Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Piątek Sędziowie Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Sędzia WSA Krzysztof Rogalski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 14 maja 2026 r. sprawy ze skargi T. D.-Z. na bezczynność Zakładu Gospodarki Komunalnej Spółki z o.o. w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Zakładu Gospodarki Komunalnej Spółki z o.o. w [...] do załatwienia wniosku skarżącego T. D.-Z. z dnia [...] r. o udostępnienie informacji publicznej, II. stwierdza, że Zakład Gospodarki Komunalnej Spółka z o.o. w [...] dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza od Zakładu Gospodarki Komunalnej Spółki z o.o. w [...] na rzecz skarżącego T.D.-Z. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2026 r. T. D.-Z. zwrócił się za pośrednictwem poczty elektronicznej do Zakładu Gospodarki Komunalnej Spółki z o.o. w [...] o udostępnienie, w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 902 ze zm., dalej u.d.i.p.), w formie elektronicznej (np. PDF lub skany dokumentów) na adres, z którego wysłano wniosek:

1) informacji o systemie klasyfikacji/priorytetów chodników i ciągów pieszych używanym przez ZGK (np. kategorie I, II, III lub inne) – opis systemu oraz kryteria przypisania chodnika do danej kategorii,

2) wykazu kategorii/klas zimowego utrzymania chodników wraz z kryteriami oceny (np. natężenie ruchu pieszego, lokalizacja przy obiektach użyteczności publicznej, centrum miasta itp.),

3) informacji, czy istnieją: a) wykazy ulic/chodników przypisanych do poszczególnych kategorii zimowego utrzymania, b) mapy (np. GIS) lub inne dokumenty pokazujące priorytety odśnieżania – jeżeli tak – o ich udostępnienie,

4) procedur, regulaminów, instrukcji lub innych aktów wewnętrznych określających standardy zimowego utrzymania chodników, w tym: a) maksymalne czasy reakcji po rozpoczęciu lub zakończeniu opadów śniegu dla poszczególnych kategorii chodników, b) minimalne grubości warstwy śniegu lub oblodzenia, po których należy rozpocząć działania niezależnie od kategorii chodnika,

5) harmonogramów, planów lub procedur operacyjnych dotyczących zimowego utrzymania chodników i ulic w sezonie 2025/2026,

6) umowy (lub umów) zawartych z Miastem [...] dotyczących zimowego utrzymania chodników i ulic wraz z załącznikami dotyczącymi: standardów odśnieżania, priorytetów i kategorii chodników, czasów reakcji, zakresu odpowiedzialności ZGK,

7) informacji, czy ZGK posiada lub planuje udostępnić mieszkańcom informacje o kategorii zimowego utrzymania konkretnego chodnika lub ulicy – jeśli tak – o opis formy i sposobu udostępnienia.

Wobec braku odpowiedzi na powyższy wniosek, pismem z dnia [...] lutego 2026 r. T. D.-Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Zakładu Gospodarki Komunalnej Spółki z o.o. w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej wywodząc m.in., iż do daty wniesienia skargi organ nie udostępnił żądanych informacji, nie wydał decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia, nie poinformował o przedłużeniu terminu udostępnienia informacji, mimo upływu 14-dniowego terminu określonego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Żądane informacje dotyczą realizacji zadania publicznego oraz sposobu gospodarowania mieniem publicznym i stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Brak jakiejkolwiek reakcji organu stanowi bezczynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej p.p.s.a.). W związku z powyższym wniósł o stwierdzenie bezczynności Zakładu Gospodarki Komunalnej w [...] Spółki z o.o. [...], zobowiązanie organu do udostępnienia żądanej informacji publicznej, stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z naruszeniem prawa oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Po otrzymaniu powyższej skargi, pismem z dnia [...] lutego 2026 r. Prezes Zarządu Zakładu Gospodarki Komunalnej w [...] Spółki z o.o. w [...] udzielił wnioskodawcy następującej odpowiedzi na wniosek.

1) Informacje o systemie klasyfikacji/priorytetów chodników i ciągów pieszych zostały przekazane Spółce przez Urząd Miasta [...] wraz z umową na zimowe utrzymanie miasta. W związku z powyższym Zakład Gospodarki Komunalnej Sp. z o.o. nie wyznaczał kryteriów przypisania chodnika i ciągów pieszych do danej kategorii, ani nie przypisywał ich do danej kategorii. Zgodnie z zapisami umowy obowiązuje podział dróg I chodników rra ujęte w stałym zimowym utrzymywaniu oraz utrzymywane interwencyjnie. W pierwszej kolejności utrzymywane są chodniki ujęte w stałym zimowym utrzymaniem tj. chodniki przylegające do głównych ciągów komunikacyjnych, deptak oraz chodniki najczęściej uczęszczane przez pieszych. Pozostałe chodniki utrzymywane są w drugiej kolejności, w systemie interwencyjnym tzn. po zgłoszeniu takiej konieczności przez mieszkańców, straż miejską lub inne instytucje.

2) W zakresie zimowego utrzymania chodników obowiązuje III standard zimowego utrzymania. Informacje o systemie klasyfikacji/priorytetów chodników i ciągów pieszych zostały przekazane Spółce przez Urząd Miasta [...] wraz z umową na zimowe utrzymanie miasta. W związku z powyższym Zakład Gospodarki Komunalnej Sp. z o.o. nie wyznaczał kryteriów oceny.

3) Zakład Gospodarki Komunalnej Sp. z o.o. otrzymał wykazy ulic i chodników przypisanych do poszczególnych kategorii zimowego utrzymania, zgodnie z załącznikami do umowy.

4) Standard zimowego utrzymania chodników, w tym:

a) maksymalne czasy reakcji po rozpoczęciu lub zakończeniu opadów śniegu,

b) minimalne grubości warstw śniegu lub oblodzenia, po których należy rozpocząć działania są opisane w umowie zwartej z Urzędem Miasta [...] i zostały przedstawione w tabelce, która stanowi odpowiedź na drugie pytanie, zgodnie ze specyfikacją techniczną będącą załącznikiem do umowy.

5) Harmonogramy dotyczące zimowego utrzymania chodników i ulic w sezonie 2025/2026 nie są możliwe do ułożenia ze względu na nieprzewidywalność aury.

6) Umowa dotycząca zimowego utrzymania ulic I chodników wraz z załącznikami w załączeniu.

7) Kategoria zimowego utrzymania chodnika jest jedna i jest to III standard. Informacja ta była wielokrotnie przekazywana poprzez media oraz każdorazowo na prośby mieszkańców, które wpływały do organu za pomocą poczty elektronicznej, portalu społecznościowego Facebook, telefonicznie oraz za pośrednictwem poczty tradycyjnej. Informacje o kategorii zimowego utrzymania konkretnej ulicy są udostępniane każdorazowo na prośbę mieszkańców.

Do odpowiedzi została załączona dokumentacja w postaci umowy powierzenia, wykazu ulic, wykazu chodników, schodów terenowych oraz ciągów pieszo jezdnych, specyfikacji technicznej.

Nadto decyzją z dnia [...] lutego 2026 r. Prezes Zarządu Zakładu Gospodarki Komunalnej w [...] Spółki z o.o. w [...] odmówił wnioskodawcy udostępnienia informacji publicznej w zakresie stawek godzinowych stanowiących element kalkulacji wynagrodzenia określonego w umowie dotyczącej zimowego utrzymania miasta.

