drukuj    zapisz    Powrót do listy

6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, Egzekucyjne postępowanie Umorzenie postępowania, Dyrektor Izby Skarbowej, Uchylono postanowienie I i II instancji, III SA/Łd 68/08 - Wyrok WSA w Łodzi z 2008-06-26, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

III SA/Łd 68/08 - Wyrok WSA w Łodzi

Data orzeczenia
2008-06-26 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-02-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Janusz Nowacki /przewodniczący/
Monika Krzyżaniak
Teresa Rutkowska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Umorzenie postępowania
Sygn. powiązane
II FSK 1824/08 - Wyrok NSA z 2010-03-17
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 135, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "c", art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954 art. 59 par. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.
Sentencja

Dnia 26 czerwca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędziowie: Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.) Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Protokolant asystent sędziego Joanna Wegner po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2008 roku sprawy ze skargi D. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...], nr [...]; 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz D. L. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., po rozpatrzeniu zażalenia D. L., utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. w sprawie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] r. Nr [...],[...] i [...] obejmujących zaległość w podatku od towarów i usług za okres od października do grudnia 2001 r.

Jako podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 17 § 1 i art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) [dalej u.p.e.a.].

Jak wynika z załączonych akt administracyjnych, Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. decyzją z dnia [...] r. (znak [...]) określił zobowiązanie podatkowe D. L. w podatku od towarów i usług za okres od października do grudnia 2001 r. Na podstawie tej decyzji wystawione zostały tytuły wykonawcze (odrębnie na każdy miesiąc) o numerach [...],[...] i [...]. Tytuły wykonawcze zostały doręczone D. L. i na ich podstawie, w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego, organ egzekucyjny dokonał m.in. zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności, będącego bankiem.

W dniu [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. określającą zobowiązanie podatkowe D. L. w podatku od towarów i usług za okres od października do grudnia 2001 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji ( decyzja [...])

Powołując się na powyższą okoliczność, D. L. pismem z dnia 10 kwietnia 2007 r. wystąpił z wnioskiem o "bezzwłoczne uchylenie wystawionych tytułów wykonawczych" oraz o "umorzenie postępowania egzekucyjnego podjętego z rażącym naruszeniem obowiązującego prawa i zasad etyki służby cywilnej".

Wówczas, postanowieniem z dnia [...] r. (znak [...]) Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. zawiesił – na żądanie wierzyciela – postępowanie egzekucyjne prowadzone do majątku zobowiązanego na podstawie tytułów wykonawczych Nr [...], [...] i [...]. Kolejnym postanowieniem również z dnia [...] r. (znak [...]) organ egzekucyjny odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego.

Postanowienie o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego wydane zostało na podstawie art. 17 § 1 i art. 59 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.). W ocenie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. nie powstała przesłanka do umorzenia postępowania egzekucyjnego wskazana w art. 59 u.p.e.a. Naczelnik wskazał, że postępowanie egzekucyjne umarza się, jeżeli wystąpi jedna z przesłanek enumeratywnie wymienionych w art. 59 u.p.e.a. Wobec tego, że uchylenie decyzji wywołuje tylko skutki ex nunc, nie można stwierdzić, że zobowiązanie stało się niewymagalne. Organ egzekucyjny odwołał się także do pisma Ministerstwa Finansów – Departamentu Systemu Podatkowego z dnia 26 sierpnia 2005 r. opublikowanego w Biuletynie Skarbowym.

Na postanowienie to zażalenie złożył D. L. wnosząc o jego uchylenie. W jego ocenie organ I instancji naruszył w sposób rażący art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. Zarzucił także organowi I instancji naruszenie art. 6, art. 7 i art. 8 k.p.a. Stwierdził, że uchylenie przez Dyrektora Izby Skarbowej decyzji stanowiącej podstawę egzekwowanego obowiązku, spowodowało wygaśnięcie zobowiązania podatkowego określonego tą decyzją, a zatem zachodzą obligatoryjne przesłanki umorzenia postępowania egzekucyjnego. Wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia, wyłączenie organu podatkowego z postępowania i przejęcia postępowania bezpośrednio przez organ odwoławczy.

Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., utrzymując w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. stwierdził, że uchylenie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r., na podstawie której wystawiony został tytuł wykonawczy nie oznacza, że zobowiązanie podatkowe stało się niewymagalne lub wygasło i nie istnieje. Według organu odwoławczego uchylenie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. wywołuje tylko skutki ex nunc, tj. od chwili uchylenia decyzji i dlatego nie można stwierdzić, że zobowiązanie określone tą decyzją stało się niewymagalne, a tym samym, że wystąpiła ustawowa przesłanka do umorzenia prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Zdaniem organu uchylenie tej decyzji oznacza jedynie, że organ nie posiada aktualnej informacji o wysokości tego zobowiązania. Niezbędne zatem było zawieszenie postępowania do czasu wydania przez organ pierwszej instancji nowej decyzji w sprawie określenia ww. zobowiązania podatkowego.

Organ uznał również za nieuzasadnione zarzuty dotyczące naruszenia art. 6, art. 7 i art. 8 k.p.a. Stwierdził też, że zarzuty kierowane pod adresem pracowników organu egzekucyjnego nie zostały poparte żadnymi dowodami.

Skargę na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. złożył D. L. Wymienionemu postanowieniu zarzucił: rażące naruszenie art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a., naruszenie art. art. 6, art. 7, art. 8 k.p.a. i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, umorzenie postępowania egzekucyjnego i zwrot kosztów postępowania.

W ocenie skarżącego, art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. zawiera jednoznaczną dyspozycję, iż postępowanie egzekucyjne umarza się, jeżeli obowiązek nie jest wymagalny, został umorzony lub wygasł z innego powodu. W związku z powyższym skarżący wskazał, że skoro Dyrektor Izby Skarbowej uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S., to skutkiem takiego rozstrzygnięcia jest wygaśnięcie obowiązku, a tym samym stał się on niewymagalny i zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania. Zdaniem skarżącego, nie ma w tym przypadku żadnego znaczenia, czy postępowanie zostało umorzone, czy też przekazano sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W ocenie skarżącego "uchylenie decyzji jednoznacznie skutkuje zanikiem jej bytu prawnego, a zawarte w niej ustalenia i rozstrzygnięcia należy uznać jako niebyłe".

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wnosił o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Podkreślił raz jeszcze, że przekazanie przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji sprawy określenia wysokości zobowiązania D. L. w podatku od towarów i usług nie oznacza nie oznacza, że powyższe zobowiązanie stało się niewymagalne. Uchylenie przedmiotowej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia skutkuje tym, że organ nie posiada aktualnej informacji o wysokości tego zobowiązania. Nie oznacza to jednak, że Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. uznał, iż wymagalne jest zobowiązanie wynikające z decyzji, którą wyeliminowano z obrotu prawnego. W ocenie organu odwoławczego nie ulega wątpliwości, że zobowiązanie Spółki w podatku dochodowym od towarów i usług istnieje, aczkolwiek do chwili wydania przez organ I instancji decyzji określającej jego wysokość, nie będzie znana kwota tego zobowiązania. Uchylenie decyzji organu I instancji, stanowiącej podstawę wystawionych tytułów wykonawczych, w żadnej mierze nie może przesądzać o nieistnieniu po stronie skarżącego zobowiązania w ww. podatku.

Zdaniem organu w takiej sytuacji niezbędne było zawieszenie postępowania do czasu wydania przez organ I instancji nowej decyzji określającej zobowiązania skarżącego w podatku od towarów i usług.

Reasumując, Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. stwierdził, że w omawianym przypadku nie wystąpiły podstawy do umorzenia postępowania egzekucyjnego. Zastosowanie instytucji umorzenia postępowania egzekucyjnego ma bowiem miejsce wtedy, gdy w danym stanie faktycznym sprawy zaistnieją przesłanki uniemożliwiające prowadzenie egzekucji, przy czym okoliczności te muszą wykazywać charakter trwały, a nie przejściowy, tak jak to ma miejsce w niniejszej sprawie. Umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] r. Nr [...],[...] i [...] byłoby przedwczesne, skoro przeszkody do prowadzenia postępowania egzekucyjnego ustaną po wydaniu – w wyniku ponownego rozpoznania sprawy – decyzji w przedmiocie zobowiązania D. L. w podatku od towarów i usług. Nie doszło zatem do naruszenia wskazanych w skardze przepisów.

Na rozprawie w dniu 26 czerwca 2008 r. pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. wnosił o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl zaś art. 1 § 2 wymienionej ustawy kontrola o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie natomiast z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) [dalej: p.p.s.a.] sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

W myśl zaś art. 145 § 1 wymienionej ustawy Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzje lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy;

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego;

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., jak również poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. wydano z naruszeniem przepisów procesowych, a mianowicie art. 59 1 pkt 2 u.p.e.a., które to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy i w związku z tym zachodzi konieczność wyeliminowania wymienionych aktów.

