Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Kamila Karwatowicz Sędzia WSA Krzysztof Rogalski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 7 maja 2026 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] w [...] na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Burmistrza [...] do załatwienia wniosku skarżącego Stowarzyszenia [...] w [...]z dnia [...]r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku, II. stwierdza, że Burmistrz [...]dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. w pozostałym zakresie skargę oddala, IV. zasądza od Burmistrza [...]na rzecz skarżącego Stowarzyszenia [...] w [...] kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Stowarzyszenie [...]w [...] (dalej jako Stowarzyszenie, strona, wnioskodawca, skarżąca), powołując się na art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie doinformacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 902 ze zm.; dalej jako u.d.i.p.), złożyło w dniu 1 stycznia 2026 r. - za pośrednictwem poczty mailowej - do Burmistrza [...]wniosek o udostępnienie następującej informacji publicznej, a mianowicie wykazu pełnych kwot brutto wydatkowanych ze środków publicznych na wynagrodzenia oraz wszelkie inneświadczenia ze stosunku pracy wypłacone w roku 2025, z podziałem na następujące stanowiska lub kategorie stanowisk: burmistrz [...], zastępcy burmistrza, skarbnik Gminy, sekretarz Gminy, kierownicy referatów, wydziałów oraz Urzędu Stanu Cywilnego, dyrektorzy i kierownicy gminnych jednostek organizacyjnych, w szczególności: OPS, ZGK oraz placówkioświatowe i kulturalne, domagając się dla każdego stanowiska lub kategorii stanowisk wskazanych powyżej o wyodrębnienie kwot w rozbiciunawynagrodzenie zasadnicze, dodatki, w tym: stażowy, funkcyjny, specjalny oraz zadaniowe lub projektowe, jeżeli występowały, premie i nagrody, w tym dodatkowe wynagrodzenie roczne (tzw. 13-stka), jeżeli było wypłacane, ekwiwalenty, ryczałty oraz inne świadczenia pieniężne pozostające w związku ze stosunkiem pracy, jeżeliwystępowały, świadczenia z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, jeżeli były wypłacane w 2025 r. Wnioskodawca zaznaczył, że w przypadku kategorii obejmujących więcej niż jedną osobę (np. kierownicy referatów i wydziałów, dyrektorzy ikierownicy jednostek) proszę o przedstawienie danych w ujęciu zbiorczym dla danej kategorii albo odrębnie dlakażdej jednostki organizacyjnej, bez wskazywania danych osobowych, o ile organ uzna to za właściwe dlazapewnienia sprawności udostępnienia.Stowarzyszenie domagało się przesłania powyższych informacji pocztą elektroniczną na adres: [...]w formie zestawienia tabelarycznego jako plik edytowalny (np. XLSX, ODS, CSV) albo jako skan lub plik PDF, jeżeli organ dysponujewyłącznietaką formą.

Pismem z [...] marca 2026 r. Stowarzyszenie wystąpiło ze skargą na bezczynność Burmistrza [...]w przedmiocie rozpatrzenia powyżej opisanego wniosku z [...] stycznia 2026 r. o udostępnienie informacji publicznej, zarzucając naruszenie:

1) art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych

w zakresie, wjakim przepis ten gwarantuje swobodę poszukiwania i otrzymywania informacji,przez jegoniezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu,

2) art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim przepisy testanowią podstawę prawa do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznejoraz osób pełniących funkcje publiczne, przez nieudostępnienie informacji podlegającejudostępnieniu na wniosek,

3) art. 13 ust. 1 u.d.i.p.przez niedochowanie czternastodniowego terminu udostępnienia informacji,

4) art. 2 ust. 2 u.d.i.p. przez żądanie wykazania szczególnego interesu publicznego wodniesieniu do informacji prostej, co stanowi niedopuszczalne ograniczenie prawa doinformacji,

5) art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2025 r., poz. 1691; dalej jako k.p.a.) w zw. z art. 16 ust. 2 u.d.i.p. przez bezpodstawne zastosowanie trybuwezwania do uzupełnienia braków formalnych i pozostawienia wniosku bez rozpoznania, podczas gdy przepisy k.p.a. nie mają zastosowania do wniosku o udostępnienie informacjipublicznej.

