Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Miziołek Sędzia WSA Agnieszka Banach Protokolant Starszy inspektor sądowy Karolina Chrapkiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Kierownika Powiatowego Środowiskowego Domu Samopomocy w Starachowicach z dnia 13 marca 2026 r. [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla punkt 2. zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającą ją decyzję tego organu z dnia 22 października 2025 r., znak [...]; 2. zasądza od Kierownika Powiatowego Środowiskowego Domu Samopomocy w Starachowicach na rzecz M. K. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Kierownik Powiatowego Środowiskowego Domu Samopomocy w Starachowicach decyzją z 13 marca 2026 r. [...], po rozpatrzeniu wniosku M. K. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji tego organu z 22 października 2025 r., na podstawie art. 104 i 107, 105 § 1 w związku z art. 127 § 3 i 138 § 1 pkt 1 kpa i art. 16 i 17 w związku z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 902), dalej zwanej: u.d.i.p.:

1. umorzył postępowanie w zakresie wniosku o udostępnienie informacji publicznej dotyczącego: M. D., I. K. i A. Z.,

2. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w pozostałym zakresie.

W uzasadnieniu organ podał, że wnioskiem z 30 kwietnia 2025 r. M. K. złożyła wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej Kierownika Powiatowego Środowiskowego Domu Samopomocy w Starachowicach oraz pracowników Powiatowego Środowiskowego Domu Samopomocy w Starachowicach: M. D., M. M.-W., I. K., A. Z., P. G. i W. Ś. w zakresie ich poziomu wykształcenia, ukończonego kierunku (kierunków studiów), szkoły średniej w przypadku wykształcenia średniego, specjalizacji, ukończonych kursów, uprawnień ukierunkowanych na osoby niepełnosprawne z diagnozą autyzmu.

Pismem z 15 maja 2025 r. udzielono informacji odnośnie Kierownika Powiatowego Środowiskowego Domu Samopomocy i odmówiono dostępu do informacji publicznej w pozostałym zakresie. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku z 30 kwietnia 2025 r. w zakresie pozostałych pracowników poprzez wydanie decyzji. Po wydaniu tego wyroku, decyzją z 22 października 2025 r., odmówiono wnioskodawczyni dostępu do informacji publicznej ze względu na prywatność osób fizycznych. W piśmie złożonym 7 listopada 2025 r. wnioskodawczyni cofnęła wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie odnoszącym się do M. D., I. K. i A. Z. oraz wniosła o jego rozparzenie co do pozostałych pracowników wskazanych we wniosku.

Dalej organ podał, że pracownicy objęci wnioskiem zatrudnieni są na stanowiskach pomocniczych i obsługi: terapeuta, pomoc administracyjna/instruktor ds. kulturalno-oświatowych i opiekun (art. 4 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych, tekst jedn. Dz.U. 2024 r. poz. 1135 ze zm. i załącznik nr 3 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 25 października 2021 r. w sprawie wynagradzania pracowników samorządowych, tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 1638 ze zm.). Następnie, cytując treść art. 5 ust. 2 u.d.i.p. wskazał, że prawidłowe stosowanie tego przepisu wymaga określenia kręgu podmiotów, które mogą zostać uznane za osoby pełniące funkcje publiczne. Podstawowy katalog wskazany został w art. 115 § 13 ustawy Kodeks karny. Nadto na gruncie u.d.i.p. za osobę pełniącą funkcję publiczną lub mającą związek z pełnieniem takiej funkcji należy uznać każdego, kto pełni funkcję w organach władzy publicznej lub też w strukturach osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, jeśli funkcja ta ma związek z dysponowaniem majątkiem państwowym lub samorządowym albo zarządzaniem sprawami związanymi z wykonywaniem swoich zadań przez władze publiczne.

