Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz Sędziowie sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) sędzia WSA Grzegorz Saniewski Protokolant starszy sekretarz sądowy Elżbieta Brandt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2016 r. sprawy ze skargi E. G. i S. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia na pokrycie kosztów związanych z wystąpieniem zdarzeń losowych lub innych zdarzeń mających wpływ na jakość sprawowanej opieki 1. oddala skargę, 2. zasądza od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) na rzecz radcy prawnego Ł. C. kwotę 470,78 (czterysta siedemdziesiąt 78/100) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Decyzją [...] lipca 2015 r., nr [...] Starosta W., działając na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 2 lit. b i art. 88 ust. 4 ustawy z dnia [...] czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz.U. z 2015 r., poz. 332), po rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] maja 2015 r., odmówił przyznania E. G. i S. G. stanowiącymi rodzinę zastępczą dla N. P. - świadczenia na pokrycie kosztów związanych ze zdarzeniem losowym lub innych zdarzeń mających wpływ na jakość sprawowanej opieki.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia podniesiono, że zainteresowani złożyli wniosek o przyznanie świadczenia w dniu [...] maja 2015 r., uzupełniony pismem z dnia [...] maja 2015 r., wskazując jako zdarzenie losowe śmierć babki N. P. oraz potwierdzenie kosztów dowozu dziecka do szkoły.

Organ orzekający wyjaśnił, że zainteresowani zostali ustanowieni rodziną zastępczą postanowieniem Sądu Rejonowego z [...] kwietnia 2015 r., a wcześniej N. P. przebywała w rodzinie zastępczej u swojej babki E. K. we [...].

Podkreślono również, że zgodnie z art. 191 ust. 1 pkt 1 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, wydatki na dziecko ponosi gmina [...] i związku z tym w dniu [...] czerwca 2015 r. zawarto porozumienie pomiędzy Gminą [...] a Powiatem W., z którego wynikało, że wydatki fakultatywne będą pokrywane po uprzednim uzgodnieniu stron. Powołując się na art. 83 ustawy wskazano, że świadczenie o które wnioskują zainteresowani, ma charakter fakultatywny.

Gmina [...] nie uznała zdarzeń opisywanych we wniosku zainteresowanych za zdarzenia losowe, a uznała je za zdarzenia związane z realizacją zwykłych potrzeb (obowiązku szkolnego). Za niezasadne uznano również domaganie się zwrotu kosztów ubezpieczenia samochodu, bowiem służy on również osobie nie będącej rodziną zastępczą.

W odwołaniu od powyższej decyzji Edyta i S. G. wnieśli o jej uchylenie w całości i ponowne rozpatrzenie sprawy, wskazując między innymi, że matka N. P. zmarła [...] maja 2012 r. i od tego czasu opiekę nad dzieckiem sprawowała babka E. K., która została ustanowiona rodziną zastępczą. W związku z chorobą E. K. i pogorszeniem jej stanu zdrowia wystąpiono do sądu o ustanowienie dla N. P. nowej rodziny zastępczej w osobach Edyty i S. G.. E. K. zmarła [...] stycznia 2015 r. i opiekę nad N. P. przejęli państwo Gładyszewscy, którzy zaznaczyli, że N. P. mieszkając u babki, uczęszczała do szkoły we [...], zaś zainteresowani mieszkają poza obszarem administracyjnym [...]. Z uwagi na stan zdrowia N. P. postanowili, że dziecko nadal będzie uczęszczało do swojej szkoły we [...] do końca roku szkolnego. Dodali, że N. P. była przewożona samochodem do szkoły przez ich syna, który uczy się również we [...].

Powołując się na orzecznictwo sądowe odwołujący się przywołali definicję zdarzenia losowego i stwierdzili, że śmierć E. K. stanowiła zdarzenie losowe uzasadniające konieczność przyznania świadczenia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] września 2015 r., nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Zdaniem organu odwoławczego w niniejszej sprawie organ pierwszej instancji przeprowadził postępowanie wyjaśniające z zachowaniem obowiązujących zasad i w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy, a całokształt zebranego materiału dowodowego pozwalał na dokładne ustalenie stanu faktycznego i właściwą ocenę, której nie można zarzucić cech dowolności.

