przy ul. [...] oraz ile z tego tytułu zanotowano przychodu w roku 2024.

3. Ile statków powietrznych wynajmowało miejsce w hangarze na lotnisku [...], ile przychodu zanotowano za to w roku 2024 oraz proszę o informację o aktualnym cenniku korzystania z wymienionego hangaru.

4. Jakie koszty poniósł Aeroklub [...] w związku z utrzymaniem operacyjności lotniska w roku 2024.

Jednocześnie wnioskodawca zwrócił uwagę na to, że pytania dotyczą działalności związanej z użytkowaniem mienia publicznego przy ul. [...], które należy do Gminy Miasto S., a Aeroklub [...] jest jego zarządcą, co bezpośrednio narzuca na podmiot obowiązek udostępniania informacji publicznej.

Wskazał, iż żądanych informacji należy udzielić na adres e-mail [...]

Pismem z 16 września 2025 r. organ wezwał wnioskodawcę do wykazania — w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, że uzyskanie wskazanych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, uznając iż żądane informacje w zakresie: liczby operacji lotniczych w 2024 r. ([...]), sumy przychodów z opłat za operacje, najem powierzchni oraz wynajem miejsc w hangarze w 2024 r., liczby najemców liczby statków powietrznych w hangarze (ujęcia statystyczne) i łączny koszt utrzymania operacyjności lotniska w 2024 r., stanowią informację przetworzoną.

Prezes [...] podkreślił, że zadośćuczynienie żądaniu wymaga wytworzenia nowych zestawień, poprzez scalenie rozproszonych rejestrów (ewidencje ruchów, fakturowanie/opłaty, rejestry najmu i hangarowania, konta kosztowe), ich weryfikację i agregację według przyjętych we wniosku kryteriów. Są to czynności analityczne i organizacyjne przekraczające proste odtworzenie dokumentów.

Jednocześnie wyznaczył termin do załatwienia wniosku na dzień 9 listopada 2025 r.

W odpowiedzi na to wezwanie skarżący, pismem z 30 września 2025 r., wskazał, że w jego ocenie żądane informacje nie mają charakteru informacji przetworzonych. Zdaniem skarżącego, organ winien takimi informacjami dysponować, zważywszy na wiążącą go z Aeroklubem [...] umowę i konieczność prowadzenia przez organ księgowości.

Odnosząc się do żądania wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w pozyskaniu żądanych informacji, skarżący wyjaśnił, że o wnioskowane informacje występuje jako osoba fizyczna. Wskazał, że jest również członkiem stowarzyszenia S. oraz posiadaczem licencji szybowcowej SPL. Co za tym idzie, jest częścią licznej, skupionej wokół S. społeczności wszelkiego rodzaju lotników, którzy są żywotnie zainteresowani działalnością i losami lotniska [...], którym A[...] zarządza i jako część tej społeczności, reprezentuje ją.

Skarżący wskazał, że w ostatnim czasie, tj. w szczególności od kwietnia 2025 r., począwszy od posiedzenia komisji sportu Rady Miasta S. (w dniu 17 kwietnia 2025 r.), w którym uczestniczyła m.in. dyrektor A[...] [...] oraz przedstawiciele firm oraz stowarzyszeń lotniczych w S. i okolicach, rozgorzała dyskusja o losach lotniska i sposobie jego zarządzania. Nie można więc podważyć, iż pozyskanie wnioskowanych przez niego informacji jest wyjątkowo istotne dla rzeczowego prowadzenia publicznej dyskusji o działalności A[...] i konflikcie, jaki panuje w środowisku lotniczym w S. w obecnym czasie (artykuły na portalach [...] dyskusje na żywo w Radiu S. oraz na portalu [...]

Zdaniem skarżącego pozyskanie informacji będzie miało korzystny wpływ na całe środowisko lotnicze w regionie, włączając w to A[...], którego wydatki i obowiązki jako zarządcy publicznego mienia będą mogły być lepiej zrozumiane. Dzięki nim będzie można rzetelniej ocenić potrzeby lotniska oraz wypracować rozwiązanie panującego konfliktu, w obliczu którego wiele organizacji oraz osób fizycznych związanych z lotnictwem w całym regionie wygłasza liczne opinie wskazujące na konflikt interesu, utrudnioną współpracę z A[...] oraz zarzuca A[...] brak transparentności w działaniach.

