Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Rogalski Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 maja 2026 r. sprawy ze skargi W. W. na bezczynność [...] Kuratora Oświaty w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania [...] Kuratora Oświaty do rozpoznania wniosku skarżącej – W. W. z dnia [...] r., II. stwierdza, iż [...] Kurator Oświaty dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. w pozostałym zakresie skargę oddala, IV. zasądza od [...] Kuratora Oświaty na rzecz skarżącej – W. W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2026 r. (nadanym na adres e-mail Kuratorium Oświaty w [...] W. W. zwróciła się do [...] Kuratora Oświaty o udostępnienie (w formie elektronicznej) informacji publicznej "dotyczącej praktycznej nauki zawodu realizowanej przez uczniów Publicznej Branżowej Szkoły [...]", poprzez:

- wskazanie konkretnych przepisów prawa na podstawie których Kuratorium przyjęło, że wymiar praktycznej nauki zawodu realizowanej w P jest zgodny z obowiązującymi przepisami, zaś w klasie programowo najwyższej następuje zwiększenie tygodniowego wymiaru praktyk,

- wskazanie danych liczbowych, z których - według Kuratorium - wynika zwiększenie tygodniowego wymiaru praktyk w klasie programowo najwyższej, w szczególności tygodniowy wymiar praktyk w klasach I i II, tygodniowy wymiar praktyk w klasie III (z rozróżnieniem na system dniowy oraz system przemienny),

- wskazanie dokumentów, które zostały przedłożone przez P i stanowiły podstawę powyższego ustalenia (np. planu lub programu nauczania, harmonogramu praktyk, arkusza organizacyjnego),

- podanie informacji czy Kuratorium dokonało samodzielnej analizy wskazanych dokumentów, czy też oparło się wyłącznie na informacjach przekazanych przez szkołę, bez weryfikacji faktycznego wymiaru realizowanych praktyk.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia [...] lutego 2026 r. W. W., wskazując na okoliczność niepodjęcia przez [...] Kuratora Oświaty jakichkolwiek działań wobec złożonego dnia 24 stycznia 2026 r. wniosku, powołując się na niezrealizowanie obowiązku wynikającego z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 902, dalej u.d.i.p.) wniosła o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa, o zobowiązanie organu do udostępnienia informacji publicznej objętej ww. wnioskiem, o wymierzenie mu grzywny na podstawie art. 149 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej p.p.s.a.) oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Pismem z dnia [...] lutego 2026 r. (nadanym na adres e-mail skarżącej w dniu 16 lutego 2026 r.) [...] Kurator Oświaty poinformował wnioskującą, iż w wyniku awarii elektronicznego systemu obiegi dokumentów kierowane do niej pismo dotyczące wydłużenia terminu udzielenia odpowiedzi zaginęło w toku wewnętrznego obiegu dokumentacji. Organ poinformował jednocześnie, że wydłużenie terminu uzasadnione jest koniecznością podjęcia dodatkowych czynności związanych z zakresem wniosku, w tym koniecznością przeprowadzenia zaplanowanej na dzień 13 lutego 2026 r. kontroli.

Odpowiadając z kolei na skargę i wnosząc o jej oddalenie [...] Kurator Oświaty w piśmie z dnia [...] lutego 2026 r. wyjaśnił, że wniosek W. W. z dnia [...] stycznia 2026 r. dotyczył informacji publicznych przetworzonych, wymagających przeprowadzenia przez pracowników Kuratorium Oświaty kontroli w trybie działań doraźnych w Zespole Szkół Zawodowych P w [...]. W tym celu, w dniu 6 lutego 2026 r. w [...] Kuratorium Oświaty opracowano informację o kontroli, która zrealizowana została dnia 13 lutego 2026 r. Protokół z kontroli doręczono Dyrektorowi Zespołu Szkół w dniu 24 lutego 2026 r. Organ zaznaczył, że dopiero po upływie 7-dniowego terminu na wniesienie przez Dyrektora zastrzeżeń zalecenia z kontroli staną się prawomocne i organ będzie mógł przygotować odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji publicznej.

Pismem z dnia [...] marca 2026 r. (nadanym w tej samej dacie na adres e-mail skarżącej) [...] Kurator Oświaty odpowiadając na wniosek W. W. o udostępnienie informacji publicznej wskazał na podstawy prawne przyjęcia przez tenże organ, że wymiar praktycznej nauki zawodu w zawodzie sprzedawca jest zgodny z obowiązującymi przepisami. Organ poinformował także skarżącą, że podstawę jego ustaleń stanowiła rozmowa z Dyrektorem Szkoły oraz przedstawione przez niego wraz z pismem z dnia [...] grudnia 2025 r. zestawienie danych liczbowych dotyczące organizacji praktycznej nauki zawodu. W dalszej kolejności Kurator odniósł się szeroko do przeprowadzonej analizy danych oraz udostępnił skarżącej dane liczbowe dotyczące "tygodniowego wymiaru realizacji u pracodawcy" w systemie dniowym z rozbiciem na poszczególne klasy, w systemie przemiennym, a także dane w ujęciu rocznym. Końcowo organ poinformował wnioskującą o przeprowadzonej w dniu 13 lutego 2026 r. w Zespole Szkół kontroli w trybie działań doraźnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej jako: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w określonych przypadkach, w tym także w sprawach dotyczących udostępnienia informacji publicznej (art. 3 § 2 pkt 1 - 4a oraz pkt 8 p.p.s.a.). Na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania: 1. zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2. zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie, zgodnie z art. 149 § 1a p.p.s.a., sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Przedmiotem skargi wniesionej w rozpatrywanej sprawie jest bezczynność Kuratorium Oświaty w [...] w udzieleniu odpowiedzi na wniosek skarżącej o udostępnienie informacji publicznej z [...] stycznia 2026 r., który to wniosek złożony został na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 902, dalej u.d.i.p.). W sprawie nie ma sporu co do tego, że żądana informacja stanowi informację publiczną, a organ, do którego wniosek został skierowany był zobowiązany do udzielenia informacji - art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni, za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w ww. terminie wówczas podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.).