Wskazano, że Edyta i S. G. po ustanowieniu ich od kwietnia 2015 r. rodziną zastępczą dla N. P., otrzymują obligatoryjne świadczenia na pokrycie kosztów utrzymania dziecka, które obecnie wynoszą [...] zł miesięcznie. Materiał dowodowy potwierdza również, że rodzina otrzymała inne świadczenia związane z potrzebami dziecka przyjętego do rodziny zastępczej (na zakup pościeli i łóżka).

Zdaniem Kolegium dowóz dziecka do szkoły jest obowiązkiem opiekunów realizowanym w ramach tzw. obowiązku szkolnego i kosztów z tym związanych; nie należy zatem traktować jako wydatków nadzwyczajnych, a zatem organ pierwszej instancji słusznie ustalił, że brak jest podstaw do przyznania świadczenia w trybie art. 83 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy na pokrycie wydatków związanych z dowozem dziecka do szkoły. Organ podkreślił, że samochód, którym dziecko jest dowożone do szkoły, służy również innym osobom niebędącym rodziną zastępczą N. P. (np. synowi zainteresowanych), niezasadny zatem byłby zwrot kosztów ubezpieczenia pojazdu.

W przekonaniu organu odwoławczego nie można również przyjąć, aby śmierć babki dziecka była zdarzeniem losowym w rozumieniu przepisu art. 83 ustawy, który uzasadnia możliwość przyznania wnioskowanego świadczenia, gdyż pojęcie "zdarzenie losowe" użyte zostało w tym przepisie w znaczeniu potocznym, wobec czego obejmuje ono zróżnicowany wachlarz zdarzeń nadzwyczajnych i nieprzewidywalnych, ale takich, które znacząco utrudniły sytuację materialną. Wyraz "losowe" wskazuje, że chodzi o katalog stanów faktycznych, których charakteru i cech nie można z góry określić i których wystąpienie z reguły powoduje konieczność poniesienia niespodziewanych, niezaplanowanych wydatków w sposób istotny obciążających budżet rodziny, wykraczających poza w finansowe możliwości rodziny, w ramach posiadanych przez nie środków pieniężnych. W niniejszej sprawie nie miało miejsca takie zdarzenie losowe, które zainicjowałoby potrzebę poniesienia nadzwyczajnych wydatków, znacząco obciążających budżet domowy.

W skardze do sądu Edyta i S. G. wnieśli o

1. uchylenie w całości decyzji z dnia [...] września 2015 r. wydanej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze e [...] - znak [...] oraz uchylenie w całości poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] lipca 2015 r. wydanej z upoważnienia Starosty przez Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie we [...] - [...] i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania;

2. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z akt postępowania Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie we [...] - [...];

3. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z akt postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego - znak [...];

4. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z zeznań skarżących: E. G. i S. G.;

5. przyznanie nieodpłatnej pomocy prawnej z urzędu poprzez zwolnienie skarżących od ponoszenia kosztów procesu, których nie są w stanie ponieść bez uszczerbku koniecznego dla utrzymania siebie i rodziny;

6. przyznanie nieodpłatnej pomocy prawnej z urzędu poprzez ustanowienie dla skarżących profesjonalnego pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego, bowiem skarżący nie są w stanie ponieść wydatków związanych z opłaceniem honorarium profesjonalnego pełnomocnika z wyboru (radcy prawnego/adwokata) bez uszczerbku koniecznego dla utrzymania siebie i rodziny;

7. zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Skarżący uzasadniając swoje stanowisko w sprawie opisali szczegółowo dotychczasowy tok postępowania z niespornymi okolicznościami stanu faktycznego, wskazując, że w odwołaniu od decyzji organu I instancji wskazali szereg argumentów na poparcie swojego stanowiska w tym też w oparciu o treść uzasadnienia wyroku wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - sygn. akt II SA/Łd 511/13 (wyrok WSA w Łodzi z [...].09.2013 r.) definiującym pojęcie zdarzenia losowego, które legło u podstaw rozstrzygnięcia Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie we [...], które jednak nie zostało we właściwy sposób zrozumiane i zinterpretowane. Według poglądu wyrażonego we wskazanym wyroku cyt.: ".Pojęcie "zdarzenie losowe" użyte zostało w ww. przepisie w znaczeniu potocznym, wobec czego obejmuje ono zróżnicowany wachlarz zdarzeń nadzwyczajnych i nieprzewidywalnych mogących znacząco utrudnić sytuację materialną. Wyraz "losowe" wskazuje, że chodzi o katalog stanów faktycznych, których charakteru i cech nie można z góry określić. Dotyczy to w szczególności zdarzeń związanych z wystąpieniem: kradzieży, pożaru, wypadku, nagłej choroby w rodzinie, śmierci członka rodziny. Wystąpienie takich zdarzeń z reguły powoduje konieczność poniesienia niespodziewanych, niezaplanowanych wydatków w sposób istotny obciążających budżet rodziny, wykraczających poza finansowe możliwości rodziny, w ramach posiadanych przez nie środków pieniężnych", co jest sprzeczne ze stanowiskiem Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie we [...].