Skarżący podkreślił, że pokłada szczerą nadzieję, iż A[...] wykorzysta okazję do odparcia zarzutów o braku transparentności i podzieli się wnioskowanymi przez niego informacjami, które będzie mógł przekazać szerszemu gronu odbiorców.

Nadmienił także, iż problem braku transparentności istnieje i jest, w jego opinii zatrważający - A[...] zarządza bowiem jednym z największych publicznych terenów sportowych w mieście S., nie prowadząc jednocześnie w związku z tym Biuletynu Informacji Publicznej. Nie sposób jest więc w łatwy sposób pozyskać żadnych informacji publicznych na temat działalności tego podmiotu, a w konsekwencji prowadzenie obywatelskiej kontroli nad jakością zarządzania nad publicznym mieniem, na które wszyscy mieszkańcy łożą podatki, jest niemożliwe.

W związku z powyższym, z uwagi na wspólne dobro całej lotniczej społeczności oraz mieszkańców, którzy solidarnie dokładają się w swoich podatkach na utrzymanie lotniska D., a przede wszystkim zważając na wymienione powyżej argumenty, wnioskodawca wezwał Prezesa A[...] do zrealizowania, zgodnie z przepisami prawa, obowiązku udostępnienia informacji publicznej we wnioskowanym przez niego zakresie.

Jednocześnie poddał w wątpliwość, jakoby Aeroklub [...] potrzebował aż 2 miesięcy na realizację odpowiedzi na pozostałe pytania zawarte w jego wniosku, tj. wysłanie cennika operacji lotniczych i korzystania z hangaru.

Odnosząc się do tego ponaglenia, organ – pismem z 1 października 2025 r., podtrzymał swoje stanowisko w zakresie uznania, iż żądane informacje stanowią informację przetworzoną. Jednocześnie wskazał, że przytoczoną w piśmie z 30 września 2025 r. argumentacją skarżący nie wykazał szczególnej istotności dla interesu publicznego, nie uzasadniając szerzej swojego stanowiska w tym zakresie.

Organ wskazał także, w związku z podnoszonym przez wnioskodawcę argumentem, iż umowy z kontrahentami powinny być jawne, na koniczność rozważenia przesłanek z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2002 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. z poz. 902 – j.t.), dalej jako "u.d.i.p.", to jest tajemnicy przedsiębiorstwa i konieczności rozważenia anonimizacji danych.

Prezes A[...] wyjaśnił, że nie wytworzono odrębnego cennika o charakterze ogólnym (regulaminu/taryfy) dla operacji lotniczych i/lub korzystania z hangaru. Warunki finansowe ustalane są indywidualnie na podstawie umów.

Organ ponownie wezwał wnioskodawcę "do konkretnego wykazania "szczególnej istotności dla interesu publicznego" w odniesieniu do pozycji z pkt 1 powyżej, w terminie 7 dni od doręczenia niniejszego pisma", wskazując, że brak wykazania ww. przesłanki spowoduje wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji w zakresie informacji przetworzonej (art. 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 16 u.d.i.p.).

Końcowo stwierdzono, że w części "cennikowej" organ uznał sprawę za załatwioną informacją o braku dokumentu, natomiast ewentualne żądanie dotyczące umów indywidualnych zostanie rozpoznane po doprecyzowaniu i z zachowaniem przepisów o ochronie tajemnicy przedsiębiorcy oraz danych osobowych.

Udzielając odpowiedzi na wezwanie skarżący ponownie podniósł, że w jego ocenie żądane informacje nie stanowią informacji przetworzonej, podtrzymując swoją dotychczasową argumentację w zakresie istotności żądanych informacji dla interesu publicznego i wskazując aby, w wypadku, gdy organ argumentacji tej nie podziela, bezzwłocznie wydał adekwatną decyzję administracyjną.

