Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok, Sędziowie Sędzia WSA Janina Guść, Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Maria Flisikowska, po rozpoznaniu w Gdańsku na rozprawie w dniu 21 listopada 2012 r. sprawy ze skargi "A" na bezczynność Burmistrza w przedmiocie udzielenia informacji publicznej 1. zobowiązuje Burmistrza do załatwienia w terminie 14 dni od otrzymania odpisu tego wyroku ze stwierdzeniem jego prawomocności wniosku "A" z dnia 1 sierpnia 2012 roku o udzielenie informacji publicznej w części dotyczącej kosztorysowej wartości inwestycji (punkt 3 wniosku) oraz cen zaproponowanych przez oferentów - "B" Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w M., "C" Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w K. oraz "D" Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w G.; 2. stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. wymierza Burmistrzowi grzywnę w kwocie 1000 zł (jeden tysiąc złotych); 4. oddala skargę w pozostałym zakresie; 5. zasądza od Burmistrza na rzecz skarżącej "A" kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

W dniu 1 sierpnia 2012 roku Redakcja A zwróciła się do Burmistrza o udzielenie informacji publicznej dotyczącej planowanej inwestycji polegającej na budowie promenady pieszo-rowerowej nad Jeziorem K. Dziennikarz ww. Redakcji – B. G. wskazując, że według jego wiedzy przetarg na realizację tego zadania został unieważniony, przedstawił swoje żądanie w następujących pytaniach:

"1. Czy rzeczywiście ww. przetarg został unieważniony?

2. Jeśli tak, jakie przyczyny o tym zadecydowały?

3. Jaka jest kosztorysowa wartość omawianej inwestycji?

4. Jaką kwotę samorząd zarezerwował w budżecie na jej realizację (bez uzyskanego dofinansowania w kwocie 900.000 zł)?

5. Ile wpłynęło ofert i na jaką kwotę (Proszę o pełną listę branych pod uwagę ofert wraz z proponowanymi cenami)?

6. Czy w tej sytuacji spodziewać się należy kolejnego przetargu?

7. Czy gmina przewiduje jakiekolwiek zmiany w budżecie mające związek z tą inwestycją, w sytuacji, gdyby także oferty w ewentualnym kolejnym przetargu znacznie przewyższyły zarezerwowane obecnie środki?

8. Czy istnieje zagrożenia wycofania się bądź odroczenia realizacji tego zadania z powodu ww. przyczyn (brak wystarczających środków)?

9. Czy samorząd starać będzie się o dodatkowe, poza otrzymanym już dofinansowaniem, środki zewnętrzne na realizację zadania?"

W dniu 3 sierpnia 2012 roku Burmistrz poinformowano wnioskodawcę, że odpowiedzi na pytania zawarte we wniosku znajdują się w Biuletynie Informacji Publicznej (w skrócie BIP) - www.przetragi.k.pl. Ponadto wskazał, że kwota, jaką samorząd zarezerwował w budżecie na realizację inwestycji umieszczona została w informacji Wieloletniego Planu Inwestycyjnego w BIP. Wskazał też, że w tej sytuacji należy spodziewać się kolejnego przetargu oraz jak najszybszej realizacji inwestycji oraz że samorząd podpisał już umowy na dofinansowanie tego zadania.

Kolejnym pismem wnioskodawca ponowił żądanie wskazując, że nie uzyskał odpowiedzi na wszystkie pytania sformułowane we wniosku. Wnosząc o uzupełnienie odpowiedzi przedstawił swoje żądanie w formie następujących pytań:

"- Jak jest kosztorysowa wartość omawianej inwestycji? (zapewne sporządzany był kosztorys inwestorski lub jakikolwiek inny dokument określający szacunkową wartość tego zadania).

- Czy gmina przewiduje jakiekolwiek zmiany w budżecie mające związek z tą inwestycją, w sytuacji, gdyby także oferty w ewentualnym kolejnym przetargu znacznie przewyższały zarezerwowane obecnie środki? (np. tak jak miało to miejsce choćby w przypadku Skate Parku przy ul. C.).