Nadto skarżący zarzucili, że według stanowiska Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie we [...] powinno się odrębnie odwozić dziecko objęte pieczą zastępczą i odrębnie dziecko nie objęte tą pieczą, co zdaniem skarżących jest stanowiskiem błędnym, ekonomicznie niezasadnym, tym bardziej, że funkcjonariusze publiczni jakimi są urzędnicy Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie we [...] mają obowiązek dbać w ramach dyscypliny budżetowej o przestrzeganie w ramach budżetu wydatkowania środków publicznych.

Skarżący wskazali na okoliczności faktyczne, które według nich zostały całkowicie pominięte m.in. śmierć babki małoletniej N. S. P., E. K., kontynuacja edukacji w tym samym miejscu (przynajmniej do końca roku szkolnego - obowiązek opiekunów prawnych dbania o dobro małoletniego, w szczególności o jego rozwój fizyczny i psychiczny oraz treść art. 4 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, zwiększenie się kosztów utrzymania rodziny w tym kosztów dojazdów w stosunku do stanu sprzed powstania stosunku prawnego jakim było ustanowienie w osobach skarżących rodziny zastępczej, wskazując jednocześnie, że decyzja organu administracyjnego tj. Dyrektora Powiatowego Centrum Rodziny we [...] jest tendencyjna, pozbawiona jakichkolwiek podstaw materialno - prawnych i nie została rozstrzygnięta faktycznie co do meritum, zaś rozstrzygnięcie oparto tylko na przesłankach prawnych.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznając odwołanie skarżących, w ich ocenie skupiło się tylko i wyłącznie na ocenie przesłanek prawnych, nie rozstrzygnęło zaś odwołania skarżących pod względem faktycznym, podczas gdy w treści uzasadnienia wskazano, iż świadczenie, o które wystąpili skarżący jest świadczeniem fakultatywnym, nie zaś obligatoryjnym, pomimo spełnienia przez wnioskodawcę kryteriów ustawowych. Organ drugoinstancyjny stwierdził, że organ pierwszej instancji cyt.: "...przeprowadził postępowanie wyjaśniające z zachowaniem obowiązujących zasad i w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy...", co pozostaje w sprzeczności z przedstawionymi przez skarżących zarzutami wobec treści uzasadnienia organu pierwszej instancji w szczególności brakiem obiektywizmu oraz brakiem merytorycznego rozpatrzenia wniosku skarżących.

Wbrew twierdzeniom SKO we [...], zdaniem skarżących w niniejszej sprawie miało miejsce zdarzenie losowe, które zainicjowało potrzebę poniesienia nadzwyczajnych wydatków, znacząco obciążających budżet domowy, bowiem śmierć E. K. (opiekuna prawnego małoletniej N. S. P.) nie była przewidziana, zaś przyjęcie nowego domownika wiąże się z dodatkowymi kosztami, potrzebą przeorganizowania miejsca zamieszkania, czasu, zwyczajów domowników, ich obowiązków prywatnych i zawodowych. SKO we [...] pominęło zupełnie rozstrzygnięcie w tej kwestii, skupiając się jak organ pierwszej instancji na literalnym rozstrzygnięciu względem obowiązujących przepisów prawa, nie przywiązując wagi do rozstrzygnięcia merytorycznego względów społecznych, które są istotne dla danej jednostki społecznej.

Skarżący podnieśli, że wystąpili do Sądu Rodzinnego o zmianę rodzinny zastępczej ze względu na wiek i pogorszenie się stanu zdrowia E. K., mając świadomość ile czasu wymaga procedowanie przez sądy powszechne w tego typu sprawach, jednakże w żaden sposób nie przewidywali, że zgon E. K. nastąpi tak szybko i nagle, wręcz spodziewali się że mają przynajmniej okres jednego roku na przygotowanie domu, uzyskanie wymaganej dokumentacji, aby stać się rodziną zastępczą w stosunku do małoletniej N. S. P..

