Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy z wniosku J.K. o wymierzenie grzywny Prokuratorowi Rejonowemu w Zgorzelcu za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: I. wymierzyć Prokuratorowi Rejonowemu w Zgorzelcu grzywnę w wysokości 100 (słownie: sto) złotych; II. zasądzić od Prokuratora Rejonowego w Zgorzelcu na rzecz J.K. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Wnioskiem z dnia 20 lutego 2026 r. oraz w powołaniu na art. 55 § 1 w związku z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.) oraz art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej: u.d.i.p.), J. K. (dalej: wnioskodawca, strona) wystąpił o wymierzenie grzywny Prokuratorowi Rejonowemu w Zgorzelcu (dalej: organ) za nieprzekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargi jaką wnioskodawca złożył na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 14 stycznia 2025 r.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że skarga została złożona do organu w dniu 13 listopada 2025 r. Z kolei według informacji uzyskanych przez skarżącego w Wydziale Informacji Sądowej tut. Sądu organ przekazał Sądowi skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w dniu 10 grudnia 2025 r., naruszając tym samym obwiązek terminowego przekazania skargi określony art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Skarżący wskazał ponadto, że przekazana Sądowi odpowiedź na skargę nie nawiązuje do skierowanego do organu wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z dnia 14 stycznia 2025 r., co zdaniem skarżącego nie może być uznane za dopełnienie obowiązku przekazania Sądowi odpowiedzi na skargę.

Do wniosku o wymierzenie grzywny strona załączyła datowane również na dzień 20 lutego 2026 r. pismo zatytułowane "skarga", w którym, powołując się na art. 55 § 1 w związku z art. 54 § 2 p.p.s.a. i art. 21 pkt 1 u.d.i.p., powtarza zarzuty zawarte w treści wniosku o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie organowi grzywny organ w piśmie z dnia 17 marca 2026 r. oświadczył, że w dniu 19 listopada 2025 r. ustosunkował się do wniesionej przez skarżącego skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 14 stycznia 2025 r. Organ podaje, że odpowiedź na skargę sporządził w trzech egzemplarzach i wraz z aktami postępowania w dniu 24 listopada 2025 r. przesłał do Prokuratora Okręgowego w Jeleniej Górze. Po zwrocie w/w akt przez Prokuratora Okręgowego w Jeleniej Górze w dniu 9 grudnia 2025 r. skarga wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy została przesłana do Sądu, co zdaniem organu przemawia za dokonaniem tej czynności w ustawowym terminie.

Jak wynika z akt zawisłej przed Sądem sprawy o sygn. akt IV SAB/Wr 1341/25, skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek skarżącego z dnia 14 stycznia 2025 r., do której odnosi się przedmiotowy wniosek o wymierzenie organowi grzywny, została przez skarżącego osobiście wniesiona do organu w dniu 13 listopada 2025 r. Natomiast organ w dniu 10 grudnia 2025 r. (data stempla pocztowego) przesłał Sądowi skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Okoliczność nadania w dniu 10 grudnia 2025 r. przez organ do Sądu przesyłki o numerze [...], zawierającej skargę, odpowiedź na skargę oraz akta sprawy, potwierdzają dane z systemu e-monitoring P. S.A.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Na wstępie wskazać należy, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.). W rozstrzyganej sprawie skarga na bezczynność dotyczy udostępnienia informacji publicznej, a w myśl art. 21 pkt 1 u.d.i.p. do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy p.p.s.a, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.

Przepis art. 21 pkt 1 u.d.i.p. stanowi lex specialis w stosunku do przepisu art. 54 § 2 p.p.s.a. W razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi oraz akt sprawy wraz z odpowiedzią na skargę, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 55 § 1 p.p.s.a.). Przedmiotem sankcji określonej w w/w przepisie jest fakt niewykonania przez organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, obowiązku terminowego przekazania do Sądu wniesionej skargi wraz aktami sprawy i odpowiedzią na skargę bez względu to, czy uchybiono terminowi określonemu w art. 54 § 2 p.p.s.a. czy też wynikającemu z przepisu szczególnego.

Podkreślić należy, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco - restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu, stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki.

Jakkolwiek powołany art. 55 § 1 p.p.s.a. nie obliguje Sądu do wymierzenia grzywny - kwestia ta jak i wysokość grzywny pozostawiona jest uznaniu sądu orzekającego - to przekroczenie terminu na przekazanie skargi sądowi administracyjnemu warunkuje wymierzenie organowi grzywny, bowiem wyłączną przesłanką orzeczenia takiego środka wobec organu jest uchybienie ustawowemu terminowi przekazania dokumentacji do sądu administracyjnego. W tej sytuacji przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie sądowi skargi pozostają bez znaczenia w sprawie wymierzenia grzywny, mogą mieć jedynie wpływ na jej wysokość. Sąd nie może przy tym zadziałać w tej kwestii z urzędu, bez stosownego wniosku skarżącego.

W sprawie, wobec wpływu osobiście przez skarżącego wniesionej skargi do organu w dniu 13 listopada 2025 r., obowiązkiem organu było przekazanie do sądu skargi wnioskodawcy na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 14 stycznia 2025 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę najpóźniej do dnia 28 listopada 2025 r.

Organ dokonał przekazania skargi wraz odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w dniu 10 grudnia 2025 r., o czym świadczy data stempla pocztowego na kopercie, w której organ przesłał do Sądu w/w dokumentację. Fakt nadania przez organ na adres Sądu przesyłki o numerze [...], zawierającej skargę, odpowiedź na skargę oraz akta sprawy, w dniu 10 grudnia 2025 r. potwierdzają dane z systemu e-monitoring P. S.A. Z powyższego wynika zatem, że organ wykonał omawiany obowiązek z 12-dniowym opóźnieniem.