Na podstawie tak sformułowanych zarzutów skarżący wniósł o:

1) stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności,2) zobowiązanie organu do udostępnienia informacji publicznej objętej wnioskiem z [...]stycznia 2026 r.

w terminie 14 dni od dnia doręczenia akt organowi,3) stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 4) wymierzenie organowi grzywny,

5) zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi opisano w pierwszej kolejności jakie czynności podejmował organ oraz strona po złożeniu wniosku.W ocenie skarżącegozarzucana bezczynność nosi cechy rażącego naruszenia prawa,żadna bowiem z czynności organu nie znajdowałaoparcia w przepisach, a organ publicznie zadeklarował odmowę udostępniania informacjistowarzyszeniu (post na portalu społecznościowym z [...] kwietnia 2025 r.), co dowodzizamierzonego charakteru bezczynności wpisującej się w udokumentowany wzorzecsystemowej obstrukcji.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz [...]wniósł o jej oddalenie

w całości, opisując czynności, jakie były podejmowane przez organ w związku

z wniesieniem opisanego na wstępie wniosku oraz jakich odpowiedzi udzielał skarżący. Ponadto wskazał, że po dokonaniu oceny przedłożonych dokumentów pod kątem ich zgodności z wymaganiamiokreślonymi w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych stwierdził, iż wnioskodawca nie złożyłoryginałów lub poprawnie poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii regulaminu stowarzyszenia oraz dokumentu potwierdzającego wpisanie Stowarzyszenia do ewidencjistowarzyszeń zwykłych. Spowodowało to, że na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. zawiadomił skarżącego, iż z powodu nieuzupełnienia braków formalnych wniosku w wymagany sposób wewskazanym terminie, który upłynął w dniu [...] lutego 2026 r. wniosek zostaje pozostawiony bezrozpoznania. Zdaniem organu w toku postępowania podjął

w sprawie wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz dozałatwienia sprawy, zwłaszcza podjęcie przez organ czynności usunięcia braków formalnych w związku zpotencjalną możliwością wydania decyzji odmownej, ze względu na przetworzony charakterinformacji publicznej, było uprawnione i nastąpiło w terminie w terminie wynikającym z u.d.i.p. Tym samym

- zdaniem Burmistrza - w związku z podejmowaniem licznych czynności,mających materialne uzasadnienie w treści dokumentacji urzędowej zgromadzonej w sprawie - stosując się nadto do nadrzędnych przepisów proceduralnych, nie podpadł

w jakąkolwiek bezczynność.

Z załączonych do odpowiedzi akt w formie elektronicznej wynikają następujące czynności w odniesieniu do wniosku opisanego na wstępie podjęte przez organ oraz Stowarzyszenie.

Pismem z dnia [...] stycznia 2026 r. organ wezwał skarżącego do wykazania, iż pozyskanie danych jest szczególnieistotne dla interesu publicznego, gdyż w jego oceniewnioskowana informacja stanowi informacjęprzetworzoną albo jegodoprecyzowanie, albowiem informacje zawarte w treści wniosku zostały złożone

z ostrożności procesowej albo są zbyt ogólnikowe w terminie 7 dni.Powyższą kwalifikację wniosku przyjęto w związku z tym, iż na moment złożenia wnioskówobjętych wezwaniem, taka informacja nie istniała w postaci gotowej, a jej przygotowanie ze względuna rozpiętość czasową, konieczność wyszukania żądanych informacji, szacowaną obszernośćmateriału źródłowego oraz konieczność dokonania dodatkowych analiz w kwestii anonimizacji, czy kwestii ograniczenia prawa do informacji w związku z przesłankami art. 5u.d.i.p., czy wreszcie zeskanowana obszernego materiału źródłowego, jak i jegopóźniejszego przesłania w formie elektronicznej, wymagałoby dodatkowego, a przede wszystkimznacznego, zaangażowania pracowników Urzędu Miejskiego w szacowanym wymiarze co najmniejkilku dni. Gmina nie posiada bazy danych, której funkcjonalność umożliwiałaby prostewygenerowanie wskazanych we wnioskach informacji, o czym poinformowano w tym piśmie. Wezwano również Stowarzyszenie do podania dokładnych danych adresowych dla celów dokonania skutecznego doręczenia

