Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 9 grudnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Protokolant Starszy asystent sędziego Dominika Trella po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2014 roku sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi w zakresie prawa jazdy kategorii B oddala skargę.

Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., na podstawie art.138 § 1 pkt 1 K.p.a., art.103 ust.1 pkt 1 c.) ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2014r. poz.600 z późn. zm.), utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] znak [...] o cofnięciu M.P. uprawnienia do prowadzenia pojazdów silnikowych wynikających z prawa jazdy kategorii B oraz o nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne:

Prezydent Miasta Ł. decyzją z dnia [...] znak [...] skierował M.P. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie posiadanych uprawnień w trybie art.114 ust.1 pkt 1 b.) ustawy z dnia 20 czerwca 1997r., Prawo o ruchu drogowym (Dz.U z 2012r. poz.1137 z późn. zm.) z powodu przekroczenia 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego.

W dniu 7 marca 2014r. do organu wydającego uprawnienia do kierowania pojazdami wpłynęły nadesłane do Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w Ł. dokumenty M.P. z adnotacją egzaminatora o uzyskaniu w dniu 4 marca 2014r. negatywnego wyniku egzaminu sprawdzającego kwalifikacje do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii B.

M.P. złożył w dniu 7 marca 2014r. w organie I instancji oświadczenie z treści którego wynika, że nie zgadza się on z negatywnym wynikiem egzaminu. W dniu 6 marca 2014r. złożył on skargę do Dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w Ł. na ocenę i przebieg egzaminu.

Pismem z dnia 10 marca 2014r. organ I instancji wystąpił do Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w Ł. z prośbą o poinformowanie o sposobie rozstrzygnięcia skargi M.P. na wynik egzaminu.

W dniu 16 maja 2014r. do organu I instancji wpłynęło pismo pracownika Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w Ł. z dnia 16 maja 2014r. informujące, że Marszałek Województwa [...] oddalił skargę dotyczącą egzaminu sprawdzającego kwalifikacje z zakresu prawa jazdy kat.B przeprowadzonego w dniu 4 marca 2014r.

Prezydent Miasta Ł. pismem z dnia 16 maja 2014r. zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi.

W odpowiedzi na powyższe zawiadomienie M.P. w dniu 29 maja 2014r. poinformował organ wydający uprawnienia do kierowania pojazdami o złożeniu do Marszałka Województwa [...] ponownego wniosku o rozpatrzenie skargi na egzamin przeprowadzony w dniu 4 marca 2014r.

Prezydent Miasta Ł. pismem z dnia 13 czerwca 2014r. wystąpił do Marszałka Województwa [...] z prośbą o poinformowanie o sposobie rozpatrzenia ponownej skargi M.P. na przedmiotowy egzamin.

Prezydent Miasta Ł. zawiadomieniem z dnia 13 czerwca 2014r. poinformował stronę o przedłużeniu terminu do wydania decyzji o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami do czasu uzyskania odpowiedzi na pismo z dnia 13 czerwca 2014r. w sprawie sposobu rozpatrzenia ponownej skargi M.P. na egzamin sprawdzający kwalifikacje.

W dniu 26 czerwca 2014r. do organu I instancji wpłynęło pismo Marszałka Województwa [...] z dnia 26 czerwca 2014r. z treści którego wynika, iż Marszałek pismem z dnia [...] znak [...] oddalił skargę M.P. na egzamin przeprowadzony w dniu 4 marca 2014r. natomiast pismem z dnia 10 czerwca 2014r. podtrzymał stanowisko w przedmiotowej sprawie.

Prezydent Miasta Ł. decyzją z dnia [...]. cofnął M.P. uprawnienie do prowadzenia pojazdów silnikowych w zakresie prawa jazdy kategorii B i nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Od powyższej decyzji M.P. złożył odwołanie w którym zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy tj:

- art.97 § 1 pkt 4 K.p.a. przez brak zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie do czasu zakończenia postępowania w przedmiocie unieważnienia egzaminu państwowego przeprowadzonego w dniu 4 marca 2014r.