Zdaniem organu, pracowników objętych wnioskiem nie da się zaliczyć do funkcjonariuszy publicznych w rozumieniu art. 115 § 13 ustawy Kodeks kamy. Z zakresów ich obowiązków oraz ich umiejscowienia w strukturze organizacyjnej Powiatowego Środowiskowego Domu Samopomocy wynika, że nie posiadają oni żadnych uprawnień decyzyjnych, zarówno pod względem formalnoprawnym, jak i faktycznym do dysponowania środkami publicznymi, zarządzania sprawami związanymi z wykonywaniem zadań publicznych realizowanych przez ten podmiot. W wykonywaniu swoich zadań podlegają kierownictwu swoich bezpośrednich przełożonych i pełnią wyłącznie funkcje wykonawcze związane z zapewnieniem opieki i wsparcia podopiecznym domu. Nie wyrazili oni też zgody na udostępnianie danych ich dotyczących przetwarzanych przez pracodawcę - osobom trzecim.

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższą decyzję, domagając się jej uchylenia w punkcie 2 oraz uchylenia decyzji organu I instancji, M. K.–O. zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

- art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa do informacji;

1. art. 61 ust. 1 w związku z art. 61 ust. 3 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieuzasadnionej odmowie udzielenia informacji, niespełniającej warunków proporcjonalności i konieczności dokonanego ograniczenia, nieznajdującej podstaw w potrzebie ochrony wartości prawnie chronionych wskazanych w art. 61 ust. 3 Konstytucji RP;

2. art. 5 ust. 2 u.d.i.p. polegające na niepoprawnym przyjęciu, że udostępnienie żądanej informacji naruszyłoby prywatność osób fizycznych;

3 art. 5 ust. 2 zdanie 2 u.d.i.p. polegające na niepoprawnym przyjęciu, że pracownicy samorządowi wskazani we wniosku i zatrudnieni w PŚDS w Starachowicach nie pełnią funkcji publicznych, nie mają związku z pełnieniem tych funkcji.

W uzasadnieniu skargi jej autorka wskazała, że osoby wyszczególnione we wniosku z 30 kwietnia 2025 r. - członkowie zespołu wspierająco – aktywizującego, podejmują decyzje o charakterze władczym w stosunku do syna skarżącej i innych uczestników PŚDS w Starachowicach, posiadają kompetencje decyzyjne i mają uprawnienia, by wpływać na sytuację prawną uczestników.

Zdaniem skarżącej, organ błędnie uznał, że udostępnienie przedmiotowych informacji spowodowałoby naruszenie prywatności osób fizycznych. Informacje te nie odnoszą się bowiem do sfery prywatnej osób, których wniosek dotyczył, a za to mają ścisły związek z publiczną, służbową sferą ich działalności. Wnosząca skargę zauważyła, że osoba podejmująca współpracę z podmiotem, który wykonuje zadania publiczne i dysponuje środkami publicznymi, ma (lub powinna mieć) świadomość, że działalność tego podmiotu podlega zasadzie jawności. Nie powinno więc budzić sprzeciwu zainteresowanie społeczeństwa informacjami związanymi z działalnością takich osób o ile mają one związek ze sprawami publicznymi, czyli o ile odnoszą się do publicznej sfery ich działalności, a nie sfery osobistej czy intymnej. Z tego powodu niesłusznie uznano, że w sprawie znajdzie zastosowanie art. 5 ust. 2 u.d.i.p.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że skarżąca powołuje się na zapisy regulaminu organizacyjnego i rozporządzenia w sprawie środowiskowych domów samopomocy, jednak błędnie ocenia treść i znaczenie tych zapisów. Zdaniem organu z § 10 regulaminu organizacyjnego wynika, że kierownik reprezentuje Powiatowy Środowiskowy Dom Samopomocy w Starachowicach wobec podmiotów zewnętrznych oraz nadzoruje realizację zadań tego Domu przez personel, w tym pozostałych członków zespołu. To on autoryzuje ustalenia zespołu, składa wnioski i zawiera kontrakt z uczestnikiem. Rola pozostałych członków zespołu ma charakter czysto pomocniczy i ogranicza się do wykonywania czynności faktycznych związanych ze sprawowaniem pieczy oraz działaniami aktywizującymi uczestników.