Stan faktyczny w zakresie istotnym dla jej rozstrzygnięcia, nie jest sporny. Nie ulega bowiem wątpliwości, że po wszczęciu postępowania egzekucyjnego decyzja określająca zobowiązania D. L. w podatku od towarów i usług za okres od października do grudnia 2001 r. została uchylona przez organ II instancji, a sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia. Istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadza się do oceny, czy okoliczność ta uzasadniała zawieszenie postępowania egzekucyjnego, czy też postępowanie egzekucyjne należało umorzyć.

W niniejszej sprawie Sąd rozpoznaje skargę na postanowienie w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. (postanowienia w przedmiocie zawieszenia postępowania są przedmiotem oceny Sądu w sprawie III S.A./Łd 67/08). W związku z tym wskazać należy, że w myśl art. 26 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.) [dalej u.p.e.a.], organ egzekucyjny prowadzi egzekucję administracyjną na podstawie wystawionego przez wierzyciela tytułu wykonawczego. W tytule tym, zgodnie z art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a. wierzyciel wpisuje treść podlegającego egzekucji obowiązku, podstawę prawną tego obowiązku oraz stwierdzenie, że obowiązek jest wymagalny, a w przypadku egzekucji należności pieniężnej - także określenie jej wysokości, terminu, od którego nalicza się odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie oraz rodzaju i stawki tych odsetek. Postępowanie egzekucyjne jest, więc prowadzone w oparciu o konkretny tytuł wykonawczy i służy wykonaniu obowiązku wskazanego właśnie w tym tytule. Postępowanie egzekucyjne może być tym samym prowadzone tak długo, jak długo tytuł ten zachowuje swoją aktualność, tj. jak długo egzekwowana na jego podstawie należność znajduje podstawę w orzeczeniu wskazanym w tytule.

W ocenie Sądu, gdy w toku postępowania egzekucyjnego uchylono – wyeliminowano z obrotu prawnego - decyzję, z której wynikała dochodzona należność, postępowanie egzekucyjne wszczęte w oparciu o ten konkretny tytuł wykonawczy nie może być dalej prowadzone i podlega umorzeniu na podstawie art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. Zgodnie z tym przepisem, postępowanie egzekucyjne umarza się, jeżeli obowiązek nie jest wymagalny, został umorzony lub wygasł z innego powodu albo jeżeli obowiązek nie istniał. Uchylenie decyzji powoduje, iż zobowiązanie przestaje istnieć w kwocie określonej uchyloną decyzją. Podatek od towarów i usług należy do zobowiązań powstających w sposób określony w art. 21 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, a więc powstających z chwilą zaistnienia określonego zdarzenia. W takim przypadku zobowiązanie podatkowe powstaje i istnieje niejako obiektywnie, niezależnie od tego, czy jego wysokość została wskazana przez podatnika w deklaracji, czy też określona decyzją organu podatkowego. Decyzja bądź deklaracja konkretyzują jedynie jego wysokość. Nie zmienia to jednak faktu, że dla możliwości dochodzenia zobowiązania w drodze egzekucji administracyjnej konieczne jest istnienie zobowiązania w konkretnej kwocie.

Tego rodzaju skutki nie następują natomiast w przypadku zmiany decyzji, na której podstawie tytuł wykonawczy wystawiono. Tytuł wykonawczy w dotychczasowym kształcie wprawdzie nie może wówczas stanowić bazy dla prowadzenia postępowania egzekucyjnego, natomiast w oparciu o § 9 ust. 1 b i 1 c rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001 roku w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 137, poz. 1541 ze zm.), istnieje możliwość zaktualizowania jego treści; dostosowania określonej w tytule kwoty pieniężnej do nowej wysokości egzekwowanej należności. Tego rodzaju zabieg możliwy jest wyłącznie wtedy, gdy dochodzi do zmiany wysokości zobowiązania publicznoprawnego.

Reasumując, w razie uchylenia decyzji stanowiącej podstawę wystawienia tytułu wykonawczego określonej treści i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, brak jest możliwości prowadzenia postępowania egzekucyjnego w oparciu o dotychczasowy tytuł wykonawczy. Przyjąć bowiem należy, iż wówczas egzekwowany obowiązek wygasa, a wobec tego zachodzi konieczność wydania postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, w oparciu o art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. Zatem Dyrektor Izby Skarbowej błędnie przyjął, że należność, której wysokość nie jest znana może być przedmiotem postępowania egzekucyjnego i odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego.