- Czy istnieje realne zagrożenie wycofania się bądź odroczenia realizacji tego zadania (np. na przyszły rok) z powodu ww. przyczyn (brak wystarczających środków)?"

W odpowiedzi z dnia 21 sierpnia 2012 roku na powyższe pismo Burmistrz poinformował wnioskodawcę, że Gmina K. jest na etapie postępowania przetargowego, zaś szczegóły znajdują w BIP Urzędu Miejskiego.

W dniu 7 września 2012 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga Redakcji A (podpisana przez redaktora naczelnego portalu – B. K.) na bezczynność Burmistrza w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. W skardze wskazano, że Burmistrz nie udzielił informacji publicznej zgodnie z żądanym zakresem. Strona skarżąca wniosła ponadto o wymierzenie Burmistrzowi grzywny za przewlekłość w załatwieniu sprawy, zobowiązanie Burmistrza do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi stwierdzono, że dziennikarz portalu złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczący sprawy publicznej - inwestycji polegającej na budowie promenady pieszo-rowerowej nad Jeziorem K. Zdaniem strony skarżącej, pismo organu zawiera odpowiedzi na wybrane pytania i wskazuje miejsca, gdzie wnioskodawca ma samodzielnie szukać informacji, przy czym część pytań została całkowicie pominięta. Żądane informacje stanowią informację publiczną, gdyż dotyczą spraw publicznych oraz zamierzeń i planów władz związanych z tymi sprawami. Brak odpowiedzi na część z pytań oraz udzielenie odpowiedzi, że jakieś informacje zostały opublikowane na stronach internetowych, bez podania pełnych adresów internetowych stron i bez wskazania, które konkretne informacje znajdują się na wskazanych stronach internetowych, stanowi w rzeczywistości odmowę udzielenia informacji i powoduje pozostawanie Burmistrza w bezczynności. Nakazanie udostępnienia informacji, ukaranie grzywną organu oraz nakazanie mu ukarania podległych pracowników, którzy celowo utrudniają dostęp do informacji publicznej jest zatem w pełni uzasadnione.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Wskazał, że przetarg na realizację inwestycji, której dotyczył wniosek o udzielenie informacji publicznej, został ogłoszony w BIP w dniu 29 czerwca 2012 roku. W dniu 2 sierpnia 2012 roku została tam zamieszczona informacja o unieważnieniu postępowania. O tym fakcie pismem z dnia 3 sierpnia 2012 roku wnioskodawca został poinformowany. Ponadto poinformowano wnioskodawcę, że kwota przeznaczona na tę inwestycję znajduje się w uchwale budżetowej i wieloletnim planie inwestycyjnym, które są zamieszczone na stronie BIP. W tym samym piśmie udzielono informacji o ogłoszeniu kolejnego przetargu i podpisaniu umowy na dofinansowanie tej inwestycji ze środków zewnętrznych. W związku z ponowieniem wniosku organ, pismem z dnia 21 sierpnia 2012 roku, udzielił odpowiedzi, że szczegóły sprawy znajdują się w BIP.

Organ stwierdził, że B. K. nie ma legitymacji czynnej do złożenia skargi i w związku z tym skarga powinna zostać odrzucona (lub ewentualnie oddalona). Wniosek o udzielenie informacji publicznej składał bowiem B. G., który jest jednym z dziennikarzy publikujących na A. Skargę zaś wniósł inny podmiot – B. K., redaktor naczelny A. W przepisach ustawy z dnia 26 stycznia 1984 roku (Dz. U. nr 5, poz. 24 ze zm.) brak wskazania szczególnego uprawnienia redaktora naczelnego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w tym zakresie. Uprawnienie to wynika z art. 4 Prawa prasowego, jednak zakres podmiotowy tego przepisu dotyczy przedsiębiorców i podmiotów, które nie zostały zaliczone do sektora finansów publicznych oraz nie działają w celu osiągnięcia zysku.