w przypadku konieczności wydania decyzji. W odpowiedzi na wezwanie skarżący w dniu [...] stycznia 2026 r. przesłał pismo, wktórym uznał za błędną kwalifikację żądanych informacji jako informacji przetworzonych,podając jednocześnie również adres dla doręczeń.Do tego pisma załączono wniosek opatrzony podpisem zaufanym oraz następujące dokumenty: zawiadomienie o dokonaniuwpisu do Ewidencji Stowarzyszeń Zwykłych prowadzonej przez Starostę [...], upoważnienie do reprezentowania stowarzyszenia [...] udzielonego A.M., uchwałę z dnia [...] lutego 2025 r. o wyborze zarządu stowarzyszenia zwykłego, protokół z zebrania stowarzyszenia zwykłego

z [...] lutego 2025 r. wraz z listąobecności, regulaminu stowarzyszenia zwykłego, listę osób należących dostowarzyszenia. Wszystkie te dokumenty zostały przesłane w wersji elektronicznej, podpisane cyfrowo – podpisem zaufanym, przez A. M..

Organ w piśmie z dnia [...] lutego 2026 r., doręczonym w dniu [...] lutego 2026 r., powołując się na art. 64 § 2 k.p.a., wezwał Stowarzyszenie do uzupełnienia braków formalnych wniosku z dnia [...] stycznia 2026 r. przezzłożenie oryginałów lub poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii:a) regulaminu Stowarzyszenia,

b) dokumentu potwierdzającego wpisanie Stowarzyszenia do ewidencji stowarzyszeń zwykłych - w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wnioskubez rozpoznania. Jednocześnie organ wyjaśnił, że przez kopię poświadczoną za zgodność z oryginałem należy rozumieć: kopię dokumentu zawierającą klauzulę "zgodne z oryginałem" lub "za zgodność z oryginałem" umieszczonąna każdej stronie dokumentu wraz z pieczątką wnioskodawcy, datą i czytelnym podpisemlub podpisem nieczytelnym wraz z imienną pieczęcią osoby uprawnionej do potwierdzaniadokumentów za zgodność z oryginałem wraz ze wskazaniem pełnionej funkcji. W przypadkudokumentów wielostronicowych dopuszcza się możliwość potwierdzania za zgodność z oryginałemna pierwszej stronie dokumentu zamieszczając klauzulę np. "za zgodność z oryginałem od strony Xdo strony X" wraz z pieczątką wnioskodawcy, datą i czytelnym podpisem lub podpisemnieczytelnym wraz z imienną pieczęcią osoby uprawnionej do potwierdzania dokumentów zazgodność z oryginałem wraz ze wskazaniem pełnionej funkcji. Dokumenty wielostronicowepowinny być zszyte i mieć ponumerowane strony, przy czym dopuszczalna jest forma odręcznanumeracji. Jeżeli dokument zawiera cechy szczególne w formie dopisków, poprawek lubuszkodzeń,powyższe okoliczności stwierdza się w poświadczeniu. Poświadczenia dokonujeosoba uprawniona do reprezentowania wnioskodawcy lub inna osoba upoważniona przez osobęuprawnioną do reprezentowania wnioskodawcy. Upoważnienie wymaga formy pisemnej i powinnobyć dołączone. Do poświadczania kopii dokumentów za zgodność z oryginałem uprawnienisą również: notariusz, adwokat, radca prawny.

W odpowiedzi na to wezwanie Stowarzyszenie w dniu [...] lutego 2026r., przedłożyło organowi tożsame dokumenty, jak do odpowiedzi z [...] stycznia 2026 r.

W piśmie z dnia [...] marca 2026 r. organ - wskazując przepis art. 64 § 2 k.p.a.

w związku z uprzednio wysłanym wezwaniemdo uzupełnienia braków formalnych wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia[...] stycznia 2026 r. w terminie

