Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Judecki po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T .S. na Burmistrza Nysy w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę.

T. S. [dalej: strona skarżąca, skarżący] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania przez Burmistrza Nysy w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Wskutek zarządzenia z 22 kwietnia 2026 r. skarżący został wezwany – w jednej przesyłce – do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie swojego numeru PESEL i do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia jej doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka ta była dwukrotnie awizowana, pierwszy raz w dniu 30 kwietnia 2026 r. i drugi raz w dniu 8 maja 2026 r.

Strona skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu sądowego od skargi, co potwierdza zapisek urzędowy (k. 24 akt sąd), ani nie wskazała swojego numeru PESEL.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje.

Skarga podlegała odrzuceniu.

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, z późn. zm.) - zwanej dalej jako: "p.p.s.a." Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6).

Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi wskazać należy, że zawierała ona brak formalny w postaci niepodania przez skarżącego numeru PESEL. Obowiązek w tym zakresie wprowadza art. 46 § 2 pkt 1 p.p.s.a., w którym wymieniono enumeratywnie elementy pierwszego pisma wnoszonego do sądu (w tym skargi), wśród których znalazł się numer PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.).

Skarga, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Zgodnie natomiast z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym pismem takim jest m.in. skarga. Jak stanowi art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

Skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi w zakresie wskazania swojego numeru PESEL i do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Wezwania te zawierały pouczenie, że niezastosowanie się do nich w terminie 7 dni od dnia ich doręczenia spowoduje odrzucenie skargi przez sąd.

W rozpoznawanej sprawie wezwania zostały uznane za doręczone skarżącemu w dniu 14 maja 2026 r., a zatem ostatnim dniem ustawowo określonego 7-dniowego terminu przewidzianego na uzupełnienie tych braków skargi i uiszczenie wpisu, był dzień 21 maja 2026 r. (czwartek).

Doręczenie przesyłki z wezwaniami nastąpiło w trybie art. 73 p.p.s.a. Zgodnie z art. 65 § 1 p.p.s.a. sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy albo za pomocą środków komunikacji elektronicznej, na warunkach określonych w art. 74a. Stosownie zaś do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2 art. 73 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3 art. 73 p.p.s.a). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4 art. 73 p.p.s.a.). W przytoczonym art. 73 p.p.s.a. ustawodawca wprowadził tzw. fikcję doręczenia, polegającą na uznaniu, że pismo uważa się za doręczone po upływie czternastu dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awizo).

Sąd ustalił, że w niniejszej sprawie doręczenia wezwania dokonano pod adres wskazany przez skarżącego w skardze, z zachowaniem wymogów wynikających z cyt. wyżej przepisu art. 73 p.p.s.a., w tym po dwukrotnym awizowaniu przesyłki (w dniu 30 kwietnia 2026 r. i 8 maja 2026 r.). Zwrot przesyłki nastąpił w dniu 22 maja 2026 r., po uprzednim jej złożeniu w placówce pocztowej na okres czternastu dni.

Skarżący nie wskazał numeru PESEL, co stanowi wymóg formalny skargi, zaś skarga, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Skarżący nie uzupełnił też braku fiskalnego skargi, tj. nie uiścił wymaganego wpisu. Zatem skarga podlegała również odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Z opisanych wyżej przyczyn na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.