Na rozprawie sądowej skarżąca poparła skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie była decyzja Kierownika Powiatowego Środowiskowego Domu Samopomocy w Starachowicach, dalej określany jako PŚDS w Starachowicach, wydana na podstawie art. 16 i 17 w związku z art. 5 ust. 2 u.d.i.p., w której to decyzji Kierownik PŚDS w Starachowicach, po ponownym rozpatrzeniu wniosku z 30 kwietnia 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej (wymienionych z nazwiska) pracowników PŚDS w Starachowicach w zakresie ich poziomu wykształcenia, ukończonego kierunku (kierunków studiów), szkoły średniej w przypadku wykształcenia średniego, specjalizacji, ukończonych kursów, uprawnień ukierunkowanych na osoby niepełnosprawne z diagnozą autyzmu - odmówił udostępnienia informacji publicznej.

Nie ulega wątpliwości, że Kierownik PŚDS w Starachowicach jest podmiotem reprezentującym jednostkę organizacyjną samorządu terytorialnego, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. i jest zobowiązany do udzielania informacji publicznej jako kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej zadania publiczne, która dysponuje majątkiem publicznym (art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.). Nie było również kwestionowane, że żądane informacje stanowią informację publiczną. Słusznie organ w swojej decyzji z 22 października 2025 r. wskazał, że informacje dotyczące spełnienia przez osoby zatrudnione w PŚDS w Starachowicach kwalifikacji, których rodzaj i poziom wynika z przepisów powszechnych, jest informacją publiczną. Organ jednak uznał, że – za wyjątkiem osoby pełniącej funkcję kierownika tej jednostki - tego rodzaju informacje nie mogą być udostępnione ze względu na prywatność osób, których te dane dotyczą.

Odmawiając udzielenia żądanych informacji organ powołał art. 5 ust. 2 u.d.i.p., który stanowi, że prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa.

W niniejszej sprawie istotą sporu było więc ustalenie, czy wnioskowana przez skarżącą informacja jest informacją o osobach pełniących funkcje publiczne oraz czy informacje te mają związek z pełnieniem funkcji publicznych lub warunkami powierzenia i wykonywania tych funkcji.

Należy podkreślić, że ustawa o dostępie do informacji publicznej nie definiuje pojęcia osoby pełniącej funkcje publiczne. Wbrew jednak poglądowi zawartemu w decyzji, orzecznictwo sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje, że pojęcie "osoby pełniącej funkcje publiczne" w rozumieniu art. 5 ust. 2 u.d.i.p. nie jest tożsame z definicją funkcjonariusza publicznego zawartą w art. 115 § 13 ustawy Kodeks kamy. Dominujące orzecznictwo sądów administracyjnych skłania się bowiem do szerokiej wykładni pojęcia osoby pełniącej funkcję publiczną i nie ogranicza się tylko do funkcjonariuszy publicznych, lecz obejmuje każdą osobę mającą związek z realizacją zadań publicznych. Przyjmuje się generalnie, że funkcja publiczna to funkcja związana z uprawnieniami i obowiązkami w zakresie realizacji zadań o znaczeniu publicznym (por. wyrok NSA z: 19 kwietnia 2011 r., I OSK 125/11, 28 marca 2018 r., I OSK 1526/16, 8 lipca 2015 r., I OSK 1530/14, orzeczenia powołane w niniejszym wyroku dostępne są na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym funkcja publiczna jest postrzegana przez pryzmat oceny społecznej, oddziaływania na sferę publiczną. Można zatem założyć, że ustawodawca pojęcie funkcji publicznej (art. 5 ust. 2 u.d.i.p.) wiąże z pojęciem sprawy publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.), gdyż w tym kontekście funkcja publiczna oznacza oddziaływanie na sprawy publiczne. Nie oznacza to wszak utożsamienia tych pojęć, lecz ich komplementarną interpretację. Użyte w art. 5 ust. 2 u.d.i.p. pojęcie osoby pełniącej funkcję publiczną obejmuje każdą osobę, która ma wpływ na kształtowanie spraw publicznych w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., tj. na sferę publiczną. Wskazanie, czy mamy do czynienia z funkcją publiczną, powinno zatem odnosić się do badania, czy określona osoba w ramach instytucji publicznej realizuje w pewnym zakresie nałożone na tę instytucję zadanie publiczne. Chodzi zatem o podmioty, którym przysługuje co najmniej wąski zakres kompetencji decyzyjnej w ramach instytucji, przy czym nie muszą to być osoby uprawnione do wydawania decyzji administracyjnych. Osobą pełniącą funkcje publiczne w rozumieniu cytowanego przepisu są nie tylko osoby działające w sferze imperium, ale również te, które wywierają wpływ na podejmowanie rozstrzygnięć o charakterze władczym, a więc osoby pełniące takie stanowiska i funkcje, których sprawowanie jest równoznaczne z podejmowaniem działań wpływających bezpośrednio na sytuację prawną innych osób lub łączy się co najmniej z przygotowywaniem szeroko rozumianych decyzji dotyczących innych podmiotów.

