Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Paweł Tarno ( spr. ) Sędziowie sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz del. sędzia WSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz Protokolant Elżbieta Maik po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2007 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Wójta Gminy w O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 czerwca 2007 r. sygn. akt VIII SA/Wa 297/07 w sprawie ze skargi J. B., S. G. na zarządzenie Wójta Gminy w O. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie powołania organów spółki dla zagospodarowania Wspólnoty Gruntowo - Leśnej we wsi O. oddala skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 czerwca 2007 r. sygn. akt VIII SA/Wa 297/07 uchylił zarządzenie Wójta Gminy w O. z [...] Nr [...] w przedmiocie powołania organów Spółki dla Zagospodarowania Wspólnoty Gruntowej i Leśnej we wsi O.. W uzasadnieniu wyroku Sąd podniósł, że stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (DZ.U Nr 153, poz. 1270 z poz. zm.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Tak skonstruowany przepis zobowiązuje sąd administracyjny do badania, czy skarga spełnia wymagania formalne (termin, wezwanie do usunięcia zarzucanego naruszenia, charakter sprawy objętej przedmiotem zaskarżenia), a następnie, gdy wymagania te zostały spełnione to należy zbadać legitymację do wniesienia skargi. Badanie, czy podmiot wnoszący do sądu administracyjnego skargę na uchwałę lub zarządzenie organu gminy dotyczące sprawy z zakresu administracji publicznej jest do tego uprawniony następuje w kontekście przesłanek określonych w art.101 u.s.g., a nie na podstawie art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).

Źródłem "interesu prawnego" lub "uprawnienia " jest zawsze norma prawna ogólna i abstrakcyjna albo też jednostkowa i konkretna (decyzja stosowania prawa). Szczególną cechą interesu prawnego jest przede wszystkim bezpośredniość związku między sytuacją danego podmiotu, a normą prawa materialnego, z której wywodzi on swój interes prawny.

Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, iż skarga wniesiona w niniejszej sprawie spełnia wymogi formalne, jeśli chodzi o termin wniesienia, złożenie wezwania do usunięcia zarzucanego naruszenia, a wydane zarządzenie jest z zakresu administracji publicznej.

Na podstawie art. 101 ust. 3 u.s.g. organ gminy ma obowiązek rozpoznać wniosek o usunięcie naruszenia prawa w terminie miesięcznym od dnia jego wniesienia. Po upływie tego terminu skarżący może złożyć skargę do sądu, przy czym ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi jest upływ sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania. W niniejszej sprawie organ gminy pomimo wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie rozpoznał wniosku, a skarżący wnieśli w terminie sześćdziesięciodniowym od dnia wezwania wnieśli skargę do sądu administracyjnego. Przedmiotowa sprawa ma charakter sprawy z zakresu administracji publicznej. Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie nie ma jednolitego kryterium pozwalającego na rozróżnianie uchwał, zarządzeń, aktów podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej, od takich które takiego charakteru nie posiadają. W ocenie sądu takim kryterium wskazującym może być rozumienie pojęcia sprawy z zakresu administracji publicznej, który wynikał z art.20 ust.3 ustawy z 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym i był określany jako akty, czynności, działania i sprawy załatwiane przez organy administracji publicznej, które nie mają charakteru cywilnoprawnego.

Odnosząc się do legitymacji do wniesienia skargi w niniejszej sprawie. Należy uznać, że legitymacja do wniesienia skargi przysługuje J. B. jako wybranemu członkowi zarządu spółki. Zgodnie z § 13 ust.3 statutu spółki członków zarządu spółki z ustaleniem ich funkcji wybiera ogólne zebranie członków spośród siebie na okres 3 lat. Wybranym do zarządu spółki może być każdy zdolny do czynności prawnych członek spółki.