- art.108 § 1 K.p.a przez nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności pomimo braku spełnienia przesłanek wymienionych w tym przepisie.

- art.7,77 i 80 K.p.a. przez błędne ustalenie, że postępowanie w przedmiocie unieważnienia egzaminu państwowego przeprowadzonego w dniu 4 marca 2014r. zostało zakończone ostateczną decyzją Marszałka Województwa [...].

W konkluzji M.P. wniósł o uchylenie decyzji w całości.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z treścią art.103 ust.1 pkt 1 c.) ustawy o kierujących pojazdami, starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku stwierdzenia utraty kwalifikacji na podstawie wyniku egzaminu państwowego przeprowadzonego w trybie art.49 ust.1 pkt 3 i 3. Stosownie do treści art.49 ust.1 ustawy, sprawdzeniu kwalifikacji w formie egzaminu państwowego podlega:

1) osoba ubiegająca się o uzyskanie uprawnień do kierowania motorowerem, pojazdami silnikowymi lub tramwajem;

2) osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem w razie uzasadnionych zastrzeżeń co do jej kwalifikacji;

3) osoba ubiegająca się o:

a) przywrócenie uprawnienia do kierowania motorowerem, pojazdami silnikowymi lub tramwajem cofniętego na okres przekraczający rok lub cofniętego w związku z utratą kwalifikacji,

b) zwrot zatrzymanego prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem, którego była pozbawiona na okres przekraczający rok.

Zdaniem organu odwoławczego zasadne są wątpliwości Prezydenta Miasta Ł. czy wyżej wskazany tryb wynikający z art.49 ust.1 pkt 2 i 3 ustawy z 5 stycznia 2011r. może być uznany za tożsamy z trybem wynikającym z art.114 ust.1 pkt 1 b.) ustawy z 20 czerwca 1997r., który stanowi, że kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art.130 ust.1. Powołane normy prawne określają stronę podmiotową zobowiązaną do poddania się sprawdzeniu kwalifikacji, nie przewidując w tym zakresie jakichkolwiek konsekwencji (w tym negatywnych) wynikających z niezrealizowania nałożonego na stronę obowiązku. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego chybionym byłoby postawienie tezy, że pomimo negatywnego wyniku egzaminu sprawdzającego, konsekwencje z tego wynikające byłyby uzależnione od powodu dla którego posiadający uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi został skierowany na egzamin. Nie budzi wątpliwości, iż wykazanie się posiadanymi kwalifikacjami poprzez uzyskanie pozytywnego wyniku egzaminu państwowego stanowi bezwzględny warunek uzyskania uprawnienia do kierowania pojazdami, co wprost wynika chociażby z art.3 ust.,1 ustawy o kierujących pojazdami. Konsekwentnie zatem należy uznać, że utrata posiadanych kwalifikacji, które nie są dożywotnie, wiązać się winna również z utratą posiadanego uprawnienia, co na gruncie obowiązującej ustawy ma formę decyzji administracyjnej o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami. Mając na uwadze treść art.103 ust.1 pkt 1 c.) ustawy o kierujących pojazdami, decyzja o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym nie należy do kategorii decyzji uznaniowych, a zatem stwierdzenie, że kierowca posiadający uprawnienie do kierowania pojazdem silnikowym utracił kwalifikacje , determinuje starostę do wydania przedmiotowej decyzji.