7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem pozostawieniawniosku bez rozpoznania (wezwanie wysłane na adres do korespondencji wskazany przez wnioskodawcę, skutecznie doręczone w dniu [...] lutego 2026 r.) - poinformował skarżącego, żedo dnia[...] lutego 2026 r., pomimo pouczenia wnioskodawcy w jaki sposób należy dokonaćpoświadczenia dokumentów za zgodność z oryginałem (art. 9 k.p.a. i art. 76a § 2 k.p.a.),braki te nie zostały uzupełnione w wymagany sposób. Nie złożono bowiem oryginałów lub poprawniepoświadczonych za zgodność z oryginałem kopii regulaminu Stowarzyszeniaoraz dokumentu potwierdzającego wpisanie Stowarzyszenia do ewidencji stowarzyszeńzwykłych, zatem w ocenie organu zobowiązanie nie zostało wykonane, co skutkowała pozostawieniem opisanego wniosku bez rozpoznania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4a. Skarga została rozpoznana przez tut. Sąd w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 4 i art. 120 p.p.s.a. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem sądowej kontroli jest terminowość czynności podejmowanych przez Burmistrza [...]w sprawie udostępnienia informacji publicznej, o które zwróciło się skarżące Stowarzyszenie wnioskiem z [...] stycznia 2026 r. Wniesienie skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej nie wymaga od strony skarżącej uprzedniego złożenia jakiegokolwiek środka zaskarżenia na drodze administracyjnej, czyli nie jest wymagane "wyczerpanie środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z 24 maja 2006 r., I OSK 601/05). Niesporne w kontrolowanej sprawie było, że Burmistrz [...]jako organ władzy publicznej (art. 163 i nast. Konstytucji) jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Analizując wniosek skarżącego z punktu widzenia przedmiotowego należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. Tę ogólną definicję doprecyzowuje art. 6 ust. 1 u.d.i.p., który wymienia rodzaje spraw, jakich mogą dotyczyć informacje o charakterze informacji publicznych, czyniąc to w sposób otwarty, czemu służy zwrot

"w szczególności". Doktryna oraz orzecznictwo sądowe, w oparciu o ogólną formułę u.d.i.p., a także konstytucyjną konstrukcję prawa do informacji zawartą w art. 61

ust. 1 i 2 Konstytucji RP, przyjmuje szerokie rozumienie pojęcia "informacja publiczna". Za taką uznaje się wszelkie informacje wytworzone przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym (komunalnym bądź Skarbu Państwa), jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób, innych podmiotów, niezależnie od tego, przez kogo zostały wytworzone (por. wyrok NSA z 30 października 2002 r., II SA 181/02; wyrok NSA z 20 października 2002 r., II SA 1956/02 oraz wyrok NSA z 30 października 2002 r., II SA 2036-2037/02, M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, Toruń 2002, s. 28).

Z powyższego wynika, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władz publicznych, a także odnosząca się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne, w zakresie wykonywania przez nie zadań w zakresie władzy publicznej. "Sprawą publiczną" w rozumieniu art. 1

ust. 1 u.d.i.p. jest szeroko rozumiana działalność organów władzy, zarówno ta wynikająca wprost z przepisów prawa, jak również ta, którą organy podejmują

z własnej inicjatywy, pod warunkiem, że służy ona i jest podejmowana w interesie społecznym.

W kontekście powyższego, co do zasady żądane przez skarżące Stowarzyszenie informacje we wniosku z [...] stycznia 2026 r. jako dotyczące wysokości wynagrodzeń osób zatrudnionych w Urzędzie Miejskim w [...]oraz

w podległych jednostkach organizacyjnych, a więc wydatkowania środków publicznych, stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 w. zw. z art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c u.d.i.p.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli w tym terminie informacja publiczna nie może być udostępniona, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie,

w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). Bezczynność w zakresie dostępu do informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy we wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. terminie zobowiązany podmiot nie udzieli żądanej informacji lub nie podejmie nakazanych prawem czynności zmierzających do powiadomienia o przyczynach zwłoki i o dodatkowym terminie albo podejmując te czynności, nie udzieli informacji w maksymalnym 2 miesięcznym terminie, albo wreszcie nie wyda na zasadach przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej.

W świetle powołanej ustawy, aby nie narazić się na zarzut bezczynności, podmiot zobowiązany powinien: udostępnić wnioskowaną informację publiczną, jeśli znajduje się w jego posiadaniu (art. 10 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 3 u.d.i.p.); wydać decyzję o odmowie jej udostępnienia, jeśli stwierdzi istnienie ograniczeń w dostępie do informacji publicznej bądź jeśli stwierdzi, że brak jest szczególnie uzasadnionego interesu publicznego w udostępnieniu informacji publicznej przetworzonej (art. 16