W dniu [...] J. B. został wybrany jako członek zarządu spółki. Zarząd ten nie został ujawniony do chwili obecnej w ewidencji gruntów-sprawa w przedmiocie ujawnienia zarządu nie została jeszcze zakończona. W związku z tym należy uznać, że J. B. jako wybranemu członkowi zarządu oraz jako członkowi spółki będzie przysługiwała legitymacja czynna do wniesienia skargi na decyzję o powołaniu przez wójta organów spółki w trybie art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (Dz. U. Nr 28 poz.169 ze zm.). Powołanie nowego zarządu wpływa na sytuację prawną J. B. jako członka zarządu, który w takiej sytuacji nie będzie mógł wykonywać uzyskanego mandatu. Jego interes prawny będzie wynikał również z członkostwa w spółce ponieważ powołanie w trybie nadzorczym zarządu ogranicza jego uprawnienia jako członka zebrania ogólnego do prawa wybierania organów spółki, w tym jego zarządu. Również należy uznać, że taką legitymację czynną do wniesienia skargi posiada S. G. jako członek spółki w związku z nabyciem od rodziców gruntów rolnych po swojej babce S. G., która jest umieszczona w wykazie udziałowców poz.[...].

Zgodnie z art. 25 ust. 2 ustawy, jeżeli osoby wybrane lub wyznaczone do organów spółki odmówią uczestniczenia w tych organach lub jeżeli działalność tych organów nie będzie osiągała celu, w którym spółka została utworzona, a w szczególności w razie nienależytego zagospodarowania gruntów wchodzących w skład wspólnoty, właściwy wójt (burmistrz, prezydent miasta) może powołać organy spółki spośród osób nie będących członkami spółki. Z uzasadnienia zarządzenia wójta wynika, że podstawą powołania zarządu było ustalenie, że działalność zarządu nie osiągała celu, w którym spółka została powołana. Organ powoływał, że organy spółki nie wykonywały swoich statutowych obowiązków. W ocenie Sądu zarzut ten należy uznać za chybiony, ponieważ wybranemu zarządowi odmówiono wpisu do ewidencji gruntów, a tym samym zakwestionowano jego uprawnienia do działania. Tak więc z jednej strony najpierw wójt, a później starosta jako organy prowadzące ewidencję gruntów odmówiły wpisu wybranemu zarządowi, co oznacza, że odmówiły prawa do działania, a z drugiej strony wymagały działania. Nadto organ powołuje się na wyniki kontroli, która ma potwierdzać zaniedbania organów spółki. Należy jednak zauważyć, że przeprowadzona kontrola miała miejsce w roku [...], a zarządzenie wójta o powołaniu organów spółki jest z roku [...]. Tak więc organ czekał ponad pięć lat aby wydać stosowne zarządzenie o powołaniu organów.

Następnie wójt w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia podnosi jako jeden z głównych zarzutów brak realizacji statutowych obowiązków. W tych okolicznościach należy uznać, że wybrany zarząd nie miał możliwości pojęcia działania w celu realizacji statutowych obowiązków. Przywołany przepis art.25 ust.2 ustawy daje podstawy do powołania przez wójta organów spółki w dwóch sytuacjach. W ocenie Sądu żadna z tych sytuacji w niniejszej sprawie nie zachodziła. Zaskarżone zarządzenie faktycznie narusza prawa J. B. jako wybranego członka zarządu spółki, w związku z wpisem do rejestru gruntów nowego zarządu spółki. Również należy uznać, że zaskarżonym zarządzeniem został naruszony interes prawny S. G. jako członka spółki. Jako członkowi spółki przysługuje mu prawo uczestniczenia w zgromadzeniu ogólnym udziałowców spółki i dokonywania wyboru organów spółki. Zarządzeniem wójta zostały wyłonione organy spółki, co spowodowało, że uprawnienia udziałowców do powołaniu organów zostały ograniczone. Ograniczenie praw może mieć miejsce jedynie w sytuacji, gdy zostały spełnione przesłanki z art. 25 ust.2 ustawy. W związku z tym, w ocenie sądu nie było podstaw do wydania zarządzenia o powołaniu organów i doszło do naruszenia uprawnień skarżących.