Przekazując skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w odpowiedzi na skargę datowanej na [...] lutego 2026 r. organ wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił jednocześnie, iż skarżący złożył wniosek dnia 3 stycznia 2026 r. Z uwagi jednakże na cały szereg czynników, które zbiegły się w czasie, informacja nie mogła zostać udzielona w terminie. Przede wszystkim wynikało to z dużej ilości informacji wnioskowanych przez skarżącego oraz braku personelu po stronie ZGK. Okres zimowy – z uwagi na wyjątkową intensywność w bieżącym roku, był dla spółki znacznym wyzwaniem. Spółka odpowiada nie tylko za wywóz odpadów, ale w tym samym czasie musiała z niespotykaną od lat intensywnością odśnieżać chodniki i ulice na terenie miasta [...]. W bieżącym roku skala działań związanych z akcją zima po stronie Spółki wymagała zaangażowania znacznie większej ilości personelu niż w latach ubiegłych. Priorytetem dla spółki było odśnieżanie oraz zachowanie terminów związanych z bieżącą działalnością polegającą na odbiorze i wywozie odpadów. Na to wszystko nakładały się również awarie sprzętu, skargi mieszkańców i inne czynniki, powodujące, że działalność polegająca m.in. na udzielaniu odpowiedzi na pytania o informacje publiczną, nie były traktowane priorytetowo. Dodatkowo Spółka w ostatnim czasie udziela od kilku do kilkunastu odpowiedzi na pytania o informację publiczną miesięcznie, co powoduje dezorganizację w procesie pracy. Nie można bowiem do odpowiedzi podchodzić mechanicznie, ale w przypadku ZGK, który jest spółką prawa handlowego, każdorazowo prowadzona jest analiza, czy dostęp do informacji publicznej nie powinien być w danym przypadku ograniczony w uwagi na tajemnicę przedsiębiorstwa. Przez niedopatrzenie pracownika powiązane ze znacznym wzrostem jego innych obowiązków w pierwszej połowie stycznia, wnioskodawcy nie przesłano informacji w trybie art. 13 ust 2 u.d.i.p. Stosowna informacja powinna być wysłana wnioskodawcy wraz z informacją, że odpowiedź na jego wniosek zostanie udzielona do końca lutego 2026 r. Jak wskazano powyżej, z przyczyn obiektywnych i niezależnych od ZGK, wnioskodawca nie otrzymał informacji o terminie, w którym ZGK odpowie na jego wniosek. Dnia 2 lutego 2026 r. do Spółki wpłynęła skarga na bezczynność. Pismem z [...] lutego 2026 r. Spółka udzieliła wnioskodawcy odpowiedzi na wniosek – łącznie wraz z załącznikami 62 strony dokumentacji. Decyzją z dnia [...] lutego 2026 r. odmówiono udostępnienia informacji w zakresie kalkulacji wynagrodzenia, z uwagi na konieczność ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa. Mając powyższe na uwadze należy uznać, że Spółka nie pozostaje już w bezczynności. Stan bezczynności rzeczywiście miał miejsce, niemniej jednak wynikał wyłącznie z powodu błędu pracownika, który nie poinformował wnioskodawcy o tym, że jego wniosek nie zostanie rozpoznany w terminie oraz o terminie jego rozpoznania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 4 oraz art. 120 p.p.s.a.

Skarżący kierując pod adresem Zakładu Gospodarki Komunalnej Spółki z o.o. w [...] wniosek z [...] stycznia 2026 r., wniósł o udostępnienie objętej żądaniem informacji w trybie u.d.i.p., która reguluje zakres podmiotowy, przedmiotowy oraz procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej. Jednym z nich jest udostępnianie informacji publicznej na wniosek (art. 10 u.d.i.p.).

Tytułem wstępu należy zaznaczyć, iż dla dopuszczalności skargi w opisywanym przedmiocie nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, tzn. nie jest wymagane "wyczerpanie środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.

Ustawa o dostępie do informacji publicznej, stanowiąca rozwinięcie prawa określonego w art. 61 Konstytucji RP, reguluje zakres podmiotowy i przedmiotowy jej stosowania, procedurę oraz tryb udostępniania informacji publicznej. Stosownie do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Jego doprecyzowaniem jest art. 6 ust. 1 u.d.i.p., który wymienia rodzaje spraw, jakich mogą dotyczyć informacje o charakterze publicznym. Udostępnieniu podlega więc informacja o podmiotach zobowiązanych do udostępniania informacji publicznej i zasadach ich funkcjonowania (art. 6 ust. 1 pkt 2 i 3 u.d.i.p.), a także informacja o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść m.in. orzeczeń sądów powszechnych (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p.). Przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. zawiera jednak tylko przykładowy katalog spraw, dlatego na podstawie powyższych przepisów przyjmuje się, że informacją publiczną jest każda informacja wytworzona przez władze publiczne, osoby pełniące funkcje publiczne oraz inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym, jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów, które realizują zadania publiczne bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swoich kompetencji. Charakter taki ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnosząca się do tych podmiotów, o ile odnosi się do faktów i danych (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 grudnia 2013 r., I OPS 8/13).

