drukuj    zapisz    Powrót do listy

6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s, , Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, Umorzono postępowanie w przedmiocie wniosku, II SA/Łd 609/07 - Postanowienie WSA w Łodzi z 2008-07-30, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II SA/Łd 609/07 - Postanowienie WSA w Łodzi

Data orzeczenia
2008-07-30  
Data wpływu
2007-06-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Joanna Sekunda-Lenczewska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Sygn. powiązane
II OSK 1399/08 - Postanowienie NSA z 2008-11-17
II OZ 177/08 - Postanowienie NSA z 2008-03-04
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Umorzono postępowanie w przedmiocie wniosku
Sentencja

Dnia 30 lipca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w osobie: Sędziego WSA Joanny Sekundy - Lenczewskiej po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 lipca 2007 roku o odrzuceniu skargi Z. L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] ([...]) w przedmiocie samowolnie wykonanych robót budowlanych postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej

Uzasadnienie

II SA/Łd 609/07

UZASADNIENIE

Z. L. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie samowolnie wykonanych robót budowlanych.

Postanowieniem z dnia 20 lipca 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę Z. L. z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego.

Z kolei, postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu wniosku strony, przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

W dniu 3 września 2007 roku Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. wyznaczyła do prowadzenia sprawy adwokat K. K., której pełnomocnictwo zostało udzielone przez skarżącą w dniu 17 września 2007 roku.

Pismem z dnia 22 października 2007 roku pełnomocnik skarżącej wystąpił z wnioskiem o przywrócenie skarżącej terminu do uiszczenia wpisu sądowego, przywrócenie skarżącej terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz przywrócenie pełnomocnikowi terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, składając jednocześnie skargę kasacyjną.

Postanowieniem z dnia 16 listopada 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego na podstawie art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Następnie, w dniu 7 grudnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił osobiście sporządzone zażalenie Z. L. na powyższe postanowienie z uwagi na jego niedopuszczalność.

Na postanowienie tut. Sądu z dnia 16 listopada 2007 roku zażalenie złożył również pełnomocnik skarżącej, po rozpoznaniu którego Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 4 marca 2008 roku uchylił zaskarżone orzeczenie.

W dniu 7 maja 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, ponownie rozpoznając wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, postanowił o jego przywróceniu.

W wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia 20 czerwca 2008 roku pełnomocnik skarżącej wezwany został do wypowiedzenia się, czy wobec treści postanowienia tut. Sądu z dnia 20 sierpnia 2007 roku o zwolnieniu od kosztów sądowych oraz z dnia 7 maja 2008 roku o przywróceniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi, podtrzymuje wnioski o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, w terminie 7 dni.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącej oświadczył, iż cofa skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 20 lipca 2007 roku oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.

Przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi jest cofnięcie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

W pierwszej kolejności należy jednak zauważyć, iż pismem z dnia 22 października 2007 roku pełnomocnik skarżącej wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zarówno dla skarżącej, jak i dla pełnomocnika.

W tym miejscu wypada zwrócić uwagę, iż prawo do złożenia skargi kasacyjnej, zgodnie z art. 174 § 2 p.p.s.a. przysługuje stronie, natomiast zasada wyrażona w art. 175 § 1 p.p.s.a., iż skarga kasacyjna powinna zostać sporządzona przez osobę będącą adwokatem lub radcą prawnym nie nadaje tej osobie statusu strony. Stąd też pełnomocnik nie jest uprawniony do dokonywania czynności procesowych we własnym imieniu, zatem nie może występować z żądaniem przywrócenia mu terminu do dokonania tej czynności.

Ponadto, istotą pełnomocnictwa, wynikającą z treści art. 95 § 2 kc, jest to, że wszelkie czynności prawne dokonywane przez pełnomocnika strony w granicach

udzielonego mu umocowania pociągają za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego, a tym samym działania te należy traktować tak, jakby były podejmowane przez samego mocodawcę (vide: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 czerwca 2008 roku o sygn. akt II SA/Łd 332/08).

Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał za stosowne potraktować żądania zawarte w piśmie z dnia 22 października 2007 roku jako jeden wniosek (skarżącej) o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, gdyż wniosek złożony przez pełnomocnika we własnym imieniu należałoby uznać za niedopuszczalny.

Wycofanie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej skutkuje zastosowaniem art. 60 p.p.s.a., zgodnie z którym skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Z brzmienia powyższego przepisu wnika co prawda, iż dotyczy on skargi, jednak za sprawą art. 64 § 3 p.p.s.a. znajduje on również odpowiednie zastosowanie do wniosków, a zatem i do cofnięcia wniosku o przywrócenie terminu do skargi kasacyjnej.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca, działając przez pełnomocnika, oświadczyła, iż cofa wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uznając oświadczenie za skuteczne i niepozostające w sprzeczności z prawem, na podstawie art. 64 § 3 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.



Powered by SoftProdukt