Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi M. B. na bezczynność Prezydenta Wrocławia w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 30 stycznia 2026 r. postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

W dniu 19 lutego 2026 r. M. B. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Prezydenta Wrocławia (dalej: organ) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek skarżącego, który wpłynął do organu w dniu 30 stycznia 2026 r.

Skarga została przesłana na elektroniczną skrzynkę podawczą organu, który w dniu 3 marca 2026 r. przesłał skargę, w formie w jakiej wniósł ją skarżący, na elektroniczną skrzynkę podawczą Sądu.

Przesłana w formie załącznika do pisma przewodniego z dnia 19 lutego 2026 r. 2025 r. skarga, stanowiąca załączony do w/w pisma plik w formacie pdf o nazwie: "skarga-na-bezczynnosc 2026-02-19.pdf", nie została opatrzona kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym ani podpisem osobistym.

W wykonaniu zarządzenia z dnia 17 marca 2026 r., pismem Sądu z dnia 19 marca 2026 r., skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym i następnie nadesłanie tak podpisanej skargi na elektroniczną skrzynkę podawczą Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie skierowano na adres skarżącego do doręczeń elektronicznych.

Jak wynika z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (Identyfikator Poświadczenia: [...] – [...]), wezwanie do uzupełnienia wskazanego wyżej braku formalnego skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 19 marca 2026 r.

W zakreślonym w w/w wezwaniu Sądu terminie skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 - dalej: p.p.s.a), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a (art. 12b § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie do art. 46 § 2b p.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego.

Według natomiast art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Warunkiem skutecznego wniesienia skargi w drodze elektronicznej jest wniesienie skargi podpisanej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym. Należy dostrzec, że z uwagi na jednoznaczne brzmienie art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. nie można przyjmować, że opatrzenie pisma przewodniego podpisem elektronicznym skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, a więc również załączników. W art. 46 p.p.s.a. rozróżniono podpisywanie dwóch elementów korespondencji elektronicznej - pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego (§ 2a) oraz załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (§ 2b), których dotyczą zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a p.p.s.a. Kwestia ta została ostatecznie przesądzona w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2021 r. sygn. akt I FPS 2/21, który uznał, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.

Nie dysponując skargą podpisaną w sposób, o jakim mowa w art. 46 § 2a p.p.s.a., Sąd wezwał skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez podpisanie skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym i nadesłanie w ten sposób podpisanej skargi na elektroniczną skrzynkę podawczą Sądu. Należy zauważyć, że w treści pisma przewodniego, datowanego na dzień 19 lutego 2026 r., zawierającego załącznik o nazwie "skarga-na-bezczynnosc 2026-02-19.pdf" skarżący wskazał, że to właśnie ten załącznik stanowi treść skargi.

Wezwanie zostało doręczone skarżącemu na jego adres do doręczeń elektronicznych w dniu 19 marca 2026 r. W tym bowiem dniu zostało przez skarżącego podpisane urzędowe poświadczenie odbioru przedmiotowego wezwania. Stosownie do brzmienia art. 74a § 5 p.p.s.a., datą doręczenia pisma jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa w § 3 pkt 2. Ponadto zgodnie z art. 74a § 1 p.p.s.a., skarżący wniósł skargę w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu i nie zrezygnował z doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, co obligowało Sąd do doręczenia skarżącemu wezwania do jego adres do doręczeń elektronicznych.

W związku z powyższym wyznaczony skarżącemu termin na podpisanie skargi, w sposób określony w skierowanym do skarżącego wezwaniu, i tym samym uzupełnienie braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie z dniem 26 marca 2026 r. (czwartek), albowiem skarżący nie sanował braku formalnego skargi. Obligowało to Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia.

Orzeczenie o zwrocie uiszczonego wpisu, zawarte w pkt II sentencji postanowienia, znajduje oparcie w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie, z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.