W okolicznościach sprawy organ po złożeniu przez skarżącą wniosku nie podjął, aż do dnia wniesienia skargi, żadnej czynności wymaganej przepisami u.d.i.p. (nie udzielił odpowiedzi i nie poinformował o wydłużeniu terminu do rozpoznania wniosku), a udostępnienie informacji nastąpiło dopiero pismem z [...] marca 2026 r., tj. po wniesieniu skargi do Sądu. Jak wynika z treści odpowiedzi na skargę oraz skierowanego do skarżącej pisma z [...] lutego 2026 r. organ uznał, że wniosek skarżącej z [...] stycznia 2026 r. dotyczył informacji publicznych przetworzonych, a w wyniku awarii elektronicznego systemu obiegu dokumentów kierowane do niej pismo dotyczące wydłużenia terminu udzielenia odpowiedzi zaginęło. Ta okoliczność nie zmienia faktu, że organ po złożeniu przez skarżącą wniosku z [...] stycznia 2026 r. nie podjął, aż do dnia wniesienia skargi z [...] lutego 2026 r., żadnej czynności wymaganej przepisami u.d.i.p. (nie udzielił odpowiedzi i nie poinformował o wydłużeniu terminu do rozpoznania wniosku). Dopiero pismem z [...] marca 2026 r. organ odpowiedział na wniosek skarżącej o udostępnienie informacji publicznej.

Skoro zatem wniosek o udostępnienie informacji publicznej został złożony w sposób właściwy i spełniony został warunek podmiotowy, jak i przedmiotowy obowiązku udostępnienia tej informacji, to wobec braku podjęcia przez podmiot zobowiązany, do dnia wniesienia skargi, działań przewidzianych w ustawie o dostępie do informacji publicznej, uznać należało, iż podmiot ten dopuścił się bezczynności, która ustała wraz z przesłaniem odpowiedzi na wniosek w dniu 2 marca 2026 r. Bez znaczenia jest przy tym przyczyna, dla której organ nie poinformował skarżącej o powodach opóźnienia i wydłużeniu terminu do udzielania odpowiedzi.

Ponieważ organ przed rozpoznaniem skargi załatwił wniosek skarżącej postępowanie sądowe dotyczące zobowiązania organu do rozpatrzenia wniosku z [...] stycznia 2026 r. podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r., I OPS 6/08), o czym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono w pkt I sentencji wyroku.

Udostępnienie informacji publicznej po wniesieniu skargi na bezczynność w tym przedmiocie, a przed jej rozpoznaniem, nie zwalnia jednak sądu od podjęcia pozostałych rozstrzygnięć właściwych dla tego rodzaju skargi. W związku z powyższym sąd, działając na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł, że organ dopuścił się bezczynności, gdyż jego pismo stanowiące odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji zostało wysłane do skarżącej z uchybieniem ustawowego terminu jej udostępnienia. Jednocześnie na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. sąd stwierdził, że bezczynność adresata wniosku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Rażącym naruszeniem prawa jest naruszenie ciężkie, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem, niepozwalające na zaakceptowanie w demokratycznym państwie prawa i wywołujące dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne (por. B. Adamiak i J. Borkowski, Komentarz do kodeksu postępowania administracyjnego, Warszawa 1998 r., s. 808-812). Kwalifikacja naruszenia jako rażące musi zatem posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie taka sytuacja kwalifikowanej, rażącej bezczynności nie zaistniała, z uwagi na niewielką zwłokę w udzieleniu skarżącej odpowiedzi na jej wniosek oraz fakt, iż organ wprawdzie z uchybieniem terminu, ale poinformował skarżącą pismem z [...] lutego 2026 r. o podejmowanych czynnościach i przyczynach opóźnienia.

Na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę w pozostałym zakresie, tj. w zakresie wymierzenia organowi grzywny. Zgodnie z art. 149 § 2 p.p.s.a. wymierzenie grzywny jest uprawnieniem dyskrecjonalnym sądu, możliwością, z której należy korzystać, jeżeli realia rozpoznawanej sprawy są niemożliwe do akceptacji z punktu widzenia ochrony praw strony. Jest to środek, który powinien być stosowany w szczególnie drastycznych przypadkach zwłoki organu w załatwieniu sprawy. Grzywna jest środkiem dodatkowym o charakterze dyscyplinująco-represyjnym, gdy postępowanie organu nosi znamiona celowego unikania rozpoznania wniosku oraz istnieje obawa, że bez tej dodatkowej sankcji organ nadal nie będzie respektować obowiązków wynikających z przepisów prawa. Taka sytuacja nie miała miejsca w okolicznościach rozpoznawanej sprawy z uwagi na udzielenie żądanej przez skarżącą informacji przed rozpoznaniem skargi.

Na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. Sąd zasądził od podmiotu zobowiązanego na rzecz skarżącej zwrot poniesionych kosztów postępowania w postaci uiszczonej opłaty sądowej w wysokości 100 zł.