Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P. o wymierzenie Zakładowi Gospodarki Mieszkaniowej w Nowym Targu sp. z o.o. w Nowym Targu grzywny za nieprzekazanie skargi z 27 listopada 2025 r. na bezczynność w sprawie udzielenia informacji publicznej na wniosek z 21 października 2025 r. postanawia: 1. wymierzyć organowi grzywnę za nieprzekazanie skargi w kwocie 100 złotych (sto zł) 2. zasądzić od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania w kwocie 100 złotych (sto zł)

24 stycznia 2026 r. skarżąca wniosła o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi z 27 listopada 2025 r. na bezczynność w sprawie udzielenia informacji publicznej na wniosek z 21 października 2025 r., wskazując przy tym, że to kolejny przypadek w okresie ostatnich dwóch miesięcy, gdy organ nie wykonuje obowiązku przekazania skargi (k. 2 i k. 13). Wniosek został opłacony (k. 19 – 100 zł).

16 marca 2026 r. organ podniósł w odpowiedzi na wniosek, że naruszenie obowiązku przekazania skargi jeszcze nigdy mu się nie zdarzyło, nieprawomocny wyrok już zapadł, a skarżąca nadużywa prawa (k. 33).

Z akt sprawy głównej (sygn. akt II SAB/Kr 4/26) wyłania się następująca chronologia wydarzeń:

< 27 listopada 2025 r. skarżąca wniosła do organu skargę w formie dokumentu elektronicznego (k. 2);

< 19 grudnia 2026 r. pełnomocnik organu przekazał wydruk skargi i papierową odpowiedź na skargę (k. 21);

< 22 stycznia 2026 r. pełnomocnikowi organu doręczono wezwanie do nadesłania oryginału skargi i odpowiedzi na skargę w formie dokumentu elektronicznego stosownie do § 3 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 maja 2019 r. w sprawie szczegółowego sposobu oraz szczegółowych warunków przekazywania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1003, dalej: "rozporządzenie") (k. 24-25);

< 26 stycznia 2026 r. pełnomocnik organu wykonał wezwanie (k. 27);

< 11 marca 2026 r. Sąd wyrokiem stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności bez rażącego naruszenia prawa, zobowiązał organ do wydania aktu lub dokonania czynności i zasądził od organu na rzecz skarżącej 100 zł tytułem kosztów postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: "ppsa"). Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 zdanie pierwsze ppsa). W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 55 § 1 ppsa). Grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 ppsa).

Grzywna może być wymierzona do wysokości 89035,60 zł, albowiem przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2025 r. wyniosło 8903,56 zł (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2026 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2025 r., M.P. z 2026 r. poz. 192). Minimalna kwota grzywny nie została określona przez ustawodawcę.

Zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej: "udip") do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ppsa, z tym, że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Celem regulacji skracającej termin z 30 dni do 15 dni jest przyspieszenie postępowania tak, aby wnioskodawca jak najszybciej otrzymał informację publiczną.

Art. 55 ppsa przewiduje procesową gwarancję nadania biegu sprawie, aby ten, przeciwko któremu skierowana jest skarga, był skłonny ją przekazać, nie zamykając jednostce drogi do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). To, że organ zdążył przekazać skargę przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny, a sama skarga została już rozpoznana, nie uzasadnia odstąpienia od wymierzenia grzywny ani nie czyni postępowania w sprawie wymierzenia grzywny bezprzedmiotowym. Instytucja grzywny pełni bowiem trzy funkcje: dyscyplinującą, represyjną i prewencyjną (uchwała NSA z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09). Nie chodzi zatem o proste zmobilizowanie organu do podjęcia aktywności, od której zależy sprawne rozpoznanie sprawy jednostki przez Sąd, ale także o zapobieżenie naruszeniu prawa w przyszłości, które może osłabiać wiarę w efektywność sądowej kontroli administracji i obniżać zaufanie do wymiaru sprawiedliwości. Grzywna może być wymierzona nawet wtedy, gdy skarga jest niedopuszczalna (uchwała NSA z 16 kwietnia 2024 r., sygn. akt III OPS 1/23).

Skarga z 27 listopada 2025 r. powinna być przekazana do 12 grudnia 2025 r., a tymczasem została przekazana 19 grudnia 2025 r. – opóźnienie wyniosło więc 7 dni. Już sama ta okoliczność w połączeniu z wnioskiem skarżącej sprawia, że wymierzenie grzywny jest zasadne. W zakresie wysokości grzywny Sąd nie mógł abstrahować od tego, że mamy do czynienia ze spółką kapitałową. Nie chodzi zatem o często występujący przed sądami administracyjnymi organ w znaczeniu ustrojowym (administracji rządowej lub administracji samorządowej), lecz o organ w znaczeniu funkcjonalnym, który nigdy wcześniej nie był stroną postępowania sądowoadministracyjnego (dopiero w 2026 r. zarejestrowano 7 spraw tego samego rodzaju zainicjowanych przez tę samą skarżącą).

Wszystko to pozwala wymierzyć grzywnę w wysokości 100 zł i zasądzić na rzecz skarżącej od organu zwrot kosztów postępowania w kwocie odpowiadającej wpisowi od uwzględnionego wniosku (art. 64 § 3 w zw. z art. 200 w zw. z art. 205 § 1 ppsa w zw. z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535)).