Reasumując SKO stwierdziło, że zaskarżona decyzja jest zasadna i jak najbardziej znajduje swoje oparcie w powołanych powyżej przepisach, co stanowi o podjętym w sprawie rozstrzygnięciu. Odnosząc się do zarzutów postawionych w odwołaniu SKO uznało, że są one chybione i w konsekwencji nie mają wpływu na podjęte w sprawie rozstrzygnięcie. Zgodnie z treścią art.72 ustawy o kierujących pojazdami, organem właściwym do prowadzenia postępowania i wydania decyzji administracyjnej w zakresie unieważnienia egzaminu państwowego jest marszałek województwa. Marszałek Województwa [...] nie prowadził postępowania dotyczącego unieważnienia egzaminu z dnia 4 marca 2014. Wynika to z akt sprawy a w szczególności z pisma Marszalka Województwa [...] z dnia [...] znak [...] w którym organ stwierdził, że ".. dokonano analizy zgromadzonej dokumentacji, która nie stanowi podstawy do wszczęcia z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie unieważnienia przedmiotowego egzaminu w trybie art.72 ust.2 pkt 1 cytowanej ustawy".

Ustosunkowując się do zarzutu nadania zaskarżonej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności organ stwierdził, że stosownie do art.108 § 1 K.p.a. decyzji, od której służy odwołanie może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia i życia ludzkiego albo dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami bądź też ze względu na inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony. W tym ostatnim przypadku organ administracji publicznej może w drodze postanowienia zażądać od strony stosownego zabezpieczenia. Przywołane powyżej przesłanki nadania rygoru natychmiastowej wykonalności stanowią katalog zamknięty a zatem, jedynie wzgląd na dobro i wartości określone w art.108 § 1 K.p.a. zobowiązuje organ administracji do nadania decyzji rygoru. Ocena czy istnieją przesłanki nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności należy do organu, który wydał decyzję.

W ocenie SKO w interesie społecznym jak i dla ochrony zdrowia lub życia ludzkiego niezbędnym jest nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji o cofnięciu kierowcy uprawnień do prowadzenia pojazdów silnikowych co do którego bezsprzecznie stwierdzono negatywny wyniki egzaminu sprawdzającego kwalifikacje do kierowania pojazdami. Trudno bowiem uznać, że strona kierując samochodem pomimo braku umiejętności w tym zakresie, takiego zagrożenia nie powoduje.

Na powyższą decyzję M.P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Skarżący podtrzymał zarzut naruszenia art.7,77, 80 § 1 i 108 § 1 K.p.a. W uzasadnieniu skargi M.P. podniósł, że nie wnosił skargi na działanie Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w Ł. w trybie określonym przepisami działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego lecz wnosił o wszczęcie z urzędu postępowania w przedmiocie egzaminu państwowego, o którym mowa w art.72 ustawy o kierujących pojazdami. Skutek w postaci unieważnienia egzaminu mógł być osiągnięty tylko poprzez złożenie wniosku w tym przedmiocie, natomiast organ w przypadku jakichkolwiek wątpliwości mógł wezwać stronę do sprecyzowania pisma w trybie art.64 § 2 K.p.a. zamiast dokonywać korzystnej dla siebie interpretacji. Zdaniem skarżącego rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku postępowania w przedmiocie unieważnienia egzaminu sprawdzającego kwalifikacje skarżącego. Tylko bowiem decyzja Marszałka Województwa [...] w przedmiocie odmowy unieważnienia egzaminu może być podstawą ustalenia, że skarżący zakończył egzamin sprawdzający z wynikiem negatywnym. Organ administracji winien zatem zawiesić niniejsze postepowanie do czasu zakończenia postępowania w przedmiocie unieważnienia egzaminu lecz tego nie uczynił. W ocenie skarżącego niezasadnie nadano również rygor natychmiastowej wykonalności decyzji organu I instancji. W konkluzji skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę organ administracji wnosił o jej oddalanie podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz.270), dalej p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Badając legalność zaskarżonej decyzji sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2014r. poz.600 z późn. zm.) oraz przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012r. poz. 1137 z późn. zm.).

Zgodnie z treścią art.103 ust.1 pkt 1 c.) ustawy z 5 stycznia 2011r. starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami w przypadku stwierdzenia utraty kwalifikacji na podstawie wyniku egzaminu państwowego przeprowadzonego w trybie art.49 ust.1 pkt 2 i 3.