Mając powyższe na uwadze, nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu - że w niniejszej sprawie należało odmówić udzielenia żądanych informacji - które całkowicie pomija treść aktów gminnych dotyczących przedmiotowej jednostki organizacyjnej pomocy społecznej, jak też brzmienie przepisów ustawowych.

Zgodnie z art. 51a ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst jedn. Dz. U. z Dz.U.2026.639) dalej: "u.p.s.",

1. Ośrodkami wsparcia dla osób z zaburzeniami psychicznymi są: środowiskowy dom samopomocy lub klub samopomocy dla osób z zaburzeniami psychicznymi, zwanych dalej "uczestnikami", które w wyniku upośledzenia niektórych funkcji organizmu lub zdolności adaptacyjnych wymagają pomocy do życia w środowisku rodzinnym i społecznym, w szczególności w celu zwiększania zaradności i samodzielności życiowej, a także ich integracji społecznej.

2. Środowiskowy dom samopomocy świadczy usługi w ramach indywidualnych lub zespołowych treningów samoobsługi i treningów umiejętności społecznych, polegających na nauce, rozwijaniu lub podtrzymywaniu umiejętności w zakresie czynności dnia codziennego i funkcjonowania w życiu społecznym.

Tryb kierowania i przyjmowania do środowiskowych domów samopomocy dalej: "ŚDS", określa wydane na podstawie art. 51a ust. 5 u.p.s. rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 9 grudnia 2010 r. w sprawie środowiskowych domów samopomocy (Dz. U. z 2020 r. poz. 249), dalej: "rozporządzenie". W § 7 ust. 5 tego rozporządzenia wskazano, że skierowanie do domu następuje w drodze decyzji administracyjnej. W przypadku osób, które po raz pierwszy wystąpiły o skierowanie do domu, decyzję o skierowaniu do domu wydaje się na czas określony, nie dłuższy niż 3 miesiące, konieczny do dokonania przez zespół wspierająco-aktywizujący oceny możliwości zaproponowania osobie indywidualnego planu postępowania wspierająco-aktywizującego oraz okresu, jaki będzie niezbędny do jego realizacji (ust. 6). W ust. 7 prawodawca postanowił, że po dokonaniu oceny, o której mowa w ust. 6, oraz przygotowaniu indywidualnego planu postępowania wspierająco-aktywizującego osobę kieruje się do domu na czas określony, uzgodniony z kierownikiem domu, niezbędny do realizacji indywidualnego planu postępowania wspierająco-aktywizującego. Z kolei ust. 8 stanowi, że okres, na jaki osoba została skierowana do domu, może być przedłużony, w szczególności w sytuacji braku postępów w realizacji indywidualnego planu postępowania wspierająco-aktywizującego, okresowego braku możliwości skierowania osoby do innego ośrodka wsparcia, domu pomocy społecznej lub warsztatu terapii zajęciowej albo braku możliwości zatrudnienia, w tym w warunkach pracy chronionej na przystosowanym stanowisku pracy.