Skarżący wskazał, że jeśli problemem dla organu jest podsumowanie przychodów z tytułu najmu powierzchni, to będzie ukontentowany udostępnieniem umów najmu i nadmienił, iż zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych, anonimizacja dokumentów ze względu na ochronę danych niejawnych, nie stanowi przetworzenia informacji (wyroki: NSA sygn. akt III OSK 4059/21, NSA sygn. akt III OSK 2398/21, WSA w Lublinie sygn. akt. II SA/Lu 307/14).

W związku z brakiem reakcji organu, skarżący – pismem z 25 listopada 2025 r. wystąpił z wezwaniem do realizacji jego wniosku z 9 września 2025 r. wskazując, że wyznaczony przez organ termin załatwienia wniosku (9 listopada 2025 r.) już upłynął, a on nie otrzymał żadnej odpowiedzi.

W związku z brakiem reakcji organu, J. S., pismem z 14 grudnia 2025 r. (data wpływu do organu – 17 grudnia 2025 r.), wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na bezczynność Prezesa Aeroklubu [...], zarzucając naruszenie:

1) art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (dalej jako: "MPPOIP") w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji,

2) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek,

3) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku, poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji wskutek udostępnienia informacji innych od objętych zakresem wniosku.

Skarżący wniósł o:

1) stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności,

2) zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku,

3) zasądzenie od organu na moją rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych,

4) stwierdzenie, iż bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa,

5) rozpoznanie skargi na posiedzeniu niejawnym.

W odpowiedzi na skargę, Prezes Aeroklubu [...] wniósł o jej oddalenie wskazując, iż wniosek skarżącego został częściowo (w zakresie informacji dotyczącej cennika operacji lotniczych i cennika korzystania z hangaru), zrealizowany.

W wypadku uznania, że miała miejsce bezczynność organ domagał się uznania, ze nie miała ona charakteru rażącego i nieprzyznawania na rzecz skarżącego sumy pieniężnej i zasądzenia od skarżącego na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

Organ podkreślił, że przyjął wniosek i nadał mu bieg, przeprowadził ocenę charakteru żądanych informacji i skierował do skarżącego wezwanie do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, wyznaczając jednocześnie termin do załatwienia sprawy.

Organ podkreślił, że bezczynność nie miała charakteru rażącego, a ewentualne uchybienie terminowi załatwienia wniosku wynikało ze złożoności żądania oraz ograniczonych możliwości organizacyjnych.

Na podstawie art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 – j.t.), dalej jako "p.p.s.a.", sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje:

Skarga jest zasadna.

Na wstępie rozważań należy wyjaśnić, że że zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Katalog informacji, które stanowią informację publiczną i podlegają w związku z tym udostępnieniu na podstawie u.d.i.p. zawiera art. 6, a podmioty obowiązane do udostępnienia informacji wymieniono w art. 4 tej ustawy.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 u.i.d.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do:

1) uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego;

2) wglądu do dokumentów urzędowych;

3) dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów.

Na podstawie art. 3 ust. 2 przywołanej ustawy, prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do niezwłocznego uzyskania informacji publicznej zawierającej aktualną wiedzę o sprawach publicznych.

Rolą podmiotu obowiązanego do udostępnienia informacji publicznej jest dokonanie oceny wniosku, a także dokonanie kwalifikacji żądanych informacji. W zależności bowiem od tego, czy żądane informacje stanowią informację publiczną, czy też taką informacją nie są, podmiot obowiązany może i powinien odpowiednio na żądanie wnioskodawcy zareagować.

W wypadku, gdy żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, wystarczające będzie poinformowanie o tym wnioskodawcy zwykłym pismem. W sytuacji natomiast, gdy żądanie dotyczy informacji publicznej, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, organ winien ją bez zbędnej zwłoki udostępnić, z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 13 u.d.i.p., który stanowi, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2.

Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku, o czym stanowi art. 13 ust. 2 u.d.i.p.