i art. 17 u.d.i.p. w związku z art. 5 i art. 3 ust. 1 u.d.i.p.); poinformować, że w danej sprawie przysługuje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.); poinformować, że nie posiada żądanej informacji publicznej (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.); poinformować, że wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). Wskazać należy, że u.d.i.p. w istocie nie przewiduje jakichkolwiek wymagań formalnych wniosku, poza utrwaleniem go w formie pisemnej. Możliwe jest zatem jego przesłanie także drogą elektroniczną, bez użycia podpisu elektronicznego. Wynika to z braku konieczności pełnego zidentyfikowania wnioskodawcy, który żądając informacji publicznej, nie musi wykazać się jakimkolwiek uzasadniającym to żądanie interesem faktycznym lub prawnym. Wniosek składany w trybie u.d.i.p. nie musi zatem odpowiadać żadnym szczególnym wymogom formalnym. Nie stanowi on podania

w rozumieniu art. 63 k.p.a., gdyż na tym etapie postępowania nie stosuje

się przepisów k.p.a. Minimalne wymogi odnośnie do takiego wniosku muszą obejmować jasne sformułowanie, z którego wynika, co jest przedmiotem żądania udostępnienia informacji publicznej, niezbędne jest bowiem wykazanie, że żądana informacja ma charakter informacji publicznej. Informacja publiczna, która może być niezwłocznie udostępniona, jest udostępniana w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku, co uzasadnia przyjęcie, iż postępowanie w sprawie udzielenia informacji publicznej jest odformalizowane i uproszczone. Z tego też względu np. brak autoryzowanego podpisu na wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie stanowi jego braku formalnego (por. wyroki NSA: z 16 marca 2009 r., I OSK 1277/08; z 30 listopada 2012 r., I OSK 1991/12; NSA z 27 marca 2018 r., I OSK 1701/16, wyrok NSA z 13 września 2024 r., III OSK 3268/23).

Wniosek o udostępnienie informacji publicznej musi jednak spełniać wymogi określone w art. 63 k.p.a. w sytuacji, w której występują podstawy do wydania decyzji na podstawie art. 16 u.d.i.p. Z chwilą wpłynięcia do organu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, organ obowiązany jest ustalić, czy przedmiot wniosku rzeczywiście dotyczy informacji publicznej, a jeśli tak, to o jakim charakterze (informacje proste czy przetworzone), czy informacje te znajdują się w posiadaniu zobowiązanego podmiotu, czy podmiot zobowiązany posiada środki techniczne umożliwiające udostępnienie informacji w sposób wskazany przez wnioskodawcę oraz czy udostępnienie żądanych informacji nie podlega ograniczeniu ze względu na tajemnice prawnie chronione. Jeżeli wniosek dotyczy informacji publicznej, a brak ustawowych ograniczeń w jej udostępnieniu, organ jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej w drodze czynności materialno-technicznej. W tych sytuacjach wniosek nie musi spełniać wymogów określonych w k.p.a. Dopiero ustalenie, że istnieje podstawa do odmowy udostępnienia informacji publicznej bądź umorzenia postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonymw art. 14 ust. 2 u.d.i.p., uzasadnia wezwanie wnioskodawcy o uzupełnienie braków formalnych wniosku, jeżeli wniosek jest obarczony brakami, o jakich stanowi k.p.a. Dopiero bowiem w takiej sytuacji - z mocy art. 16 ust. 2 u.d.i.p. - do decyzji,

a w konsekwencji i postępowania poprzedzającego jej wydanie, znajdują zastosowanie przepisy k.p.a. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku znajduje uzasadnienie po dokonaniu powyższej analizy i uzewnętrznieniu zamiaru organu. Innymi słowy, na gruncie regulacji zawartych w u.d.i.p. istotne jest wyróżnienie dwóch etapów postępowania o różnym charakterze i mających za przedmiot odmienne sprawy administracyjne. W pierwszym rzędzie, jeżeli organ (lub inny zobowiązany podmiot) dysponuje żądaną informacją publiczną i istnieje podstawa do jej udostępnienia bez opłat, to w postępowaniu tym nie mają w ogóle zastosowania przepisy k.p.a., bowiem informacja publiczna jest wtedy po prostu udostępniana, co przybiera postać czynności materialno-technicznej. Dla wszczęcia takiego postępowania wystarczy wniosek ustny bądź złożony w innej niesformalizowanej formie, wniosek ten nie musi być poparty żadnym uzasadnieniem ani wskazaniem szczególnego interesu. Sytuacja wygląda inaczej, gdy organ zobowiązany do udostępnienia informacji np. uznaje żądaną informację za informację przetworzoną,

w związku z czym żąda wykazania interesu publicznego od wnioskodawcy albo

w sprawie konieczne jest poniesienie kosztów przez wnioskodawcę, względnie by

w sprawie chociażby potencjalnie zachodziła możliwość podjęcia decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej lub decyzji o umorzeniu postępowania, albo też jakiegokolwiek innego aktu administracyjnego, który wiązałby się z ustaleniem podmiotu, od którego pochodzi wniosek. Wówczas do usunięcia braków formalnych wniosku znajduje zastosowanie art. 64 § 2 k.p.a. (por. wyrok NSA z 4 lutego 2016 r.,