Odnosząc się do merytorycznych zarzutów skargi, organ stwierdził, że nie są one zasadne. W przedmiotowej sprawie informacje, o których udostępnienie wnosił B. G., zostały zamieszczone w BIP, a na ponowne zapytanie z dnia 3 sierpnia 2012 roku wnioskodawca otrzymał odpowiedź dnia 21 sierpnia 2012 roku.

W piśmie z dnia 16 listopada 2012 roku strona skarżąca stwierdziła, że B. G., występując z wnioskiem, działał w imieniu skarżącej Redakcji A, zaś redaktor naczelny jest uprawniony do występowania w postępowaniu przed sądem administracyjnym za określoną redakcję. Stwierdziła nadto, że mylne jest stanowisko organu o braku obowiązku udostępniania informacji na wniosek ze względu na opublikowanie informacji w BIP. Wskazana przez organ strona "www.przetargi.k.pl" nie jest bowiem Biuletynem Informacji Publicznej, a zakładając nawet, że jest takim biuletynem, to nie znajdują się na niej odpowiedzi na wszystkie zadane pytania, to jest: jak jest wartość kosztorysowa inwestycji oraz na jaką kwotę opiewały wszystkie złożone oferty. Na wskazanych przez organ stronach nie znajdują się także odpowiedzi na pytania dotyczące zamierzeń władzy, które niewątpliwie stanowią informację publiczną (pkt. 7, 8 i 9 wniosku z dnia 1 sierpnia 2012 roku). Ponadto Burmistrz całkowicie zignorował ponowne wezwanie o udzielenie informacji skierowane do niego w dniu 3 sierpnia 2012 roku.

Strona skarżąca, precyzując żądanie skargi, na rozprawie w dniu 21 listopada 2012 roku, wskazała, że skarga dotyczy bezczynności organu polegającej na braku odpowiedzi na pytania zawarte w punktach 3, 5, 7, 8 i 9 pisma Redakcji z dnia 1 sierpnia 2012 roku, przy czym odnośnie punktu 5 sprecyzowała, że chodzi o to, że Redakcja nie uzyskała informacji odnośnie kwot, na jakie były złożone oferty. Poparła także skargę o ukaranie Burmistrza grzywną, ponieważ nadal nie uzyskała żądanej informacji.

Na rozprawie w dniu 21 listopada 2012 roku pełnomocnik organu oświadczył, że informacje o przetargach znajdują się w BIP, a dodatkowo - dla ułatwienia dostępu do informacji o przetargach, Gmina prowadzi odrębną stronę internetową o przetargach www.przetargi.k.pl. Również środki przeznaczone na tę inwestycję zostały podane w BIP.

Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Przedmiotem skargi jest zarzucana Burmistrzowi bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej udzielanej na zasadach i w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.).

W pierwszej kolejności, odnosząc się do wniosku organu o odrzucenie skargi, Sąd uznał, że skarżąca Redakcja jest czynnie legitymowana do wniesienia skargi. Podzielając pogląd zawarty w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 stycznia 2005 roku, sygn. akt II SAB/Gd 66/04 oraz w oddalającym od niego skargę kasacyjną wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2006 roku, sygn. akt I OSK 601/05 (oba wyroki dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl), Sąd uznał, że w art. 3a ustawy z dnia 26 stycznia 1984 roku - Prawo prasowe (Dz. U. nr 5 poz. 24 ze zm.) mówi się o prawie dostępu prasy do informacji publicznej. Prasa zaś, zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 1 Prawa prasowego, to bardziej lub mniej zorganizowana działalność, polegająca na przekazywaniu informacji w różnej postaci. Istotne jest, że definicja prasy obejmuje poszczególne osoby zajmujące się działalnością dziennikarską, jak i zespoły ludzi, które nie posiadają osobowości prawnej. Tak rozumianej prasie ustawodawca nadał istotne uprawnienia, stwierdzając w art. 1 ust. 1 Prawa prasowego, że prasa korzysta z wolności wypowiedzi i urzeczywistnia prawo obywateli do ich rzetelnego informowania, jawności życia publicznego oraz kontroli i krytyki społecznej, odsyłając w art. 3a Prawa prasowego do ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie prawa do informacji publicznej. W tej sytuacji stwierdzić należy, że prasa ma zdolność sądową przed sądem administracyjnym nawet wtedy, gdy w konkretnej sprawie jest to jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej. Zgodnie bowiem z art. 25 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.) zdolność sądową mają także inne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, jeżeli przepisy prawa dopuszczają możliwość przyznania im uprawnień lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia wynikającego z przepisów prawa.

