Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Fronc (spr.) Sędziowie: WSA Mirosław Bator Asesor WSA Anna Kopeć Protokolant: Specjalista Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2026 r. sprawy ze skargi K. sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję nr 12/2025 W. S.A. z siedzibą w K. z dnia 17 listopada 2025 r. znak: NZZ.0150.62.2025 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: I. odrzucić skargę: II. zwrócić stronie skarżącej K. sp. z o.o. z siedzibą w K. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu wpisu od skargi.

Decyzją z 17 listopada 2025 r. nr 12/2025 r., znak NZZ.0150.62.2025 W. Spółka Akcyjna w K. odmówiły spółce K. sp. z o.o. z siedzibą w K. udostępnienia informacji publicznej na wniosek z 3 listopada 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie:

potwierdzenia lub zaprzeczenia, że została zawarta umowa lub umowy na odbiór i/lub wywóz i/lub zagospodarowanie odpadów technologicznych o kodzie 19 08 02 wskazania nazwy wykonawcy (wykonawców), daty i numeru umowy (umów) oraz okresu jej (ich) obowiązywania,

przesłania kopii zawartej umowy lub umów,

w przypadku braku zawartych umów - wskazanie podstawy prawnej oraz trybu, w jakim obecnie realizowane są obowiązki W. S.A. w tym zakresie.

Zarówno w decyzji, jak i w odpowiedzi na skargę W. S.A. stwierdziły, że skoro wnioskodawca nie wskazał sposobu udostępnienia w/w informacji publicznej, to organ odpowiedział na wniosek w sposób, w jaki wniosek został złożony, tj. przy użyciu środków komunikacji elektronicznej, przesłanie ich na adres e-mailowy: [...].pl. [...] to również potwierdzenie w aktach administracyjnych, gdzie dołączono wydruk korespondencji mailowej pomiędzy stronami, zawierającej również załącznik w postaci zaskarżonej decyzji.

Skargę na tę decyzję złożyła K. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga ta podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. póz. 143 z późn. zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie

l

albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.

W niniejszej sprawie nie doszło do doręczenia decyzji, a zatem wniesiona skarga jest przedwczesna.

Skarga dotyczy decyzji wydanej na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Trzeba na wstępie podkreślić, że ustawa ta przewiduje specyficzny tryb udostępnienia informacji publicznej, do którego tylko w niewielkim zakresie stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Ha przykład wniosek o udostępnienie informacji publicznej nie jest podaniem, o którym mowa w art. 63 kodeksu postępowania administracyjnego i nie musi spełniać wymogów formalnych charakterystycznych dla postępowania administracyjnego.

Brak formalizmu nie dotyczy jednak decyzji wydawanych przez organ zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U, z 2022 r. póz. 902) odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Zgodnie z ust. 2 art. 16 do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że:

1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni;

2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także

imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o

udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o

których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji.

Oznacza to, że w przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 16 ustawy przepisy kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się w pełnym zakresie - w tym również przepisy Działu l Rozdziału 8 "Doręczenia" i nie ma mowy i jakimkolwiek uproszczonym czy też niesformalizowanym trybie jej doręczenia. Zgodnie z art. 109 § 1 k.p.a. decyzję doręcza się stronom na piśmie. Z kolei w myśl art. 110 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej. Doręczenie, jakiego dokonano w

niniejszej sprawie nie jest "doręczeniem decyzji" w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 53 § 1 p.p.s.a., a zatem należało uznać, że decyzja nie została doręczona i nie jest możliwe jej zaskarżenie. W konsekwencji zaś skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Jednocześnie Sąd podkreśla, że wydanie decyzji na podstawie art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej i niedoręczenie jej stronie w sposób zgodny z wymogami kodeksu postępowania administracyjnego stanowi naruszenie prawa, bowiem zamyka stronie prawo do sądu i możliwość weryfikacji takiej "decyzji", która - mimo formalnego podpisania nigdy nie weszła do obrotu prawnego. Organ winien więc jak najszybciej doręczyć skarżącemu zaskarżoną decyzję w sposób przewidziany przepisami kodeksu postępowania administracyjnego. Dopiero bowiem jej prawidłowe doręczenie otworzy skarżącemu termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.