Powyższy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie został zaskarżony w całości. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono: l/ naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1963r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych polegającym na przyjęciu, że przepis ten nie dawał Wójtowi Gminy O. podstawy do powołania zarządu Spółki dla Zagospodarowania Wspólnoty Gruntowej i Leśnej w O., a ponadto 2) naruszenie przepisów o postępowaniu w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, w rozumieniu art. 174 pkt 2 p.p.s.a. tj. art. 106 § 3 tej ustawy, poprzez nieprzeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentu -protokołu z badania dokumentów działalności Spółki za okres [...] – [...] przeprowadzonego przez pracowników Urzędu Kontroli Skarbowej w W. Ośrodek Zamiejscowy w R. z [...] oraz art. 113 § 2 w zw. z art. 47 p.p.s.a. poprzez niedoręczenie stronie odpisu dokumentu stwierdzającego fakt nabycia przez S. G. udziału we Wspólnocie Gruntowej i Leśnej w O..

Na tej podstawie wniesiono o: 1) uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz 2) zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu podniesiono, że nie sposób się zgodzić ze stanowiskiem Sądu, że Wójt Gminy O. nie posiadał podstaw do powołania zarządu Spółki w trybie art. 25 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, ponieważ nie zachodziła w sprawie żadna z okoliczności wymienionych w tym przepisie.

Zgodnie z art. 18 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych - nazwa spółki i skład zarządu spółki oraz obszar wspólnoty gruntowej i wykazy uprawnionych do korzystania z tej wspólnoty podlegają z urzędu wpisowi do ewidencji gruntów. W ewidencji wpisuje się jedynie, na podstawie przedłożonych dokumentów, informacje o składzie zarządu oraz inne informacje przewidziane w wym. przepisie. Ewidencja jest jedynie zbiorem informacji, a dokonanie wpisu ma charakter formalny. Brak wpisu składu zarządu do ewidencji gruntów i budynków nie uniemożliwiał zarządowi wykonywania statutowych obowiązków. Zgodnie ze statutem Spółki jej celem jest sprawowanie zarządu na gruntach wspólnoty gruntowej i leśnej w O. oraz jej racjonalnie zagospodarowanie. Statutowy zakres działania zarządu obejmuje czynności w zakresie reprezentacji Spółki na zewnątrz oraz czynności w zakresie prowadzenia wewnętrznych spraw Spółki. Zarząd Spółki jest organem inicjującym działalność Ogólnego Zebrania członków Spółki, a także jej organem wykonawczym. Prowadzenie wewnętrznych spraw Spółki przez zarząd to m. in. prowadzenie działań zmierzających do racjonalnego zagospodarowania gruntów wchodzących w skład Wspólnoty, czyli przede wszystkim, opracowywanie projektu wieloletniego planu zagospodarowania użytków rolnych oraz rocznych planów prac gospodarczych w tym zakresie, opracowywanie i przedstawianie Zebraniu Ogólnemu do zatwierdzenia planu finansowego, organizowanie i przeprowadzenie zamierzonych prac, nadzór nad wykonywaniem robót, organizowanie czynności gospodarczych w lasach itp. Prowadzenie takiej działalności nie było uzależnione od faktu wpisu do ewidencji składu zarządu. Brak wpisu składu zarządu mógł utrudniać reprezentację Spółki na zewnątrz, natomiast nie miał znaczenia przy prowadzeniu działalności zarządzającej w sterze stosunków wewnętrznych Spółki.