Indywidualny plan postępowania wspierająco-aktywizującego został zdefiniowany jako ustalony, odpowiednio do potrzeb i możliwości psychofizycznych każdego uczestnika, rodzaj i zakres usług świadczonych w domu (§ 2 ust. 1 rozporządzenia). Zgodnie z § 13 rozporządzenia plan ten jest realizowany w porozumieniu z uczestnikiem lub jego opiekunem. Zespół wspierająco-aktywizujący zbiera się w zależności od potrzeb, jednak co najmniej raz na 6 miesięcy, celem omówienia realizacji indywidualnych planów postępowania wspierająco-aktywizującego i osiągniętych rezultatów, a także ewentualnej możliwości ich modyfikacji. W przypadku osiągnięcia przez uczestnika poziomu samodzielności umożliwiającego uczestnictwo w innych formach wsparcia, zespół wspierająco-aktywizujący wnioskuje do jednostki prowadzącej lub jednostki zlecającej o umożliwienie uczestnikowi korzystania z innych form wsparcia w celu kontynuacji procesu usamodzielnienia, w szczególności poprzez odpowiednie formy rehabilitacji zawodowej lub zatrudnienia.

Ponadto w § 2 pkt 7 rozporządzenia przez zespół wspierająco-aktywizujący należy rozumieć kierownika domu i pracowników świadczących usługi w domu. Z § 10 ust. 1 rozporządzenia wynika, że w domu zatrudnia się, odpowiednio do potrzeb, osoby posiadające następujące kwalifikacje zawodowe:

1) psychologa;

2) pedagoga;

3) pracownika socjalnego;

4) instruktora terapii zajęciowej;

5) asystenta osoby niepełnosprawnej;

6) inne specjalistyczne, które będą odpowiadały rodzajowi i zakresowi usług świadczonych w domu.

Natomiast w § 11 rozporządzenia wskazano, że:

1. Pracownicy, o których mowa w § 10 ust. 1 i 2, są obowiązani posiadać co najmniej trzymiesięczne doświadczenie zawodowe w pracy z osobami z zaburzeniami psychicznymi.

2. Pracownicy, których zakres obowiązków obejmuje prowadzenie treningów umiejętności społecznych, są obowiązani posiadać przeszkolenie i doświadczenie w zakresie:

1) umiejętności kształtowania motywacji do akceptowanych przez otoczenie zachowań;

2) kształtowania nawyków celowej aktywności;

3) prowadzenia treningu zachowań społecznych.

Z kolei Regulamin Organizacyjny Powiatowego Środowiskowego Domu Samopomocy w Starachowicach (uchwalony uchwałą Zarządu Powiatu starachowickiego z 20 grudnia 2016 ?. Nr 178/2016) stanowi, że:

§ 12. Zespół wspierająco-aktywizujący Domu tworzą:

- kierownik.

- psycholog.

- pedagog.

- terapeuci.

- asystenci osoby niepełnosprawnej.

- inni specjaliści i osoby wg potrzeb.

§ 13. Zadania zespołu wspierająco-aktywizującego:

1) opracowywanie Indywidualnego Planu Postępowania Wspierająco-Aktywizującego dla uczestników,

2) wdrażanie i koordynacja Indywidualnego Planu Postępowania Wspierające-Akty wizującego,

dostosowanego do potrzeb i możliwości psychofizycznych uczestników Domu,

3) zawieranie kontraktu z uczestnikiem Domu celem realizacji postępowania wspierająco- aktywizującego,

4) dokonywanie wstępnej oceny stanu fizycznego uczestnika,

5) dokonywanie wstępnej, okresowej i rocznej oceny stanu psychicznego uczestnika,

6) dokonywanie półrocznej oceny postępów funkcjonowania uczestnika w zakresie:

- postępu umiejętności życia codziennego.