Co do zasady organ nie może żądać od wnioskodawcy wskazania dlaczego żąda informacji, ani do czego udostępnione informacje posłużą. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy wniosek obejmuje żądanie dostępu do informacji przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 u.i.d.p. W takim wypadku organ ma prawo domagać się od wnioskodawcy wykazania, że uzyskanie dostępu do informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Wyjaśnienia w tym miejscu wymaga, że ustawa o dostępie do informacji publicznej nie zawiera definicji informacji przetworzonej. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że zasadniczą cechą informacji przetworzonej jest to, że jej uzyskanie wiąże się zawsze z poniesieniem przez podmiot zobowiązany określonych kosztów w szerokim znaczeniu tego słowa, zwłaszcza finansowych i organizacyjnych, często trudnych do pogodzenia z jego bieżącą działalnością. Czynności, jakie należy podjąć w tym zakresie, mogą mieć różny stopień złożoności i dlatego nie można stworzyć takiego ich katalogu, który byłby zamknięty i adekwatny w każdej sytuacji faktycznej. Wszelako wszystkie one wymagają intelektualnego wkładu osób przygotowujących informację, w postaci np. analizy akt wielu spraw celem selekcji dokumentów i usunięcia danych chronionych prawem. Suma tzw. informacji prostych może być więc uznana za informację przetworzoną pod warunkiem, że szeroki zakres wniosku o udostępnienie informacji wymaga użycia tak znacznych środków osobowych, np. dla zgromadzenia wielu dokumentów, ich zanonimizowania i skopiowania, iż zakłóci to normalny tok działania podmiotu zobowiązanego. Skoro zaś proces powstawania informacji (przetworzonej) skupia podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej na jej wytworzeniu dla wnioskodawcy, odrywając go od przypisanych mu kompetencji i zadań, toteż ustawodawca zdecydował, że proces wytworzenia nowej informacji w oparciu o posiadane dokumenty obwarowany będzie koniecznością wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (por. wyroki NSA z: 5 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 863/14; 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1645/14; 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 977/11, wyrok WSA w Olsztynie z 12 marca 2026 r. , sygn. akt II SA/Ol 47/26).

Dalej wskazać należy, że w wypadku uznania informacji za przetworzoną i niewykazania przez wnioskodawcę, iż jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, organ ma obowiązek wydać decyzję o odmowie udostępnienia informacji i szczegółowo ją uzasadnić. Wyjaśnienia bowiem należy, iż dla uznania, że żądana informacja ma charakter przetworzony ze względu na nakład sił i środków niezbędnych do jej wytworzenia nie są wystarczające ogólnikowe stwierdzenia. W każdym wypadku, gdy podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej powołuje się na to, że żądana informacja publiczna ma charakter przetworzony i okoliczność ta stanowi podstawę decyzji administracyjnej o odmowie jej udostępnienia, zobowiązany jest w uzasadnieniu tej decyzji podać fakty, które będą tę ocenę potwierdzać. Konieczne jest zatem wykazanie, jakie konkretnie działania należy podjąć celem przetworzenia informacji, ilu pracowników i przez jaki czas będzie zaangażowanych w ten proces, czy żądane informacje składają się z informacji prostych, a jeżeli tak, to gdzie i w jakich kategoriach zbiorów się znajdują, w jakim zakresie i przez jaki okres praca organu będzie zakłócona, czy przetworzenie informacji będzie się wiązało z ponadstandardowymi nakładami finansowymi, etc. Chodzi więc o podanie takiego zbioru informacji, które pozwolą sądowi na weryfikację przyjętego w decyzji stanowiska, że żądana informacja publiczna jest informacją przetworzoną (por. wyrok WSA w Olsztynie z 12 marca 2026 r. , sygn. akt II SA/Ol 47/26).

Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ nie rozpozna wniosku o udostępnienie informacji publicznej we wskazanym w art. 13 ust. 1 lub 2 terminie, bądź rozpozna go z opóźnieniem, czy też nie udzieli żądanej informacji w pełnym zakresie objętym wnioskiem.

Analiza przedłożonych Sądowi dokumentów prowadzi do konkluzji, iż organ dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego. Oceny tej nie zmienia okoliczność, iż w niewielkim zakresie, dotyczącym cennika za usługi korzystania z płyty lotniska i hangaru, udzielono skarżącemu odpowiedzi, wskazując, że takich cenników nie ma, a stawki są ustalane indywidualnie.

Na wstępie rozważań należało rozważyć, czy żądane informacje mają walor informacji publicznej, a także, czy Aeroklub [...] jest podmiotem zobowiązanym do ich udostępnienia.