Ze wskazanych wyżej statutowych obowiązków zarząd nie wywiązywał się. Organ nadzoru, jakim jest wójt nie otrzymywał od zarządu, do zatwierdzenia, planu zagospodarowania i regulaminu użytkowania gruntów i urządzeń Spółki - mimo iż taki obowiązek wynika z art. 24 ust. l ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych oraz statutu Spółki (par.15 ust.1 pkt 5). W dokumentacji Spółki brak jest informacji o jakichkolwiek działaniach zarządu podejmowanych na podstawie § 15 Spółki. Z analizy rachunku bankowego Spółki prowadzonego w latach [...]-[...] wynika, że wypłacono z niego kwotę [...]zł. a przeznaczenie tych środków nie zostało w żaden sposób udokumentowane, bowiem zarząd nie opracował planu finansowego, ani też nie składał sprawozdań finansowych. Protokół z kontroli przeprowadzonej przez UKS w [...] r. otrzymał H. B. - przewodniczący poprzedniego zarządu - który zobowiązał się do wykonania zawartych w nim zaleceń pokontrolnych. Organ nadzoru nie uzyskał jednak żadnej informacji odnośnie jakichkolwiek działań podjętych w celu realizacji zaleceń. W tej sytuacji istniała, podstawa prawna - przewidziana w art. 25 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych - do powołania zarządu z pośród osób nie będących członkami Spółki.

Zgodnie z § 13 ust. 3 Statutu Spółki - członków zarządu wybiera Ogólne Zebranie członków Spółki spośród siebie na okres trzech lat. Kadencja zarządu wybranego w dniu [...] upłynęła w [...]. Do tego czasu zarząd winien, w oparciu o § l O ust. 2 Statutu, zwołać Ogólne Zebranie członków celem wyboru nowego zarządu. Zarząd nie dopełnił tego obowiązku, czym nie doprowadził do wyboru organu wykonawczego Spółki, którego podstawowym celem statutowym jest należyte racjonalne gospodarowanie Wspólnotą Gruntową i Leśną w O.. W związku z powyższym organ nadzoru uznał, że spełniona została przesłanka z art. 25 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych - bowiem działalność zarządu nie prowadziła do osiągnięcia celu, dla którego Spółka została utworzona, czyli należytego, racjonalnego gospodarowania gruntami wspólnoty. Podkreślenia wymaga fakt, że brak wpisu składu zarządu do ewidencji gruntów i budynków nie stanowił przeszkody do dokonania czynności zmierzających do zwołania Walnego Zgromadzenia celem wyboru zarządu Spółki.

Spółka dla Zagospodarowania Wspólnoty Gruntowej i Leśnej w O. jest samodzielna osobą prawną, zaś rola Wójta jako organu nadzoru jest ściśle określona przepisami ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych oraz postanowieniami statutu. Wójt nie może ingerować w działalność Spółki, poza sytuacjami określonymi w w/wym. przepisach. Dlatego organ nadzoru podjął działania w celu zapewnienia racjonalnego gospodarowania majątkiem Wspólnoty poprzez powołanie zarządu "przymusowego", po otrzymaniu stosownego wniosku mieszkańców sołectwa O., na terenie którego położone są grunty Wspólnoty z [...] oraz pisma Prokuratury Rejonowej w P. z dnia [...] wzywającym organ nadzoru do podjęcia działań mających na celu zapobieżenie stwierdzonym nieprawidłowościom w działalności i gospodarce finansowej Spółki.

W świetle powyższych ustaleń należy stwierdzić, że w sprawie zaistniały przesłanki faktyczne i prawne uzasadniające zastosowanie normy określonej w art. 25 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych poprzez powołanie przez organy nadzoru członków zarządu Spółki z pośród osób nie będących jej udziałowcami. Dodatkowo organ stwierdza, że decyzja Głównego Geodety Kraju z dnia [...] oraz poprzedzająca ją decyzja Głównego Geodety Kraju z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji odmawiających poprzedniemu zarządowi Spółki wpisu do rejestru gruntów i budynków - została wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23.06.2007 r. sygn. akt.; IV SA/Wa418/07 - uchylona.