Skoro prasa ma zdolność sądową w postępowaniu przed sądem administracyjnym, to w przypadku, gdy jest to jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej musi być określona osoba fizyczna lub osoby fizyczne, które będą za tą jednostkę organizacyjną działały. Z art. 7 ust. 2 pkt 8 Prawa prasowego wynika, że jednostką organizującą proces przygotowywania materiałów do publikacji w prasie jest redakcja. Redakcja jest zatem podstawową jednostką organizacyjną prasy. Z kolei redakcją, zgodnie z art. art. 25 ust. 1 Prawa prasowego, kieruje redaktor naczelny. Redaktor naczelny redakcji jest zatem uprawniony do występowania w postępowaniu przed sądem administracyjnym za określoną redakcję.

W niniejszej sprawie strona skarżąca w skardze oraz późniejszych pismach była oznaczana jako "B. K. redaktor naczelny A", przy czym w treści skargi B. K. wskazywał, że działa w imieniu A, a zatem nie sposób twierdzić, że wniósł on skargę w niniejszej sprawie w imieniu własnym. Także z przytoczonych na uzasadnienie skargi okoliczności faktycznych wynikało, iż żądanie nie jest związane z prywatną działalnością B. K., lecz z pełnioną przez niego funkcją redaktora naczelnego A. Do Burmistrza o udostępnienie informacji publicznej zwracał się nie B. K., lecz dziennikarz Redakcji A B. G. Z okoliczności faktycznych sprawy wynikało jednocześnie, że B. G. nie występował do Burmistrza we własnym imieniu, lecz w imieniu A. Wskazuje na to jednoznacznie nagłówek oraz stopka wiadomości elektronicznej skierowanej do organu i zawierającej wniosek o udzielenie żądanej informacji. Sąd uznał zatem, że skarżącym w niniejszej sprawie jest Redakcja A, w którego imieniu działa jej redaktor naczelny B. K., a skarga dotyczy bezczynności Burmistrza w zakresie żądania skierowanego do tego organu przez Redakcję A w osobie jednego z jej dziennikarzy, B. G. Skarga podlegała zatem merytorycznemu rozpoznaniu.

Art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej stanowi, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości orzeka między innymi w zakresie skarg na bezczynność organów administracji w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a tej ustawy według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w chwili orzekania.

Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w określonym w prawie terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie organ prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (por. Woś, H. Krysiak-Molczyk i M. Romańska, Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wydawnictwo Prawnicze "Lewis Nexis", Warszawa 2005, str. 86). Wniesienie skargi na bezczynność organu jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu, mimo istnienia ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu.

Ustawa o dostępie do informacji publicznej w kompleksowy sposób reguluje procedurę dostępu do informacji publicznej. Reguluje zarówno kwestie dotyczące udostępnienia informacji publicznej (art. 7 i art. 10 - 14), jak również odmowę udostępnienia informacji publicznej (art. 16 ust. 1). Dopuszcza także stwierdzenie przez podmiot zobowiązany do udzielenia informacji, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej. Wówczas podmiot ten powiadamia jedynie wnoszącego, że jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach prawa (por. teza nr 2 wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2003 roku, sygn. akt II SA 4059.02, Baza Orzeczeń Lex nr 77178; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2007 roku, sygn. akt II SA/Wa 162/07, Baza Orzeczeń Lex nr 322803).

Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej polega zatem na tym, że podmiot zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje, lub też nie wydaje decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Innymi słowy, z bezczynnością zobowiązanego podmiotu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy podmiot ten "milczy" wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji. Skarga na nieudzielanie informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej może być zatem skutecznie wniesiona jedynie w sytuacji, gdy żądane dane należą do kategorii informacji publicznej.

Rozpoznając przedmiotową sprawę, w pierwszej kolejności należało zatem ocenić, czy żądana informacja jest informacją publiczną.

W odniesieniu do zakresu żądania skargi, który został sprecyzowany przez skarżącą Redakcję na rozprawie Sąd uznał, że jedynie informacja objęta pytaniami zawartym w punktach 3 i 5 wniosku stanowi informację publiczną, zaś informacja objęta pytaniami zawartym w punktach 7, 8 i 9 nie stanowi informacji publicznej.

Podkreślić należy, że dostęp do informacji publicznej stanowi prawo zagwarantowane już na poziomie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a katalog podmiotów zobowiązanych do realizacji tego prawa wymieniony został w jej art. 61. Podmiotami zobowiązanymi do udzielania informacji o swojej działalności są przede wszystkim organy władzy publicznej.

Pojęcie informacji publicznej zostało określone w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Stosownie do treści tych przepisów informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Wyliczenie to ma jedynie przykładowy charakter - wskazuje kategorie, których charakter jako informacji publicznej nie budzi wątpliwości; nie stanowi ono zatem podstawy do zawężającej interpretacji pojęcia informacji publicznej.

W myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, do udostępniania informacji publicznej obowiązane są władze publiczne, w tym w szczególności organy władzy publicznej. Informacją publiczną będzie zatem każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władz publicznych.

Stosownie do treści art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c ustawy, udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o majątku publicznym, w tym o majątku jednostek samorządu terytorialnego. Rozważając zasadność kwalifikacji informacji dotyczących kosztorysowej wartości opisanej we wniosku inwestycji oraz ilości ofert, które wpłynęły w związku z tą inwestycją wraz z proponowanymi cenami, mieć należało na uwadze, że informacje, w jaki sposób i w jakim zakresie organ dysponuje i zarządza majątkiem gminy stanowią sprawę publiczną, będącą istotą definicji informacji publicznej zawartej w art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zatem żądane przez stronę skarżącą informacje w tym zakresie są informacją publiczną.

Dla oceny, w jakim zakresie Burmistrz był zobowiązany do udzielenia informacji dotyczącej kosztorysowej wartości inwestycji oraz ilości ofert wraz z proponowanymi cenami, niezbędnym jest wskazanie, że zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek. Z powyższej regulacji wynika, że udostępnienie informacji publicznej w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium wyłącza obowiązek jej udostępniania na wniosek zainteresowanego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 czerwca 2011 roku, sygn. akt I OSK 462/11, Baza Orzeczeń Lex nr 990254; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 września 2008 roku, sygn. akt

