Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 18 czerwca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Daniel (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Piotr Ławrynowicz Sędzia WSA Sebastian Michalski po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 czerwca 2026 roku wniosku J. J. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 07 maja 2026 r., sygn. II SAB/Po 53/26 w sprawie ze skargi J. J. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej uzupełnia wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 07 maja 2026 r. o sygn. akt II SAB/Po 53/26 w ten sposób, że po punkcie 4. sentencji wyroku dodaje punkt 5. w brzmieniu: "oddala skargę w pozostałym zakresie".

Wyrokiem z dnia 7 maja 2026 r., sygn. akt II SAB/Po 53/26, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu częściowo uwzględnił skargę J. J. (dalej jako: "skarżący") na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] (dalej również jako: "organ") w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 31 grudnia 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej. W sentencji tego orzeczenia Sąd zobowiązał organ do rozpoznania wyłącznie punktów 6 i 7 wniosku (pkt 1 setencji), stwierdził bezczynność organu w zakresie powyższych punktów (pkt 2 sentencji), stwierdził, że bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa (pkt 3 sentencji), oraz zasądził na rzecz skarżącego zwrot kosztów sądowych (pkt 4 sentencji).

Następnie, pismem z dnia 25 maja 2026 r., J. J. wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku poprzez uzupełnienie jego sentencji w zakresie, w jakim Sąd nie orzekł o całości skargi.

Skarżący w swoim wniosku z 25 maja 2026 r. wskazał, że wyrok nie zawiera formalnego rozstrzygnięcia oddalającego skargę w pozostałym zakresie, mimo że w uzasadnieniu wyroku Sąd wprost wskazał, iż skarga w tej części (tj. w zakresie dotyczącym pkt 4 i 5 wniosku o udostępnienie informacji publicznej) podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143. dalej jako: "p.p.s.a."). Skarżący argumentował, że uzasadnienie wyroku nie może zastępować sentencji, ponieważ to sentencja określa ostateczny zakres rozstrzygnięcia sądu, zakres uwzględnienia skargi, zakres jej oddalenia oraz powagę rzeczy osądzonej. Wskazano ponadto, że jeżeli Sąd uznał, że skarga w pozostałym zakresie podlegała oddaleniu, to rozstrzygnięcie tej treści powinno bezwzględnie znaleźć się w sentencji wyroku, a jego brak powoduje niepełność orzeczenia uzasadniającą zastosowanie art. 157 § 1 p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o uzupełnienie wyroku zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.).

W orzecznictwie wskazuje się, że sytuacja nieorzeczenia przez sąd o całości skargi zachodzi wówczas, gdy sąd pominął w wyroku niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sytuacja taka ma miejsce również wtedy, gdy sąd nie odniósł się w sentencji do części żądania, choćby nawet w tym zakresie skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Na gruncie rozpoznawanej sprawy uznać należało, że wskazana powyżej przesłanka zaistniała. Należy w pełni podzielić argumentację skarżącego zawartą we wniosku z dnia 25 maja 2026 r. Analiza akt sprawy prowadzi do konkluzji, że Sąd – na skutek przeoczenia – nie zawarł w sentencji wydanego 7 maja 2026 r. wyroku rozstrzygnięcia w przedmiocie oddalenia skargi w pozostałej części.

Zauważyć należy, że choć Sąd odniósł się merytorycznie w uzasadnieniu pierwotnego wyroku do konieczności oddalenia skargi w pozostałym zakresie i przedstawił motywy takiego stanowiska, to jednak pominął ten niezbędny element w samej sentencji wyroku. Jak trafnie zauważył skarżący, uzasadnienie orzeczenia nie posiada mocy wiążącej w tym sensie, w jakim posiada ją sentencja, i nie może jej zastępować. Skoro skarga nie została w całości uwzględniona, Sąd miał obowiązek dać temu wyraz w sentencji poprzez jej oddalenie w pozostałym zakresie.

Wskazany brak należało zatem uzupełnić w trybie art. 157 § 1 p.p.s.a., dodając jako ostatni punkt 5 sentencji rozstrzygnięcie o treści: "oddala skargę w pozostałym zakresie".

Mając na uwadze powyższe, Sąd, na podstawie art. 157 § 1 i 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.