W myśl art.49 ust.1 pkt 2 wymienionej ustawy sprawdzeniu kwalifikacji w formie egzaminu państwowego podlega osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem w razie uzasadnionych zastrzeżeń co do jej kwalifikacji.

Zgodnie z treścią art.67 ust.1 pkt 1 i 4 cytowanej ustawy marszałek województwa sprawuje nadzór nad przeprowadzaniem egzaminów państwowych, o których mowa w art.51, w ramach którego:

1.)rozpatruje skargi dotyczące egzaminu

2.)unieważnia egzamin

W myśl art.68 ust.1 ustawy z 5 stycznia 2011r. skargę dotyczącą egzaminu państwowego wraz z jej uzasadnieniem składa się w terminie 14 dni od dnia, w którym był przeprowadzany egzamin, do marszałka województwa, za pośrednictwem dyrektora wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego.

Zgodnie z treścią art.72 ust.1 wymienionej ustawy marszałek województwa, w drodze decyzji administracyjnej, unieważnia egzamin państwowy, jeżeli:

1) egzaminowi została poddana osoba, o której mowa w art. 50 ust. 2;

2) był przeprowadzony w sposób niezgodny z przepisami ustawy, a ujawnione nieprawidłowości miały wpływ na jego wynik.

W myśl art.72 ust.2 cytowanej ustawy marszałek województwa unieważnia egzamin państwowy:

1) z urzędu;

2) na wniosek dyrektora wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego.

Zgodnie z treścią art.114 ust.1 pkt 1 b.) ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty ma wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art.130 ust.1.

Z zebranego materiału dowodowego wynika, że M.P. został skierowany na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy kategorii B w formie egzaminu państwowego z uwagi na przekroczenie 24 punktów. Skarżący przystąpił do egzaminu w dniu 4 marca 2014r. i uzyskał wynik negatywny. Oznacza to, że utracił on kwalifikacje do kierowania pojazdami. Konsekwencją zaś utraty takich kwalifikacji jest cofnięcie uprawnienia do kierowania pojazdami co wynika z treści art.103 ust.1 pkt 1c.) ustawy z 5 stycznia 2011r.

Faktem jest, że w wymienionym przepisie jest mowa o egzaminie przeprowadzonym w trybie art.49 ust.1 pkt 2, który z kolei stanowi, że egzaminowi państwowemu podlegają osoby co do których istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do ich kwalifikacji. Natomiast M.P. został skierowany na egzamin w trybie art.114 ust.1 pkt 1 b.) ustawy z 20 czerwca 1997r. z powodu przekroczenia 24 punktów. W związku z czym powstaje wątpliwość czy negatywny wynik egzaminu przeprowadzonego w trybie art.114 ust.1 pkt 1b.) ustawy z 20 czerwca 1997r. jest tożsamy z negatywnym wynikiem egzaminu przeprowadzonego w trybie art.49 ust.1 pkt 2 ustawy z 5 stycznia 2011r.

Sąd w obecnym składzie podzielił pogląd organów administracji obu instancji, że negatywny wynik egzaminu państwowego skarżącego przeprowadzonego w trybie art.114 ust.1 pkt 1b.) ustawy z 20 czerwca 1997r. należy traktować jako negatywny wynik egzaminu przeprowadzonego w trybie art.49 ust.1 pkt 2 ustawy z 5 stycznia 2011r. Istotny jest bowiem wynik egzaminu a nie to w jakim trybie jest przeprowadzany. Najważniejszą rzeczą jest więc, że skarżący uzyskał negatywny wynik egzaminu a nie procedura skierowania na egzamin. Wynik egzaminu świadczy o posiadaniu bądź nieposiadaniu kwalifikacji do prowadzenia pojazdów. Wykazanie się posiadaniem takich kwalifikacji poprzez uzyskanie pozytywnego wyniku egzaminu jest niezbędnym warunkiem uzyskania uprawnienia do kierowania pojazdami co wynika z treści art.3 ust.1 ustawy z 5 stycznia 2011r. W sytuacji gdy M.P. uzyskał negatywny wynik egzaminu państwowego to oznacza, że nie posiada takich kwalifikacji. Skoro nie ma takich kwalifikacji to uzasadnione było cofnięcie uprawnienia do kierowania pojazdami. Nie można bowiem posiadać uprawnienia do kierowania pojazdami bez kwalifikacji do tego. Do ruchu drogowego mogą być dopuszczeni tylko tacy kierowcy, którzy potrafią bezpiecznie prowadzić pojazd czyli posiadają do tego kwalifikacje zaś skarżący takich kwalifikacji nie ma gdyż nie zdał egzaminu w dniu 4 marca 2014r. W ocenie sądu organy administracji prawidłowo zinterpretowały przepisy ustawy z 5 stycznia 2011r. i ustawy z 20 czerwca 1997r. Słusznie doszły do wniosku, że spełnione zostały przesłanki określone w art.103 ust.1 pkt 1c.) ustawy z 5 stycznia 2011r. uzasadniające cofnięcie skarżącemu uprawnienie do kierowania pojazdami.