W rozpatrywanej sprawie treść wniosku skarżącego, datowanego na [...] stycznia 2026 r. dotyczyła systemu klasyfikacji i priorytetów chodników, kryteriów przypisania do poszczególnych kategorii, wykazów lub map priorytetów odśnieżania, procedur, regulaminów i standardów zimowego utrzymania, harmonogramów i planów operacyjnych, umów zawartych z Miastem [...] dotyczących zimowego utrzymania chodników i ulic. Treść wniosku skarżącego mieści się w zakresie przedmiotowym pojęcia "informacja publiczna", co w rozpatrywanej sprawie było okolicznością bezsporną.

Z kolei podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji w świetle u.d.i.p. są m.in. władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., m.in. podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Adresat wniosku jest zatem co do zasady podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej następuje m.in. w sposób, o którym mowa w art. 10 i 11 – czyli na wniosek. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1).

W przypadku skierowania pisemnego wniosku o udostępnienie informacji publicznej podmiot, do którego wniosek taki został skierowany, może: udostępnić tę informację, gdy jest jej dysponentem oraz nie zachodzą okoliczności wyłączające możliwość jej udostępnienia w formie czynności materialno-technicznej; poinformować wnioskodawcę, że jego wniosek nie znajduje podstawy w przepisach u.d.i.p., gdyż żądanie nie dotyczy informacji mających charakter informacji publicznej, lub też wskazać, że organ nie jest dysponentem informacji, o którą wnioskodawca się zwrócił (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.), bądź też poinformować stronę, że w sprawie obowiązuje inny tryb udostępnienia informacji niż ten, w którym strona się zwróciła (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.); odmówić udostępnienia informacji lub umorzyć postępowanie, w sytuacji wskazanej w art. 14 ust. 2 stosownie do treści art. 16 u.d.i.p., czego dokonuje w formie decyzji administracyjnej. Może również odmówić w drodze decyzji udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem przez stronę warunku wskazanego w art. 3. Przy czym działań tych należy dokonać w terminie 14 dni od daty złożenia wniosku, z wyjątkami wynikającymi z omawianej ustawy (art. 13 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p.). Jednocześnie prawo do informacji publicznej nie ma charakteru bezwzględnego. Zgodnie bowiem z art. 5 u.d.i.p. podlega ono ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych (ust. 1). Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy, przy czym ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa (ust. 2).

Bezczynność organu na gruncie przepisów u.d.i.p. polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności w przedmiocie informacji publicznej, takich czynności nie podejmuje i jednocześnie nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia, albo też udziela informacji niepełnej, czy też niezgodnej z wnioskiem, niejasnej, czy niewiarygodnej oraz gdy odmawia jej udostępnienia w nieprzewidzianej do tej czynności formie, ponadto gdy nie informuje strony o tym, że nie posiada wnioskowanej informacji lub, że żądanie nie dotyczy informacji publicznej.

W okolicznościach rozpatrywanej sprawy, w odpowiedzi na wniosek skarżącego złożony dnia 3 stycznia 2026 r., adresat wniosku udzielił wnioskodawcy odpowiedzi pismem z [...] lutego 2026 r., nadto decyzją z tego samego dnia odmówił wnioskodawcy udostępnienia informacji publicznej w zakresie stawek godzinowych stanowiących element kalkulacji wynagrodzenia określonego w umowie dotyczącej zimowego utrzymania miasta. Nastąpiło to zatem po upływie ustawowego terminu do załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Jednocześnie wnioskodawca nie został powiadomiony w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim informacja zostanie udostępniona (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.), co przyznał organ w odpowiedzi na skargę. Powyższe jest równoznaczne z zaistnieniem w okresie pomiędzy upływem owego ustawowego terminu a datą udzielenia odpowiedzi na wniosek (20 stycznia – 24 lutego 2026 r.) stanu bezczynności.