I OSK 416/08, Baza Orzeczeń Lex nr 490132). Na wniosek udzielana jest informacja publiczna, która nie została wcześniej ogólnie udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub w centralnym repozytorium. Jeśli informacja publiczna, której domaga się zainteresowany podmiot, została upubliczniona, organ do którego skierowano odpowiedni wniosek, winien jedynie odesłać wnioskodawcę do publikatora. Dysponent informacji publicznej jest zobowiązany do jej udostępnienia tylko wtedy, gdy informacja ta nie została wcześniej udostępniona i nie funkcjonuje w obiegu publicznym, co nie pozwala zainteresowanemu zapoznać się z jej treścią inaczej niż wskutek złożenia wniosku do odpowiedniego organu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 września 2008 roku, sygn. akt I OSK 416/08, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Wskazać należy, że zgodnie z art. 8 ust. 1 i 2 ustawy tworzy się urzędowy publikator teleinformatyczny - Biuletyn Informacji Publicznej - w celu powszechnego udostępniania informacji publicznej w postaci ujednoliconego systemu stron w sieci teleinformatycznej, zwany dalej "Biuletynem Informacji Publicznej". Informacje publiczne są udostępniania w Biuletynie Informacji Publicznej przez podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2, a zatem także przez organy samorządu terytorialnego. Podmioty te obowiązane są do udostępniania w Biuletynie Informacji Publicznej informacji publicznych, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3, pkt 4 lit. a tiret drugie, lit. c i d i pkt 5 (art. 8 ust. 3 zd. 1 ustawy).

Struktura stron Biuletyny Informacji Publicznej została określona w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 stycznia 2007 roku w sprawie Biuletynu Informacji Publicznej (Dz. U. nr 10, poz. 68).

W § 11 ust. 1 pkt 5 tego rozporządzenia wskazano, że strona podmiotowa BIP zawiera w szczególności menu przedmiotowe umożliwiające odnalezienie: informacji publicznych, o których mowa w art. 8 ust. 3 zdanie pierwsze ustawy. Menu przedmiotowe zostało w § 2 pkt 7 rozporządzenia zdefiniowane jako podział tematyczny lub wykaz grup tematycznych, w które są zestawione informacje publiczne udostępnione w BIP. Strona podmiotowa Biuletynu Informacji Publicznej Gminy K., dostępna pod adresem http://www.bip. k.pl, spełnia powyższe wymogi co do struktury. Zawiera w szczególności ww. menu przedmiotowe. W tymże menu przedmiotowym znajduje się odnośnik "Przetargi", którego uruchomienie powoduje automatyczne otwarcie strony o adresie "przetargi.k.pl". Taki sposób udostępnienia informacji publicznej należy uznać za prawidłowy oraz dopuszczalny na gruncie postanowień ustawy oraz ww. rozporządzenia. W szczególności podkreślić należy, że sposób ten nie stanowi jakiegokolwiek utrudnienia w dotarciu do informacji o przetargach organizowanych przez Gminę K. Nie istnieje zaś wymóg, aby informacje publiczne udostępniane w BIP nie mogły być zamieszczone na stronach sieci teleinformatycznej o odrębnym adresie, a jedynie w ramach adresu BIP, jeżeli istnieje mechanizm automatycznego przejścia ze strony BIP do strony zawierającej określone dane. Bezzasadnie zatem podnosiła strona skarżąca, że strona "www.przetargi.k.pl" nie jest Biuletynem Informacji Publicznej. Przyjąć bowiem należało, że w istocie strona ta stanowi element strony Biuletynu Informacji Publicznej, skoro na stronie Biuletynu został zamieszczony odnośnik do tej strony.

Mając powyższe na uwadze Sąd przeanalizował zapisy znajdujące się na ww. stronie internetowej i stwierdził, że na stronie BIP Gminy K., w tym na stronie "przetargi.k.pl", nie została zawarta informacja dotycząca kosztorysowej wartości inwestycji objętej zamówieniem publicznym pn. "Budowa małej infrastruktury turystycznej nad Jeziorem K. w K.". Z kolei w informacji o unieważnieniu postępowania o udzielenie ww. zamówienia publicznego wskazano ilość ofert złożonych w ramach tego postępowania (sześć ofert), jednak nie podano cen zaoferowanych przez wszystkich oferentów (ujawniono ceny zaoferowane przez trzech oferentów). Ceny nie wskazano w odniesieniu do oferentów: "B" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w M., C Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K. oraz "D" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. Jak już wyżej wskazano, informacje te stanowią informację publiczną, której udostępnienia żądała skarżącą Redakcja. Skoro Burmistrz nie udzielił skarżącej Redakcji informacji dotyczącej kosztorysowej wartości inwestycji, a także co do cen proponowanych przez wszystkich oferentów, jednocześnie nie umieszczając tej informacji w Biuletynie Informacji Publicznej, do którego odesłał wnioskodawcę w odpowiedzi na wniosek, Sąd uznał skargę za zasadną w powyższym zakresie, albowiem Burmistrz pozostaje w bezczynności w zakresie udzielenia ww. informacji.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 ustawy. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno - techniczną. Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej może odmówić udzielenia tej informacji z uwagi na ochronę informacji niejawnych lub innych tajemnic ustawowo chronionych. Jednakże, jeśli odmawia, to ma tego dokonać w procesowej formie decyzji administracyjnej.

Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 149 § 1 w zw. z art. 286 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uwzględniając skargę w powyższym zakresie, orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku.

Zgodnie z art. 149 § 1 zd. 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd, w punkcie drugim sentencji wyroku, stwierdził, że stwierdzona powyżej bezczynność Burmistrza miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, albowiem bezczynność organu trwa już ponad 4 miesiące. Ponadto Sąd uznał, że bezzasadne odsyłanie wnioskodawcy do Biuletynu Informacji Publicznej w sytuacji, gdy w biuletynie tym ww. informacji brak, stanowi rażące naruszenie zasad udostępniania informacji publicznej wskazanych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Nie sposób bowiem stwierdzić w tym stanie rzeczy, że organ czynił starania w udzieleniu żądanej informacji publicznej, wręcz przeciwnie, jego działania utrudniały realizację uprawnienia strony skarżącej do bezzwłocznego uzyskania informacji publicznej lub innego przewidzianego ustawą sposobu załatwienia wniosku.

Powyższe ustalenia Sądu skutkowały wymierzeniem organowi, w punkcie trzecim sentencji wyroku, na wniosek strony skarżącej, grzywny na podstawie

art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w kwocie 1000 zł. Sąd uznał, że grzywna w tym wymiarze spełni funkcję zarówno represyjną, jak i prewencyjną.

Wysokość grzywny Sąd ustalił mając na uwadze treść art. 149 § 2 w związku z art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 17 lutego 2012 roku w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej

w 2011 r. i w drugim półroczu 2011 r. (M. P. z 2012 roku, poz. 94).

Zgodnie z art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W 2011 roku - jak wynika z powyżej opisanego obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 17 lutego 2012 r., przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej, pomniejszone o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz chorobowe, wyniosło 2974,69 zł.

Wymierzając grzywnę Sąd wziął również pod uwagę, że do dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie Burmistrz nie rozstrzygnął w całości wniosku strony skarżącej w sposób przewidziany w ustawie, a jego działania skutkują nieuzasadnionym utrudnieniem realizacji prawa strony skarżącej do informacji publicznej, ponieważ wprowadzają w błąd co do okoliczności udostępnienia żądanych informacji w Biuletynie Informacji Publicznej. Nie bez znaczenia pozostaje również, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej został złożony przez przedstawicieli prasy, z art. 1 Prawa prasowego wynika zaś, że prasa, zgodnie z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej, korzysta z wolności wypowiedzi i urzeczywistnia prawo obywateli do ich rzetelnego informowania, jawności życia publicznego oraz kontroli i krytyki społecznej. W ocenie Sądu działania Burmistrza w przedmiotowej sprawie uniemożliwiają skarżącej Redakcji realizację powierzonych prasie zadań. Wysokość grzywny sąd ustalił na 1000 zł, a więc w dolnych jej granicach, ponieważ bezczynność organu nie dotyczyła całego żądanie strony, a jedynie jego niewielkiej części.

W pozostałym zakresie skarga podlegała oddaleniu.