W ich ocenie niezrozumiała jest interpretacja faktów przez obydwie instancje, że podstawą wniosku nie jest zdarzenie losowe, a ponadto organy administracyjne nie powinny kierować się wyłącznie przy podejmowaniu decyzji literalną podstawą prawną, lecz powinny mieć na względzie również czynnik ludzki i interes społeczny, tym bardziej, że ustawodawca pozostawił organom administracyjnym możliwość swobodnej oceny faktów, uznając, że świadczenie (o jakie wnioskowali skarżący) przyznane może zostać bez spełniania rygorystycznych wymagań ustawowych przez wnioskodawców i w tym przypadku nasuwa się wyraźnie zarzut wynikający z treści art. 5 K.c. wobec decyzji wydanych przez obydwie instancje.

W odpowiedzi na skargę organ, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia, wniósł o jej oddalenie wskazując, że po ponownej analizie akt sprawy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji, ponieważ została ona podjęta zgodnie ze stanem faktycznym oraz w oparciu o obowiązujące przepisy prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 133) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej p.p.s.a. (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem tj. zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego, obowiązujących w dacie wydania zaskarżonego aktu. Wady postępowania administracyjnego, skutkujące koniecznością: uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi, w myśl art. 151 p.p.s.a., podlega ona oddaleniu.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowią przepisy ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz.U. z 2015 r., poz. 332 ze zm.).

Zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 2 lit. b tej ustawy rodzinie zastępczej oraz prowadzącemu rodzinny dom dziecka starosta może przyznać świadczenie na pokrycie kosztów związanych z wystąpieniem zdarzeń losowych lub innych zdarzeń, mających wpływ na jakość sprawowanej opieki - jednorazowo lub okresowo.

Nie ulega wątpliwości, że pomoc pieniężna dla rodzin zastępczych ma charakter złożony, ponieważ składają się na nią świadczenia o charakterze okresowym oraz jednorazowe. W ramach tej pomocy można wyróżnić świadczenia zasadnicze i specjalne. Świadczeniem zasadniczym jest pomoc przyznawana rodzinom zastępczym w trakcie pobytu dziecka w tej rodzinie, mająca na celu częściowe zaspokojenie wydatków z tym związanych. Świadczeniami specjalnymi są te, które przyznawane są rodzinie zastępczej w momencie przyjęcia dziecka do rodziny lub w przypadku wystąpienia zdarzenia losowego.

Pomoc zasadnicza należy do świadczeń o charakterze okresowym, ponieważ przyznawana jest w trakcie pobytu dziecka w rodzinie zastępczej.

Świadczenia specjalne mogą mieć charakter świadczenia jednorazowego lub okresowego. Świadczenie jednorazowe może być przyznane w przypadku jednej z dwóch sytuacji: wystąpienia konieczności pokrycia niezbędnych wydatków związanych z potrzebami przyjmowanego do rodziny dziecka oraz gdy w wyniku zdarzenia losowego dziecko umieszczone w rodzinie zastępczej wymaga dodatkowej pomocy. Świadczenie okresowe przyznawane jest tylko, gdy na skutek zdarzenia losowego dziecko umieszczone w rodzinie zastępczej wymaga dodatkowej pomocy, która przyznawana jest na okres trwania bezpośrednich skutków zdarzenia. Świadczenia specjalne przyznawane są w ramach uznania administracyjnego i nie mają statusu publicznego prawa podmiotowego.

Z treści przywołanego unormowania wynika, że świadczenie na pokrycie kosztów związanych z wystąpieniem zdarzeń losowych lub innych zdarzeń mających wpływ na jakość sprawowanej opieki nie jest świadczeniem obligatoryjnym, które organ administracji publicznej musi przyznać, gdy wnioskodawca spełnia określone ustawą kryteria, lecz ma charakter fakultatywny. Jest to bowiem świadczenie, które może lecz nie musi zostać przyznane przez organ administracyjny, nawet wówczas gdy wnioskodawca spełnia kryteria ustawowe. Ustawodawca w konstrukcji art. art. 83 ust. 1 pkt 2 lit. b posłużył się bowiem pojęciem "może", co oznacza, że przyznanie świadczenia oparte jest na uznaniu organu administracji publicznej.

