drukuj    zapisz    Powrót do listy

6559, Administracyjne postępowanie, Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, Oddalono skargę, I SA/Bd 275/08 - Wyrok WSA w Bydgoszczy z 2008-09-02, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I SA/Bd 275/08 - Wyrok WSA w Bydgoszczy

Data orzeczenia
2008-09-02 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-05-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Izabela Najda-Ossowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II GSK 67/09 - Wyrok NSA z 2009-09-24
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1964 nr 43 poz 296 art. 145 par. 1 pkt 4, art. 148 par. 1
Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Asesor sądowy Ewa Kruppik-Świetlicka Protokolant Asystent sędziego Daniel Łuczon po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi E. I. na decyzję Dyrektora Kujawsko-Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę

Uzasadnienie

I SA/Bd 275/08

UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w N. z dnia [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał na następujące okoliczności sprawy: Kierownik Biura Powiatowego w N. decyzją z dnia [...] orzekł o przyznaniu stronie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) za rok 2005. Następnie w wyniku przeprowadzonej kontroli na miejscu w gospodarstwie beneficjenta i ustaleniu nieprzestrzegania wymogów dobrej kultury rolnej, wobec uznania, że producent odmówił kontroli na miejscu, organ uchylił dotychczasową decyzję i odmówił przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Decyzja w tym przedmiocie wydana została przez organ pierwszej instancji [...] i nie została zaskarżona.

Pismem z [...] strona wniosła o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1, 4, 5, 7 Kpa w sprawach zakończonych decyzjami ostatecznymi z dnia[...], z dnia [...] oraz z dnia [...].

W uzasadnieniu wniosku wskazała na nieskuteczność powiadomienia jej o kontroli, o której dowiedziała się dopiero z uzasadnienia decyzji z [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Zarzuciła, że telegram odebrała po wyznaczonym terminie do przeprowadzenia kontroli w dniu [...]. Nadto zakwestionowała wiarygodność byłego sołtysa Z. K. Wnioskodawca podniósł, iż nie został zapoznany z dokumentacja fotograficzną. W jego ocenie bezpodstawnie doszło do wyłączenia z płatności za 2006 r. działki "B". Zaznaczył, że nie prowadzi produkcji z przyczyn niezależnych, ograniczając się jedynie do wykaszania i usuwania odrostów raz do roku, co odzwierciedla treść wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2003r. w sprawie SA/Bd 1628/03. Wskazał, że ma niski dochód miesięczny, a w miejscu zamieszkania nie przebywa zawsze.

Kierownik Biura Powiatowego decyzją z [...] odmówił wznowienia postępowania w sprawie.

W odwołaniu strona podtrzymała wszystkie fakty i okoliczności, na które powoływała się w dotychczasowym postępowaniu, wnosząc o uchylenie kwestionowanej decyzji.

Organ II instancji utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Kierownika Biura Powiatowego, nie znajdując podstaw do wznowienia postępowania.

W uzasadnieniu wskazał na możliwość wznowienia postępowania z urzędu lub na żądanie strony ( art. 147 Kpa) w sytuacji, gdy nie brała ona w nim udziału bez własnej winy. Skuteczność wniosku uzależniona jest od zachowania miesięcznego terminu do jego złożenia, licząc od dnia powzięcia informacji, co do okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia bądź, w przypadku strony nie uczestniczącej w postępowaniu - od dnia, w którym dowiedziała się ona w jakikolwiek sposób o wydaniu rozstrzygnięcia. W przypadku uchybienia terminowi, jego przywrócenie wymaga udowodnienia okoliczności powzięcia informacji stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania przez złożenie oświadczenia popartego odpowiednimi dowodami. Organ jednakże posiada uprawnienie do wznowienia z urzędu wobec stwierdzenia przesłanek wskazanych w art. 145 § 1 z wyłączeniem pkt 4.

Dyrektor wskazał, iż sporny wniosek wpłynął do Biura Powiatowego ARiMR w N. [...], a więc z uchybieniem terminu wskazanego w art. 148 § 1 Kpa, bowiem odwołujący został poinformowany o kontroli i jej wynikach decyzją z dnia [...]. Nadto wnioskodawca już na etapie postępowania w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych posiadał wiedzę co do osoby, która miała powiadomić go o powtórnej kontroli i o wynikach tej kontroli. Potwierdza to treść wniosku z [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności, zakończonego decyzją z dnia [...].