Dalej wskazać należy na treść art. 29 § 1 u.p.e.a., zgodnie z którym organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej; organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Organ egzekucyjny jest zatem obowiązany do zbadania z urzędu czy egzekucja oznaczonego obowiązku jest dopuszczalna, czy tytuł wykonawczy jest prawidłowo wystawiony i czy doręczone zostało upomnienie. Organ egzekucyjny nie jest natomiast uprawniony do oceny meritum sprawy, bowiem badanie zasadności istnienia obowiązku w postępowaniu egzekucyjnym zamieniłoby je w kolejną fazę postępowania orzekającego (np. wyrok NSA z 24 czerwca 1999 r. I SA/Po 2576/98 Biul.Skarb. 2000, nr 1, s. 30). Nie może zatem, tak jak w niniejszej sprawie przewidywać, że po ponownym rozpatrzeniu sprawy Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. ponownie stwierdzi zobowiązanie w podatku od towarów i usług w stosunku do skarżącego.

Zaznaczyć trzeba jednocześnie, że umorzenie postępowania egzekucyjnego nie stanowi przeszkody do ponownego jego wszczęcia w przypadku, gdy zostanie wydane nowe orzeczenie właściwego organu, w którym na nowo zostanie określony obowiązek podlegający egzekucji administracyjnej. Wtedy jednak postępowanie egzekucyjne toczyć się będzie na podstawie nowej decyzji administracyjnej i w wydanego w ślad za nią nowego tytułu wykonawczego.

Ponadto wskazać należy, że badając dopuszczalność prowadzenia egzekucji organ ocenia czy zachodzą przesłanki pozytywne do prowadzenia egzekucji oraz czy nie zachodzą okoliczności negatywne do jej prowadzenia, o których mowa w art. 59 u.p.e.a. Sytuację, w której obowiązek wykonywany w trybie egzekucji sądowej wynika z decyzji nie istniejącej w obrocie prawnym ocenić należy jako sytuację, w której zachodzi niedopuszczalność egzekucji ze względów przedmiotowych (patrz D. Jankowiak, Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Komentarz, Warszawa, str. 333).

Odnosząc się do argumentacji organów w zakresie dotyczącym skutków prawnych uchylenia decyzji organu odwoławczego przez sąd administracyjny, popartej orzecznictwem sądowym zaprezentowanym w zaskarżonym postanowieniu, stwierdzić należy, iż dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy poglądy te nie mają istotnego znaczenia. Co więcej, stanowisko to nie pozostaje w sprzeczności z motywami niniejszego wyroku. Fakt bowiem, iż decyzja organu odwoławczego uchylająca decyzję organu I instancji rodzi skutki ex nunc, tj. od dnia jej wydania oznacza jedynie to, iż w momencie wydania tytułu wykonawczego istniała podstawa do jego wystawienia. Natomiast po wydaniu decyzji przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w dniu [...] r. uchylającej decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. określającej wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za okres od października do grudnia 2001 r. podstawa ta upadła. Wobec tego od dnia wydania decyzji organu odwoławczego w tytule wykonawczym nie mogła już figurować decyzja, która została uchylona.

Warto w tym miejscu zauważyć, iż podobny pogląd, jak zaprezentowany przez Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, został wyrażony również przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 10 września 2007 roku, sygn. akt I SA/Wr 1897/06, niepubl., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 31 stycznia 2008 roku, sygn. akt III SA/Wa 1408/07, niepubl. oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 8 stycznia 2008 roku, sygn. akt I SA/Gd 887/07, niepubl., a także przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 27 marca 2008 roku, sygn. akt III SA/Łd 34/08, niepubl.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy Naczelnik Urzędu Skarbowego winien wydać postanowienie o umorzeniu postępowania, jako że jest to jedyne dopuszczalne rozstrzygnięcie w obecnej sytuacji procesowej D. L. Zaznaczyć jedynie należy, że zawieszenie postępowania egzekucyjnego nie wyklucza możliwości jego umorzenia, jeżeli zaistnieją ku temu przesłanki ( pogląd taki wyrażony został też w uzasadnieniu wyroku WSA w Warszawie w sprawie III SA/Wa 1408/07 z 31.01.2008 r.- niepublikowanym)

Mając na uwadze wszystkie podniesione argumenty, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uznał, że zaskarżone postanowienie, oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. zapadło z naruszeniem przepisów postępowania, tj. art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a., co uzasadniało ich uchylenie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 135 powołanej ustawy.

O kosztach postępowania Sąd postanowił na podstawie art. 200 p.p.s.a.

KO



Powered by SoftProdukt