W związku z uznaniowym charakterem decyzji w przedmiocie przyznania tego świadczenia podkreślić ponadto należy, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę zgodności działań organu administracji publicznej z prawem. Nie mogą zatem badać samego uznania administracyjnego, ale jedynie to, czy organy orzekające w ogóle mogły działać w ramach uznania administracyjnego i czy granic takich nie przekroczyły. W ocenie Sądu, granice uznania administracyjnego w rozpatrywanej sprawie nie zostały przekroczone.

Z akt sprawy wynika, że małoletnia N. P. po śmierci matki pozostawała pod opieką swojej babki E. K., która została ustanowiona rodziną zastępczą dla dziecka. Ojciec N. P. został pozbawiony władzy rodzicielskiej. Dziecko zamieszkiwało we [...], gdzie uczęszczało do szkoły. Po śmierci babki opiekę nad dzieckiem przejęli Edyta i S. G. zamieszkali w [...]. Postanowieniem Sądu Rejonowego we [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., sygn. akt: I. N. P. została umieszczona w rodzinie zastępczej ustanowionej w osobach małżonków Edyty i S. G.. Warunki pobytu dziecka w pieczy zastępczej i wysokość wydatków na jego opiekę i wychowanie zostały określone w porozumieniu nr [...] r. z dnia [...] czerwca 2015 r. zawartym między Powiatem W., a Gminą M. [...] reprezentowaną przez dyrektora MOPR we [...].

W dniu [...] maja 2015 r. Edyta i S. G. złożyli wniosek o dofinansowanie w związku z przyjęciem dziecka na wychowanie. Wniosek ten został uzupełniony pismem z dnia [...] maja 2015 r. , w którym zainteresowani domagali się przyznania świadczenia na pokrycie kosztów związanych z wystąpieniem zdarzeń losowych lub innych zdarzeń mających wpływ na jakość sprawowanej opieki. Podnieśli, że zdarzeniem losowym jest śmierć babki dziecka i dziecko musi być obecnie dowożone do szkoły we [...]. Dodano, że dziecko jest dowożone samochodem przez syna zainteresowanych. Do wniosku dołączono zestawienie wydatków związanych z dowozem dziecka do szkoły za okres od stycznia do maja 2015 r. oraz kosztów ubezpieczenia samochodu.

Zdaniem składu orzekającego odmowa przyznania wnioskowanego świadczenia znajduje oparcie w przedstawionej wyżej podstawie materialnoprawnej, a organy administracji przeprowadziły w sposób prawidłowy postępowanie wyjaśniające i uwzględniły wszystkie okoliczności faktyczne oraz przedstawiły przyczyny odmowy przyznania świadczenia. Brak jest tym samym podstaw do zarzucenia organom dowolności.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wyczerpująco wyjaśnił motywy odmowy przyznania wnioskowanego świadczenia wskazując, iż nie można przyjąć aby zdarzenie jakim jest śmierć babki dziecka była zdarzeniem losowym w rozumieniu przepisu art. 83 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, które uzasadnia możliwość przyznania wnioskowanego świadczenia. Jak stwierdził organ pojęcie "zdarzenie losowe" użyte zostało w tym przepisie w znaczeniu potocznym, wobec czego obejmuje ono zróżnicowany wachlarz zdarzeń nadzwyczajnych i nieprzewidywalnych, ale takich, które znacząco utrudniły sytuację materialną. Wyraz "losowe" wskazuje, że chodzi o katalog stanów faktycznych, których charakteru i cech nie można z góry określić i których wystąpienie z reguły powoduje konieczność poniesienia niespodziewanych, niezaplanowanych wydatków w sposób istotny obciążających budżet rodziny, wykraczających poza finansowe możliwości rodziny, w ramach posiadanych przez nie środków pieniężnych. W niniejszej sprawie nie miało miejsca takie zdarzenie losowe, które zainicjowałoby potrzebę poniesienia nadzwyczajnych wydatków, znacząco obciążających budżet domowy.

W rozpoznawanej sprawie choroba a następnie śmierć E. Kacprzak spowodowała, że obowiązki rodziny zastępczej przejęli skarżący, natomiast to zdarzenie nie może uzasadniać przyznania świadczenia w rozumieniu podanej podstawy rozstrzygnięcia. Ustawodawca nie uzależnia przyznania świadczenia od okoliczności, które doprowadziły do powstania nowej rodziny zastępczej, lecz od zdarzeń nadzwyczajnych, które wystąpiły w ramach sprawowanej już opieki.