Podkreślić należy, że w związku z cytowanym powyżej art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, Burmistrz nie był obowiązany do udzielenia informacji odnośnie kwot, na jakie były złożone pozostałe oferty w ramach postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, którego dotyczył wniosek. Informacja w tym zakresie została bowiem udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, którego elementem jest strona o adresie "przetargi.k.pl", do której prowadzi odnośnik umieszczony na stronie www.bip.k.pl. W tym zakresie zatem organ nie pozostaje w bezczynności.

Odnośnie informacji zawartej w pytaniach zawartych w punktach 7, 8 i 9 wniosku należało stwierdzić, że w orzecznictwie sądów administracyjnych zasadnie przyjmuje się, że prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje prawo żądania udzielenia informacji o określonych faktach i stanach istniejących w chwili udzielania informacji, nie zaś o niezmaterializowanych w jakiejkolwiek postaci zamierzeniach podejmowania określonych działań (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 czerwca 2002 roku, sygn. akt II SAB 70-71/02, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ustawa o dostępie do informacji publicznej znajduje zastosowanie jedynie wówczas, gdy wniosek o udzielenie informacji publicznej dotyczy informacji w jej rozumieniu, a więc o faktach i danych istniejących w chwili jej udzielania (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 września 2005 roku, sygn. akt II SAB/Wa 111/05 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 13 stycznia 2005 roku, sygn. akt II SAB/Op 14/04, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej pytania o zamierzenia organów mogą dotyczyć jedynie polityki zagranicznej i wewnętrznej oraz odnosić się do zamierzeń władzy ustawodawczej i wykonawczej, projektowania aktów normatywnych oraz programów w zakresie realizacji zadań publicznych, nie zaś zamierzeń odnoszących się do wszelkich przyszłych działań organu (por. Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, I. Kamińska, M. Rozbicka - Ostrowska, LexisNexis, Warszawa 2012, wyd. 2, str. 98). Z powyższych względów żądana w ww. punktach pisma skarżącej Redakcji informacja nie stanowi informacji publicznej, a w konsekwencji brak było podstaw do postawienia Burmistrzowi zarzutu pozostawania w prawnej bezczynności i uwzględnienia skargi w tym zakresie.

Odnosząc się ponadto do zawartego w skardze żądania zobowiązania Burmistrza do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie na podstawie art. 38 k.p.a. Sąd zważył, że ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje rozwiązań pozwalających sądowi administracyjnemu na wydanie takiego orzeczenia. Dopuszczalne rodzaje orzeczeń, jakie sąd administracyjny może wydać w związku z rozpoznaniem skargi na bezczynność organu, zostały wymienione w art. 149 ustawy

- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Co do zasady zaś odpowiedzialność pracownika organu administracji publicznej, który z nieuzasadnionych przyczyn nie załatwił sprawy w terminie została uregulowana w art. 38 k.p.a. Przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie umożliwiają również sądowi administracyjnemu wydania orzeczenia, w którym mógłby zobowiązać organ administracji publicznej do zainicjowania postępowania w przedmiocie odpowiedzialności porządkowej, dyscyplinarnej, czy też innej przewidzianej w przepisach prawa, w stosunku do pracownika, który nie załatwił sprawy w terminie. Żądanie w tym zakresie należało zatem uznać za bezzasadne, albowiem nie znajdowało oparcia w obowiązujących przepisach prawa.

Mając na względzie powyższe uwagi Sąd, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w punkcie czwartym sentencji wyroku, oddalił skargę w pozostałym zakresie, to jest dotyczącym: żądania zobowiązania organu do udzielenia informacji publicznej objętej pytaniem zawartym w punkcie 5 wniosku, w części dotyczącej tych cen ofert, które zostały ujawnione w BIP, żądania zobowiązania organu do udzielenia informacji objętej pytaniami zawartymi w punktach od 7 do 9 wniosku oraz żądania zobowiązania organu do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie, uznając skargę w tym zakresie za bezzasadną.

O kosztach postępowania, w postaci wpisu od skargi, Sąd orzekł w punkcie piątym sentencji wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.