Przy ocenie niniejszej sprawy należy mieć na uwadze fakt ustania zarzucanej w skardze bezczynności w wyniku udzielenia skarżącemu odpowiedzi na wniosek w dniu 24 lutego 2026 r., co nastąpiło już po wniesieniu skargi (2 lutego 2026 r.). Rozpoznając skargę w opisywanym przedmiocie sąd orzeka, biorąc za podstawę stan faktyczny sprawy w dacie wydania orzeczenia. Jeżeli po zainicjowaniu postępowania sądowego, przed dniem orzekania, bezczynność ta ustała, nawet jeśli miało to miejsce z przekroczeniem ustawowych terminów, wówczas organ nie pozostaje już w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi w tym zakresie. Nie można bowiem zobowiązać organu do określonego działania, które przed datą orzekania zostało już podjęte. W takiej sytuacji zachodzi podstawa do umorzenia postępowania w zakresie zobowiązania do wydania aktu lub dokonania czynności (art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.), z którą to sytuacją mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie. Skoro bowiem odpowiedź na wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej została udzielona stronie po wniesieniu skargi, a przed dniem orzekania przez sąd w przedmiocie bezczynności, brak było podstaw do formułowania rozstrzygnięcia zobowiązującego organ do załatwienia sprawy. Postępowanie w zakresie zobowiązania organu do załatwienia wniosku podlegało zatem umorzeniu, o czym orzeczono w pkt I wyroku, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Podjęcie przez organ działania po wniesieniu skargi nie zwalnia jednak sądu z obowiązku rozpoznania skargi w zakresie stwierdzenia, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.).

Stwierdzony w opisywanej sprawie stan bezczynności nie miał charakteru rażącego naruszenia prawa. Określenie to oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego lekceważenia wnioskodawcy, jaskrawego braku woli załatwienia sprawy, ewidentnego niestosowania przepisów prawa. Jest to naruszenie ciężkie, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem, niepozwalające na zaakceptowanie w demokratycznym państwie prawa i wywołujące dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne (B. Adamiak, J. Borkowski, Komentarz do kodeksu postępowania administracyjnego, Warszawa 1998 r., s. 808-812). Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych terminów załatwienia sprawy. Kwalifikacja naruszenia jako rażące musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako naruszenie zwykłe.

W rozpatrywanej sprawie zwłoka w załatwieniu żądania skarżącego nie nosiła cech lekceważącego traktowania przez adresata wniosku swych ustawowych obowiązków. Pomimo zaistniałej bezczynności obowiązek udzielenia odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej został zrealizowany ze wskazanym wyżej opóźnieniem. Nadto za przekonującą pod kątem oceny charakteru zaistniałej zwłoki należy uznać argumentację organu, iż w sezonie zimowym priorytetowym zadaniem Zakładu Gospodarki Komunalnej Spółki z o.o. w [...], poza bieżącą działalnością polegającą m.in. na odbiorze i wywozie odpadów, było odśnieżanie chodników i ulic miasta, co wymagało możliwie pełnego zaangażowania personelu Zakładu. W tej sytuacji nie było podstaw do przyjęcia, by bezczynność w niniejszej sprawie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W konsekwencji, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i art. 149 § 1a p.p.s.a., orzeczono jak w pkt II sentencji wyroku.

Zawarte w pkt III sentencji wyroku rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania znajduje oparcie w treści art. 200 oraz art. 205 § 1 p.p.s.a., a także § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 535). Zasądzona kwota stanowi równowartość uiszczonego wpisu od skargi (100 zł).