Stosownie do art. 113 p.p.s.a. przewodniczący może zaniknąć rozprawę tylko w przypadku, gdy sąd uzna sprawę za dostatecznie wyjaśniona. Prowadząc postępowanie - zgodnie z art. 106 § 3 cyt. wyżej ustawy - sąd może z urzędu przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Sąd nie przeprowadził dowodu uzupełniającego z protokołu zbadania dokumentów działalności Spółki za okres [...]-[...] przeprowadzonego przez pracowników Urzędu Kontroli Skarbowej w W., Ośrodek Zamiejscowy w R. z dnia [...] - mimo powołania się w uzasadnieniu wyroku na przedmiotowy dokument. Nadto w postępowaniu naruszony został przepis art. 47 p.p.s.a. w związku z nie doręczeniem pełnomocnikowi Wójta Gminy O. odpisu dokumentu złożonego przed Sądem przez S. G. w przedmiocie - wykazania przez niego legitymacji czynnej do wniesienia skargi na Zarządzenie Wójta - jako udziałowca Spółki dla Zagospodarowania Wspólnoty Gruntowej i Leśnej w O.. Udział we Wspólnocie można nabyć jedynie w trybie przepisów ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, zaś Wójt Gminy O. nie jest w posiadaniu żadnego dokumentu stwierdzającego fakt nabycia udziału przez S. G.. Skarżący stwierdza ponadto, że J. B. - jako członkowi zarządu Spółki wybranego w [...] r. - nie przysługuje legitymacja skargowa w przedmiotowej sprawie. Spółkę dla Zagospodarowania Wspólnoty Gruntowej i Leśnej w O. reprezentuje zarząd w osobie przewodniczącego, który zgodnie z par. 14 ust. 1 statutu, kieruje pracami zarządu. Przewodniczącym ówczesnego zarządu był H. B., zaś J. B. był jedynie członkiem zarządu. W nawiązaniu do powyższego a także biorąc pod uwagę uchwałę Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 9 grudnia 1969 r. sygn. akt: III CZPS9/69 organ zwraca się o wzięcie pod rozwagę nieważności postępowania w związku z przesłanką przewidzianą w art. 183 § 2 pkt. 2 p.p.s.a.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną wniesiono o jej oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Stwierdzono w szczególności, że skarżący podzielają w pełni interpretację przepisów prawa zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Podniesiono również szereg zarzutów pod adresem Wójta Gminy w O..

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 174 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, albowiem według art. 183 § 1 ustawy - p.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Związanie NSA podstawami skargi kasacyjnej wymaga prawidłowego ich określenia w samej skardze. Oznacza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym - zdaniem skarżącego - uchybił sąd, określenia, jaką postać miało to naruszenie, uzasadnienia zarzutu ich naruszenia, a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego - wykazania dodatkowo, że to wytknięte uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Kasacja nieodpowiadająca tym wymaganiom, pozbawiona konstytuujących ją elementów treściowych uniemożliwia sądowi ocenę jej zasadności. Ze względu na wymagania stawiane skardze kasacyjnej, usprawiedliwione zasadą związania Naczelnego Sądu Administracyjnego jej podstawami sporządzenie skargi kasacyjnej jest obwarowane przymusem adwokacko - radcowskim (art. 175 § 1 - 3 p.p.s.a). Opiera się on na założeniu, że powierzenie czynności sporządzenia skargi kasacyjnej wykwalifikowanym prawnikom zapewni jej odpowiedni poziom merytoryczny i formalny, umożliwiający Sądowi II instancji dokonanie kontroli zaskarżonego orzeczenia.

Choć złożona w rozpatrywanej sprawie skarga kasacyjna odpowiada przedstawionym wymogom, to podniesionych w niej zarzutów nie można uznać za usprawiedliwione, ponieważ są kompletnie bezzasadne.

Zarzut naruszenia art. 25 ust. 2 ustawy jest całkowicie chybiony i to z dwóch powodów. Zgodnie z tym przepisem, właściwy wójt (burmistrz, prezydent miasta) może powołać organy spółki spośród osób nie będących członkami spółki tylko w przypadku, jeżeli osoby wybrane lub wyznaczone do organów spółki odmówią uczestniczenia w tych organach lub, jeżeli działalność tych organów nie będzie osiągała celu, w którym spółka została utworzona, a w szczególności w razie nienależytego zagospodarowania gruntów wchodzących w skład wspólnoty. Żadna z wymienionych w tym przepisie przesłanek ustanowienia zarządu "przymusowego" – co prawidłowo ustalił Sąd I instancji – nie została spełniona.

