Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Sławomir Antoniuk (spr.), Asesor WSA Mateusz Rogala, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę

Pismem z 16 sierpnia 2024 r. J. K. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] polegającą na nierozpatrzeniu wniosku o udzielenie informacji publicznej z [...] lipca 2024 r. w zakresie udostępnienia następujących informacji:

1. Czy M. S. zgłosił do opodatkowania całą powierzchnię użytkową budynku mieszkalnego po jego rozbudowie i nadbudowie? Zgłoszenie robót w Starostwie Powiatowym w [...] nastąpiło w 2007 r.

2. Decyzji podatkowej Wójta Gminy [...] ustalającej podatek od nieruchomości dla M. S. za lata 2020-2024 r.

Skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 13 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902); zwanej dalej u.d.i.p.

W związku z tym wniósł o udostępnienie żądanej informacji publicznej, uwzględnienie skargi i zobowiązanie organu do załatwienia sprawy, w przypadku niezastosowania przez organ trybu autokontroli oraz zasądzenie kosztów postępowania w kwocie 597 zł (wynagrodzenie pełnomocnika, koszty sądowe i opłata skarbowa za pełnomocnictwo).

Skarżący wskazał, że organ nie rozpoznał wniosku w ustawowym terminie, tj. do 12 sierpnia 2024 r., bowiem nie przesłał żądanej informacji publicznej ani nie wydał decyzji administracyjnej o odmowie jej udzielenia lub decyzji o umorzeniu postępowania, ani w żaden sposób nie odpowiedział.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi wskazując, że odpowiedź z 6 sierpnia 2024 r. na wniosek w zakresie pkt 1 oraz decyzja z [...] sierpnia 2024 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej w zakresie pkt 2 wniosku zostały wysłane do skarżącego przesyłką pocztową 13 sierpnia 2024 r. Powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 22 lutego 2022 r. sygn. akt II SAB/Rz 185/21, w którym stwierdzono, że jeśli odpowiedź na wniosek następuje w formie pisemnej, za pośrednictwem operatora pocztowego, o dochowaniu (lub nie) terminu do udzielenia informacji publicznej, w rozumieniu art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p., rozstrzyga data nadania przez podmiot zobowiązany odpowiedzi zawierającej żądaną informację publiczną. Nie powinien to być dzień zapoznania się z odpowiedzią przez wnioskodawcę (czy też odebrania odpowiedzi przez wnioskodawcę), bo wówczas, z różnych powodów, podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej nie miałby żadnej kontroli nad terminem udostępnienia, który go obciąża. W związku z tym jako termin załatwienia sprawy należy uznać 13 sierpnia 2024 r., a nie 12 sierpnia 2024 r. Nie można bowiem oceniać jako przejawu złej woli organu, czy też próby bezprawnego uchylenia się od wypełnienia ustawowego obowiązku udzielenia informacji publicznej. Nie sposób również uznać, że organ dopuścił się bezczynności w sytuacji, gdy już sam fakt sporządzenia odpowiedzi na wniosek w dniu [...] sierpnia 2024 r. oraz wydania w tym samym dniu decyzji potwierdza jego działania w celu rozpatrzenia wniosku w terminie ustawowym. Tak więc załatwienie sprawy nastąpiło przed złożeniem skargi na bezczynność.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935) – dalej jako P.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przy czym zgoda stron na rozpoznanie skargi w trybie uproszczonym nie jest wymagana. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu bądź nie podjął stosownej czynności (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109).

Na gruncie u.d.i.p. bezczynność podmiotu obowiązanego do rozpoznania wniosku informacyjnego ma miejsce wówczas, gdy organ - będąc w posiadaniu żądanej informacji - nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udzielenia informacji publicznej (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.), nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), ewentualnie nie informuje wnioskodawcy, że w danej sprawie przysługuje inny tryb dostępu do wnioskowanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.) bądź też, że wnioskowana informacja nie posiada waloru informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Jeżeli podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej nie podjął wymaganej przepisami u.d.i.p. czynności, to dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia powód, z uwagi na który to nie nastąpiło.

W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej, obowiązkiem sądu administracyjnego jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero ustalenie, iż podmiot, do którego zwrócił się skarżący, jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz że żądana przez skarżącego informacja ma walor informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p., obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Nie budzi zatem wątpliwości, że Wójt Gminy jest podmiotem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej.

W myśl art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie. Przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. precyzuje pojęcie informacji publicznej, przedstawiając przykładowy katalog danych mających walor informacji publicznej. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się szerokie rozumienie pojęcia informacji publicznej, co podyktowane jest transparentnością życia publicznego i zwiększaniem świadomości prawnej społeczeństwa. Definiuje się ją jako każdą wiadomość wytworzoną przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które realizują zadania publiczne bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swoich kompetencji.

Kwestią sporną w niniejszej sprawie nie jest też to, czy przedmiotem żądania wniosku z [...] lipca 2024 r. jest informacja publiczna. Organ gminny bowiem w odpowiedzi z 6 sierpnia 2024 r. udzielił odpowiedzi na pytanie 1 informując, że "Wójt Gminy [...] nie otrzymał informacji z Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w [...] o zakończeniu rozbudowy lub nadbudowy budynku mieszkalnego na działkach [...] i [...] w miejscowości [...]. Podatnik nie aktualizował powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego do opodatkowania na ww. działkach". Natomiast w odniesieniu do pkt 2 wniosku poinformował wnioskodawcę, iż w dniu [...] sierpnia 2024 r. wydał decyzję odmawiającą udzielenia informacji publicznej z powołaniem się na ochronę tajemnicy skarbowej.

Tym samym nie budzi wątpliwości Sądu, iż w analizowanym przypadku obowiązek informacyjny z art. 10 ust. 1 u.d.i.p. został w pełni zrealizowany. Oceny jedynie wymaga, czy udzielono wnioskowanej informacji w terminie, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p.

Odpowiedź organu została sporządzona 6 sierpnia 2024 r., lecz do skarżącego pismo wysłano 13 sierpnia 2024 r. Czternastodniowy termin do udzielenia informacji publicznej upłynął jednak 12 sierpnia 2024 r., co oznacza, iż organ spóźnił się z realizacją obowiązku informacyjnego o jeden dzień.

Biorąc pod uwagę, iż wyczerpującej odpowiedzi na wniosek skarżącego z [...] lipca 2024 r. udzielono wnioskodawcy przed wniesieniem skargi do Sądu (16 sierpnia 29 lipca 2024 r.), nie sposób organowi przypisać bezczynności. Posłużenie się w tym wypadku jedynie porównaniem dat wpływu wniosku do organu i wysyłki wnioskodawcy odpowiedzi sporządzonej w ósmym dniu wymaganego terminy oraz na tej podstawie stwierdzenie jednodniowej zwłoki w realizacji wniosku stanowiłoby nieuzasadniony nadmierny formalizm. Zwłaszcza jeśli uwzględni się treść uchwały NSA z 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II OPS 5/19 (publik. orzeczenia.nsa.gov.pl) , w której m.in. wskazano, iż kontrolowany w wyniku skargi na bezczynność stan rzeczy musi być w dacie wniesienia skargi aktualny, nie zaś historyczny. W analizowanym zaś przypadku skargę wniesiono już po udzieleniu skarżącemu prawidłowej odpowiedzi na jego wniosek.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę.