drukuj    zapisz    Powrót do listy

6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s, Umorzenie postępowania, Inspektor Nadzoru Budowlanego, umorzono postępowanie sądowe, II SAB/Ke 9/08 - Postanowienie WSA w Kielcach z 2008-04-15, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II SAB/Ke 9/08 - Postanowienie WSA w Kielcach

Data orzeczenia
2008-04-15 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-02-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Beata Ziomek
Dorota Chobian /przewodniczący sprawozdawca/
Jacek Kuza
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Umorzenie postępowania
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 149, art. 3 par. 2 pkt 8, art. 161 par. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Zielińska, po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2008 r. w Wydziale II na rozprawie sprawy ze skargi Z. P. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie legalizacji budynku gospodarczego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe.

Uzasadnienie

W piśmie z dnia 15 stycznia 2008r., złożonym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu 16 stycznia 2008r., Z. P. zawarł skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w trzech prowadzonych przez ten organ na jego wniosek postępowaniach w sprawie wznowienia postępowań dotyczących samowolnie wybudowanego domu mieszkalnego, budynku gospodarczego oraz ogrodzenia. Skarżący wniósł o ukaranie na podstawie art. 37 kpa pracownika odpowiedzialnego za niezałatwienie jego sprawy

w terminie wskazując, iż pismem z dnia 14 maja 2007r. zwrócił się o wznowienie postępowania administracyjnego, a odpowiedź otrzymał dopiero w dniu 9 listopada 2007. Skarżący zarzucił, że załatwienia sprawy z półrocznym opóźnieniem nie uzasadnia żaden przepis.

Pismo to zostało przekazane w dniu 22 stycznia 2008r. Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, który następnie

w dniu 17 lutego 2008r. przekazał je wraz z aktami spraw oraz odpowiedzią na skargi.

Zarządzeniem z dnia 27 lutego 2008r. na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm./, zwanej dalej uppsa, skargi zostały rozdzielone.

Niniejsza sprawa dotyczy skargi na bezczynność w sprawie z wniosku skarżącego o wznowienie postępowania dotyczącego wzniesionego przez małżonków S. na działce położonej w G. budynku gospodarczego.

W odpowiedzi na tę skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że pismem z dnia 7 listopada 2007r. poinformował skarżącego, iż nie toczyło się przed tym organem żadne postępowanie w sprawie budynku gospodarczego jak również, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego

takiego postępowania nie prowadził. Dlatego też wniosek o wznowienie postępowania jest niezasadny. Na skutek złożonego przez skarżącego do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenia na bezczynność, organ ten postanowieniem z dnia 28 grudnia 2007r. wyznaczył 21-dniowy termin do załatwienia wniosku Z. P. Decyzją dnia 24 stycznia 2008r. / w odpowiedzi na skargę mylnie wskazano, że z dnia 24 stycznia 2007r./ Wojewódzki Inspektor nadzoru Budowlanego odmówił wznowienia postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga na bezczynność organów, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 uppsa, ma na celu wymuszenie na organie załatwienia sprawy. Taki cel skargi na bezczynność wynika z treści art. 149 uppsa, zgodnie z którym sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Rodzaj rozstrzygnięć, jakie mogą być wydane w sprawie ze skargi na bezczynność świadczy jednoznacznie o tym, iż celem takiej skargi nie jest karanie organów, ani też ich pracowników za niezałatwienie sprawy w terminie, jak tego domaga się skarżący, lecz zdyscyplinowanie organów, aby załatwiły w określonym przez sąd terminie nierozstrzygniętą do daty złożenia skargi sprawę.

W niniejszej sprawie do chwili złożenia przez Z. P. skargi na bezczynność organu / należy przyjąć, iż datą złożenia skargi była data jej doręczenia organowi, to jest 22 stycznia 2008r./ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wydał żadnego aktu, który by rozstrzygał złożony wniosek. Skoro zaś wniesienie skargi zostało poprzedzone złożeniem zażalenia na bezczynność organu do organu wyższego stopnia, skarga w chwili jej składania była dopuszczalna. Jednakże ponieważ w dniu 24 stycznia 2008r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rozstrzygnął wniosek o wznowienie z dnia 14 maja 2008r., wydając stosowną decyzję i doręczając ją skarżącemu najpóźniej 10 lutego 2008 / w nadesłanych aktach brak jest dowodu doręczenia tej decyzji, skoro jednak Z. P. w dniu 10 lutego 2008r. złożył od niej odwołanie należy przyjąć, iż najpóźniej tego dnia decyzję otrzymał,/ postępowanie sądowe w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Sąd nie mógłby bowiem wydać w tej sprawie wyroku o treści zgodnej z art. 149 uppsa, a więc zobowiązującego organ do wydania aktu, który to akt już został przez organ wydany. Jak już wcześniej wspomniano nie jest możliwe w uwzględnieniu skargi na bezczynność, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 uppsa karanie pracowników organu za bezczynność, jaka miała miejsce przed wydaniem decyzji.

Mając powyższe na uwadze, skoro postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe, podlegało ono umorzeniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 uppsa.



Powered by SoftProdukt