Po pierwsze, zarzutów nienależytego zagospodarowania gruntów wchodzących w skład wspólnoty, o których mowa w protokole z badania dokumentów działalności Spółki za okres [...] – [...] przeprowadzonego przez pracowników Urzędu Kontroli Skarbowej w W. Ośrodek Zamiejscowy w R. z [...] nie można adresować do Zarządu wybranego na Nadzwyczajnym Ogólnym Zgromadzeniu Udziałowców Spółki dla Zagospodarowania Wspólnoty Gruntowej i Leśnej we wsi O. w dniu [...], z tego prostego powodu, że tego Zarządu w tym czasie nie było. Z tego też względu również postawiony Sądowi I instancji zarzut naruszenia art. 106 § 3 p.p.s.a., poprzez nieprzeprowadzenie dowodu uzupełniającego z tego dokumentu jest nie tylko niesłuszny, ale wręcz absurdalny, ponieważ dokument ten nie mógł w żadnej mierze odnosić się do stanu faktycznego sprawy, za który mógłby ponosić odpowiedzialność Zarząd wybrany w dniu [...].

Po drugie zaś, nie można zasadnie twierdzić, że działalność Zarządu wybranego w dniu [...] nie osiągała celu, w którym Spółka została utworzona, a w szczególności prowadziła do nienależytego zagospodarowania gruntów wchodzących w skład Wspólnoty, ponieważ to organy administracji publicznej skutecznie uniemożliwiały temu organowi Spółki wykonywanie statutowych zadań, nie potrafiąc przez ponad 5 lat ostatecznie zakończyć procesu rejestracji tego Zarządu. Działanie Wójta Gminy w O., polegające na egzekwowaniu od Spółki wykonania ciążącego na niej obowiązku w sytuacji, gdy sama administracja uniemożliwiła Spółce jego wykonanie jest sprzeczne z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa, a więc działaniem wręcz szkodliwym, co już wielokrotnie podnoszono w orzecznictwie NSA – por. np. wyrok NSA z 22.02.1984 r. (SA/Po 9/84), OSPiKA 1985, z. 12, poz. 239, z glosą J. Borkowskiego.

Stosownie do art. 174 pkt 2 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wnoszący skargę kasacyjną nie wyjaśnił, w jaki sposób naruszenie art. 113 § 2 w zw. z art. 47 p.p.s.a. poprzez niedoręczenie mu odpisu dokumentu stwierdzającego fakt nabycia przez S. G. udziału we Wspólnocie Gruntowej i Leśnej w O. mogło mieć jakikolwiek wpływ na wynik sprawy. Z tego względu i ten zarzut nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Wbrew temu, co twierdzi wnoszący skargę kasacyjną nie wystąpiła również przyczyna nieważności postępowania, o której mowa w art. 183 § 2 pkt. 2 p.p.s.a. Obaj skarżący bowiem, tj. J. B. i S. G. wnieśli skargę we własnym imieniu, do czego byli legitymowani, ponieważ zarządzenie Wójta Gminy w O. z [...] Nr [...] naruszało również ich interes prawny (nie tylko Spółki), co dobitnie wyłuszczył Sąd I instancji w uzasadnieniu swego wyroku.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za niemającą usprawiedliwionych podstaw i na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania kasacyjnego nie orzeczono, ponieważ skarżący J. B. i S. G. na rozprawie cofnęli swój wniosek w tym względzie.

Będąc związany granicami skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny tylko na marginesie pragnie zaznaczyć, że Sąd I instancji prawidłowo zakwalifikował zaskarżone zarządzenie Wójta Gminy w O. z [...] Nr [...] jako akt organu jednostki samorządu terytorialnego w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. i dlatego nie powinien opierać swojego rozstrzygnięcia w sprawie na podstawie wskazanej w art. 146 § 1 p.p.s.a.