Ponadto należy mieć na względzie, że Edyta i S. G. po ustanowieniu ich od kwietnia 2015 r. rodziną zastępczą dla N. P. otrzymują obligatoryjne świadczenia na pokrycie kosztów utrzymania dziecka, które obecnie wynoszą [...] zł miesięcznie. Materiał dowodowy potwierdza również, że rodzina otrzymała inne świadczenia związane z potrzebami dziecka przyjętego do rodziny zastępczej (na zakup pościeli i łóżka). W tym kontekście przyjąć należy, na co słusznie zwróciły uwagę orzekające w sprawie organy administracji, że dowóz dziecka do szkoły jest obowiązkiem opiekunów realizowanym w ramach tzw. obowiązku szkolnego i kosztów z tym związanych, dlatego nie należy traktować kosztów z tym związanych jako wydatków nadzwyczajnych.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że sytuacja rodzinna rodzin zastępczych spokrewnionych różni się w sposób zasadniczy od sytuacji podmiotów, sprawujących inne formy pieczy zastępczej. Świadczenia wypłacane rodzinom zastępczym spokrewnionym, na mocy ustawy, mają charakter jedynie wspierający, dlatego też taka rodzina nie może oczekiwać, że organ pomocowy pokryje wszystkie koszty przez nią wskazane (por. np. wyrok Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Gdańsku z dnia 17 października 2013r., sygn.akt III SA/Gd 537/13 i w Łodzi z dnia 11 września 2013r., sygn. akt II SA/Łd 511/13, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej http://orzeczenia. nsa.gov.pl oraz uzasadnienie wyroku Trybunału konstytucyjnego z dnia 23 kwietnia 2013r., sygn. akt K 12/12, OTK 38/4/A/2013).

W tym miejscu zaznaczyć również należy, że nie można postawić organom zarzutu naruszenia art. 7, i art. 77 Kpa poprzez zaniechanie wszechstronnego wyjaśnienia sprawy oraz zaniechanie wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego oraz dowolną ocenę dowodów.

Zdaniem Sądu organ działający w ramach określonych przez prawo, dokonał wszelkich niezbędnych kroków celem właściwego ustalenia stanu faktycznego sprawy.

Mając na uwadze przedstawiony stan rzeczy, Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja wydana została zgodnie z obowiązującym prawem, w wyniku prawidłowo przeprowadzonego postępowania. W ocenie Sądu w sprawie nie nastąpiło naruszenie granic przysługującego organom uznania administracyjnego. Wydając rozstrzygnięcie organy uwzględniły ustalone okoliczności stanu faktycznego, przy czym podkreślić należy, że rola sądu administracyjnego, jako kontrolera decyzji opartych na konstrukcji uznania administracyjnego jest odmienna, niż w przypadku związania organu treścią normy prawa materialnego. Organowi przypisana została bowiem swoboda decyzyjna, a wybór rozwiązania sprawy nie może zostać mu narzucony. Kontrola sądu administracyjnego, w przypadku uznania administracyjnego, nie obejmuje zatem kwestii słuszności wyboru rozstrzygnięcia. Ogranicza się natomiast do oceny sposobu ustalenia treści kryteriów indywidualizujących, sposobu ich wykorzystania w rekonstrukcji normy z przepisu i zbudowania treści decyzji, a także sposobu uzasadnienia przez organ administracyjny powyższych działań i towarzyszących im rozumowań, a w przypadku pojawienia się kryteriów mogących ze sobą pozostawać w kolizji – sposobu i wyniku wyważenia pozostających w kolizji wartości z punktu widzenia ich znaczenia dla treści decyzji (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 stycznia 2012 r., sygn. akt I OSK 1389/12 oraz z dnia 14 grudnia 2010 r., sygn. akt I OSK 1279/10).

Reasumując Sąd stwierdził, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie przeprowadzone zostało prawidłowo. Motywy uzasadniające treść rozstrzygnięcia w sposób wystarczający przedstawione zostały w uzasadnieniu decyzji organu I i II instancji. Wykazano w nich, że rozstrzygnięcie jest wynikiem dokonanych ustaleń i nie jest dowolne.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że decyzje organów orzekających w tej sprawie nie naruszają przepisów prawa i na podstawie art. 151 Ppsa, orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a., uwzględniając kwotę stanowiącą wynagrodzenie pełnomocnika ustalonego na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1804).