Ze przekazanych wraz ze skargą dokumentów wynika, że teren i znajdująca się tam infrastruktura, którymi zarządza Aeroklub [...] stanowią własność Gminy Miasto S. i został temu podmiotowi przekazany w zarząd przez Aeroklub Polski, z którym Gmina Miasto S. zawarła umowę, przekazując teren we władanie temu podmiotowi.

Nie ulega zatem wątpliwości, że skoro do obowiązków organu, wynikających z umowy zawartej z Aeroklubem Polskim, należy zarządzanie tą nieruchomością, za które organ, jako zarządca otrzymuje wynagrodzenie, jest on podmiotem dysponującym majątkiem publicznym, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej.

Dalej trzeba wskazać, że żądane informacje dotyczą sposobu zarządzania majątkiem publicznym i osiąganych z tego tytułu przychodach, stanowią zatem informację publiczną w rozumieniu przepisów ustawy. Skoro tak, to organ odmawiając udzielenia informacji publicznej winien był wydać decyzję i szczegółowo ją uzasadnić, czego nie uczynił.

Podkreślenia przy tym wymaga, że żądając od wnioskodawcy wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu informacji przetworzonej, organ sam zasygnalizował, że w wypadku, gdy skarżący nie zadośćuczyni temu żądaniu, wyda decyzję odmawiającą udostępnienia informacji.

Skarżący do żądania tego się odniósł, szczegółowo uzasadniając z jakich względów w jego ocenie żądane informacje nie stanowią informacji przetworzonej, ale z przezorności przedstawił również szeroką argumentację na potwierdzenie tezy, iż uzyskanie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Pomimo tego organ nie wydał decyzji, a odpowiadając na pismo skarżącego z 30 września 2025 r. odniósł się do jego wywodów ogólnikowo, jednym zdaniem stwierdzając, że przedstawiona argumentacja nie spełnia kryteriów szczególnej istotności dla interesu publicznego.

Ostatecznie wniosek skarżącej został rozpoznany jedynie w znikomej części, a organ nie załatwił sprawy w terminie, który sam zakreślił, to jest do dnia 9 listopada 2025 r. Nie uczynił tego pomimo monitów ze strony skarżącego.

Powyższe przesądza, zdaniem Sądu, iż organ pozostaje w bezczynności, bowiem wniosek skarżącego nie został w przewidzianej przepisami formie załatwiony, o czym Sąd orzekł w oparciu o art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

W ocenie Sądu bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z pism organu wynika bowiem, że miał on świadomość i wiedzę na temat tego, w jaki sposób należy prawidłowo załatwić wniosek skarżącego. Pomimo deklaracji, zawartej we własnych pismach z 16 września i 1 października 2025 r., w których organ domagał się wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego i podkreślał, iż w sytuacji, gdy nie zostanie on wykazany, zostanie wydana decyzja odmowna, decyzji takiej ani innego rozstrzygnięcia nie wydał.

Oceny Sądu nie zmieniają podnoszone w skardze okoliczności, iż wniosek został przyjęty do rozpoznania, organ podjął działania zmierzające do jego załatwienia i częściowo udzielił skarżącemu odpowiedzi. Czynności te nie są bowiem niczym nadzwyczajnym, a ich podjęcie jest standardowym działaniem przy rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

Niewątpliwie natomiast zaniechanie wydania decyzji (w wypadku, gdy organ uznaje, że żądane informacje stanowią informację przetworzoną, bądź zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 5 ust. 2 u.d.i.p.), zawierającej szczegółowe uzasadnienie i sporządzonej według kryteriów, o których była mowa wyżej, stanowi istotne naruszenie praw procesowych skarżącego, który z pism do niego kierowanych nie mógł się dowiedzieć, z jakich względów jego argumentacja nie znalazła uznania organu.

Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. orzekł, iż bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Stosownie do art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd zobowiązał organ do rozpoznania wniosku skarżącego w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku z aktami sprawy. Przy czym rozpoznanie wniosku winno nastąpić w sposób przewidziany przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej, o których mowa we wstępnej części uzasadnienia.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.