Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy z wniosku P. P. o wymierzenie grzywny Komendantowi Miejskiemu Policji w Legnicy za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: I. wymierzyć Komendantowi Miejskiemu Policji w Legnicy grzywnę w wysokości 50 (słownie: pięćdziesiąt) złotych; II. zasądzić od Komendanta Miejskiego Policji w Legnicy na rzecz P. P. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Wnioskiem z dnia 2 września 2025 r. oraz w powołaniu na art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), P. P. (dalej: wnioskodawca, strona) wystąpił o wymierzenie grzywny Komendantowi Miejskiemu w Legnicy (dalej: organ) za nieprzekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargi jaką wnioskodawca złożył na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 27 czerwca 2025 r.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że skarga została złożona do organu w dniu 2 sierpnia 2025 r. przez platformę e-PUAP, zaś do Sądu skutecznie przekazano ją wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w dniu 28 sierpnia 2025 r. Biorąc pod uwagę określony w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej: u.d.i.p.) termin przekazania do Sądu skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę, organ uczynił to z 10-dniowym opóźnieniem. Do wniosku strona załączyła pismo organu z dnia 28 sierpnia 2025 r., nr OIN-062-4/2025, DK-134682/2025, informujące stronę o przekazaniu Sądowi skargi strony wraz z odpowiedzią na skargę w dniu 28 sierpnia 2025 r.

W odpowiedzi na wniosek z dnia 15 września 2025 r. organ oświadczył, że odpowiedź na skargę oraz akta sprawy skierował do Sądu po upływie terminu określonego w art. 21 pkt 1 u.d.i.p., wskutek omyłki pracownika organu przekonanego, że w sprawie obowiązuje termin 30 dni na przekazanie sądowi skargi i akt sprawy wraz z odpowiedzią na skargę, wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a. W związku z tym organ wykonał przedmiotowy obowiązek w terminie wynikającym z art. 54 § 2 p.p.s.a. Ponadto, w przekonaniu organu, wymierzenie grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest możliwe tylko za uchybienie terminowi na dokonanie w/w czynności, wynikającemu z art. 54 § 2 p.p.s.a. Zdaniem organu art. 21 pkt 1 u.d.i.p. jest przepisem szczególnym, którego ustawodawca nie wymienił w normie prawnej wyrażonej w art. 55 § 1 p.p.s.

Jak wynika z akt zawisłej przed tutejszym Sądem sprawy o sygn. akt IV SAB/Wr 1008/25, w szczególności z treści odpowiedzi na skargę datowanej na dzień 28 sierpnia 2025 r. oraz w/w pisma organu z dnia 28 sierpnia 2025 r. nr OIN-062-4/2025, DK-134682/2025, skarga, której dotyczy przedmiotowy wniosek, została wniesiona do organu za pośrednictwem platformy e-PUAP w dniu 2 sierpnia 2025 r. (sobota). Natomiast organ w dniu 28 sierpnia 2025 r. przesłał Sądowi, za pośrednictwem platformy e-PUAP wniesioną, w formie dokumentu elektronicznego, przez skarżącego skargę wraz z odpowiedzią na skargę. Z kolei akta sprawy organ przekazał do Sądu pocztą tradycyjną w dniu 8 września 2025 r. (data nadania) pismem z dnia 5 września 2025 r. nr OIN-062-4/2025, DK-138619/2025.

W piśmie z dnia 1 grudnia 2025 r. wnioskodawca podtrzymał wniosek o wymierzenie organowi grzywny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Na wstępie wskazać należy, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.). W rozstrzyganej sprawie skarga na bezczynność dotyczy udostępnienia informacji publicznej, a w myśl art. 21 pkt 1 u.d.i.p. - do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy p.p.s.a, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.

Przepis art. 21 pkt 1 u.d.i.p. stanowi lex specialis w stosunku do przepisu art. 54 § 2 p.p.s.a. W razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skarg oraz akt sporawy wraz z odpowiedzią na skargę, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. (art. 55 § 1 p.p.s.a.). Wbrew stanowisku organu, przedmiotem sankcji określonej w w/w przepisie jest fakt niewykonania przez organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, obowiązku terminowego przekazania do Sądu wniesionej skargi wraz aktami sprawy i odpowiedzią na skargę bez względu to, czy uchybiono terminowi określonemu w art. 54 § 2 p.p.s.a. czy też wynikającemu z przepisu szczególnego.

Podkreślić należy, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco - restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu, stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki.

Jakkolwiek powołany art. 55 § 1 p.p.s.a. nie obliguje Sądu do wymierzenia grzywny - kwestia ta jak i wysokość grzywny pozostawiona jest uznaniu sądu orzekającego - to przekroczenie terminu na przekazanie skargi sądowi administracyjnemu warunkuje wymierzenie organowi grzywny, bowiem wyłączną przesłanką orzeczenia takiego środka wobec organu jest uchybienie ustawowemu terminowi przekazania dokumentacji do sądu administracyjnego. W tej sytuacji przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie sądowi skargi pozostają bez znaczenia w sprawie wymierzenia grzywny, mogą mieć jedynie wpływ na jej wysokość. Sąd nie może przy tym zadziałać w tej kwestii z urzędu, bez stosownego wniosku skarżącego.

W sprawie, wobec wpływu wniesionej skargi na adres do doręczeń elektronicznych organu w dniu 2 sierpnia 2025 r., obowiązkiem organu było przekazanie do sądu skargi wnioskodawcy na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 27 czerwca 2025 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę najpóźniej do dnia 18 sierpnia 2025 r.

Organ dokonał przekazania skargi wraz odpowiedzią na skargę w dniu 28 sierpnia 2025 r., czego sam nie kwestionuje, zaś akta zostały nadesłane do Sądu w dniu 8 września 2025 r. Organ wyjaśnił przy tym, że jedyną przyczyną niezachowania powyższego terminu określonego w art. 21 pkt 1 u.d.i.p. była omyłka pracownika organu wynikająca z przekonania, że w sprawie wnoszonej skargi, mającej za przedmiot udostępnienie informacji publicznej, termin na przekazanie Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę wynosi 30 dni od dnia jej otrzymania.

Uwzględniając powyższe, Sąd uznał wniosek za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 50 zł. Określając wysokość grzywny, Sąd miał na uwadze, że przekroczenie terminu nie było znaczne (wyniosło w sumie 18 dni), jak również fakt, że wniosek o wymierzenie grzywny złożono już po przekazaniu przez organ skargi wraz z odpowiedzią na skargę. Sąd nie stwierdził podstaw do odstąpienia od jej wymierzenia, skoro organem zobowiązanym w tym przypadku był Komendant Miejski Policji w Legnicy, a więc wyspecjalizowany organ państwowy, który stoi na straży praworządności i zobligowany jest znać oraz stosować regulacje zawarte m.in. w art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Błędy pracowników organu nie mogą rodzić negatywnych skutków dla strony, także w sferze terminów załatwiania sprawy. Sąd nie uwzględnił przy tym wyjaśnień zawartych w piśmie procesowym organu z dnia 15 września 2025 r. Organ nie miał żadnych podstaw do przyjęcia, że wniesiona przez wnioskodawcę skarga powinna być przekazana na zasadach ogólnych w terminie 30-dniowym, skoro dotyczyła ona zarzucanej organowi bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej, gdzie ustawodawca wyraźnie przewidział obowiązek przekazania sądowi skargi w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.

Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 55 § 1 i art. 154 § 6 p.p.s.a. w związku z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. wymierzył grzywnę, o której orzekł jak w sentencji postanowienia.

O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie II sentencji postanowienia na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.