- postępu funkcjonowania interpersonalnego.

- spędzania czasu wolnego.

- nabytych umiejętności zdrowego stylu życia, ogólnego stanu zdrowia (skarg na dolegliwości somatyczne, udziału w edukacji zdrowotnej, nawyków higienicznych, czystości ciała, włosów, odzieży i wyglądu zewnętrznego),

- oceny efektów aktywizacji.

Z przedstawionych regulacji wynika zatem, że w każdym ŚDS działa obligatoryjnie zespół wspierająco-aktywizujący. Zespół ten obejmuje kierownika domu oraz odrębną od niego grupę osób - pracowników świadczących usługi w domu na rzecz podopiecznych ośrodka. Statusu tej grupy pracowników został wyraźnie wyodrębniony poprzez wskazanie - "pracowników świadczących usługi w domu", które wprost nawiązuje do treści delegacji ustawowej zawartej w art. 51a ust. 5 pkt 3 u.p.s. W delegacji tej, zawarto upoważnienie dla ministra do określenia kwalifikacji konkretnie określonej grupy podmiotów, tj. właśnie osób świadczących usługi, a więc pracowników bezpośrednio zaangażowanych w realizację celów tego ośrodka wsparcia. Celami tymi są: usługi w ramach indywidualnych lub zespołowych treningów samoobsługi i treningów umiejętności społecznych, polegających na nauce, rozwijaniu lub podtrzymywaniu umiejętności w zakresie czynności dnia codziennego i funkcjonowania w życiu społecznym (art. 51a ust. 2 u.p.s.). Zespół wspierająco-aktywizujący decyduje o zasadniczych aspektach funkcjonowania ośrodka np. proponowaniu uczestnikowi planu indywidualnego postępowania oraz czasu trwania tego postępowania (§ 7 ust. 6 rozporządzenia), omówieniu realizacji indywidualnych planów i osiągnięć w tym względzie - zespół jest uprawniony i powołany do stwierdzenia, czy uczestnik poczynił postępy w realizacji tego planu (§ 13 ust. 2 rozporządzenia), jak też wnioskowaniu do jednostki prowadzącej o inne formy wsparcia dla podopiecznego (§ 13 ust. 3 rozporządzenia). Istotnym jest zaznaczenie, że sporządzana przez zespół wspierająco-aktywizujący ocena co do zdolności do samodzielnego funkcjonowania, z uwagi na fakt, że pracownicy sporządzający muszą posiadać specjalistyczną wiedzę oraz doświadczenie zawodowe w pracy z osobami z zaburzeniami psychicznymi, jest bardzo trudna do podważenia i wymaga przekonywującego uzasadnienia.

Wobec powyższych kompetencji zespołu wspierająco-aktywizującego, którego z mocy prawa pracownicy świadczący usługi w domu są członkami, uznać trzeba, że mimo że członkowie tego zespołu, nie wydają żadnych decyzji administracyjnych, to niewątpliwie w sposób istotny oddziałuje na sferę spraw publicznych w systemie pomocy społecznej. Nie wykonują oni jedynie czynności usługowych, które nie mają bezpośredniego związku z merytorycznymi kompetencjami środowiskowych domów pomocy społecznej, lecz służą realizacji tych kompetencji. Jak słusznie podnosi skarżąca, członkowie zespołu wspierająco - aktywizującego podejmują czynności o charakterze władczym w stosunku do jej syna i innych uczestników PŚDS w Starachowicach oraz mają uprawnienia, by wpływać na sytuację prawną tych uczestników.