Dyrektor zaznaczył, iż pomimo upływu terminu określonego w art. 148 § 1 Kpa wniosek strony został rozpatrzony w odniesieniu do warunków wznowienia postępowania wymienionych we wniosku, z wyłączeniem przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 Kpa.

W ocenie organu strona we wniosku o wznowienie postępowania oraz w odwołaniu nie przytoczyła argumentów na poparcie tezy o istnieniu nowych dowodów w sprawie. W kontekście przepisu art. 145 § 1 pkt 1 Kpa Dyrektor uznał, że w postępowaniu nie zostało przedłożone orzeczenie sądu lub innego właściwego organu stwierdzające fałszywość dowodów, a pisma Starosty Powiatowego w N. skierowanego do Wojewody [...] dotyczyło innej sprawy. Z kolei odnosząc się do pkt 5 art. 145 § 1 Kpa stwierdził, że nie zaszły w sprawie nowe okoliczności, nieznane organowi w dniu wydania przedmiotowej decyzji.

Również, wbrew argumentacji strony odnośnie przesłanki z pkt 7 powoływanego art. 145 § 1 Kpa, na gruncie niniejszej sprawy nie wystąpiło żadne zagadnienie wstępne, skutkujące zawieszeniem postępowania. Ponadto sam zainteresowany nie wskazał, na czym miałoby polegać odmienne rozstrzygnięcie i jaki organ miałby go dokonać. Zajęte stanowisko organ poparł orzeczeniami Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Zdaniem Dyrektora, również z oświadczenia złożonego przez Z. K. wynika, że E. I. został powiadomiony o mającej się odbyć w jego gospodarstwie kontroli na miejscu w dniach [...].

W skardze do sądu administracyjnego strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Nie zgodziła się z zarzutem nieprzestrzegania przez nią dobrej kultury rolnej oraz uniemożliwianiem przeprowadzenia kontroli w tym zakresie. Wnioskodawca podniósł, że wbrew twierdzeniu organu, nie został powiadomiony o zamiarze przeprowadzenia kontroli i jej wynikach.

Zdaniem strony ustalenia dokonane przez organy pozostają w sprzeczności ze stanem faktycznym wskazanym w wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 28 listopada 2007r. a w szczególności zeznaniami J. i Ś. zawartymi na karcie 39.

Wskazał również na sprzeczność twierdzeń zawartych w decyzji z dnia [...] wydanej w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji, dodając, że nie posiada wiedzy odnośnie treści wskazanego w skardze wyroku sądu, a wnioskodawca nie wnosił do protokołu kontrolnego zastrzeżeń.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje :

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie aczkolwiek nie wszystkie twierdzenia organu Sąd podzielił. Należy wskazać, że sąd administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) uchyla decyzję, kiedy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Sąd administracyjny orzekając w sprawie nie może oceniać zaskarżonego aktu z punktu widzenia zasad słuszności lub współżycia społecznego.

Strona skarżąca oparła swój wniosek o wznowienie postępowania z [...] na przesłankach wymienionych w art. 145 § 1 pkt. 1,4,5,7 kpa. Wskazane przepisy stanowią, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne okazały się fałszywe (pkt. 1) lub strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu (pkt. 4), wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję (pkt. 5) lub zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (pkt. 7).

Bez względu na brzmienie wymienionych wyżej przesłanek wnioskodawca wiąże ich wystąpienie z następującymi okolicznościami: nie został powiadomiony o kontroli na miejscu w jego gospodarstwie rolnym, co skutkowało następnie uznaniem, że odmówił kontroli i uchyleniem decyzji o przyznaniu przedmiotowej płatności. Zarzucił, że były sołtys Z. K. nie powiadomił go, mimo podjęcia się takiego zobowiązania, o terminie kontroli na gruncie w dniu [...].Wnioskodawca podnosił także, że posiada pisemne dowody niewiarygodności sołtysa, Z. K., który – jak mu teraz wiadomo - był też anonimowym informatorem, który zainicjował postępowanie kontrolne. Pierwsza kontrola w dniu [...] była nieskuteczna z uwagi na brak zawiadomienia o niej producenta.