I OSK 873/15, wyrok NSA z 2 sierpnia 2024 r., III OSK 3146/23).

W orzecznictwie i piśmiennictwie przyjmuje się, że termin czternastodniowy określony w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. dotyczy również obowiązku poinformowania skarżącego o tym, że wnioskowana informacja ma charakter przetworzony i że

w związku z tym faktem, w zakreślonym przez organ terminie, powinien on wykazać szczególnie istotny interes publiczny w jej uzyskaniu (por. A. Piskorz-Ryń (red.),

M. Sakowska-Baryła (red.), U.d.i.p. Komentarz, LEX/el. 2025, t. 1.3 do art. 13, wyrok WSA w Krakowie z 6 maja 2021 r., II SAB/Kr 37/21, wyrok WSA w Rzeszowie

z 9 marca 2021 r., II SAB/Rz 7/21).

Mając na uwadze czynności podjęte przez organ oraz Stowarzyszenie, przytoczone na wstępie uzasadnienia (str. 2-4), w ocenie Sądu organ przede wszystkim nie przedłużył terminu do udostępnienia informacji żądanej we wniosku

z [...] stycznia 2026r. w trybie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Tym samym po upływie 14 dni

(tj. terminu określonego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) od wpływu powyższego wniosku popadł w bezczynność. Ponadto należy zauważyć, że wezwanie organu

z [...] stycznia 2026 r. nie określało skutków (rygoru) niewykazania szczególnego interesu w uzyskaniu informacji publicznej. Przy czym podkreślić należy, iż organ - uznając żądane informacje za informację przetworzoną oraz stwierdzając brak,

w jego ocenie, wykazania przez Stowarzyszenie interesu publicznego w ich pozyskaniu - podjął pierwszą czynność w postępowaniu administracyjnym w dniu

[...] lutego 2026 r., kierując wezwanie do usunięcia braków formalnych na podstawie art. 64 § 2 k.p.a.

Zdaniem Sądu nie oznacza to jednak, że samo wezwanie do uzupełnienia braków formalnych, jak i pozostawienie wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej bez rozpoznania (pismo z [...]marca 2026 r.), nastąpiło zgodnie

z prawem.

Przede wszystkim wskazany przez organ brak przedłożenia dokumentów

w postaci oryginałów lub potwierdzonych za zgodność z oryginałem regulaminu Stowarzyszenia oraz dokumentu potwierdzającego wpisanie Stowarzyszenia do ewidencji stowarzyszeń zwykłych w oczekiwanej przez organ formie nie stanowił przeszkody do nadania wnioskowi o udzielenie informacji publicznej dalszego biegu, w szczególności przez wydanie ewentualnej decyzji administracyjnej. Podkreślić bowiem należy, że Stowarzyszenie przesłało powyższe dokumenty w dniu

[...] stycznia 2026 r. i[...] lutego 2026 r. r., jednakże w formie elektronicznej, opatrzone podpisem zaufanym, korzystając z platformy e-Doręczenia, która jest dopuszczalną

w procedurze administracyjnej drogą korespondencji z organem.

Ponadto organ w wezwaniu z [...] lutego 2026 r., zawierając szeroki wywód na temat sporządzenia odpisów w formie papierowej,nie poinformował w jaki sposób należy sporządzić odpisy w przypadku przesłania dokumentów drogą elektroniczną, które jest tak samo dopuszczalne jak złożenie dokumentu osobiście czy za pośrednictwem doręczyciela (poczty), co stoi w sprzeczności z art. 9 k.p.a.

Zwrócić również należy uwagę, że ani we wspomnianym wezwaniu z [...] lutego 2026 r., ani też w zawiadomieniu z [...] marca 2026 r. w żaden sposób organ nie wyjaśniłstroniedlaczego dokumenty złożone w formie elektronicznej w zakresie regulaminu Stowarzyszenia oraz zawiadomienia o wpisie do ewidencji prowadzonym przez Starostę uznaje za niewystarczające do wykazania umocowania osoby składającej wniosek do działania w imieniu skarżącego.