Pozwala to uznać członków zespołów wspierająco-aktywizującego za osoby wykonującą funkcję publiczną w rozumieniu art. 5 ust. 2 zdanie 2 u.d.i.p., natomiast informacje dotyczące ich wykształcenia mają bezpośredni związek z pełnieniem tej funkcji. W tej kwestii należy wskazać, że w przepisach u.d.i.p. brak jednak określenia, w jaki sposób należy badać związek z pełnieniem funkcji publicznej oraz, w których przypadkach mamy do czynienia z informacjami o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że kluczowe jest określenie związku między życiem prywatnym a działalnością publiczną, w tym konkretnymi informacjami dotyczącymi osoby pełniącej funkcję publiczną a pełnieniem funkcji. Taki związek istnieje, gdy informacja wiąże się z funkcjonowaniem instytucji, w szczególności ma mieć znaczenie dla ukształtowania się poglądu o sposobie jej funkcjonowania (por. wyroki NSA: z 20 października 2022 r., III OSK 5624/21 i z 7 marca 2019 r. I OSK 631/17).

Powyższe poglądy przedstawione w orzecznictwie korespondują z treścią art. 6 ust. 1 pkt 3 u.d.i.p., w którym to wskazano katalog otwarty podlegających udostępnieniu informacji publicznych o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p.

Dlatego też uznać należało, że wnioskowane przez skarżącą informacje publiczne dotyczące wykształcenia pracowników Powiatowego Środowiskowego Domu Samopomocy w Starachowicach podlegały udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, jako informacje o osobach pełniących funkcje publiczne, mające związek z warunkami oraz powierzeniem wykonywania tych funkcji (art. 5 ust. 2 u.d.i.p.), a także jako informacje o zasadach funkcjonowania podmiotów wykonujących zadania publiczne (art. 6 ust. 1 pkt 3 u.d.i.p.). Z przytoczonych bowiem wyżej regulacji prawnych: § 10 i § 11 rozporządzenia oraz § 12 Regulaminu Organizacyjnego Powiatowego Środowiskowego Domu Samopomocy w Starachowicach bezspornie wynika, że informacje o kwalifikacjach zawodowych, wymaganych w stosunku do zatrudnionych w tym ośrodku, stanowią niezbędne przesłanki do zatrudnienia w PŚDS w Starachowicach. Informacje, czy osoby te spełniają określone wymagania powinny więc być jawne dla opinii publicznej. Z tych wszystkich względów Sąd nie podzielił argumentacji organu, że w sprawie znajduje zastosowanie art. 5 ust. 2 u.d.i.p.

Odnosząc się do treści odpowiedzi na skargę podnieść trzeba, że organ niesłusznie marginalizuje rolę członków zespołu wspierająco-aktywizującego. Z § 2 pkt 7 rozporządzenia wyraźnie wynika, że zespół wspierająco-aktywizujący składa się z kierownika domu oraz odrębnej od niego grupy osób - pracowników świadczących usługi w domu. W ocenie Sądu, regulacja przewidująca, że kierownik jest członkiem zespołu wspierająco-aktywizującego służy temu, aby kierownik nie był pomijany w pracach tego gremium, które decyduje o zasadniczych aspektach funkcjonowania jednostki. Natomiast powołany przez organ § 10 Regulamin Organizacyjny Powiatowego Środowiskowego Domu Samopomocy w Starachowicach, dotyczy czynności, które kierownik podejmuje jako osoba kierująca pracą tego domu, a nie jako członek zespołu wspierająco-aktywizującego. Czynności tych przy tym dokonuje nie w imieniu własnym, ale zespołu, którego jest członkiem.

Mając to wszystko na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2026 r. poz. 143 ze zm.) uchylił punkt 2 zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji (pkt 1 sentencji wyroku). O zwrocie kosztów postępowania – 200 zł uiszczone tytułem wpisu sądowego od skargi orzeczono w pkt 2 sentencji wyroku, zgodnie z art. 200 tej ustawy.

Przy ponownym rozpoznaniu wniosku skarżącej organ uwzględni poglądy zawarte w niniejszym uzasadnieniu.