W okolicznościach faktycznych sprawy nie ulega wątpliwości, że organ nie wywiązał się z ustawowego obowiązku przekazania do sądu administracyjnego skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz z aktami sprawy w terminie. Stwierdzone zaniechanie organu w zakresie realizacji obowiązków związanych z przekazaniem skargi niewątpliwie narusza art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Mając na uwadze upływ czasu jaki minął od daty złożenia przez stronę skargi na bezczynność organu Sąd uznał, że wymierzenie organowi grzywny w danych okolicznościach stanowi konieczny środek dyscyplinująco-represyjny. Funkcja dyscyplinująca ma na celu doprowadzenie do wykonania przez organ administracji publicznej ciążącego na nim obowiązku procesowego. Funkcja represyjna służy ochronie wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa strony do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki. Poza tym grzywna pełni również funkcję prewencyjną albowiem ukaranie nią służy także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ administracji jak i przez inne organy administracji publicznej. W wymiarze indywidualnym ukarany organ administracji będzie wszak chciał uniknąć powtórzenia takiej sytuacji, choćby z uwagi na związane z tym uszczuplenie środków finansowych (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 3 listopada 2009 r., II GPS 3/09 i postanowienie NSA z dnia 11 maja 2012 r., I OZ 328/12).

Wymierzona w sprawie grzywna stanowi zatem sankcję dla organu za nieterminowe przekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. W świetle okoliczności sprawy, zdaniem Sądu, nie było podstaw do wymierzenia grzywny w wyżej wysokości albowiem z uwagi na przekazanie skargi, wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, przez organ nie było potrzeby dyscyplinowania organu w zakresie realizacji obowiązku ustawowego, który, wprawdzie z 12-dniowym opóźnieniem, to jednak organ ostatecznie wykonał.

Natomiast bez znaczenia dla uchybienia przez organ obowiązkowi przekazania Sądowi wniesionej skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w terminie określonym w art. 21 pkt 1 u.d.i.p. pozostaje podniesiona przez organ okoliczność sporządzenia odpowiedzi na skargę w dniu 19 listopada 2025 r., a następnie przekazania skargi wraz aktami sprawy do Prokuratora Okręgowego w Jeleniej Górze, przed ostatecznym przekazaniem do Sądu w dniu 10 grudnia 2025 r. Należy zwrócić uwagę, że organ władzy publicznej, jakim jest Prokurator Rejonowy w Zgorzelcu jest podmiotem profesjonalnym zatem ma obowiązek działania na podstawie i w granicach prawa, w tym przestrzegania wiążących go terminów i obowiązków procesowych. Sytuacja, w której strona czeka jedynie na przekazanie Sądowi skargi na działanie czy też bezczynność organu administracji publicznej, nie da się pogodzić z regułami demokratycznego państwa prawa i jednoznacznie wskazuje na istotne naruszenie prawa. Należy bowiem raz jeszcze podkreślić, że przekazanie skargi, jaką strona wniosła do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, wraz odpowiedzią na skargę oraz kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy, w terminie (w omawianym przypadku) 15 dni od dnia jej otrzymania, jest bezwzględnym obowiązkiem organu. Na bieg i długość omawianego terminu nie mają wpływu ewentualne wewnętrzne zasady obiegu dokumentów czy też organizacja pracy obowiązujące w aparacie pomocniczym organu.

Uwzględniając powyższe, Sąd uznał wniosek za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 100 zł. Określając wysokość grzywny, Sąd miał na uwadze, że przekroczenie terminu nie było znaczne (wyniosło w sumie 12 dni), jak również fakt, że wniosek o wymierzenie grzywny złożono już po przekazaniu przez organ skargi wraz z odpowiedzią na skargę. Sąd nie stwierdził podstaw do odstąpienia od jej wymierzenia skoro organem zobowiązanym w tym przypadku był Prokurator Rejonowy w Zgorzelcu, a więc wyspecjalizowany organ państwowy, który stoi na straży praworządności i zobligowany jest znać oraz stosować regulacje zawarte m.in. w art. 21 pkt 1 u.d.i.p.

Końcowo, odnosząc się do argumentacji skarżącego o treści odpowiedzi na skargę w sprawie o sygnaturze akt IV SA/Wr 1341/25, w której organ nie odnosi się do wniosku strony z dnia 14 stycznia 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej, co zdaniem strony miałoby świadczyć o niedopełnieniu przez organ obowiązku przekazania Sądowi odpowiedzi na skargę, Sąd wskazuje, że z jej treści wynika, że dotyczy ona wniesionej przez skarżącego w dniu 13 listopada 2025 r. skargi na bezczynność organu, której nieprzekazanie do Sądu w ustawowym terminie było przedmiotem rozpoznawanego wniosku skarżącego o wymierzenie grzywny. Z kolei zasadność podniesionych przez organ argumentów w przedmiocie zarzucanej organowi przez skarżącego bezczynności będzie przedmiotem odrębnej oceny Sądu rozpoznawającego sprawę ze skargi strony na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek skarżącego z dnia 14 stycznia 2025 r., zarejestrowaną pod sygnaturą akt IV SA/Wr 1341/25.

Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 55 § 1 i art. 154 § 6 p.p.s.a. w związku z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. wymierzył grzywnę, o której orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia.

O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie II sentencji postanowienia na podstawie art. 200 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.