Nieuzasadniony jest zarzut skargi, że decyzji organu I instancji bezpodstawnie nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

Z przepisu art.108 § 1 K.p.a. wynika, że decyzji może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności między innymi wówczas gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia i życia bądź ze względu na interes społeczny. W interesie społecznym jest aby kierujący pojazdami posiadali umiejętności do takiego kierowania. Osoby niemający takich umiejętności nie mogą prowadzić pojazdów gdyż zagraża to bezpieczeństwu w ruchu drogowym. O braku takich umiejętności świadczy natomiast negatywny wynik egzaminu państwowego. Skoro skarżący nie zdał takiego egzaminu to nie może prowadzić pojazdów gdyż zagrażałoby to zdrowiu i życiu uczestników ruchu drogowego. W interesie społecznym jest uniemożliwienie M.P. prowadzenia pojazdów z uwagi na negatywny wynik egzaminu. W ocenie sądu spełnione zostały przesłanki nadania decyzji organu I instancji rygoru natychmiastowej wykonalności określone w art.108 § 1 K.p.a.

Niezasadny jest zarzut skargi braku zawieszenia postępowania przez organy, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., do czasu zakończenia postępowania w przedmiocie unieważnienia egzaminu państwowego.

Odniesienie się do tego zarzutu wymaga interpretacji przepisów ustawy z 5 stycznia 2011r. Należy podnieść, że osobie, która nie zdała egzaminu państwowego, przysługuje prawo do wniesienia skargi do marszałka województwa (art.68 ust.1) zaś marszałek rozpatruje skargi w trybie działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Rozpoznanie takiej skargi nie podlega kognicji sądu administracyjnego. W szczególności w przedmiocie skargi marszałek województwa nie wydaje decyzji administracyjnej od której przysługuje odwołanie do organu wyższej instancji a następnie skarga do sądu administracyjnego. Brak jest bowiem podstawy prawnej do wydania takiej decyzji przez marszałka. Marszałek województwa wydaje natomiast decyzję administracyjną o unieważnieniu egzaminu państwowego w przypadkach określonych w art.72 ust.1 ustawy. Unieważnienie następuje jednak z urzędu lub na wniosek dyrektora wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego a nie na wniosek strony. Oznacza to, że strona nie jest uprawniona do złożenia wniosku o unieważnienie egzaminu a w razie złożenia takiego wniosku nie powoduje to wszczęcia postępowania w sprawie unieważnienia egzaminu kończącego się wydaniem decyzji merytorycznej, od której przysługuje odwołanie do wyższej instancji a następnie skarga do sądu administracyjnego. W świetle ustawy z 5 stycznia 2011r. osobie, która nie zdała egzaminu państwowego, przysługuje zatem tylko jedna możliwość prawna zakwestionowania wyniku egzaminu a mianowicie skarga, o której mowa w art.68 ust.1 ustawy. Nie jest zatem tak jak przedstawiono to w skardze, że osobie, która nie zdała egzaminu przysługuje skarga o jego unieważnienie do marszałka województwa, który wydaje decyzję administracyjną rozpoznającą ją merytorycznie od której przysługuje odwołanie do wyższej instancji a następnie skarga do sądu administracyjnego. Taka procedura w ustawie z 5 stycznia 2011r. nie jest przewidziana. Unieważnienie egzaminu może bowiem nastąpić jedynie z urzędu lub na wniosek dyrektora WORD a nie na żądanie osoby, która nie zdała egzaminu.