Jednocześnie Sąd zwraca uwagę, iż organ informując stronę w zawiadomieniu

z [...] marca 2026 r. wskazywałna treści art. 76a k.p.a., który w istocie odnosi się do dowodów, podczas gdyw przedmiotowej sprawie nie chodziło o złożenie dokumentu w postępowaniu dowodowym, a o wykazanie umocowania wnioskodawcy do występowania w postępowaniu. Ponadto w orzecznictwie i piśmiennictwie na tle stosowania tego przepisu wskazuje się, że brak w aktach sprawy oryginału lub urzędowo uwierzytelnionego odpisu dokumentu nie oznacza, że taki dokument nie istnieje, zaś brak właściwego uwierzytelnienia dokumentu urzędowego nie pozbawia nieuwierzytelnionej kopii charakteru dowodu w postępowaniu administracyjnym,

a jedynie wpływa na jego moc dowodową. O ile bowiem kserokopia właściwie uwierzytelniona korzysta z mocy dokumentu oryginalnego, to brak właściwego uwierzytelnienia powoduje, że dokument taki musi być oceniony w świetle całego materiału dowodowego (por. wyrok NSA z dnia 25 maja 2016 r., I OSK 2842/15; wyrok NSA z 24 maja 2019 r., II GSK 1646/17; wyrok NSA z 4 marca 2021 r., II GSK 744/20, P.M. Przybysz, K.p.a. Komentarz, Lex/el 2026, t. 4 akapit 2 do art. 76a). Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że pozostawienie wniosku skarżącego Stowarzyszenia z [...] marca 2026 r. bez rozpoznania, ze wskazaniem na powyższą argumentację, pozbawione było podstaw prawnych. Uzasadniony jest zatem wniosek, że organ nie rozpoznał w sposób prawidłowy w świetle przepisów u.d.i.p. złożonego wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Organ nie udostępnił

w ustawowym terminie żądanej informacji publicznej, nie wydał decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, nie przedłużył też terminu do udzielenia informacji na podstawie art. 13 ust. 2 u.d.i.p.

W konsekwencji Sąd uznał, że Burmistrz [...]dopuścił

się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego Stowarzyszenia z [...] września 2025 r.o udostępnienie informacji publicznej.W związku z tym Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zobowiązał organ do rozpoznania powyższego wniosku

i zakreślił organowi termin 14 - dniowy do rozpoznania wniosku, liczony od dnia doręczenia prawomocnego wyroku (pkt I wyroku). W ocenie Sądu organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca

z rażącym naruszeniem prawa. Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość

o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego braku podejmowania przez organ jakichkolwiek czynności, oczywistego lekceważenia wniosków wnioskodawcy i jawnego natężenia braku woli do załatwienia sprawy, jak

i w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa, przy czym każdorazowo taka ocena musi być dokonana przy uwzględnieniu okoliczności danej sprawy.

W rozpatrywanej sprawie organowi nie można postawić tego rodzaju zarzutów.

W niniejszej sprawie bezczynność organu nie polegała na jego milczeniu wobec wniosku skarżącego, ale na błędnym zastosowaniu przepisów u.d.i.p. i przepisów k.p.a. Nie można zatem uznać, że stwierdzona bezczynność w sposób rażący uchybia przepisom tej ustawy. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a p.p.s.a., stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt II wyroku).Z tych samych powodów Sąd nie znalazł podstaw do wymierzenia organowi grzywny, co skutkowało oddaleniem skargi w tym zakresie na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Końcowo należy wskazać, iż w niniejszej sprawie Sąd nie był uprawniony do oceny charakteru informacji objętych wnioskiem skarżącego Stowarzyszenia

z [...] stycznia2026 r., a mianowicie, czy są one informacją przetworzoną. Ocena taka może zostać dokonana dopiero podczas badania zgodności z prawem decyzji

o odmowie udostępnienia informacji publicznej, która uznana została przez organ za informację przetworzoną.

O należnych skarżącemu Stowarzyszeniu kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. (pkt III wyroku). Koszty te sprowadzają się do wpisu od skargi w wysokości 100 zł, ustalonego zgodnie

z § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 535 ze zm.).