Przenosząc podniesione przez stronę okoliczności uzasadniające wniosek o wznowienie postępowania na grunt regulacji ustawowych w tym zakresie, Sąd uznał, że wypełniają one w istocie jedynie przesłankę opisaną w pkt. 4 art. 145 § 1 kpa tj. niezawinionego braku udziału strony w postępowaniu. Brak prawidłowego zawiadomienia strony o istotnych czynnościach procesowych, za jakie niewątpliwie należy uznać zawiadomienie o terminie kontroli na miejscu w gospodarstwie producenta, w istocie pozbawiają go udziału w postępowaniu. Nie można dowolnie określonych okoliczności faktycznych kwalifikować do poszczególnych przesłanek wznowienia postępowania. Organ ma obowiązek prawidłowo odczytać i zakwalifikować daną okoliczność, na którą powołuje się wnioskodawca, jako wypełniającą właściwą ustawową przesłankę wznowienia.

Z tego tytułu okoliczność, że sołtys, Z. K., w rzeczywistości nie zawiadomił strony o kontroli (Sąd tym stwierdzeniem nie przesądza jego prawdziwości) nie mieści się w pojęciu ustalenia fałszywości dowodów, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności. Fałsz taki musi być stwierdzony wyrokiem lub być co najmniej oczywisty i odnosić się do przeprowadzonych w sprawie dowodów a nie czynności procesowych jak zawiadomienie strony postępowania.

Kolejna wskazana przez stronę przesłanka dotycząca wyjścia na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nie znanych organowi, który wydał decyzję także odnosi się do postępowania dowodowego.

Zupełnie chybiona jest podstawa prawna z pkt 7 albowiem w sprawie nie zachodziła potrzeba rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez organ czy sąd. Charakteru takiego nie ma ustalenie w przedmiocie czy strona została prawidłowo zawiadomiona.

Konsekwencją, że wskazane przez wnioskodawcę uzasadnienie wniosku o wznowienie postępowania kwalifikuje go, jako opartego na przesłance z art. 145 § 1 pkt. 4 kpa jest obowiązek złożenia takiego wniosku w określonym terminie. Otóż termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji, o czym stanowi art. 148 § 2 kpa. Jest to szczególny termin wskazany przez ustawodawcę dla tej tylko przesłanki. Bez wątpienia za taki termin (dowiedzenia się o decyzji) trzeba przyjąć moment, w którym stronie osobiście doręczono przedmiotową decyzję. Niekwestionowaną okolicznością w sprawie jest, że decyzja, której podważenia skarżący domaga się we wniosku o wznowienie postępowania, doręczona mu została za pośrednictwem Poczty w dniu [...]. Od tego dnia strona miała miesiąc na wystąpienie z wnioskiem o wznowienie postępowania, zgodnie z art. 148 § 1 kpa. Uczyniła to po upływie ponad roku.

Dziwi w sprawie wydanie rozstrzygnięć przez organy obu instancji z małym wyeksponowaniem tej okoliczności. Organ pierwszej instancji w ogóle się do niej nie odniósł, a o przesłance z pkt 4 nie wspomniał w uzasadnieniu.

Organ odwoławczy powołał się na istotną okoliczność doręczenia spornej decyzji stronie, ale w sposób zbędny przeanalizował pozostałe przesłanki rozważając na ich tle kwestię powzięcia przez wnioskodawcę informacji o udziale w sprawie sołtysa.

Należy podkreślić, że proste zestawienie w sprawie dowodu dowiedzenia się przez stronę o kwestionowanej decyzji z podniesionymi zarzutami we wniosku o wznowienie postępowania, wypełniającymi przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 kpa, pozwalał organowi na wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 kpa.

Badanie innych przesłanek, ich istnienia bądź braku musiałoby się odbywać po wznowieniu postępowania poprzez odmowę uchylenia dotychczasowej decyzji.

W uznaniu jednak, że uchybienie to nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

L. Kleczkowski I.Najda-Ossowska E.Kruppik-Swietlicka



Powered by SoftProdukt