Z zebranego materiału dowodowego wynika, że w dniu 6 marca 2014r. M.P. wniósł skargę na negatywny wynik egzaminu państwowego gdyż się z nim nie zgadzał. Skarga ta została rozpoznana przez Marszałka Województwa [...] pismem z dnia [...].. W piśmie tym marszałek uznał zarzuty skargi za nieuzasadnione i jednocześnie stwierdził, że brak jest podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie unieważnienia egzaminu. Wbrew twierdzeniom podniesionym w skardze pismo z [...] nie jest decyzją administracyjną od której przysługuje odwołanie do organu wyższej instancji a następnie skarga do sądu administracyjnego. Załatwienie skargi nastąpiło w trybie określonym przepisami działu VIII K.p.a. Marszałek nie mógł wydać decyzji administracyjnej gdyż brak jest podstawy prawnej do wydania takiej decyzji. W sytuacji gdyby na skutek wniesienia skargi przez M.P. została ona rozstrzygnięta decyzją administracyjną to byłaby ona dotknięta wadą nieważności, o której mowa w art.156 § 1 pkt 2 K.p.a. gdyż zostałaby wydana bez podstawy prawnej. Błędny jest zatem pogląd wyrażony w skardze, że pismo z [...] jest decyzją administracyjną w przedmiocie odmowy unieważnienia egzaminu od której przysługuje odwołanie do organu wyższej instancji a następnie skarga do sądu administracyjnego. W wymienionym piśmie marszałek wyraźnie stwierdził, że nie widzi podstaw do wszczęcia z urzędu postepowania w przedmiocie unieważnienia egzaminu państwowego z dnia 4 marca 2014r. W sytuacji gdy nie zostało wszczęte takie postępowanie to niezasadny jest zarzut skargi, że w niniejszej sprawie organy winny zawiesić postępowanie na podstawie art.97 § 1 pkt 4 K.p.a. do czasu zakończenia postępowania w sprawie unieważnienia egzaminu. W rzeczywistości nie zostało wszczęte żadne postępowanie w sprawie unieważnienie egzaminu a więc nie było podstaw do zawieszenia niniejszego postępowanie w oparciu o przepis art.97 § pkt 4 K.p.a.

Faktem jest,. że M.P. nie zgodził się ze stanowiskiem marszałka wyrażonym w piśmie z [...] i złożył pismo zatytułowane "odwołanie od decyzji", na które marszałek odpowiedział pismem z 10 czerwca 2014r. Skarżący wniósł zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, które postanowieniem SKO w Ł. z [...] zostało uznane za niezasadne. Następnie M.P. wniósł skargę na bezczynność marszałka w przedmiocie przekazania do SKO w Ł. odwołania od decyzji z [...], które postanowieniem WSA w Łodzi z 27 września 2014r. w spr. III SAB/Łd 39/14 zostało odrzucone. Powyższe postępowanie nie zmienia faktu, że pismo z [...] nie jest decyzją administracyjną i nie zostało wszczęte postępowanie w przedmiocie unieważnienia egzaminu z 4 marca 2014r.

Reasumując sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. Negatywny wynik egzaminu państwowego z dnia 4 marca 2014r. dowodzi, że skarżący nie posiada kwalifikacji do prowadzenia pojazdów silnikowych. W związku z czym uzasadnione było cofnięcie mu uprawnienia do kierowania takimi pojazdami. Rozpoznając sprawę sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd oddalił skargę M.P..

U.K.