Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Darmoń Sędziowie WSA Magda Froncisz WSA Piotr Fronc (spr.) po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi N.B. na bezczynność Wójta Gminy M. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 13 września 2025r. oddala skargę.

N. B.-K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Wójta Gminy Michałowice w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej, wnosząc o:

1. zobowiązanie wójta do rozpatrzenia wniosku i udostępnienia żądanych informacji publicznych;

2. stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

3. zasądzenie kosztów postępowania;

4. obciążenie organu karą grzywny z powodu udzielenia odpowiedzi niezgodnych z prawdą.

W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że w dniu 13 września 2025 r. złożyła wniosek o udostępnienie informacji publicznej, obejmujący:

1. dokumenty związane z wyceną działek będących majątkiem Gminy Michałowice, przekazanych Skarbowi Państwa na budowę komisariatu policji;

2. wyceny i operaty szacunkowe tych nieruchomości sporządzone we wcześniejszym okresie;

3. kopie umów zawartych pomiędzy Urzędem Gminy Michałowice i Starostem Powiatowym w Krakowie w sprawie utworzenia komisariatu;

4. kopie planów i dokumentów związanych z powstaniem komisariatu policji w Michałowicach.

W odpowiedzi skarżąca otrzymała wyłącznie kopię porozumienia intencyjnego z dnia 28 listopada 2024 r. i informację, że wyceny i operaty szacunkowe znajdują się w aktach Starostwa Powiatowego. W odpowiedzi ze Starostwa dokumenty te nie zostały skarżącej przekazane, co jej zdaniem wskazuje, że pozostają w posiadaniu Gminy. Ponadto Urząd poinformował skarżącą, że nie posiada planów i dokumentów budowlano-architektonicznych związanych z inwestycją, co jej zdaniem nie jest zgodne z prawdą, ponieważ Starostwo przesłało jej kopię korespondencji pomiędzy Komendą Wojewódzką Policji a Starostwem Powiatowym w Krakowie z załącznikiem w postaci projektu obrazującego przebieg służebności drogowych. Dodatkowo Starostwo udostępniło skarżącej istotne dokumenty, których nie przekazał jej Urząd Gminy (protokół uzgodnień pomiędzy Skarbem Państwa a Gminą Michałowice), zarządzenie Wojewody Małopolskiego z dnia 11 kwietnia w sprawie wyrażenia zgody na nabycie do zasobu Skarbu Państwa w drodze darowizny nieruchomości położonej w Michałowicach).

Zdaniem skarżącej nie jest możliwe, aby Urząd, będący stroną powyższych dokumentów, faktycznie ich nie posiadał. Oznacza to, że organ w sposób nierzetelny i wybiórczy rozpatrzył wniosek skarżącej.

Organ wniósł w odpowiedzi o oddalenie skargi.

W uzasadnieniu wskazał, że oprócz wymienionych powyżej dokumentów, skarżąca zażądała przekazania aktów darowizny działek w Michałowicach przekazanych Skarbowi Państwa.

W odpowiedzi udzielonej w dniu 24 września 2025 r. organ wyjaśnił, że działki nie zostały przekazane Skarbowi Państwa. Ponadto stwierdził, że nie dysponuje operatem szacunkowym i wycenami (które to dokumenty znajdują się w dyspozycji Wydziału Gospodarki Nieruchomościami Starostwa Powiatowego w Krakowie), ani planów i dokumentów budowlano-architektonicznych związanych z powstawaniem komisariatu policji.

Organ podkreślił, że przekazał wszystkie dokumenty, które na dzień odpowiedzi znajdowały się w jego posiadaniu oraz nie ma obowiązku domyślania się intencji wnioskodawcy. We wniosku skierowanym do Wójta skarżąca domagała się przekazania konkretnych dokumentów, podczas gdy od Starosty żądała przekazania wszystkich dokumentów związanych z utworzeniem komisariatu, a zatem zakres postawionego żądania był znacznie szerszy, dlatego w odpowiedzi otrzymała ona wskazane w skardze dokumenty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 4 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) - dalej określanej, jako "p.p.s.a." - sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 i ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a., kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a oraz w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1–3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.

Na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Z kolei § 1a powołanego przepisu stanowi, że jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości lub w części (art. 151 p.p.s.a.).

W sprawach dostępu do informacji publicznej zakres przedmiotowy wyznacza pojęcie informacji publicznej (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1429 z późn. zm. – dalej jako "u.d.i.p."), zaś zakres podmiotowy - wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 tej ustawy). Rzeczą organu, do którego wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest załatwienie go w przepisany sposób, czyli udostępnienie informacji, jeśli ją wytworzył bądź jest w jej posiadaniu, albo odmowa lub umorzenie postępowania z przyczyn uregulowanych ustawą, albo wreszcie poinformowanie, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy.

Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej zatem ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie podmiot ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności.

W opinii Sądu, zarzuty przedstawione w skardze okazały się bezzasadne, gdyż organ nie dopuścił się bezczynności.

Jeżeli chodzi o zakres przedmiotowy, to nie ma żadnych wątpliwości, że adresat wniosku – Wójt Gminy Michałowice stanowi podmiot, który jest zobowiązany do udzielania informacji publicznych.

Zakres przedmiotowy informacji publicznej wynika natomiast z treści art. 6 u.d.i.p. Zgodnie z cytowanym przepisem, udostępnieniu podlega informacja publiczna w postaci danych publicznych, przy czym dane te nie są wyczerpująco skatalogowane, lecz wymienione wyłącznie przykładowo, o czym świadczy użycie określenia "w szczególności". Oznacza to, że organ winien za każdym razem dokonać indywidualnej interpretacji i oceny, czy żądana informacja ma charakter danych publicznych, czy też nie. Nie mniej jednak art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. a i c ustawy wprost stanowi, że za dane publiczne należy uznać w szczególności informacje o majątku publicznym, w tym o majątku Skarbu Państwa i państwowych osób prawnych oraz majątku jednostek samorządu terytorialnego.

Z powyższego wynika zatem, że jeżeli faktycznie doszło do przekazania nieruchomości stanowiących własność Gminy, są to informacje podlegające ujawnieniu.

Przechodząc do oceny zachowania organu, Sąd nie dopatrzył się jednak nieprawidłowości. Pytania były skonstruowane przez skarżącą w sposób konkretny. Wynika z nich, że domagała się ona uzyskania aktów darowizny konkretnych działek, ich wyceny, a także umów dotyczących powstania komisariatu oraz utworzonych planów w tym zakresie. Organ zobowiązany jest udzielić odpowiedzi na zadane pytanie, w zakreślonym przez wnioskodawcę zakresie. Skoro zatem – jak wyraźnie wskazano w odpowiedzi – powyższe działki nie zostały przekazane na rzecz Skarbu Państwa, nie mogło być aktów notarialnych dokumentujących ten fakt. Skoro organ nie dysponował operatem szacunkowym mającym na celu wycenę powyższych nieruchomości, ani też planów budowlano-architektonicznych związanych z powstaniem komisariatu, z obiektywnych przyczyn nie był w stanie ich przekazać. "Podmiot zobowiązany nie ma obowiązku podejmowania czynności zmierzających do uzyskania informacji, którymi nie dysponuje w celu ich udostępnienia wnioskodawcy" (por. wyrok NSA z dnia 17 czerwca 2020 r. sygn. akt I OSK 1416/19).

Powyższych ustaleń nie podważają zarzuty zawarte w skardze. Fakt, że skarżąca otrzymała ze Starostwa korespondencję pomiędzy Komendą Główną Policji a Starostem Powiatowym odnośnie przebiegu służebności drogowych nie oznacza, że Gmina dysponowała żądanymi przez skarżącą dokumentami. Po pierwsze, skarżąca nie wnioskowała o wydanie takiej korespondencji od Gminy, czyli informacji tych nie obejmował zakres wniosku. Po drugie, wbrew przekonaniu skarżącej nie jest ewidentne, że Gmina była w posiadaniu korespondencji pomiędzy Komendą a Starostwem.

Zdaniem Sądu również fakt, że Starostwo nie udzieliło skarżącej wglądu w wyceny i operaty szacunkowe w żadnej mierze nie świadczy o tym, że dokumenty te znajdują się w posiadaniu Gminy.

W zasobach Gminy dostępny zapewne jest protokół uzgodnień ze Skarbem Państwa z dnia 11 września 2025 r., który skarżąca uzyskała od Starostwa. Fakt, że dokument ten nie został jednak przekazany przez Gminę nie świadczy o jej bezczynności, lecz wynika ze sposobu sformułowania pytania, które nie obejmowało takich uzgodnień. Raz jeszcze należy podkreślić, że w pytaniu skierowanym do Wójta Gminy Michałowice skarżąca domagała się konkretnie wskazanych dokumentów w postaci aktu darowizny, wyceny działek, umów dotyczących utworzenia komisariatu oraz dokumentacji budowlanej.

Należy zauważyć, że pytanie skierowane przez skarżącą do Starostwa Powiatowego miało zupełnie inny, szerszy i otwarty zakres (k.12), gdyż skarżąca żądała w nim przekazania "wszystkich dokumentów" związanych z utworzeniem komisariatu policji. Dlatego też w odpowiedzi otrzymała opisane w skardze informacje.

Wobec powyższego, Sąd nie dopatrzył się przesłanek, aby brak udzielenia żądanych przez skarżącą danych uznać za bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.

W konsekwencji Sąd oddalił skargę na zasadzie art. 151 p.p.s.a.